Asker ve güçlü bir kadın Ahu Sare Yılmaz ve... Yer altının korkulan rüyası yarı Türk yarı Rus Boris Kızıl Ve bu kadar olayın üstüne Ahu Sare ailesinin gerçek olmadığını öğrenir. Hiç bu konu ile ilgili kitap bulamadığım için ben yazmaya karar verdim umarım beğenirsinizz

Dünyanın en tehlikeli gizli örgütü Aster`dan kaçmayı başaran tek kişi Livia Arden`dır. Sekiz yıl sonra geçmişi onu yeniden bulur. Yanlışlıkla ele geçirdiği gizli bir dosya, yalnızca Aster`ın değil; mafyanın, devletin ve gölgelerde hüküm süren insanların sırlarını da açığa çıkarabilecek kadar tehlikelidir. Artık herkes onun peşindedir. Onu geri getirmekle görevlendirilen kişi ise Aster`ın en ölümcül infazcısı Kieran Vale`dir. Bir zamanlar aynı karanlıkta büyüyen iki kişi... Şimdi birbirlerini öldürmek zorunda olan iki düşman. Fakat Aster`de hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmaz. Ve bazı savaşlarda en ölümcül silah... Aşk değildir. Güvendir. 🖤 "Aster`den kaçabilirsin. Ama Aster seni asla unutmaz."

27 yıl önce karıştırılmış bir kızın hayatının nasıl değiştiğini olaylar gerçekleşirken kızın kapısını aşk çalması. 🍁 Ben Asena,kimisine göre kasırga, kimisine göre zehir, 27 yaşında askerim. Beyaz tenli siyah saçlı 170 boylarındayım.Hayatımın değişeceğini bilmeden çalan telefonumu açtım ve aslında 27 yılın yalan olduğunu öğrendim.5 abi,1 ikiz 1 erkek kardeşim olduğunu öğrendim.Hayatımda bundan sonra iyimi gidicekti yoksa sarpa sarıp hayatım alt üst mü olacaktı?

Bazı insanlar bir meslek seçer. Bazıları ise hayatta kalabilmek için ona tutunur. Çocukluğu sevgiyle değil, korkuyla; güvenle değil, sessizlikle geçti. Geride bırakmak istediği aile, peşini hiç bırakmadı. O ise geçmişinden kaçmanın tek yolunu disiplin, eğitim ve görevde buldu. Yıllar sonra, Özel Kuvvetler Komutanlığı`nda kıdemli üsteğmen olarak en zorlu operasyonlara katılan genç kadın, savaşmayı çoktan öğrenmişti. Fakat bu kez karşısındaki düşman yalnızca görev sahasında değildi. Geçmişin gölgeleri yeniden karşısına çıktığında, kaçmak artık bir seçenek olmayacaktı. Çünkü bazen en büyük mücadele, insanın kendi hayatıyla başlar.

"Bir yanlışlık... Tek bir masa... Ve yıllardır saklanan gerçekler... Nehir, babasının ölümünün ardındaki sırları ararken kendini mafya dünyasının tam ortasında bulur. Aras ise annesinin katilinden intikam almak için yıllardır beklemektedir. Fakat ikisinin de bilmediği bir şey vardır... Geçmiş, sandıkları gibi değildir. Ve bazı karşılaşmalar tesadüf değil, kaderdir."

Ben bir masal kahramanı değilim, bu da bir masal kitabı değil. Bu benim hayatım. Mucizeler pek olmaz hayatta ya da bana uğramayı pek seçmezler, buna rağmen savaşmaksa beni hayatta tutan tek şey

Kimseye güvenme. Özellikle de gerçeğe en yakın olana... Arya, teşkilatın en başarılı ajanlarından biridir. Soğukkanlı, zeki ve hata yapmayan biri olarak tanınır. Onun için her operasyon yalnızca çözülmesi gereken bir bulmacadır. Ta ki geçmişten gelen tek bir iz, yıllardır kapalı kalan yaraları yeniden açana kadar... Sıradan görünen bir görev, onu çocukluğundan kalan karanlık sırların peşine sürükler. Attığı her adımda yeni bir bilmeceyle karşılaşırken, dost ile düşman arasındaki çizgi giderek silinmeye başlar. Artık tek bir soru vardır: Gerçekten avcı olan kim? Çünkü bazı oyunlar kazanılmak için değil... Gerçeği saklamak için oynanır.

