Defne, annesini doğumda kaybetmiş, uzun yıllar boyunca anneannesi ve dedesiyle ufak bir kasabada yaşamış genç bir kız. Dedesinin ölümünün ardından, hayatının bu aşamasında babasının yanında olması gerektiğine inanan anneannesi, Defne`nin babasıyla iletişim kurmaya karar verir. Babası Cem Bey ise uzun yıllar sonra kızıyla tanışmayı kabul eder. Cem`in korkaklığı Defne`nin hayalkırıklığı yaşamasına sebep olur. İki yabancı, aynı evi paylaşmaya başladıklarında, aralarındaki boşluğu doldurmanın zorluğunu hissederler. Geç kalınmış bir baba-kız ilişkisinin içsel bir yolculuğunu başlamış olur. Aynı zamanda Defne hem babasına ,hem de babasının yaşadığı çevreye adapte olmaya çalışır. Defne yeni hayatında arkadaşlığı,aşkı ve yeni birçok şeyi daha öğrenecektir.

Siz hiç yaz yağmuruna yakalandınız mı? O gün yaz yağmuruna yakalandım,aşka yakalandım,hayata yakalandım. Özlenilen türden bir "Yaz" hikayesine hoş geldiniz. Kafamıza göre öylesine takılıyoruz. Yazım hatamız,mantık hatamız varsa affola.

İki zıt karakterin birbirini nasıl çektiğini anlatan bir kitap.

Gerçek ailem kurgusudur.

Kervancıoğlu ailesi... Gücün, paranın ve korkunun diğer adı. Onlar kaybetmez. Onlar yıkılmaz. Ama bir gece... her şeye sahip olan o aile, en değerli şeyini kaybetti. Oğullarını. Yıllar geçti. Her şey kaldığı yerden devam etti. Ama kimse bilmedi... O çocuk hâlâ hayattaydı Ve kendi ailesini tanımadan yaşıyordu Aras Karahan... Kendi kimliğini bilmeden yaşayan bir adamdı. Ahu Çavdar ise... o ailenin kapısından içeri bir hizmetçi olarak giren, kaybedecek hiçbir şeyi kalmamış bir kızdı. Ama bazı kapılar sadece açılmaz... kaderi değiştirirdi Çünkü Ahu`nun attığı o adım, sadece kendi hayatını değil... Kervancıoğlu ailesinin geçmişini de geri getirecekti. Ve bazı gerçekler ortaya çıktığında...

Biri Göktürklerin en hırçın, en dizginlenemez savaşçısı: Alçin. Diğeri Narkozan`ın korkusuz ve soğukkanlı lider adayı: Bars. ​Göktürklerin yükselen gücü ile Narkozanların sarsılmaz iradesi bir sınır çizgisinde karşı karşıya geldiğinde, beklenen barış yerini büyük bir güç savaşına bırakır. Alçin, babası ve abileriyle birlikte bu yabancı topraklara adım attığında tek bir amacı vardı: Kimseye boyun eğmemek. Ancak karşısında en az kendisi kadar inatçı ve tehlikeli bir rakip bulacağını hesaba katmamıştı. İki ordu savaşın eşiğinde, iki aile birbirinin açığını beklerken; Alçin ve Bars arasındaki o bitmek bilmeyen atışmalar, yerini tehlikeli bir yakınlığa bırakır. Savaşçı onuru ile aile sadakati arasında kalan iki genç, bozkırın kaderini değiştirecek bir karar vermek zorundadır. Pençe kanada değdi, fırtına koptu. ​Bu topraklarda sadece en güçlü olan hayatta kalacak.

"Herkes susuyordu çünkü gerçek düzeni bozar"

Hayat ummadığımız kişiyi bir anda karşımıza çıkarabilir. Derya Deva - Derman Kara

Ailesi ile mutlu olan Asel Gece Altınsoy gerçek ailesini bulduğunda onlarla birlikte yaşamayı kabul edecek mi? Bir telefon ile hayatının alt üst olduğunu öğrendiğinde gerçek ailesinde kalacak mı?

