"Kimsesiz hisseden, kimselere ithafen... Unutmayın kimsesizlerin de kimseleri vardır." ★ Çözülmemiş bağların ardında gizlenmiş ne sevdalar dostluklar veyahut kan bağları vardı kim bilir? Üç kişiydiler bu hikâyenin başında. Birbirlerine bir soluk uzaklıktaydılar fakat yabancıydılar birbirlerine. Kilometrelerin ötesinde bir soluktu onunki. Bir adım mesafeyle kaçırdığı hayatının acısıyla sarmalanarak koridorların tozunu attırıyordu her defasında. Kusursuz bir yalanın içinde kaybolmuş kendisine uzatılacak elin hasretiyle tutuşuyordu bir mum gibi. Doğumunu bile omzuna yükleyen kendisini bir suç gibi gören bir adam vardı, bir kadına sevgiyi bilmeden sevgiyi öğretmişti. Ölmeyi yeğlediği bütün her şeyden sonra nefes alacak bir bedene ihtiyaç duyduğunun farkına varmış ve nefeslenmek için yolunu sonlandırıp kalakalmış bir adam. Onlar koca kalabalıklarına kimsesizliklerini sığdıran kimsesizlerdi. Onlar tek bir adama baba diyerek bir kez olsun o adamı görme şansına sahip olamamış kimsesizlerdi. Onlar herkesten uzakta birbirlerine tanıdık olan yaralı ruhlardı. Yaralı ruhlarına deva kendileri olmuşlardı. Kimsesizlerin de varlığına şükrettiği kimseler vardı. ... Kimsemiz olmaya hazır mısınız? ... Yazılış Tarihi: 04.08.2023 Final Tarihi: 12.11.2025

Her kalbin kırıldığı bir durak, her yaranın sığındığı bir liman vardır. İstanbul`un kalabalık ara sokaklarında, zamanın durduğu, tozlu plakların ve yaşanmışlıkların koktuğu , insanların eski mektuplarını, yarım kalmış hikâyelerini, unutamadıkları anıları bıraktığı o küçük yer… Kırık Kalpler Durağı Ben oraya kaçmak için gidiyordum. O ise sessiz kalmak için. Ben başkalarının hikâyelerine dokunuyordum. O, kendi hikâyesini herkesten saklıyordu. Bir gün yine dükkânın arka tarafındaki rafların arasında onu gördüm. Her zamanki gibi sessizdi. Her zamanki gibi ulaşılmaz. Ve ben hayatımın en mantıksız cümlesini kurdum. “Benimle sevgili olur musun?” Yiğithan’ın başı yavaşça bana döndü. Yüzündeki ifade birkaç saniye tamamen boş kaldı. “…Ne?” “Sevgili olalım.” Kaşları çatıldı. “Kayra, saçmalama.” “Ciddiyim.” “Ben değilim.” Sesi sertti. Kızmıştı. Hem de gerçekten. “Ne dediğinin farkında mısın sen?” Farkındaydım. Peşimden ayrılmayan Furkan vardı. Kaçacak yerim kalmamıştı. Bunu yapmak zorundaydım. Çünkü Furkan beni onunla sevgili sanıyordu. Ve karşımda kardeşimin komutanı duruyordu. Soğuk. Mesafeli. Güven veren. “Yardım et bana,” dedim yavaşça. “Sadece bir süre.” Yiğithan uzun uzun yüzüme baktı. Sanki evet derse her şey değişecekmiş gibi. Belki de değişecekti. “Bu kötü bir fikir.” “Biliyorum.” “Sonu iyi bitmez.” “Muhtemelen.” Bir sessizlik oldu. Sonra gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi. “…Tamam.” Kalbim bir an durdu. Başımı kaldırdım. “Sadece şu çocuk senden uzak dursun diye,” dedi sertçe. “Başka anlam çıkarma.” Çıkarmadım. Çıkarmamaya çalıştım. Belki de çıkarmalıydım. Ama kimse bana aynı hatıra dükkânına tekrar tekrar gelen iki insanın, bir gün birbirinin anısına dönüşebileceğini söylememişti. Ben Kayra. Ve bu… Kırık kalplerin arasında başlayan, sahte bir sevgililiğin gerçek olmaya cesaret ettiği hikâyeydi.

