Her şey o gece başladı... Kızlar eğlenmek için çıktıkları barda başlarına gelecek olaylardan habersizlerdi. Fakat kızlar için bu yeni bir arkadaşlık mı? Yoksa nehfetden doğan aşk mı? İşte bu yüzden kızlara intikam melekleri deniyordu. Peki onlar kimdi?. İşte bunu kimse bilmiyor...

Bir kurşun, bir ülkenin kaderini değiştirdi. Ancak herkesin "terörist" dediği o maskenin ardında, yıllardır saklanan bir gerçek vardı. Geçmişin hesabı kapanmadan hiçbir savaş bitmez. Çünkü kimse yaşattığını yaşamadan ölmez.

Yüzyıllardır gölgelerin içinde varlığını sürdüren Konsey, dünyanın hiçbir yerinde adı geçmeyen ama birçok kararın ardındaki güç olan gizli bir oluşumdur. Beş büyük hanedanın kan bağı, mirası ve kuralları üzerine kurulmuş bu düzen; para, güç ve sadakatle değil, kanın taşıdığı sorumlulukla ayakta kalır. Konsey’de soyadları babadan oğula değil, kökten devam eder. Tahtın, mühürün ve mirasın gerçek sahibi kadınlardır. Her hanedan kendi sembolü, kendi gücü ve kendi mirasıyla Konsey’in bir parçasıdır. Kimi anlaşmaları yönetir, kimi savaşları önler, kimi bilgiyi toplar, kimi ise verilen kararların bedelini ödetir. Ancak Konsey’in en büyük kuralı değişmez: Kan ihaneti affetmez. Kurallara karşı gelenler mühürlenir, sırları açığa çıkanlar yargılanır ve Konsey’in dengesini bozan herkes bedelini öder. Çünkü Konsey için güç, sahip olunan bir şey değil; nesiller boyunca korunması gereken bir mirastır. Ve bazı miraslar, insanı tahta çıkarmaz… Onu karanlığın içine hapseder.

Bazı hikayeler bir "merhaba" ile başlamaz. Benim hikayem, tam üç yıl süren bir sessizlikle başladı. Bir mesajla tüm hayatım değişti. Gerçekler bir bir ortaya çıkacaktı. Ve ben o kapının anahtarıydım. Ama anahtarın da zamanını bilmesi gerekir. Çünkü her şeye zaman karar verir. Ve artık zamanı gelmişti. Peki neyin nesiydi bu üç yıl? Üç yıl önce ne olmuştu?

Bazı insanlar isim aldıkları gün kaybolur. Adım Farsça’da ‘çare’ demek. Ne ironik… İnsanın bazen adını taşımaya ömrü yetmiyor. Belki de bu hayatta en çok kendime çare olmam gerekiyordu. Şimdi böyle düşününce bazen diyorum acaba ben gerçekten var mıyım? Ben onların dünyasına ait miyim ya da sadece yanlışlıkla burada unutulmuş bir yabancı mıyım? Bunları yazıyorum çünkü; hiç değilse birileri, bir zamanlar nefes almış ama yaşamayı hiç becerememiş bir kızın var olduğunu bilsin diye. Ben Darmân. Adım çare demek. Ama bu hikâyede kimse kimseye çare olamayacak.

Bir seri katil hikayesi...

​"Bildiğin her şeyin yalan olduğu bir dünyada; karanlığı yöneten bir adam ve o karanlığa meydan okuyan bir kadın... ​Yolları bu tehlikeli oyunda kesiştiğinde, aralarındaki çekim bir kurtuluş değil, kaçınılmaz bir felaketti. Ortaya çıkan her şok edici gerçek ve her yeni ihanet bildikleri dünyayı başlarına yıkarken, geriye kalan tek şey kaçamayacakları o Zehirli Yıkım`dı."