“Bazen kendi ışığımızı ve karanlığımızı üretiriz. Bu karanlıksa parlak bir yıldızın ışığını bile söndürebilir." •───•☽⊹✩⊹☾•───• YILDIZINI KORU, geçmişin gölgelerinden kaçamayan cesur bir genç kadının, karanlık geçmiş ve tehlikeli sırlarla dolu yolculuğunu anlatıyor. Helin Yıldız, yalnızca bugünle değil, geçmişinde de taşıdığı ağır yüklerle de yüzleşmek zorundadır. Bir yangın vakasıyla başlayan olaylar, hem onu hem de okuru, düğüm düğüm olmuş bir geçmişe çekiyor. Her adımda yeni bir gerçek ortaya çıkıyor. Bir yangınla başlayan hikâye, derinlere gömülü acıların ve hiç kimsenin bilmediği gerçeklerin ortaya çıkışına uzanıyor. Peki, geçmişin gölgesi, en parlak yıldızın ışığını bile söndürebilir mi? Özellikle suç ve psikolojik gerilim unsurları içeriyor. Bu nedenle 13-14 yaş altındaki okurlar için uygun olmayabilir. Gizem, dram ve gerilim unsurlarını bir arada barındırıyor. Okuyucu hem merak içinde kalacak hem de karakterlerin duygusal yükünü hissedecek. Her yara bir güce,her karanlık bir ışığa dönüşebilir. “Per Aspera Ad Astra” (Zorluklar içinden yıldızlara) Not: Yazılanların hepsi kurgudur. Herhangi bir gerçek yanı yoktur.

"Serdar benden bunu isteme! Senin olduğun bölgeyi nasıl bombalayacağım?! Uzaklaş hemen!" "Bu bir emirdir. Koordinatı imha et," dediğinde benim dediklerimi duymuyordu. "Eğer bunu yapmazsan bir tim şehit olacak üsteğmenim! Senden zor bir şey istiyorum. Çok özür dilerim ama bunu yapman lazım sevgilim. Önce vatan. Sonra sen." Telsiz bağlantısını kopardığında elimde sadece aldığım emir kalmıştı. Sevgilim benden onu öldürmemi istiyordu. Kendi canımın olduğu yeri imha etmek için emir almıştım. Parmak ucum düğmeye yaslandığında, ilk defa elim titredi. Derin birkaç nefes aldığımda, o büyük sesi duydum. O bomba o koordinata değil, benim kalbime düşmüştü. 🥀 Kaybetmenin ağırlığı, suçluluğun sesi ve yüreğine düşen yük... hepsi onunla kaldı. Gökyüzü bir kez daha onu sınayacak; geçmişle yüzleşecek ve hayata tutunmayı öğrenecek.Şimdi tekrar ayağa kalkmalı, göğe bakmalı ve belki, yeniden sevebilmenin yolunu bulmalı.. "Önce vatan... sonra sen." Bir yıl dokuz ay önce sevdiği adamın olduğu bölgeyi bombalamak zorunda kalan F-16 pilotu Asena Parla ve o telsizdeki enkazı ayağa kaldırmaya gelen hırçın Yüzbaşı Yağız. Bu hikaye; aşk, fedakârlık ve görev bilinciyle gökyüzünde çarpışan bir kadının hikayesi. ***GERÇEK OLAY, KİŞİ , KURUM VE KURULUŞLARLA İLGİSİ OLMAYIP TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜ OLAN KURGU BİR HİKAYEDİR.***

Ben Okyanus, büyük bir Yangın’dan çıkmayı başarmış ama Kül’e dönmüş bir İstihbarat Ajanı.   Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya...   Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus’tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum?   Okyanus’un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi?   Okyanus’ta boğulacak mıdır?   Yangın’da Kül’e mi dönüşecektir?   Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır?   Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi?   Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus’un bilinmeyen geçmişi...   Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus’un Kül`ü müydü? “Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”   “Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!”

Şehit Yüzbaşı Gökhan Sancak`ın kızı Aybüke Sancak, babasının adını taşıyan Ankarada bir ortaokula atanır. Babasının anma töreninde ise Yüzbaşı Bozkurt ile, yani Yıldıray Timinin komutanı Aybars Alp Bozyiğit ile yolları kesişir. Bazı insanlar vardır, vatan için yaşar. Bazı yiğitler vardır vatan için ölen. Peki Aybüke Sancak, bu askeri hayatında isteyecek mi? Şehit kızı ve Yüzbaşı Bozkurt bu hikayede mutlu olacak mı? Yoksa ikisinin aşkı bir vatan meselesi olarak mı kalacaktı?

