Kitapın içindeki ülke savaşları vs. Olsun realle alakasız varsayımsaldır Yazın hatalrı için kusura bakmayınnn

Evli olan bir çiftin ayırılmalarından sonra ki 4 yıl, doktor olan Ayça DERİN ve eski eşi yüzbaşı mert AYDOĞDU

Gökyüzünü dumanın, toprağı külün sardığı bir ateş hattında, yollarının kesişmemesi gereken iki insan... Yüzbaşı Sarp Karasu, vatanı uğruna her şeyini feda etmeye hazır keskin bir nişancı; Nadia ise karanlık geçmişinden kaçarken kaderini bu ateşin orta yerinde bulan bir kadın. Aralarındaki mesafe sadece sırt sırta verdikleri o an kadar yakın, dünyaları kadar uzak. Biri namludan çıkan kurşunla, diğeri kalbine düşen közle sınanırken; açılan her ateş, onları ya tamamen yok edecek ya da imkansız bir bağla birbirine mühürleyecektir...

Genç kızın tesadüfen tanıştığı askerin hayatına girmesiyle herşeyin değiştirdiği hikaye

Eğlenceli,asker ortamı,geçmiş meseleler ve kişiler,gerçek aile,gizli kimlikler ve birçok kişinin ağzından anlatım mevcut şuanlık çok dram yapmayacağım mutlu giden bir kitap sonrası için söz veremem

Bazı topraklar yalnızca vatan değildir. Bazı kayıplar yalnızca vedayla bitmez. Açelya Eray, sekiz yaşındayken bir üniformanın ardında babasını kaybetti. Yıllar sonra, doktor önlüğünü giyip ondan geriye kalan en büyük yaranın izini sürer gibi kendini ülkenin öteki ucunda, Hakkâri’nin dağları arasındaki Çukurca’da buldu. Buraya geçmişini aramak için gelmemişti. En azından kendine söylediği buydu. Onun işi yaraları kapatmak, kanamaları durdurmak ve ölümle yaşam arasındaki o ince çizgide insanları hayatta tutmaktı. Fakat sınırın gölgesinde bazı yaralar dikiş tutmuyordu. Bazı isimler yıllar geçse de unutulmuyor, bazı ölüler arkalarında cevaplanmamış sorular bırakıyordu. Ve bir gün, ölümün kıyısındaki bir adamın dudaklarından tek bir kelime döküldü. “Eray…” Açelya’nın yıllardır gömdüğünü sandığı geçmişi, o tek kelimeyle yeniden nefes aldı. Üstelik karşısında yalnızca geçmişinin sırları yoktu. Gökbörü Timi’nin başında, kuralları insanlardan daha güvenilir bulan Kıdemli Üsteğmen Kutay Taş vardı. Kutay için Açelya, korunması gereken bir sivilden çok daha fazlası olmaya başladığında; Açelya için de o sert bakışlı asker, uzak durması gereken bir adam olmaktan çıkacaktı. Fakat kızıl toprağın altında saklanan gerçekler ortaya çıktıkça ikisi de aynı şeyi öğrenecekti: Bazen bir insanı hayatta tutmak için yarasını kapatmak yetmez. Önce o yaranın nereden geldiğini bulmak gerekir. Bir şehidin yarım kalan hikâyesi. Bir doktorun yıllar sonra eve dönüşü. Bir askerin korumakla sevmek arasındaki savaşı. Ve yirmi yıldır susan dağların sakladığı bir sır. Damarlarında şehidin kanı, yüreğinde anemonun inadı var. ANEMON: KIZIL TOPRAK Bir toprak. Bir miras. Bir yemin.