~Bazı anları zaman silmez sadece geceye gömer~ Ekim Karlı, ilk davasını aldığında bunun sıradan bir dava olmadığını bilemez. Bu dava geçmişi bir bir aralarken beraberinde ihaneti, pişmanlıkları ve korkuları da getirir. Ve dava, Başkomiser Dağhan Kor ile yollarını kesiştirir. İkisi aynı kaderin farklı ucu mudur? Yoksa her şey ayın karanlık yüzünde mi saklıdır? Geceye saklanan her sır güneşle açığa çıkar. Yalnızca zamana ihtiyaç vardır.

Her insanın sakladığı bir sır vardır. Bazıları ise bir ömrü değiştirecek kadar büyüktür. Geçmişin gölgesi peşinizi bırakmazsa ne yaparsınız? Ya en büyük düşmanınız, en güvendiğiniz kişi çıkarsa? Bu hikâyede hiçbir karakter göründüğü gibi değil. Her bölüm yeni bir sır, her sayfa yeni bir yüzleşme... Peki ya siz? Duvarların ardındaki gerçeği öğrenmeye hazır mısınız?

ZAMANIN GÖLGESİNDE "Bazı sırları geçmişte gömdüğünü sanırsın. Oysa zaman, gölgesinde sakladığı her şeyi günü geldiğinde ışığa çıkarır." Yıllardır geçmişinden, anılarından ve vicdanını sızlatan o tek geceden kaçan Leyla, bir kasım gecesi kapısına bırakılan tek satırlık bir mektupla sarsılır: "Zamanı geldi. Her şeyin başladığı yere, fırtınanın koptuğu o kıyıya dönmen gerekiyor." Sırlarla dolu gümüş bir madalyon, cebinde tek yönlü bir tren bileti ve kulağında discman`inden yükselen hüzünlü bir melodiyle yola çıkan Leyla, kendisini karanlık bir yolculuğun içinde bulur. Ancak gecenin ilerleyen saatlerinde kompartımanına oturan gizemli bir yabancı, kaçtığı geçmişin sanıldığı kadar uzakta olmadığını kanıtlayacaktır. Geçmişin paslı kilitleri açılırken, fırtınalı bir kıyı kasabasında Leyla’yı bekleyen hesaplaşma ne? Boynunda taşıdığı o saklı sır, hayatını yeniden mi kuracak yoksa her şeyi küle mi çevirecek?

Manolya, sıradan bir hayat yaşayan genç bir kızdır. Fakat bilmediği bir gerçek vardır. Babasının, ülkenin en korkulan mafya liderlerinden birine büyük bir borcu vardır ve yıllardır bu borcu ödememektedir. Bir gün mafya lideri borçlu adamı arar. Telefona beklenmedik şekilde Manolya çıkar. O kısa konuşma, mafya liderinin dikkatini çeker. Adam, borcunu ödemeyen babadan intikam almak için kızını takip etmeye başlar. Günler süren izleyişin ardından Manolya’yı kaçırır ve onu gizli bir yerde tutar. Manolya’nın babası kızını her yerde arar. Ancak mafya lideri, onu kaçıranın kendisi olduğunu asla söylemez. Aradan tam bir yıl geçer. Sonunda mafya lideri babayı arar ve tek bir cümle kurar: “Kızın benim elimde. Onu geri istiyorsan gel.” Fakat beklediği tepkiyi alamaz. Adam soğukkanlı bir şekilde, “O benim kızım değil.” der. Bu sözler mafya liderini şaşkına çevirir. Araştırmaya başladığında korkunç gerçeği öğrenir. Kaçırdığı kişi, borçlu adamın öz kızı değildir. Yıllardır intikam almak için peşinde olduğu adamı cezalandırmaya çalışırken, tamamen masum ve bambaşka bir ailenin kızını kaçırmıştır. Bu gerçekle birlikte hem mafya liderinin planı altüst olur hem de Manolya’nın kim olduğuna dair yıllardır saklanan sırlar birer birer ortaya çıkmaya başlar.