​Belimdeki kollarını biraz daha sıkınca kalbim göğsümü parçalayacak gibi atmaya başladı. ​“Şaka yapıyorsun değil mi?” diye fısıldadım. ​Gölge hafifçe kıkırdadı. ​“Hatun... gece yarısı senin odana camdan girip yatağına gelen biri sence şaka mı yapıyordur?” Boğazım kurudu. ​“Sen... manyak mısın?” ​Başını omzuma yaklaştırdı. Nefesini boynumda hissedebiliyordum. ​“Yok. Sadece meraklıyım.” ​Kendimi kurtarmaya çalıştım ama kolları gerçekten çok güçlüydü. ​“Beni bırak.” ​“Birazdan.” Kitabımın tüm telif hakları bana ait kopyalanması yada izinsiz paylaşılması durumunda dava açacağım

Savcı Ahsen Yıldız, üniversite için gittiği şehirde 14 yıl sonra geri döndüğünde, geçmişte kalbini bıraktığı Ateş Yılmaz yeniden karşısına çıkar. Abisiyle olan güçlü bağı, babasıyla kırık ilişkisi ve annesinin yokluğu kalbinde derin izler bırakmıştır. Ateş`le arasında yıllardır söylenemeyen duygular, tehlikeli bir operasyonun gölgesinde yeniden alevlenir. Bazı Aşklar, Zaman Geçse Bile Küllenmez... Sadece Doğru Anı Bekler.

Gülce ile hayatına yeni girdiğini zannettiği Poyraz`ın hikayesidir. Hayat bazen en olmadık yerlerde karşımıza hayatımız olacak o kişiyi çıkarır. Tesadüf sandığımız karşılaşmalar belki de tesadüf değildir. Başlangıç tarihi: 31.03.2026

Yeni okula geçen Alara edebiyyat öğretmenine aşık olacağından bihaberdi. 1& +..

Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

Arkamızdan sesler gelirken göz ucuyla bakmaya çalıştım. Daha bir şey görememişken "önüne odaklan, düşeceğiz şimdi." Dedi adam. Tekrar fiti fiti koşmama odaklanırken olabildiğince hızlı koşmaya çalışıyordum. Daha fazla bacaklarım bu acıya dayanmazken "beni bırak, sen devam et." Dedim. "Olmaz, zaten geldik." Dedi. Kaşlarım çatılırken "nereye geldik?" Diye sordum. "Evlendirme dairesine! Umarım bekarsındır." Dedi. Şaka yapıyordu değil mi? Şaka. Kameralar neredeydi? Haha, güldük eğlendik, nereye el sallıyorduk? "Alt tarafı seni dövülmekten kurtardım diye beni nikahına alacak halin yok ya!" Dedim. ------- "Hangi baharı yaşıyorsun bilmem Demir ama dediğim gibi burada bitirelim." Dedim. "Sonbahar Şura, Sonbahar." Diyip derin bir nefes verdi. Arkamı dönüp yoluma devam edecekken kolumdan tutup beni kendine çekti. Vücudum vücuduna yaslanırken nefeslerimiz birbirine karıştı. İrademi korumaya çalışırken "ne yaptığını sanıyorsun?" Dedim. "Eğer bana bir şans daha vermezsen seni burada öperim." Dedi. Gözleri gözlerimin içinde dolaşıyordu. "Deneme bile. Seni mahvederim Demir." Yüzünde gülümseme oluşurken "beni mahvetmeni sabırsızlıkla bekliyor olacağım." Dedi. ------- "Bundan sonra öpebileceğin tek kadın annen olur inşallah." Dedim. "Kızımızı unutmamak gerek tabii." Dedi. "Sen delisin bence." "Delirten sensin." "Hah, daha yarım saat öncesine kadar ev arkadaşı arayan adam bir anda bana aşk pozları kesiyor." Dedim. ------- "Bu minik barlara akmak istiyor." Dedim üzgünce. "Otur evinde yemeğini, temizliğini, bakımını yap yoksa abine söylerim." "Bir idol bunları nasıl söyler, hih!" Dedim. "Bu şekilde söyler, belanın ta kendisi." Dedi eğlenerek. "Tatlı bela ama değil mi?" Dedim yeterince sevimli olamaya çalışarak. "Hem de nasıl, şerbet misin bal mı?" Dedi kahkaha atarken. "Ya abi! Zaten ihanete uğramış bir kızım." "Hadi güzelim hadi, sen ona da bela olursun zaten." ------- Kesişim 1. Kitap Kırınım 2. Kitap ------- [Kırınım adlı kitabım bu kitabın devamıdır. Dileyenler bağımsız da okuyabilir.]

