14.Bölüm

2021 Lara

Lanet olası okul bitiyordu.Sonunda burdan kurtuluyordum .Canım sıkılıyordu.AVMye gitmk istiyordum. Elimde bomboş karnem vardı.AVMye yanlız başıma gidip gezmek istemiyordum.Telefonumu çıkartım Akgünü aradım.Üç kere çaldı ve daha sonrasında açtı.Konuşmaya girdim."Ne yapıyorsun bebeğimmm"dedim hevesli sesimle."İşim var daha sonra ara."diyip telefonu kapattı. Neyse dedim,AVMye gidince haber verirdim artık.

Ben normalde otobüs kullanırdım ama okul ama metro daha yakın olduğu için metronun merdivenlerinden indim. İki dakika sonra metro geldi. Metro aşırı dolu değildi. Ama yinede oturacak koltukların hepsi doluydu. Kenara çektim. Kullaklığı kulağıma taktım ve bekledim.

Yarım saat sonra durağıma geldim. Metronun kapısı açılınca hızlıca kapıdan çıktım. Kullağımda müzik çalmaya devam ediyordu. Yukarı çıkmak için merdivenleri hızlıca merdivenleri çıktım. Biraz yürüdükten sonra AVM ye giriş yaptım. Kol çantamı cihazın içine koyup ilerledim. Tekrardan çantamı alıp ilerledim. Bir kafeye girdim ve bir kahve siparişi verdim. Sipariş alma alanında beklerken gözüm bir masaya kaydı. Akgün miydi o? Yanındaki kimdi? Saçmalama Lara, çocuğun işi var. Takmadım. Kahvemi alıp bir masaya geçtim. Kol çantamın içinden telefonumu çıkardım. Akgünü aradım. "Naber canım, işin bitti mi? " diye sordum. "Hayır bir daha var ben seni arayacağım" diye beni geçiştirerek telefonu kapattı. Biraz telefonda gezindim. Aklım hala o gördüğüm masadaydı. Başımı kaldırıp o masaya baktım. Evet o Akgündü. Yanındaki kimdi peki. Ben bakmaya devam ederken Akgünün elleri kızın elli ile birleşti.

Dona kaldım. Hiç, hiç ama hiç beklemediğim zamanda aldatılmıştım. Hala düşünüyordum. Nası ya. Ben aylardır beni aldatan kişi ile mi konuşnuştum. Masaya bakmaya devam ediyordum. Gözümü krıpmıyordum. Gözümden bir damla yaş aktı. Umaraamadım. Sadece bakmaya devam ettim. Aylardır konuştugum adam şuan onunla buluşmaya geldiğim kafede beni aldatıyordu. Akılım almıyordu gerçekten. Ben bunları sorgularken bir kız geldi masaya. Kendisi on yedi yaşında gösteren bir kızdı. "Bir sorun mu var? " diye sordu adını bilmediğim kız. Dışardan o kadar mı kötü görünüyordum. Ellerimle gözlerimden tek tek damlayan yaşları sildim. "Yok." diyebildim sadece. "Bir sıkıntı varsa anlata bilirsin. Ben Asel" kızın adı Aseldi.Asel isminin anlamını biliyordum.Bal ırmağı anlamına geliyor.

Pes ettim. Artık bütün yaşadıklarımı dökmek istiyordum. "Lara, Sevgilisi tarafından aldatılan Lara" dedim üzgün sesimle.

GÜNÜMÜZ

Lara'dan...

Ablam kapıyı açtığında gördüğümüz kişi ile odadaki herkes dona kaldı.

Sadece kapıdaki kişiye bakıyordum. Beni bin kere aldatan ve bin kerede bana dönmeye çalışan, belkide burda olamamın nedeni olan kişi gelmişti. Akgün...

Uzun bir süre herkes dona kaldı ama Akgün gülüyordu. Sanki iyi birşey yapmış gibi gülüyordu. Asel ablayı itip odaya girdi. Akgünün odaya gitmesi ile birlikte Burak ayağa kalktı. Asel abla ise kapının önünde Akgüne bakıyordu. Asel abla Akgüne doğru yaklaştı. "Sen hangi yüzle buraya geliyorsun! " dedi. Sarsıldım. "Çık git buradan! Hemen çık git yoksa seni kendi ellerimle döve döve çıkartırım! Duydun mu!" Akgün umursamadı. Bana doğru yaklaştı. Kulağıma eğildi,"Seni bırakmayacağım demiştim" diye fısıldadı kulağıma. Burak yakınımda olduğu için duydu. Akgünün yanına geldi. Tam benim yatağımın yanına. İkisi sinirle bakıştılar. İkisininde gözlerinden öfke akıyordu.