Yaş farkı içerikli kurgudur. "Yani dün gece, uyumuşum ya ben, şey işte odama..." diyerek gerisini getiremediğimde dilimi ısırdım sertçe. Utanç ısısı tüm yüzüme büyük bir hızla yayılmaya başladığında niye onunla bunu konuyu konuşmak için çalışma odasına kadar geldiğimi sorguluyordum. Ah merakına yenik düşen salak kafam. "Evet, pamuk prenses bir türlü uykudan uyanamayınca ben de çareyi yatağa taşımakta buldum." Tane tane vurgular gibi söyledikleriyle transa girmiş gibi onu dinliyordum. "Ama prens pamuk prensesi öperek uyandırıyordu, yatağa taşımıyordu ki." Dediklerimi idrak ettiğimde gözlerimi şaşkınca açarak kalakalmıştım. Düşündüğüm şey benden bağımsız dudaklarımın arasından uçup gittiğinde kendime küfr ettim. Sesli düşünmem utanç yüzünden domatese dönüşmeme neden olmuştu. Dilinin ayarını sevsinler senin Maysa... Karşımdaki adamsa dudaklarını kıvırarak tepki vermişti söylediğim şeye. Gözlerimi kaçırdım. Off, nasıl bakacaktım şimdi ben onun yüzüne? "Bir dahaki sefere prensin yolundan ilerleyeceğimden emin olabilirsin." Alaylı sesiyle dedikleriyle iyice şaşkına dönerek gözlerimi gözlerine çıkardım. Maysa❤Esat

Hoştur bana senden gelen ya gonca gül yahut diken ya hayattır yahut kefen kahrında hoş lütfunda hoş narında hoş nurunda Kuruluş Osman - Kuruluş Orhan AlGon çifti için yazmış olduğum bir hikaye dilediğiniz konularda birkaç bölümlük hikaye de yazabilirim

Aynı mahallede büyüyen Mehmet ve Suna yıllardır birbirlerini sevmektedirler. Aralarında ki bu aşk bir nişanla taçlandığında bu mutlu günleri bölen bir görev gelir Mehmet`e. Uzun süren görevi sona erdiğinde memleketine gelen Mehmet hiç beklemediği bir şeyle karşılaşır. Suna ölmüştür... Hayatının başına yıkıldığını hisseden Mehmet bu süreçten nasıl çıkacaktır, nasıl zorluklarla karşılaşacaktır?

”İçimi yakan şey ne biliyor musun? Yaşadığım herşeyin boşuna olduğunu anlayıp, yok olacağım zamanı hatırlamak..” Telefonum elimdeyken notlarıma yazdığım cümle buydu. Sağ elimdeki telefonu bırakıp sol elimdeki sigarayı ağzıma götürdüm. Çakmakla sigarayı yaktım. Dudaklarımla buluşan sigara, çektiğim duman ile hafifçe sıyrılıp gitti. Gözümle gördüğüm kirli nefesim havada süzülüp yok oldu. Soğuk kaldırım taşına oturmuş, yanan sokak lambasının altında izlendiğimi hissederek, sarı ışığın düşüncelerime karışmasına izin verdim. Karşımdaki bahçenin demir parmaklarının arkasında bir çift beyaz renk gözüme parladı. Ülkede tanınan yer altı mafyasının oğlu Aslan Karahan, gece yarısı olan ring maçından sonra yıllar önce kıymetli bir gece geçirdiği Sura Efsunu gördüğünde ona olan duyguları tutkuya dönüşür. Zengin iş adamının manevi kızı ve Mafyanın oğlu MMA dövüşçüsünün hikayesi..