“Sen beni hatırlamasan da, ben seni unutmadım. Çünkü bazı izler hafızadan önce kalbe işlenir.” Bazı insanlar hayatımıza tesadüfen girmez. Bazıları, biz onları hatırlamasak bile içimizde bir yerlerde kalır. Yüzbaşı Sancar Demirkıran, yıllardır görev yaptığı Şırnak`ta Kuzgun Timi`nin üç komutanından biridir. Sert mizacı, sessizliği ve geçmişi hakkında konuşmamasıyla tanınan Sancar için hayat; görev, sorumluluk ve geride bıraktığı anılardan ibarettir. Ta ki karşısına Doktor Efsun Ilgaz çıkana kadar. Konuşkan, baş belası ve gerektiğinde bir hastaneyi tek başına birbirine katabilecek kadar enerjik olan Efsun`un Sancar`dan ilk izlenimi hiç de iyi değildir. Sancar ise Efsun`u daha önce hiç görmediğinden emindir. Ama bazı karşılaşmalar ilk karşılaşma değildir. Bazı isimler yabancı gelmez. Bazı bakışlar açıklanamayacak kadar tanıdıktır. Ve bazı izler, yıllar geçse bile silinmez. Çünkü bazı hikâyeler bitmez. Sadece hatırlanmayı bekler.

Bütün olaylar hayal ürünüdür. 13+ !!!!

Bu kitap bir savaş pilotu kadın ve asker adam arasında geçmektedir.Bu iki insan birbirinj hic tanımadan önce karşılaşıyorlar ve bir daha yolları hiç ayrılmıyor.Bir görev icin başladıkları bu yolda onları nelerin beklediğini merak ediyorsanız bu kitabın bölümlerini kaydırmaya başlayın.

ARAMIZDA KALAN Ahueda Şahin ve Alin Sezen Varlık… Bir zamanlar Kumbağ’ın sahilinde birlikte büyüyen, her yazı beraber geçiren ve birbirlerine “Ne olursa olsun, birbirimizi bırakmayacağız.” diye söz veren iki kız. Ama bazı sözleri tutmak, onları söylemek kadar kolay değildir. Yıllar sonra hayat onları Ankara’da yeniden karşı karşıya getirir. Ahueda artık hayatını görevine adamış bir özel kuvvetler üsteğmenidir. Alin ise kendi hayatını kurmuş, lisede tarih öğretmenliği yapan genç bir kadındır. Bir zamanlar birbirlerinin her şeyini bilen bu iki insan, şimdi aynı ortamda bile birbirlerine yabancı gibi davranmaktadır. Çünkü aralarında yıllar önce yaşanmış büyük bir kırgınlık vardır. Alin’in hep Ahueda’nın yanında olması, Ahueda’nın ise zamanla ondan uzaklaşması… Söylenmeyen sözler, yanlış anlaşılan davranışlar ve sonunda geri dönüşü olmayan bir tartışma. Ve yıllar sonra… Aynı şehir. Aynı sokak. Yan yana iki hayat. Ahueda ve Alin geçmişi geride bıraktıklarını düşünürken, hayat onların yollarını yeniden kesiştirmeye devam eder. Yeni insanlar, yeni dostluklar ve hiç beklemedikleri karşılaşmalar, ikisini tekrar aynı hikâyenin içine çeker. Alin’in hayatına giren insanlar, Ahueda’nın dünyası ve geçmişten kalan bazı sorular her şeyi daha da karmaşık hâle getirirken ikisinin de kaçtığı gerçek yavaş yavaş ortaya çıkacaktır. Çünkü bazı kırgınlıkların altında yalnızca öfke yoktur. Bazen özlem vardır. Bazen pişmanlık. Bazen söylenememiş bir gerçek. Ve bazen yıllarca saklanan bir sır… Ahueda ile Alin’in çocukken verdiği o söz hâlâ aralarında durmaktadır. “Birbirimizi bırakmayacağız.” Peki yıllar önce gerçekten birbirlerini bırakan kimdi? Ve yıllardır aramızda kalan neydi?