Sahte bedenler ardında maskelenmiş ruhların hikayesi… Bazen ruh, matemini bedenden gizleyebilirdi. Veyahut güzel bir beden, ruhun çirkinliğini maskeleyebilirdi. Çok güzel ya da çok yakışıklı görünen bir insanın; katil bir ruha sahip olabileceği aklıma gelmeyeceği gibi, kötü veya çirkin görünen bir insanında zarif bir ruha sahip olabileceği aklıma gelmezdi. Ya da tam tersiydi. Çünkü hiçbir şey göründüğü gibi değildi. Hiç kimse kendisi değildi. Görünürde her şey, birbiriyle bağlantılıydı ama hiçbir bağlantı gerçek değildi. Gerçekte ise, her şey birbirine bağlıydı ama hiçbir bağ görünür değildi. Var olan her şey zıtlık içindeydi. Ve benim elimde olan koca bir hiçlikten ibaretti.

Sare Güler, 22. doğum gününde patlayan havai fişeklerin altında babasından ona hatıra kalan,kurumuş unutma beni çiçeklerini ateşe verdi O an... her şeyi unuttuğunu sandı. Ta ki iki yıl sonra, Profesör Doktor Yazgı Karadağlı sareyi kendi hastanesinde kanlı eller ve o lanet çakıyla görene kadar. işte o zaman oyun başladı Sare geçmişini yok etmeye Yazgı ise geçmişini yok etmek isteyen o kadını "iyileştirmeye." çalıştı Hedonist görüşlerle kurulan Alcatraz Cemiyeti`nin hazla örülmüş karanlık evreninde başlayan bu oyunda... akıl hastası kimdi? güler ailesinin kimsesiz kızı Sare Güler mi yoksa karanlıklar içinde büyümüş faslı annesinin kara gözlerini taşıyan Yazgı Karadağlı mı ?

eylem ve eymen hikayesi

"Adı Bahar baba. " dedi Mahir. "Yüreğimi bahar bahçe yapan, içime çiçek açtıran Bahar." Herkese, her şeye karşı güvenini yitirmiş masum bir kadın... Kalbi kırık olduğu kadar da; sanki içindeki bütün ışık birer birer söndürülmüş. İnsanların sesinden bile yorulan, en çok da "güven" denilince korkan bir kadın... Bir yanda sevdası, diğer yanda içinde sakladığı ağır bir sırla yaşayan bir adam... Konuşsa sevdiğini kaybedecek, sussa kendi vicdanında boğulacak kadar çaresiz bir adam. Peki iki yaralı ruh, birbirine gerçekten şifa olabilir miydi?

Sahi kavuşmak bu mu? İki aşık için bir araya gelmek sadece ölünce mi mümkün... Peki ya başka bir evrende bile kavuşamayacaklarsa?"Günümüzün getirdiği şanssızlıklar ve cevapsız sorularla boğuşan bir genç kız, kehanetin ve gökten düşen kırmızı bir yıldızın peşinden tam 400 yıl geçmişe sürüklenir. Ancak vardığı bu yabancı zamanda onu romantik bir masal değil, kanlı ve karanlık bir sır beklemektedir: Yerine geçtiği kız aslında acımasızca öldürülmüş ve cesedi derin sular altına gömülmüştür. Şimdi o, bir yandan arkasında kalan cesedin katilini bulmak, bir yandan da kendisine sevgi dolu gözlerle bakan o adama yakalanmamak zorundadır. Peki yıllardır sakındığı, yeminler ettiği çocukluk aşkının bir nehir yatağında can verdiğini o adama nasıl söyleyecektir? "Geçen gün bana `Sen yeşillik çok seversin` dediğinde, korkumdan alerjim olduğunu bile söyleyemedim..." Pastoral bir geçmiş, yabancı bir ruh, saklanan devasa bir vicdan azabı ve kanlı bir intikam yemini... Er ya da geç kendi zamanına dönecek olan bir kız, başka bir zamana ait bu adama kalbini kaptırmadan gerçeği ortaya çıkarabilecek mi?

Ünlü yazar Norma Jean’in hayatı ona gelen esrarengiz mesajlarla değişir. Çünkü takıntılı bir takipçisi vardır.

