Tek gecelik ilişkiniz hocanız çıksa ne olurdu? ... Verdigi tutkuluğu öpücüğü sonlandırdı. Aldigı derin nefesleri genç kızin dudaklarına uflemekten çekinmedi. "Umarım her hocaya bu performansı sergilemiyorsundur." Onun sorduğu bu küstah soru karşısında gulumsemesini tutamadi. Nefeslerinin arasına konustu: "Her hocamla deliler gibi sevişmiyorum""

‘‘Yok oluşuma gittiğim bu yolda yanımda olur musun? Ben iki mucizevi alemin olduğu bir evrende alemlerin koruyucusuyum ve hayatı zindan eden bir gerçeğin yükünü taşıyorum tek kaçışım bir anlaşma, sırlarla dolu bir anlaşma... Yanıp kül olduğum bu yolda bana yardım eder misin?’’

- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

Yanan bir aşk, bazen insanın bile isteye atlayacağı kor bir çukurdan ibaretti. Belki tahammül edemeyişinin, onu gördüğündeki o kabarışının sebebi; kontrol edemediğin çarpıntı hislerindi. Hırs, insanın kendine koyduğu çizgi ve doğruyu ayırt edemeyişinin en büyük engeliydi. O, bazen karşıma geçip yüreğimi yakan bir bakış yolladığında dudaklarım sadece şu kelimeleri dile getirmek istiyordu; "Gönlümdesin, ama cehennem gibisin..."

Bu kitap geçmişinden kurulamayanlara... Hayat beni çok garip yerlere sürüklüyordu ben ise kaçamıyordum

Bir kelebek gördüm ne yapacağını bilemeyen yaşamak için birgünü olan kelebek öldü ve yeniden doğdu o kelebek sahte olan herşeye mahkumdu kendine bile

Elif Asya Demir. Sade, sessiz, görünmez bir öğretmen. Ya da… öyle sanılan biri. Çünkü onun gerçek adı, Savcı Alara Varanlı. Babası… bir bölge liderinin emriyle öldürüldü. Dosya kapandı. Gerçek gömüldü. Adalet… sustu. Ama Alara susmadı. İz sürdü. Parçaları birleştirdi. Ve onu tek bir isme götüren gerçeği buldu: Aras Soykan. Şehrin en güçlü, en dokunulmaz mafya lideri. Kara para, yasaklı ticaretler, kirli anlaşmalar… Ve arkasında bırakılmayan hiçbir iz. Resmî yollarla yakalanamazdı. Bu yüzden Alara… kanunu geride bıraktı. Yeni kimliğiyle, Elif Asya Demir olarak o karanlık konağa girdi. Ama bu bir görev değildi artık. Bu… bir savaş. Hem babasının intikamını alacak, hem de Aras Soykan’ı işlediği her suçla birlikte çökertip hapse gönderecekti. Fakat hesaba katmadığı bir şey vardı: Aras Soykan… sandığı kadar kör değildi. Ve bu oyunda yanlış bir adımın bedeli… sadece kaybetmek değildi. Yanmaktı.

ACILARA REFERANS adlı ilk kitaptır. Fantastik/romantizm kategorisinde bir kitaptır. ... Bazı acılar saklanır. Bazılarıysa... taşınır. Çağıl insanların acılarını görebilen ve onu kendi bedenine çekebilen bir güce sahip. Bu güç başkalarını kurtarırken, onun bedenini içten içe çürütmekte. Geçmişine bilmeden kurulan kırılgan bir denge. Bazı denk gelişlerin tesadüf olmaması. Biri fazla dikkatli. Diğeri fazla yakın. İkisi de farklı sebeplerden yanında. İkisi de farklı amaçların piyonu. Çağıl gerçeğe attığı her adımda kurulu bir yalanın sahteliğinde yüzecek. Çünkü bazı sırlar ortaya çıktığında sadece hayatlar değil... kalpler de paramparça olur. Ve bazı acılar... Hiç kimseye ait değildir.