"Biri Roma`nın hiç sönmeyen ateşi, diğeri Kayı`nın sarp kayalara çarpan fırtınası..." Söğüt`ün ayazı yerini baharın ilk müjdesine bıraktığında, kader iki ayrı dünyayı tek bir dere kenarında birleştirdi. Bir tarafta Kayı`nın izzetli kızı, kılıcı namusu, bakışı vatanı olan Fatma; diğer tarafta Roma`nın yenilmez komutanı, yüreği buz tutmuş heybetli Flavius. O gün atılan bir ok, sadece bir Moğol nökertini değil, iki düşman kalbi de tam ortasından vurmuştu. Bir bakışta başlayan o sessiz yemin, Bizans`ın soğuk zırhları ile Türkmen obasının kutsal ateş arasına ekilen yasak bir tohumdu. Ve sonra... Araya kan girdi. Araya surlar, dualar ve diller girdi. Yıllar birer birer takvimden dökülürken; biri Roma`nın en keskin kılıcı oldu, diğeri obasının elif gibi dik duran hatunu. Biri Bursa`yı canı pahasına savunmaya yemin etti, diğeri o kaleyi fethetmeyi düşleyen bir neslin evladıydı. Şimdi, aradan geçen koca bir ömürden sonra, kader onları tekrar karşı karşıya getiriyor. Ama bu kez çiçekli kırlar yok; barut kokusu, kılıç şakırtısı ve kuşatma altındaki bir şehrin feryadı var. Yüreğe düşen bir isim, bir imparatorluğun kaderini değiştirebilir mi? İmanın ve sadakatin sınandığı bu meydanda, aşk kendine sığınacak bir kale bulabilir mi? "Gözlerini benden kaçırma Fatma... Ben o oku attığım gün, seninle birlikte kendi kaderimi de vurdum."

Şehre yakışıklı, havalı, korkutucu ve gizemli bir yabancı gelmiş. Ana kızımız da onun kim olduğunu bulmaya çalışıyor falan filan... Eğer kitabın konusu bu sanıyorsanız lütfen aldığınız yere usulca bırakın. Çünkü bu kitap, bir-iki insana yabancı gelen birini değil; tam 86.092.168 insana yabancı olan bir kızın hikayesi bu. Kim olduğunu değil, ait olduğu yeri bulmaya çalışan bir kızın romanı bu. Bu zalim dünyanın zalim insanlarıyla mücadele eden, herkese yabancı olan... Ben Dalya. Ve bu da benim hikayem. Eğer hala ilgini çekiyorsam buyur, çevir sayfaları. Yalnız... Canının yanmasına, gözyaşlarının taşmasına hazır ol derim. Hala burada mısın sen?! İyi. Benden günah gitti!

Biri yaşatmak için yemin etmiş bir `Ahu`, diğeri ölümü göze alarak sınır bekleyen bir `Gölge`... Hakkari`nin dumanlı dağlarında, barut kokusunun çiçek kokularına karıştığı o buz gibi şafakta, iki kader ilmek ilmek birbirine bağlandı. Bir tarafta; meslek aşkıyla düştüğü pusuda, vatanı için kendi canını bir mühimmat odasında ateşe vermeye hazır Doktor Asena. Diğer tarafta; rüyalarında gördüğü o gizemli gözlerin peşinde, yüreğindeki korla dağları deviren Yüzbaşı Korkut. Biri ölümü bir kurtuluş, diğeri ise o bakışları bir yeniden doğuş sayıyor. Askeri disiplinin çelikten soğukluğu, imkansız bir aşkın yakıcı ateşiyle buluştuğunda; dağlar dile gelecek, sırlar açığa çıkacak ve buz tutmuş kalpleri sonsuza dek birleştirecekti. Bu, sadece bir kahramanlık öyküsü değil; bir rüyanın gerçeğe, bir feryadın zafere dönüştüğü, sınırın tam sıfır noktasında yazılan bir kader destanı.

karanlık oyunlar intikam güç ve sevda bana göre aşk değil sevda. aşk demek sevmektir. sevda demek sevdiğin için ölmektir kıyamamaktır yamak öldürmek acı çekmektir

Çok değer verdiğim bir hocam kaderini duanla değiştirebilirsin derdi ben de pek idrak edemezdim ama hocama değer verdiğimden vardır bir bildiği derdim hep dua ederdim ve yıllar sonra tesirini görmeye başladım aklımın ucunda bile yokken amerikaya gitmek işte bu duam da yoktu Uçak bulutların arasından süzülürken içimde tuhaf bir sessizlik vardı ne tam bir heyecan ne tam bir korku sanki ikisinin arasında adı konmamış bir hisle oturuyordum yanimda en yakın arkadaşım ümame vardı cam kenarında hafifçeeğilmiş gözlerini dışarıya dikmişti arada bana bakıyor sonra tekrar sessizce gökyüzüne dönüyordu ikimizde konusmuyorduk ama aynı düşüncenin içinde olduğumuzu hissediyordum camdan dışarı baktım ama içimdeki sıkıntı çok farklıydı Rabbimden niyazım bu yeni dünyaya attığımız adımın bize hayırla sonuçlanmasıydı Sizce Müslüman bir kadınla hiristiyan bir adamın yolları nasıl denk gelebilir Hafsa zemheri, Dorian Black Sizce bu iki karakterin hayatı ne yönde değişecek Yazılım hatası olduysa kusura bakmayın beğenirseniz ilk bölümü en kısa zamanda atacağım 💞💞

