9. Bölüm "SESSİZ BİR ÇIĞLIK"

                                                                                        HAYAT

Artık ne yapacağımı bilemez olmuştum, bu deli çok ciddiydi ama nasıl Murad'ı bırakır da bununla evlenirdim? Allah'ım, sen bana yardım et. Sabaha kadar uyuyamadım desem yeridir. Sabah namazını kıldıktan sonra uyumuşum ki telefonum çaldı. Allah'ım, yine oydu. Açtım ama konuşmadım.

"Saat iki de seni sahildeki caminin üst sokağındaki kafede bekliyorum. Ya gel ayrılmam dediğin nişanlını kurtar veya öldür ya da ölüm haberini al, karar senin. Öpüyorum davetkar dudaklarından."

Konuşmamı beklemeden kapatmıştı. Derken tekrar telefonum çaldı; bu sefer arayan Murad'ımdı. Efendim, canım

"Selamün Aleyküm Hayat'ım."

Aleyküm selam, Murat'ım.

"Seninle konuşmak istediğim bir konu var da bir saat sonra caminin oradaki çay bahçesine gelir misin?

Ta-tabii.

“Peki, canım, bekliyorum seni.”

Görüşürüz. Tabii ki bu konuşmayı yaparken saate bakmamıştım. Saat birdi ve Muratta, o pislikte, beni aynı saatte aynı yere çağırmışlardı.

BİR SAAT SONRA

                                                                                          BURAK

Nerde kaldı bu kız?

"Abi?"

Ne?

"Geldi."

Alper başıyla yukarıyı göstererek konuşmuştu.

"Geldi ama nişanlısının yanına."

O ve ben gözlerim dönmüştü. Ne ara silahı çıkardım ve ateşledim bilmiyorum.

                                                                                   HAYAT

“Kurşunun önüne geçen Aşk”

Selamün aleyküm, Murad.

"Aleyküm Selam Hayat'ım, hoş geldin. Sana bir iyi bir de kötü haberim var sevgilim".

İkisini de hemen söyle Murat, ne olur.

"Şubeden aradılar, gidiş tarihim belli oldu sonunda. Döndüğüm gibi de evlenebileceğiz."

Vereceği cevaptan korkarak sordum, ne zaman gidiyorsun peki?.

"Bir hafta sonra gidiyorum."

Ağladığımı Murat söyleyene kadar fark etmemiştim.

"Yapma ne olur güzel gözlüm, kurban olduğum, hemen gidip geleceğim ve bir ömür hatta iki cihanda beraber olacağız inşallah."

Başımı konuşmak için kaldırmamla o pisliğin aşağıdan bizi izlediğini gördüm. Sana bir şey söylemem lazım Murat.

"Söyle tabi ki güzel gözlüm."

Ama ne olur niye, nasıl falan deme, sadece kabul et. Allah'ın aşkına sadece "tamam" de. Gözlerim de ki paniği görmüş olacak ki...

"Korkutma beni güzel gözlüm, ne söylemek istiyorsan söyle, çekinme, utanma benden artık."

Sen şimdi bir hafta sonra gidecekmişsin ya...

"Evet?"

Gitmeden evlensek olmaz mı? Bu sözlerim karşısında Murat'ın konuşması beş dakikasını aldı.

"Ah, var ya bunu o kadar düşündüm ki ama sen kabul etmezsin diye söyleyememiştim, istediğini bilsem hemen nişandan sonra kıymıştık nikahı ama neyse geç olsun güç olmasın demişler."

Yani kabul ediyor musun?.

"Tabii ki ediyorum, ay parçam böyle bir şeyi nasıl kabul etmem ki?"

O anda bizi izleyen pisliği unutarak kollarımı Murat'ın boynuna doladım. Çok çok çok teşekkür ederim Murat, beni anladığın için, bu kadar sevdiğin için çok teşekkür ederim. Seni seviyorum...

İşte bundan sonrası saniyeler içinde olmuştu. Gözlerimi açtığımda o pisliğin silahını çektiğini gördüm ve Murad'ı derhal tüm gücümle diğer tarafa çevirdim ve bedenimde daha önce tatmadığım bir acı tattım. İstemsiz bir şekilde önce daha çok sarıldım ve sonra Murat'ın kollarına yığıldım.

                                                                                         MURAD

Daha ne olduğunu anlayamadan Hayat kollarımın arasına yığılıvermişti. Ben şoka girmiştim ve onunla yere kapaklandım. Etraftakiler benim de vurulduğumu sanmışlar. Bayılmamıştım ama şoktan konuşamıyordum, Hayat'ın yanında öylece yatıyordum.