Karanlığın ve ışığın arasında ince bir çizgi vardır. Genç birinin kendi gücünü, sınırlarını ve kimliğini keşfettiği bu yolculukta, geçmişin gölgeleri ve geleceğin umutları iç içe geçer. Zamanın ritmiyle şekillenen anılar, unutulmaz dostluklar ve kalbin fısıldadığı sırlar, her sayfada yeni bir gizemi ortaya çıkarır. Her seçim, her adım bir yolun kapısını aralar ve bu yolculuk, sizi sadece bir hikâyenin içine değil, kendi içsel keşfinize de davet eder. Midnight Memories – Gece yarısında saklanan anılar, gün ışığında çözülmeyi bekliyor.

"Her şey bir mesajla başladı." Sadece bir saniye, bir dikkatsizlik ve yanlış kişiye gönderilen tek bir mesaj... Talya Yelgin`in kendi halindeki çiçek kokulu dünyası, o gece bir yabancının ekranında parlayan bir bildirimle sarsıldı. Kiminle konuştuğunu bilmiyordu. Sadece karşısındakinin ne kadar "Arsız" olduğuyla ilgileniyordu. Bir numara ne kadar ileri gidebilirdi ki? Ya da bir mesaj, bir insanın hayatını ne kadar değiştirebilirdi? Talya, o gece o gönder tuşuna bastığında sadece birine cevap verdiğini sanıyordu; oysa çoktan geri dönülemez bir oyunun içine düşmüştü. İşte şu an elinizde tuttuğunuz bu kitap, o yanlış mesajın ve peşinden gelen o arsız yabancının, ve beraberinde getirdiği olaylar dizesinin hikayesiyle ortaya çıktı. Yılların sakladığı sırlar ve göz ardı edilen olayların gün yüzüne çıkışının en büyük tanığı olmaya hazır mısınız?

"Bazı emirler ölüme, bazıları ise imkansıza gönderir." Yüzbaşı Devran Aras Çelik, çelikten iradesi ve tavizsiz disipliniyle tanınan, sınır hattının en keskin komutanlarından biridir. Rutin bir operasyon sırasında timiyle birlikte girdiği o mağara, sadece bir sığınak değil; zamanın ve gerçekliğin büküldüğü karanlık bir dehlizdir. Telsizlerin sustuğu, pusulaların şaştığı o kırk sekiz saatten geriye döndüklerinde, dünya için iki gün geçmiş, ancak Devran ve adamları için sadece bir saat akmıştır. "Adalet rütbe tanımaz, Yüzbaşı. Gerçekler ise asla saklı kalmaz." Askeri Savcı Selin Arya Karahan, hukuku kılıç gibi kullanan, zekasıyla en kapalı kapıları bile açan bir kadındır. Karşısında duran 1.94`lük bu dev adamın gözlerindeki o tarif edilemez parıltıyı ve tıbbi raporlardaki imkansız verileri fark ettiğinde, bunun sadece bir "kaybolma vakası" olmadığını anlar. Selin, kanıtların peşinden gittikçe, ordunun en derinlerine gömülmüş Proje Anka`nın kanlı izlerine rastlar. Biri emirlerin adamı, diğeri ise gerçeklerin savunucusu.. Devran ve Selin, bir yandan birbirlerine duydukları karşı konulmaz çekimle savaşırken, diğer yandan insanüstü güçlerin ve kirli bürokrasinin ortasında hayatta kalmaya çalışacaklar. Zamanın durduğu o mağarada başlayan gizem, sadece bir birliğin değil, tüm insanlığın kaderini değiştirmek üzeredir. Geri döndüler... Ama artık hiçbiri sadece "insan" değil..