Novavita hastanesi yeni bir döneme giriş yapmıştı, 12 yıldır hapiste olan Gökhan Çoban’ı işe alarak. Fakat Gökhan’ın gelişi ile olacaklardan hiç kimsenin haberi yoktu… XXII.II.MMXIV…

Bazı insanlar seni dünyaya getirir. Bazıları seni büyütür. Ama herkes aile olamaz..." Elfida, yıllarca ait olmadığı bir evde büyüdü. Sevgiyi aradı ama hiçbir zaman bulamadı. Bir gün, yıllardır saklanan bir gerçek ortaya çıktı. O gerçekle birlikte hayatı altüst oldu. Gerçek ailesi, onu geri almaya gelmişti. Fakat bu, yeni bir başlangıç değil; yıllardır süren bir düşmanlığın tam ortasına atılan ilk adımdı. O düşmanlığın en tehlikeli tarafında ise Barın vardı. Onun tek amacı intikamdı. Ama intikam uğruna çıktığı yolda, en büyük düşmanının kalbine dokunacağını bilmiyordu..

"GERÇEK KİMLİĞİMİ GİZLEDİM, YEDİ YAŞINDAKİ BİR ÇOCUĞUN ARDINA SAKLANDIM." On yedi yaşındayım. Ama yedi yaşında biri gibi davranıyorum. Üvey ailemin şiddetinden kaçmak için seçtiğim tek yol buydu. Yillarca sustum. Yillarca küçücük bir bedenin içine sığındım. Ta ki gerçeğim beni bulana kadar. Gerçek ailem karşşındayım şimdi. Ama hålá korkuyorum... Gerçeği söylersem ya kaybedersem? Ya yine acı çekersem? Bu yüzden yalanıma devam ediyorum. Çünkü bazı kimlikler saklandıkça hayatta kalır.

"Bir kitabı okumak hayatını değiştirebilir... Ya o kitabın içinde uyanırsan?" Elena, eski bir kitapçıdan aldığı gizemli bir fantastik romanı okumaya başlar. Hikâye öylesine sürükleyicidir ki kitabı elinden bırakamaz. Ancak bir gece kitabı okurken uyuyakalır... Gözlerini açtığında artık kendi odasında değildir. Karşısında devasa kuleleri, büyüyle dolu koridorları ve renklerine göre ayrılmış cübbeler giyen öğrencileriyle Arcanis Akademisi vardır. Bu dünyada her şey kitaptaki gibidir. Ya da Elena öyle sanıyordur... Herkes onun en alt sınıf olan Kahverengi Cübbe`ye seçileceğini düşünürken, kader bambaşka bir yol çizer ve Elena doğrudan Siyah Cübbe`ye seçilir. Bu seçim yalnızca okulun düzenini değil, yıllardır süren düşmanlığı da sarsacaktır. Bir yanda okulun en güçlü zorba grubu... Diğer yanda karanlık sırların peşindeki Direniş Grubu... Ve tüm bu karmaşanın ortasında, kaderi Elena`nınkine bağlanacak olan gizemli bir öğrenci: Kael. Peki Elena gerçekten bu kitabın baş karakteri mi... Yoksa hiç yazılmamış yeni bir hikâyenin başlangıcı mı?

Katilinin ağzından yazılmış bir kitap. O olaydan sonra bi çok kişinin mezarı bile olmayacak. Bi aile yok olduktan sonra ne olabilir ki Bunu birazdan göreceğiz arkana yaslan ve kusursuz cinayetlerimi izle ama hayatta kal her an sanada musallat olabilirim. DİKKAT!! Kitap da cinsek içerikler cinayetargo küfür vb şeyler vardır. Sizi sarsabilecek sahnelerle karşılaşabilirsiniz.

Dikkatimi çeken cinayet dosyalarını kaleme dökmek istedim, +1& Kitaba bir spotfy listesi açtım okurken dinlemek istiyorsanız bakabilirsiniz ama mevcut şarkıların hepsi bölümlere ekli

Çok mu zalimdim? Hayır,dinleme onları! Yaşattıklarının bedelini ödüyorlar sadece. Durma,bedel ödet. Ve dinle,asla avlanan taraf olma. •••• TUTMAZSA SİLİNECEKTİR.

Hayat bazen sizin seçim yapmanızı ister ama siz anlayamazsınız...