Takıntılı mafya’ya karşı gelmeyi başarabilen güçlü kadın karakter okumak isteyenlere… #Güçlü Kadın# #Mafya# #Kaçırılma# #Takıntılı mafya#

Banu Karaarslan, adalet sarayının koridorlarında dürüstlüğü ve geri adım atmayışıyla tanınan, gözü pek bir Cumhuriyet Savcısıdır. Uzun süredir yeraltı dünyasının en karanlık ve dokunulmaz ismi olan Ateş Aslan Demirhan’ın ve onun ağındaki diğer suçluların peşindedir. Banu için bu dosya sadece bir görev değil, adaleti sağlama yeminidir. Ateş Aslan ise gücü, zekası ve acımasızlığıyla illegal dünyaya hükmeden bir liderdir. Banu’nun kendisini köşeye sıkıştırmak için yaptığı her hamleyi bir satranç ustası gibi izler. Ancak bu kedi-fare oyunu, zamanla aralarında önlenemez, tehlikeli ve tutkulu bir çekime dönüşür. Ateş, ilk kez bir kadının zekasına ve dik duruşuna hayran kalırken; Banu, nefret ettiği bu karanlık adamın arkasındaki yaralı ve korumacı ruhu gördükçe duvarlarının yıkılmasına engel olamaz. Aynı yolda yürümeleri imkansız olan bu iki uç dünya, yasak bir aşkla birbirine bağlanır. Banu, Ateş’e kalbini açtıkça onun tamamen değişebileceğine, bu karanlıktan çıkabileceğine inanmaya başlar. Ateş ise hayatında ilk kez birine gerçekten güvenir ve tüm gardını indirir. Ancak savcı cübbesi ile mafya liderinin namlusu arasındaki bu aşk, aslında en başından beri trajik bir sona mahkumdur. Banu, Ateş’in yeraltındaki tüm işlerini bitirecek, onu ve şebekesini tamamen çökertecek o son, büyük darbeyi vurmak için en doğru anı beklemektedir. Sevgi, adaletin önüne geçemez. Ve o kaçınılmaz gece geldiğinde Banu, Ateş’in ona olan sonsuz güvenini en ağır şekilde suistimal ederek ona hayatının en büyük ihanetini yaşatacaktır.

Neden? Dedim ya… Eylüldü. Savruluşu bundandı kimsesizliğimin…. Gökyüzü her şeyi saklar. Çığlıkları, ihaneti… ve küllerin arasından doğanları. Mira Lyra Koral, bir yangında sadece geçmişini değil, kendini de kaybetti. Sesini duymayan bir dünyada büyüdü. Güvenmeyi unuttu. Ama hayatta kalmayı asla. Atlas Vega ise karanlığın içinden çıkmadı— karanlık onun içinde büyüdü. Bir lider, bir silah… ve asla kırılmaması gereken biri. Zenith için çıktıkları bu yolda, görevler sadece hedefleri değil, birbirlerini de vuracak. Çünkü bazı savaşlar dışarıda değil, insanın içinde kazanılır. Ve bazı insanlar… yan yana durduklarında bile birbirine düşman olabilir. Ama en tehlikelisi şu: Birbirlerini anladıkları an. Küllerden doğanların hikâyesine hoş geldin. Düşsek de birlikte.

Ölüm onların yaşamıydı. Dört kızın kaderi aynıydı; ruhları farklıydı. Doğdukları gün, ölüm kapılarını aynı anda çaldı ve onları hayatta tutan nefes aynı kişiden geldi. Yaşamlarıysa yirmi yıl sürecek bir emanetten ibaretti. O yirmi yıl dolduğunda gözlerini başka bir dünyada açtılar: ırkların, büyülerin, krallıkların ve savaşların hüküm sürdüğü Ophidya’da. Evlerine dönebilmek için kadim bir bilmeceyi çözmeleri ve adı konmamış bir görevi tamamlamaları gerekecek. Girdikleri Akademi’nin taş duvarları arasında dostluklar kuracak, aşkı bulacak ve en az büyüler kadar tehlikeli düşmanlar edinecekler. Çünkü bu dünyada her seçim bir büyü, her sır bir silah, her kalp bir savaş alanıydı. Onlar için Ophidya’daki yaşam ölümden zor olacaktı. “Ölümü karanlık son değildi sadece karanlık yaşama açılan bir kapıydı.”