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı`nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

Kimsesiz Serra, hem yetim hem öksüz Serra, alay edilen Serra, kendi yaralarını kendi saran Serra, herkesin acıyarak baktığı ama hiç kimsenin merhamet etmediği Serra... Ama hayır hayır. O kız büyüdü. Daha doğrusu kendi kendini büyüttü ama insanlar nasıl olduğuyla değil ne olduğuyla ilgilenir. Bu yüzden sadece büyüdü diyelim. Kobra lakabıyla merhamet edilmeyen değil merhamet etmeyen olarak anılmaya başlandı. Peki ondan saklanan şeyleri öğrense ne olur? İki tane kardeşinin olduğunu mesela? Ya da kardeşinin istemediği bir evliliğe zorlandığını? Demek ki Kobra`yı herkese tanıtma zamanı geldi. Alınması gereken çok intikam var... “Ayıp ediyorsunuz, Kobrasız düğün mi olurmuş?” Yayında olan ikinci kitabımız hayırlı olsun efenim 🌺💕 (Kitap kapağı kendi tasarımımdır ve kitabın telif hakları bende çalınma gibi durumlarda gerekli işlemler başlatılacaktır.)

Esaretin pençesinde çöle esir düşmüş bir Türk kızı; mavi harelerinde fırtınalar kopan, korkunun üzerine öfkeyle yürüyen bir asalet. Karşısında dikilen adamın karanlığına nefretini kusarken, sesindeki titreme korkudan değil, içindeki öldürme arzusundandı. “Bu pislik yere nereden düştüm! Bu cehenneme nereden geldim!” diye haykırdı. Kelimeleri, kendisini anlamadığını sandığı o adamın kalbine çarpan birer hançer gibiydi. Genç adam, aradaki mesafeyi ağır adımlarla kapattı. Dudaklarında tehlikeli, bir o kadar da sahiplenici bir gülümseme belirdi. Eğilip fısıldadı: “Burası cehennem değil Türk kızı, Benim cennetime hoş geldin.” Kurgu&Kapak tasarım şahsime aittir🕊️

Karadeniz’de yaşayan genç bir kadın, kimyanın kurallarını ezberden bilen, düzenle nefes alan bir zihne sahiptir. Hayatı; ailesi, küçük bir lokanta ve her sabah denize açılan bir tekne kadar sade görünür. Ta ki zaman, bir çocuğun nefesiyle yarışmaya başlayana kadar. Bir hastalık. Bir ameliyat. Ve yetişmeyen bir para. Yıllar önce kaybolduğu sanılan bir formül, gizlice yeniden üretilmeye başladığında bu yalnızca bir suç değildir; geçmişin kapısını açan bir hatadır. “Kristal” adıyla Rusya’ya ulaşan bu madde, orada tek bir adamın dengesini bozar. O adam, karanlığı düzen hâline getirmiş bir mafya lideridir. Ve düzeni bozan unsuru ortadan kaldırmak için Türkiye’ye gelir. Başta sorun olarak gördüğü o kadın, kısa sürede başka bir bağımlılığa dönüşür. Onun sessizliği, dikkati, soğukkanlılığı… Adamın dünyasında ilk kez bir şey tehdit edilerek çözülemez hâle gelir. Zorlama ile başlayan bağ, tehlikeli bir yakınlığa; korku, geri dönülemez bir tutkuya evrilir. Kadın için bu, ailesini kurtarmak adına girilmiş bir karanlıktır. Adam içinse, kontrol edemediği tek şey. Kristal, suçla başlayan, tutkuyla derinleşen, aşkın en tehlikeli hâlini anlatan bir roman. Çünkü bazı aşklar vardır; insanı kurtarmaz. Ama kaçmasına da izin vermez.

Hayatının sonuna kadar iğrenç bir depo`da yaşayacağını sandığı hayatı ne kadar değişebilir ki?

Geçmişini yaşayamadığı için kendi iç dünyasında kaybolmuş bir Doktor… Ve geçmişinde yıkılan, yanan anılarıyla hayata tutunmaya çalışan bir Yüzbaşı… Yolları savaşın ve acının ortasında kesiştiğinde, Diyorlar ki: Bu bir aşk mı, yoksa hayatta kalma mücadelesi mi? Ama bazen, en karanlık gölgelerin altında bile Bir ışık parlar; Ve iki kırık ruh, birbirinin sessiz sığınağı olur. Savaşın acısı, kayıpların yükü ve geçmişin gölgesi arasında, Her adımda kalpleri sınanan bu iki insan, Ya birlikte ayağa kalkacaklar… Ya da kendi gölgelerinde kaybolacaklar.