ARAMIZDA KALAN Ahueda Şahin ve Alin Sezen Varlık… Bir zamanlar Kumbağ’ın sahilinde birlikte büyüyen, her yazı beraber geçiren ve birbirlerine “Ne olursa olsun, birbirimizi bırakmayacağız.” diye söz veren iki kız. Ama bazı sözleri tutmak, onları söylemek kadar kolay değildir. Yıllar sonra hayat onları Ankara’da yeniden karşı karşıya getirir. Ahueda artık hayatını görevine adamış bir özel kuvvetler üsteğmenidir. Alin ise kendi hayatını kurmuş, lisede tarih öğretmenliği yapan genç bir kadındır. Bir zamanlar birbirlerinin her şeyini bilen bu iki insan, şimdi aynı ortamda bile birbirlerine yabancı gibi davranmaktadır. Çünkü aralarında yıllar önce yaşanmış büyük bir kırgınlık vardır. Alin’in hep Ahueda’nın yanında olması, Ahueda’nın ise zamanla ondan uzaklaşması… Söylenmeyen sözler, yanlış anlaşılan davranışlar ve sonunda geri dönüşü olmayan bir tartışma. Ve yıllar sonra… Aynı şehir. Aynı sokak. Yan yana iki hayat. Ahueda ve Alin geçmişi geride bıraktıklarını düşünürken, hayat onların yollarını yeniden kesiştirmeye devam eder. Yeni insanlar, yeni dostluklar ve hiç beklemedikleri karşılaşmalar, ikisini tekrar aynı hikâyenin içine çeker. Alin’in hayatına giren insanlar, Ahueda’nın dünyası ve geçmişten kalan bazı sorular her şeyi daha da karmaşık hâle getirirken ikisinin de kaçtığı gerçek yavaş yavaş ortaya çıkacaktır. Çünkü bazı kırgınlıkların altında yalnızca öfke yoktur. Bazen özlem vardır. Bazen pişmanlık. Bazen söylenememiş bir gerçek. Ve bazen yıllarca saklanan bir sır… Ahueda ile Alin’in çocukken verdiği o söz hâlâ aralarında durmaktadır. “Birbirimizi bırakmayacağız.” Peki yıllar önce gerçekten birbirlerini bırakan kimdi? Ve yıllardır aramızda kalan neydi?

Elfida önemli bir görevde iken askeri şehit düşer. Bu sebepten dolayı timin komutası Yüzbaşı Murat Demirel`e verilir. Bu süre zarfında oluşan zorluklara rağmen yavaş yavaş karakterler arasında oluşan aşk ve timdeki aile ortamı.

"Kaderden kaçtığını sanırsın, oysaki kader yalnızca seni bulacağı yeri değiştirir."

aaa.ö mlcölMVVLV

Yüzbaşı Aras Karahan, hayatını görevine adamış bir asker. Geçmişi geride bıraktığını düşünürken karşısına çıkan bir isim, yıllardır kapalı tuttuğu bazı kapıları yeniden aralar. Helin Sarkın ise artık geçmişteki o genç kız değildir. Kendi hayatını kurmuş, kendi yolunu çizmiş bir doktordur. On altı yıl sonra yeniden kesişen iki hayat... Bu kitaptaki olay ,kişiler, yerler vb. tamamen hayal ürünüdür.

Ağrı’nın dondurucu rüzgârlarında pişmiş, sekiz yüz metreden hedefi gözünden vuran asi bir Teğmen: Melek Şimat. Onun için vatanın her köşesi görev yeriydi ama kader onu, "Kas Yığını" dediği abisi Yüzbaşı Korhan’ın görev yaptığı Şırnak’a, efsanevi Gök Timi’ne savurdu. Melek, Şırnak’a adım attığı ilk an, kuralları hiçe sayan duruşu ve nizamiyedeki sert çıkışıyla niyetini belli etmişti. Ancak asıl fırtına, kışlanın dışında kopacaktı. Tesadüfen karıştığı bir sokak kavgasında, istihbaratçı Üsteğmen Yekta ile omuz omuza verip üç adamı paketlediğinde, sadece bir kavgayı kazanmamış; Şırnak’ın kaderini değiştirecek bir dostluğun da temelini atmıştı. Yekta, Melek’in yeni tim komutanı Timar Yüzbaşı’nın kız kardeşiydi. İki Yüzbaşı abi, iki asi kız kardeş, iki seçkin tim... Şırnak’ın sert gecelerinde, kuralların namlunun ucunda yazıldığı bu coğrafyada; kahkahalar, sadakat, kavga ve vatan sevgisi birbirine karışıyor. Abilerinin gölgesinde kalmayı reddeden iki kadının, erkek egemen bir dünyada kendi kurallarıyla yazdıkları destansı hikâye başlıyor. Sınırlar sadece haritalarda değil, yüreklerde de yeniden çizilecek.