"Demek o lavuk sensin" dedi Akgün bakışırken. Burak dayanamayıp elini kaldırdı ve bir yumruk indirdi. Asel abla ve ben şaşkınlıkla bakıuorduk. Akgün Burağın yumruğu ile yere düşmüştü. Burak Akgün yakasından tutup kaldırdı. "Gel amına koyduğumun çocuğu, senle dışarıda konuşcaz" dedi Burak ve Akgün ile beraber odanın kapısından çıktılar.

Asel abla bulunduğu yerden ilerleyip bana yakın koltuğa oturdu. "Bi kurtulamadık şundan" dedi. Oda bıkmıştı ama kimse benim kadar bıkamazdı. "Acaba dışarıda ne yaşanıyor? "

"Bilmem kavga ediyorlardır."

Asel abla ile konuşurken kapı tıklandı. Gir diye seslendi Asel abla. Gelen doktordu. "Merhabalar. Nasıl hissediyorsunuz Lara Hanım? " dedi doktor. Biraz ağrım vardı ama artık hastaneden kurtulmak için yalan söylemek istedim. "Gayet iyiyim. Hastaneden çıkabilirmiyim? " dedim yalan söyleyerek. "Elbette, serumunuz bitsin çıkabilirsiniz" diyince doktor için rahatladı.

Tepemde ki serum şişeşine baktım. Az kalmıştı. Şükürler olsun çıkıyordum. "Lara, burdan istersen bize geçelim. Derya teyzemde bize gelsin. Olmaz mı? "

"Olur, telefonumu verde annemi arayım haber vereyim o geçsin size"

"Timam"

Telefonu bana uzatı. Kişilere girip annemi aradım. Hıxlıca açtı telefonu. "Kızım. İyi misin"

"Evet iyiyim anne. Şey ben bugün çıkıyorumda sen Sena teyzemlere geçer misin? "

"Olur kızım çıkarım birazdan. Haydi öptüm kızım"

Öpücük atarak telefonu kapatrım. Ben yokken beni Aybüke tam olarak kırk yedi kere aramıştı. Hazır telefonumu elime almışkemçn aradım.

"Lara. İyi misin? Hastaneden çıktın mı? "

"Yarım saate çıkacağım. Sana bişi diyeceğim. İstersen ekibi topla sana atacağım konuma gel. Asel ablalara gideceğiz"

"Olur bebeğim. Seni çoook özledim. Sarılmak için çok heyecanlıyım. "

Telefonu kapattım. Biraz telefonda geçinmek istediğim için İnstagrama girdim.

BİR SAAT SONRA.

Asel ablamın odasında oturuyorduk. Asel abla konuşmaya başladı.

"Lara sana uzun zamandır anlatmak istediğim ama fırsat olmadığı için diyemediğim bir şeyi söyleyeceğim"

"Dinliyorum bebeğim"

"Ben üniversiteden biri ile sevgiliyim. Hukuk bölümünde okuyor benim gibi ama o benden bir sınıf büyük"

"Neeeeee. Adı ne çocuğun"

"Doruk"

"Eğer yani bölümdeyseniz ve senden büyük ise Yirmi İki yaşın"

"Evettttttt"

"Ne zamandan beri sevgilisinin? "

"Çok olmadı, üç hafta falan oldu herhalde"

Sohbet ederken kapı çaldı. Büyük ihtimalle ekip gelmişti. Asel abla odadan çıkıp giriş kapısına gitti. Kapıyı açtığında Aybüke, Pınar, Mert, Mete ve Burak karşıladı.

"Hoş geldiniz gençler. Lara şurdaki odada, siz geçin ben geliyorum"

"Tamam abla"

Ekip Ablamın odasına gelirken Asel abla mutfağa girdi. Büyük ihtimalle ikram etmelik birşeyler hazırlayacaktı.

Odaya girdiler. Aybüke hızlıca yanıma geldi ve bana sıkıca sarıldı. Uzunca sarıldık. Biz sarılırken Pınarda dahil oldu. Üçlü bir sarıldık. "Seni çok özledik" diye fıaıldadı Pınar. Sarılmayı sonlandırıp konuşmaya başladım. "Bende sizi özledim"

"Yarın Pınarın doğum günüymüş. Bir mekan ayarladım, gelir misin? "

"Tabii kii! "