"Kızın başını yakıyorsun yani." "Öyle de demeyelim be reis. Benim de ne kadar nazik, centilmen bir bey olduğumu biliyorsun." Dedi. "Uzatma Cevdet. Benden ne istiyorsun?" Diye sordum. "Akşama nikah şahidim ol. Vallahi senden başka düzgün insan tanımıyorum." Dedi. "Hayatta olmaz. Ben oraya adım atmam." Dedim. "Olur olur, benim için ya!" ------- "Ömer nerede, dışarı mı çıktı?" Diye sordu Emir ekmeğini ısırırken. Ben de ısırık alırken "o ne alaka?" Diye sordum. "E evlenmişsin, abim öyle dedi." Dedi. "Abin ne düşündüğünü bilmiyorum ama okyanusun ortasında bir gemide nikah kıyamayacağıma göre hala bekarım. Yine de bırak o öyle bilsin. Haddini fazla aştı dün akşam." Dedim. ------- "Eğer düşersek paraşütümü açmaya yardım eder misin?" Diye sordum. "Paraşütünü bile ben giydireceğim. Şimdi gözlerini açar mısın?" Yavaşça gözlerimi açarken hafifçe bana eğilmiş yüzünde gezdirdim gözlerimi. Yüz ifadem komik olmalıydı ki gülümsemeden 1 saniye bile geçirmiyordu. Gözlerinin içine bakarken "söz mü?" Diye sordum. "Söz." Dedi. "Kendini Anadolu`nun bağrında bir paraşütle süzülürken hayal edebiliyor musun? Şahsen ben edemiyorum. Çünkü bende öyle bir şans var ki iç Anadolu`da olmayan martı bile gelir beni bulup çarpar. Ve ben yine düşerim." "Düşme esnasında paraşütünü benim giydireceğime inanıyorsun ama ölmeyeceğine mi inanmıyorsun?" Dedi şaşkınca. ------- "Sorun çözüldüğüne göre ben kalkayım." Dedi Ömer. "Bir şey yemedin." Dedim. "Olsun, çok uykusuzum. Şu an daha ağır basıyor." Dedi Ömer. "Araba süremezsin böyle. Bütün gece de uyumadın zaten. Biraz burada dinlen öyle gidersin." Dedim. "Bütün geceyi nereden biliyorsun lan sen!" Dedi abim bağırarak. "Bütün gece birlikte olduğumuzdan abi!" Dedim ben de sinirle. Gerçekten artık ben de sinirleniyordum. "Oww." Dedi Emir. "İşte şimdi yandık." ------- Kesişim adlı kitabımın devamıdır, bağımsız da okunabilir.

Bazı hikâyeler mutlu sonla bitmez. Bazıları… bitmez. Onlar defalarca ayrıldı. Defalarca birbirine döndü. Her seferinde biraz daha kırık, biraz daha eksik. İhanetler oldu, gözyaşları oldu, “bu sefer gerçekten bitti” denilen geceler oldu. Ama ne olursa olsun, birbirlerinden tamamen vazgeçemediler. Bu, doğru insanların yanlış zamanda karşılaşmasının hikâyesi değil. Bu, yanlışlara rağmen birbirinden kopamayan iki insanın hikâyesi. Ve belki de en acısı şu: Bazen en çok sevdiğin kişi, seni en çok yaralayan olur.

Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen... Kapak tasarımı için @irempsd`ye teşekkürler🎀

17 senelik acılar... bir karıştırılma vakası yüzünden çekilen acılar...bu acılar yetmemiş gibi gerçek ailenin kırdığı kalpler ve kalmak zorunda olduğun bir ev...damla nida kalender Bige efil ve Karun kalender in kızı olduğunu sanıyordum ama aslında selim gürelin kızı çıkar...damlanın acı dolu bir geçmişi var 6 yaşında çocukluğu bitti

Gerçek bir aşk. Lise sadece bir okul mu? Orada aşk yok mudur? Bunları anlatan duygusal bir kitap sizlerle…

Kabusumsu bir hayatta yaşayan ve YKS çağında olan bir kızın ve ona yks koçluğu yapan eski arkadaşı.

" Bana diğerleri gibi bakmıyorsun..." " Sana nasıl bakıyorlar ki?" " Acıma duygusuyla... ama sen bana acımıyorsun..." " Ben sana neden acıyayım ki? Sana bakınca gurur duyuyorum ben, sen onca şeye rağmen bir direniş sergileyerek bugüne geldin ve artık mutlusun..." Her başarının ardında acı bir geçmiş vardır. Bir başarılı kadının arkasında o kadın vardır... Bu kitap her şeye direnen bir kadının hayatını ele almaktadır. Kadınları bu kadar ezen erkekleri ezen bir kadın...

İkizinin töreye kurban gitmesiyle bebeğine sahip çıkan Hazal`ı koruyan Özkaya aşiretinin oğlu Karan ve Hazal`ın geçmişi nereye kadar saklı kalabilir? “Biliyorum. Ama bazen bazı gerçekler, en kötü yalanlardan daha çok can yakar. Zamanı geldiğinde, o gün neden o okulun bahçesinde seni bir başına bıraktığımı bir gün öğreneceksin. Ama o güne kadar... Sadece bana güven, çünkü şu an senin karşında senin için her şeyi yakmaya hazır bir adam var.”

kız basketbol takımının kendi aralarında hiç iyi anlaşamadığıni gören okul yönetimi aralarını düzeltmeleri için birbiriyle çok iyi anlaşan basket erkek takımı gorevlendirilir

"Öldürmeyen ama çaresi de olmayan sinsi bir yara... Kabukları kimde kalır?" 11. sınıf öğrencisi Öykün Alkım, mahalle lisesinin gürültülü koridorlarında görünmez bir fanusun içinde yaşar. Adı gibi bir başkasına "öykünen", kurgulanmış bir mükemmelliğin arkasına saklanan Öykün; ütüsü bozulmayan forması, milimetrik düzeni ve hiç geçmeyen mesafesiyle okulun "beyaz orkidesi"dir. Onun sterilliği bir kibir değil, kökleri toprağa değmeyen bir ruhun hayatta kalma biçimidir. Okulun kaosu ona yabancı bir dil gibi gelirken, evden dışarı adım attığı an üzerine hücum eden tozlu sokaklar ve plansız hayat, Öykün için nefesin kesildiği birer savaş alanıdır. O, bu kargaşanın içinde kirlenmemek için nefesini tutan bir dalgıç gibi yaşar. Ancak göğsünün tam ortasında, paylaşılamayan sırlar ve bastırılmış sancılarla büyüyen "arsız, kimsesiz ve topraksız bir çiçek" vardır. Kendi aslına değil, yarattığı kusursuz surete tutunan Öykün için o sinsi ok çoktan fırlatılmıştır. Şimdi sorması gereken tek bir soru vardır: Camdan kalesi çatladığında, o steril beyazlığın altından sızan kor sürgünle nasıl yüzleşecektir? Zarif bir yabancılaşmanın, köksüzlüğün ve bir "fark edilme" anıyla altüst olan mülksüz bir hayatın şiirsel romanı.