"Bazen bir çiçek, yalnızca güzel olduğu için değil; bir savaşın ortasında büyümeye cesaret ettiği için özeldir." Savaşın gölgesinde çocuklar büyür, insanlar susar, kalpler kırılır. Ve bazıları... savaşın ortasında bile birbirinin elini bırakmaz. F-16 pilotu Umay Deniz Çakır, gökyüzünden yere düşen umutların hikâyesini yazıyor. Görev ile vicdan, emir ile kalp arasında sıkışmış bir kadının; yıkımın ortasında bile sevgiye, korumaya ve yaşamaya direnen bir insanın öyküsü... Savaş Çiçeği, kanla sulanmış topraklarda yeşeren masumiyetin ve yitip gitmeyen bir umudun romanı.

K:Evet çeyrek komutan timin seni bekliyor A: çeyrek komutan ha Rakabetli gülüş

Dağlarda bir avcıdır o… Kızıl Kurt. Gözüne kestirdiği hiçbir av elinden kaçamaz. Yıllardır sınırın ötesinde adı korkuyla fısıldanır; izini sürdüğü herkes bilir ki Kızıl Kurt peşine düştüyse kaçacak yer kalmamıştır. Ama bu kez av ile avcının yeri değişir. Silahından, timinden ve bildiği bütün kurallardan uzakta; elleri bağlı, düşmanın ortasında kalan Kızıl Kurt için artık tek bir görev vardır: Hayatta kalmak ve yanındaki insanları sağ salim hududun ötesinden çıkarmak. Her adımın ölümle sonuçlanabileceği, dostla düşmanın birbirine karıştığı bu topraklarda soğukkanlılığını korumak zorundadır. Çünkü yıllardır dağlarda öğrendiği tek bir gerçek vardır: Korku hata yaptırır, tereddüt öldürür ve birini korumaya çalışmak bazen kendi canını korumaktan çok daha zordur. Hele ki o kişi Karaca ise… Adı bile bir kurdun doğal avını çağrıştıran Karaca; dik başlılığı, öfkesi ve ardına saklandığı sırlarıyla Kızıl Kurt’un çözmekte zorlandığı tek bilmeceye dönüşür. Birbirlerine güvenmemeleri gerekirken hayatta kalmak için birbirlerine tutunmak zorunda kalırlar. Her tartışma aralarındaki mesafeyi biraz daha kapatırken, her tehlike Kızıl Kurt’un yıllarını vererek ördüğü duvarlardan birini daha yıkar. Çünkü Karaca bu hikâyede kurdun avı olmayacaktır. Onun zayıflığı olacaktır. Kurşundan korkmayan, ölümle defalarca burun buruna gelmiş bir adam için en büyük tehlike artık düşmanın namlusunda değildir. Asıl tehlike, bir başkasının canını kendi canından daha değerli görmeye başladığı anda ortaya çıkar. Ne demişler… Yiğit nam salar, diyarı titretirmiş; yiğidi bir ceylan gözlü yâr bitirirmiş. Kızıl Kurt yıllarca dağlarda avını nasıl yakalayacağını öğrendi. Ama hiç kimse ona, bir Karaca’ya yakalandığında ne yapması gerektiğini öğretmedi....