"Bir daha karşıma çıkmadığından emin ol, Sofinka. Yoksa yemin ederim gördüğün son gözler benimkiler olur.” Hayatımda gördüğüm en soğuk grilere sahipti. Sanki gözlerinin içinde buzla kaplı bir gece saklıydı. Her bakışı, her dokunuşu bana meydan okuyor; beni karanlığından uzak durmam için uyarıyordu. Ama sözlerinin tam tersine, her seferinde beni kendi dipsizliğine çekmekten asla vazgeçmiyordu. Onun söyledikleri yıllarca zihnimde dolanıp durdu.Ve bir gün, karanlık sırlarını sakladığı o kuleye gittiğimde kendimi uçurumun kenarında bulmuştum. O canavardan kurtarmaya çalıştığım o can, hiç tereddüt etmeden beni sırtımdan bıçaklamıştı. Bir el beni karanlığa ittiğinde gördüğüm son şey onun gri gözleriydi. Belki de haklıydı; onun yoluna çıkarsam göreceğim en son şey onun soğuk grileri olacaktı. Öyle de olmuştu. Ama bu kez beni öldüren değil, kurtaran taraf gibiydi. Bu kurtuluşun onun sonunu da beraberinde getireceğindense habersizdi. Gözlerimi tekrar açtığımda ise hafızam susmuştu. Geçmişin tüm izleri, tüm çığlıkları, tüm kanı… hepsi kaybolmuştu. Ve şimdi… Zamanında düşmanım olan o adam, karşıma geçip nişanlım olduğunu söylüyordu. Sanki beni ölümle tehdit eden kendisi değilmiş gibi. Sanki onu vuran ben değilmişim gibi. Sanki bu hikâyenin bir sonu yokmuş gibi.

Keskin nişanlı bir seri katil olan kadın ~ Seri katil erkek

Bir anda ortaya çıkan ailesine alışmaya çalışırken gerçeklerin çok farklı olduğunu öğrenen Umay`ın hayatını okuyacağız...

Liu elindeki kamera ile insanların fotoğrafını çekiyordu. Yuki bir adım arkasında sessizce gözleriyle hareketlerini takip ediyordu. Liu:tut şunu. Yuki hızla kamerayı Liu`nun Elinden aldı. Liu yavaşça Kaldırımda boyunca uzanmış Küçük kıza doğru yürüdü. Çocuk hiç kıpırdamıyordu. Küçük dudakları morarmıştı. Sam:bir ceset daha mı? Liu yere çömeldi ve İki Parmağını kızın nabız noktasına koydu. Liu:ölmüş... Sam, onlardan birkaç metre Uzakta duran iki askere Seslendi. Sam: bunu da diğerlerinin Yanına atın. Yuki, küçük kızın cesedinin Kaldırılmasını izledi. Kızı taşıyan Asker gözden kaybolana kadar Arkalarından izledi. Taki Liu`nun Sesi kulaklarına dolana kadar...

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Simay & Furkan Yapılan kazalar yüreğinize yapılan bir vurgundur.

17 yaşındaki Güneş Asel bir lise öğrencisi ve aynı zamanda yer altında Taçsız Kraliçe olarak nam salmış olan güçlü ve önemli bir kişidir. Olaylı bir günün ardından evine döndüğünde ağlayan anne ve babasından 17 yıl önce karışmış olduğunu öğrenir. Bakalım Güneş Asel diğer ailesine alışabilecek mi veya hangi zorluklarla mücadele edecek…

Tecavüze uğrayıp bunu kaldıramadığı için intihar eden kardeşinin intikamını almak için yaşadığı şehirde mahsum bir hemşire rolünü oynamak zorunda olan EFSUN KAMAN aslında şehirde olan tüm sapıkları ve suçluları ortadan kaldırmaya yemin etmiş acımasız bir katildir