**Aşkın en zor hali , bir askerin yüreğine düşmesidir.** Şahin için görev kutsaldı, ta ki o görevin içinde Aslı`nın gözlerini görene kadar. Aslı için ise hayat bir mücadeleden ibaretti, ta ki o mücadelenin merkezine Şahin oturana kadar. Kendi evreninde, kendi kurallarıyla yazılan; vatan sevgisiyle harmanlanmış zorlu bir aşk kurgusu.

Yaşım büyüdü sevdam çocuk kaldı. Gözlerime bir kez baksa anlayacaktı. Bakmadı. Hep uzaktan izledim onu. Hep uzaktan yandı yüreğim. Altı yıl boyunca bir ince hastalığa tutulmuş gibi yandı yüreğim... Leyla, odasının penceresinden arka sokaktaki konağın bahçesine bakıp Yusuf`u izlerken sadece bir hayale tutunuyordu. Yusuf ise o türküleri kimin dinlediğini bilmeden bağlamasının tellerine vuruyordu. Bir gün, bir tesadüf eseri ele geçirilen telefon numarasıyla altı yıllık sessizlik bozuldu. SİZ: "Bağlamanın telleri bile susmuşken, insanın içindeki gürültü hiç bitmiyor değil mi?" Sizce bir gölge, ışığın sahibiyle yan yana yürüyebilir mi? UYARI: Kitapta argo, hakaret, küfür kullanımı vardır. İlerleyen bölümlerde cinsel içerik barındıracaktır. Rahatsız olacakların bunu bilerek kitaba başlamalarını rica ederim. Kitaptaki şiirlerin (türküler hariç) hepsi bana aittir. Kitabı ve içindeki şiirlerimi izinsiz olarak kopyalan, çalan, intihal yapanlar hakkında yasal yollara başvuracağımı peşinen bildiririm. Keyifli okumalar dilerim...

MAFYA KURGUSUDUR !!!! Kalbinde eğer bir filiz yeşerirse onu kökünden kopartamayacağını bile bile yeşertirsin o filizi ama ya kökleri zehir saçıyorsa işte o zaman bu hayat zehirli bir iğne gibi gelir küçük bir acısı ama büyük sonuçları işte bu yolculukta bunu anlatıyor yanlışlıkla toplağa atılan bir tohumdan çıkan filiz anlaşılmadan ama büyük acılar ve sonuçlar doğaracak belkide aşk duygusunun ne olduğunu öğretecek bu hikayeyi yavaş yavaş filizlendirmeye sizde ne dersiniz. (Elviranın hikayesine hoş geldiniz:) İyi Okumalar :)

İnsanların hatası yüzünden ödenen bir bedel olabilir miydi insan? ... "Sen benim için bedel değil şükür sebemimsin." Adam bunları dışından söylemeyi isterdi. ...

Diyarbakır`da bir gece, en büyük ağalardan birinin evinden bir kız kaçar. Bu kaçış, yalnızca iki insanın değil, bir kasabanın kaderini de yerinden oynatır. Sabah olduğunda kapılar kapanır, bakışlar sertleşir ve herkes aynı sorunun cevabını arar: Bu leke nasıl temizlenecektir ? Töre, suskunluğu sevmez. Kaçışın ardından arayış başlar; sokaklar, yollar, tanıdık evler izlenir. Arananlar kadar arayanlar da sınanır. Çünkü bu topraklarda kardeşlik, aşkla; ağalık ise merhametle sınanmaz. Meclisin gölgesinde, kanın mı yoksa daha ağır bir bedelin mi konuşulacağına karar verilmesi gerekir. Bu hikâyede görünmeyen bir akıl vardır. Adı fısıltılarda dolaşır, yüzü ortaya çıkmaz. Kaçışın yönünü belirleyen de, kaderin iplerini sessizce çeken de odur. Onun varlığı, hükmü daha karmaşık, vicdanı daha yaralı kılar. İki aile, tek bir gecenin bedelini taşımak zorunda kalır. Aşk susturulur, kadınlar kaderin ortasında bırakılır, erkekler geri dönüşü olmayan kararlarla yüzleşir. Kimse masum değildir; çünkü töre, suçlu aramaz, yalnızca denge ister. HÜKÜM, kaçmanın cesaret sayılmadığı, affın zayıflık kabul edildiği bir coğrafyada; kan, suskunluk ve mecburiyet arasında sıkışan hayatları anlatır. Bazı hikâyelerde ölüm kurtuluştur, asıl ceza ise yaşamaya devam etmektir.