Gökyüzünde fırtınalar koparan bir kadın timi... Ve onları karada bile hizaya sokabilen iki sert abi. Umay Karahan, Türk Hava Kuvvetleri`nin kıdemli üsteğmeni ve kadınlardan oluşan özel timinin lideridir. Görevde soğukkanlı, disiplinli ve tavizsizdir. Fakat karargâhta işler, tim arkadaşlarıyla bir araya geldiğinde pek de planladığı gibi gitmez. Bir tarafta birbirinden deli dolu kadın timi, diğer tarafta karargâhın korkulan üçlüsü: Binbaşı Ayaz Karahan, Yüzbaşı Aras Karahan ve onların en yakın silah arkadaşı Uraz... Umay için asıl zorluk düşmanla savaşmak değil, iki sert abisinin korumacı bakışları altında hayatta kalabilmektir. Gökyüzünde operasyonlar, karargâhta kahkahalar, kardeş kavgaları, dostluklar ve kimsenin tahmin edemeyeceği olaylar... Çünkü bazı savaşlar düşmanla değil, en yakınındakilerle verilir. Ve Umay`ın hikâyesi, gökyüzünde başlayıp kalbinin en derinlerine kadar inecektir.

Arkadaşlar acemiyim ona göre yorum yapalım bugün olursa giriş bölümümüzü yayınlıyorum yetişmez ise yarına seviyorum sizi ballarım

Ben Kardelen Arslan;hatalı olan, aptal olan, daima nefret edilen, yanlış olan kardelen. İşte bu benim sahte yüzüm, hakikat ise yalnızca bende gizli.Hayatım ise koskoca bir ihanet ve onlar bunu bildiğimi bilmiyorlar. Çünkü aptalı o kadar iyi oynadım ki herkes beni kandırdığını sanırken, aslında oyunun kurallarını en başından beri ben yazıyordum. Ama ben güçlü biri değilim,ben bir taht sahibi değilim, ben bir başkan değilim, bir zamanlar olduğum gibi asker değilim.Ben yalnızca kardelen`im. Aptalı oynayan,oyunun sonunu yazan kardelen. Hayat bir satranç`tır bana göre ve aklımda daima bir söz olur bunla ilgili; “Ben satrançta asla şah olmam. Neden biliyor musun? Çünkü şahlar acizdir; birilerine hükmettiklerini sanarak, başkalarının hamlesini beklerler. Oysa asıl güç piyonlardadır. Çünkü şaha o gücü veren de onlardır, o gücü elinden alabilecek olan da. Ben şah olmak istemem. Ben, şahı yerinden oynatacak piyon olurum. Çünkü ben şah değilim… ben matım.” Bu hikaye bir başlangıç değildi bu hikaye bir sondu. Not;kardelenin modeli;Phoebe Tonkin

Yetimhanede birlikte büyüyen Defne ve Boran, birbirlerinin tek sığınağıdır. Defne, Boran’ı öz abisi ve ailesi gibi görürken; Boran ona derin ve sessiz bir bağlılık besler. Ancak bir sabah Boran, Defne’ye hiçbir haber veremeden yetimhaneden götürülür. Götürüldüğü sırada geçirdiği kaza sonucu kafa travması alan Boran, çocukluğunu, yetimhaneyi ve Defne’yi tamamen unutur. Defne ise onun kendisini terk ettiğini sanarak kırgınlık ve yalnızlık içinde büyür; yıllar sonra başarılı bir genel cerrah olur. Aradan geçen 20 yılın ardından Boran, hafızasız bir geçmişle büyüyüp Kılıç Timi`nin soğukkanlı yüzbaşısı Boran Kunt olmustur ancak esir düşmüştur kurtarıldığı zaman Defne’nin çalıştığı hastaneye getirilir. Ameliyat sonrası travmayla gözlerini açan Boran, Defne’yi düşman sanıp boğazına sarılır. Tam o anda Defne, Boran’ın boynundaki tanıdık doğum lekesini görerek çocukluk bağını ve kaybını tanır. Ancak karşısındaki adam, onu bir yabancı olarak görmekte ve geçmişe dair hiçbir şey hatırlamamaktadır.

Ülkesinin başına gelen felaketleri üstlenmeye çalışırken yaşanan bir facia...

Sonunda yıldız hayali olan gölge timine girdi ama onu neler bekliyor biliniyor karanlık timde hem ışık olucak hemde yüzbaşının sinir edicegi biri bu his belkide aşka dönüşücek ama mesleki nedenler dolayı olamıycaklar belkide....