*Dini bir hikâye değildir... KÖZDE KAHVE Bir trafik kazası... Yarım kalan hayaller... Ve geride kalan tek bir hayat. Dilara, en büyük kaybının ardından yalnızca acısıyla yaşamayı değil; yeniden nefes almayı, yeniden umut etmeyi ve en önemlisi kendini yeniden tanımayı öğrenmek zorundadır. Ege`nin küçük ve sakin bir kasabasında başlayan bu yolculuk, onu Endülüs`ün taş sokaklarına, El Hamra Sarayı`nın asırlık avlularına kadar götürür. Attığı her adımda geçmişiyle yüzleşirken, hayatın bazen en büyük cevapları hiç beklenmeyen yolculuklarda saklı olduğunu keşfeder. Közde Kahve, kaybın ardından yeniden ayağa kalkmanın, insanın kendi kalbine yaptığı en uzun yolculuğun ve umudun en beklenmedik anda filizlenişinin hikâyesidir. Çünkü bazen insan, çıktığı yolculukta yeni bir hayat aramaz. Yolun sonunda yeniden kendisini bulur.

Beni ailem bile sevmemişti başkası mı sevecekti?.. Hiç sanmıyorum. Ben Vatan için doğmuş gibiyim. Kaybedecek hiçbirşeyi olmayan, varsın canını iste verecek olan bir askerim. Evet, duydunuz kaybedecek hiçbir şeyim yok , olmayacakta... Bir abim vardı elbette. Canım gibi sevdim. Ama yok oldu. Herkes gibi...

Hayat size limon verir öyle tüketirsiniz. Hayat Alara`ya limon verirse, Alara ondan buz gibi limonata yapıp , içine biraz mizah atar ve parmağındaki tektaşla karıştır. Hem ortalığı hem de limonatayı.. Parlayan ve parlamak isteyen tüm pırlantalara..

Bir güz gecesi, sınırın sessizliğini kurşun sesleri bozdu. O gece iki çocuk yalnızca ailelerini değil, isimlerini, geçmişlerini ve çocukluklarını da kaybetti. Yıllar sonra kader, onları aynı timde yeniden karşı karşıya getirdi. Üsteğmen Ahu Zerda... Geçmişini hatırlamayan, duygularını üniformasının ardına saklayan genç bir asker. Yüzbaşı Alparslan Batur... Çocukluğundan beri unutamadığı tek kişiyi yıllar sonra karşısında bulan bir komutan. Biri hatırlamak için savaşırken, diğeri unutmamak için yaşar. Peki, kader onları yeniden bir araya getirdiğinde geçmişin yaraları kapanacak mı, yoksa bir güz gecesi başlayan acı her şeyi yeniden mi yıkacak? Bazı savaşlar sınırda başlar. Bazıları ise insanın kalbinde...

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı`nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

Asil Ağa isimli bu hikayenin tüm hakları diğer hikayelerimde olduğu gibi tarafıma aittir. En ufak kopyalama taklit v.s de gerekli hukuki işlemler başlatılacaktır. Instagram: azimet340 🍁🍁🍁 Hikayede geçen isimler karakterle yerler hayal ürünüdür. Bildiğiniz bütün ağa hikâyelerini unuttun. Klasiklerin dışında bir hikâye. Bu Asil Ağa`nın hikâyesi. Hikayemizin bir ucu Şanlıurfa bir ucu İstanbul... 🍁🍁🍁 Erkek evlat sahibi olamayan Reşo Ağa nihayet üçüncü karısından ikiz çocuk sahibi olacaktı. Biri kız biri erkek. Zeliha`ya 9 ay gözü gibi baktı Reşo Ağa. Ne de olsa erkek doğuracaktı. Altı kızdan sonra Nihayet bir kız daha olsada Allah onunla birlikte bir de erkek evlat verecekti. Büyüdüğünde babasının desteği olacak, zamanı gelince yerine geçecekti oğlu. Ağa oğlu ağa olacaktı. Doğduğunda kurbanlar kesecekti Reşo Ağa oğlu için. Ama olmadı. Büyük konuşan Ağa`ya Allah yine erkek evlat vermedi. Oğlu dünyaya geldiğinde sadece yarım saat yaşadı. İşte o gün yazıldı Asil`in ateşten harflerle kaderi. Annesi adını Asya koyacakken babası ölen erkek kardeşinin suçunu da adını da yeni doğan kız bebeğe yükledi. Babası bir erkek gibi büyüttü yetiştirdi kızı. Sonunda Asil olan kızın adının arkasına Ağa eklendi.

Bir liderlik meselesi ile başlayan aşk. Bu yeni duygular nelere yol açıcak...

Onu unutmamam gerekiyordu. Ama ben unuttum. O ise... Beni hiç unutmamıştı.

Kural 13: onu sevmek yasak ,ona dokunmak yasak ,onu düşünmek yasak Ne demişler kurallar çiğnemek için varlar:)

Ablası onun kaderi olacaktı. O ise sadece gölgeydi. Ta ki gelinliği üzerine geçirene kadar...