Gençlikte başlayıp 7 yıl önce yarım bırakılan bir aşk hikayesi. Yıllar sonra yeniden karşılaşan iki eski aşık. Kırgınlıklar, pişmanlıklar ve gönül yorgunlukları her şey hala yerli yerinde miydi? Yerindeydi, peki ya aşkları o hala yerli yerinde miydi?

Aynı mahallede iki genç birbirine aşık mı olur düşman mı?

Van`ın sert rüzgârları, doğunun sessiz ama ağır gölgesi altında; görevler, sorumluluklar ve kalplere sığmayan duygular birbirine karışır. Gönül, İstanbul`dan Van`a atanmış idealist bir matematik öğretmenidir. Hayatı düzen, mantık ve doğrular üzerine kuruludur. Ta ki karşısına, duygularını bile disiplinle susturmayı öğrenmiş bir asker çıkana kadar... Yüzbaşı Yağız Ali; sessizliğiyle konuşan, bakışlarıyla tartan, gerektiğinde tüm kuralları kendi içinde yeniden yazabilen bir adamdır. Onun için görev her şeydir... ta ki Gönül`ü tanıyana kadar. Bir tanışma, bir merakla başlar. Sonra mesafeler uzar, sessizlikler çoğalır. Ama bazı duygular ne mesafe tanır ne de mantık. Van`da başlayan bu hikâye; dostlukların, askeriyenin sert düzeninin, kadın dayanışmasının ve bastırılmış duyguların arasında yavaş yavaş büyüyen bir aşka dönüşür. Bazen komik anlar, bazen çatışmalar, bazen de kimsenin söyleyemediği cümleler vardır: "Sana döneceğim..."

Yıldız kafe onların hayatlarının dönüm noktası olacaktı Işık yıllardır Kuzey`e aşıktı. Yıllar sonra tekrar hayat onları bir araya getirdi. Yıllarca kendisini görmeyen fark etmeyen Kuzey bu sefer Işığını bulabilecek miydi?

Tutku yakar. Ateş kül ederdi. Bir Karadeniz Masalı Alev Turalı 🕯 Rüzgâr Arçil Bu hikayedeki kahramanlar ve olaylar kurgudan ibarettir.

Hilal : Allahtan bir ara ondan hoşlanır gibi olduğumu bilmiyor Hilal : Ya ALLAH nerden aklıma geldi ya Hilal : Tövbe estağfurullah Hilal : Kanka sen bu mesajı sil yine ne olur ne olmaz yerin kulağı var chati var 0533 *** ** ** : Çok geç Hilal : Ne demek çok geç dur ben sileyim 0533 *** ** ** : Okudum artık Hilal : Tamam onu demiyorum ki ben 0533 *** ** ** : Hani şu dondurma yemeye izin vermeyen kardeşine o yaşta karışan hoşlanır gibi olduğun kişi okudu 0533 *** ** ** : Silmeye pek gerek kalmadı Hilal : Şaka!!!

Hiç beklemediğiniz bir anda, asla aklınızın ucundan dahi geçmeyen bir isim karşınızda beliriveriyor. Bazıları buna kader diyor, iki insan eğer birbirine aitse er ya da geç birbirlerini bulurlar.

Yazgıya Atılan Düğümün Hikayesi... Zinar aşiretinin ağası Viran Zinar Sipanların büyük torunu Afşin`i isteyecek zannederlerken asıl isteyecekleri kişi Nalin Sipan`dır. Fakat Nalin bu evliliği onaylamaz ama kader bir şekilde ağlarını örer.

Burası dağ ile denizin çarpıştığıyer Burası Karadeniz düşman iki köy