“Onu sevmek değil sorun… ona karşı kaybetmekti. Bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… ama hiçbir zaman gerçekten yanında olmaz. Arven ve Atlas aynı ilkokul koridorlarında büyüdü. Aynı sınıflar, aynı bahçeler, aynı arkadaş çevresi. Ve bitmeyen bir didişme. Arven için Atlas, fazla özgüvenli, sinir bozucu ve tehlikeli derecede kendinden emindi. Atlas içinse Arven… baş belasıydı. Sivri dilli. Kaçan. Her zaman ters yönde yürüyen kız. Yıllar geçti. Hiç yakın olmadılar. Olmak da istemediler. Sonra bir gün— İsimsiz mesajlar başladı. Kim olduğunu bilmediği biriyle sohbet ederken Atlas ilk kez maskesini indirdi. Arven ise ilk kez gerçekten görüldüğünü hissetti. Sorun şuydu: Atlas, konuştuğu kişinin her gün tartıştığı kız olduğundan habersizdi. Motorlar, hazırlık maçları, alaycı lakaplar ve söylenmemiş cümleler arasında nefret ile çekim arasındaki çizgi silinmeye başladı. Çünkü bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… Ve bazen en büyük hikâye, en çok kavga ettiğin kişiyle başlar.

Nisa okulun basketbol takımın kaptanına platoniktir ve en iyi platonikler bilir ki sevdiğim kişiye asla açılamazsın. Ama Atlas bir gün onunla konuşmaya başlar... "Kaçmayacak mısın?" "Kaçayım mı?" "Kaçamazsın ki." Gel bence bir oku;)

"Ben iyiyim Defne, korkma güzelim." Lise zamanı sevdiği çocuğa gizlice yazan kız ve zamanla gelişenler. Bir lise kurgusudur. Mizah ve bad(!)boyluk içerir. Küfür, nude vb. Olabilir dikkate alıp okuyun.

Ada; Lan davar Ada; Hödük Ada; Sana zeki dedik çalışkan dedik önümüzü kollar dedik Ada; Sen bizi önümüzden vurdun lan Ada; Neden kalktın o sıradan! Neden sattın lan bizi! Neden bunu bize yaptın! Alparslan; Canım öyle istedi. Ada; Öyle mi? Sen canının öyle her istediğini yapıyor musun birader? Alparslan; Canım ve aklım uyuşuyorsa evet. Alparslan; Ayrıca bir daha kopya çekmek yerine ders çalışsan en azından belki 0 yerine 1 alırsın. Alparslan; Bu da benim bir tavsiyem olsun sana.

"Gitmene izin vermem." Dedi Emir, ben bizi kilitlediği odada kapıya bakarken. "Soldurduğun çiçeklerin yasını mı tutacaksın, alfa?"

Bu kitap, zorbalığı romantize eden bir hikâye değil, aksine görmezden gelmenin sonuçlarını anlatan bir farkındalık hikâyesidir.

"Herkesin duyduğu o kahkaha, aslında benim imdat çığlığımdı." Neva için lise, siyah eşarbının altına saklandığı ve acılarını espriyle ambalajladığı bir oyun alanıydı. Ta ki Asaf, o sahte kahkahaların içindeki gerçek sessizliği fark edene kadar... Biri bulunmak istiyordu, diğeri ise aramaktan hiç vazgeçmeyendi....

Lise kurgusudur, eğlenmek istiyorsanız bu kitabı okuyun ⚔️ 2 Nisan 2026

“Beyza, senelerini harcayıp girmeyi başardığı bu okulda çok mutlu olacağına inanıyordu. Zaten tek hayali de buydu: Sürekli kavgalarla dolu evinden çıkıp, mutlu olacağı ve arkadaşlarla dolu o okula gitmek… Ama hiçbir şeyin hayalindeki gibi olmadığını, okula başladığında anladı. Gelin, birlikte Beyza’nın hayatında neler olacağına bakalım.”

Yasemin... Kalbi yaralı bir genç kız... Ve yaralarını saklayan bir maske... Bu kitap yaralarına ilaçlar arayan bir kızın hikayesi... Bu kitap bir genç kızın iyileşme hikayesi... Bu kitap bir kızın en gerçek ilaç olan rabbine sığınmakla tanışmasının hikayesi... Bu kitap tüm acılarına rağmen umutlu hayaller kurmayı bırakmayan kızların hikayesi... Her şeye rağmen bitmek bilmeyen umutlu hayallerin hikayesi

10.sınıfa giden İrem Bozok, 11.sınıfa giden bir çocuğa aşık olur. O çocuk, bir gün gruplar halinde kanlı bıçaklı kavgaya karışır ve İrem bu kavgayı fırsata çevirir. Çocuğun numarasını bulur ve ona yazar. Ancak sandığından çok daha büyük bir sorunla karşı karşıya kalacaktır. Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

Eflal: Açelll Türkiye’ye dönüyorum kuzumm Açell gene nolduu Niye bakmiyorsuunn Açellimm: Kimsin? Eflal: Açel benim Eflal Açellimm: Eflal güzel isimmiş de ben Açel diye birini tanımıyorum. Eflal: Açelya dalga mı geçiyorsun? Açellimm: Kardeşim yanlış numara yanlış Açelya değilim ben. Çağıl ben ne Açelyası? Eflal: Ayy özür dilerim beyefendi. Arkadaşımın numarasını yeni aldım da Yanlış girmişim sanırsam. -Açellimm kişisi Çağıl olarak değiştirildi.-

OKULUN İLK GUNU BIRINE ASIK OLMAK MIII bakalim minanin aşk hayatı nasil olcak?

"Aşık olmak bence delilik!" -Sen neden aşık oldun o halde? "Çünkü ben de deliyim." Ben Nisan. Nisan Efsa Gümüş. Anlatmaya dair pek de birşey olmayan sıkıcı bir hayatta sıradan bir insan. Haytım lise yurdu ve okul arasında geçerken o gün biriyle tanıştım. pek de güzel bir tanışma olmasa da hayatımın kırılma noktası olacaktı. İnsan aşık olamazdı bana göre. Hiç aşık olmamış kurak kalbimi sulayıp çiçekler yetiştiren biri. Bulut Kırca.. bana dostluğu, sevgiyi, nefreti ve hatta aşkı öğreten.

Okulda ismi bela olarak anılan Deniz Mehir Karaca sürekli bulaştığı adamın aslında başına bela olacağını bilmiyordu. Geçmiş ve şimdi arasında gelgitlere uğrayan Deniz artık kendini değiştirmeye yemin etmiş gibiydi. Yemininin bozulmasına sebep olacak şey ise küçük motorcu çetesinin iki gizli üyesiydi. Gizli üyelerin asıl amacı Denizin başına aldığı beladan onu uzaklaştırmak ve bir hırs uğruna dağılmasını engellemekti. Denize göre oldukça saçma olan bu olay zamanla gerçekliğini kanıtlamış ve Denizin sekteye uğramasına neden olmuştu. Peki, Deniz aynı yolun yolcusu olduğu Asil ile beraber mi savaşacaktı, yoksa dik başlılığını sürdürerek karşı mı gelecekti? ••• Gözlerime yerleşen duygusuzluğun aksine bağırıp çağırmak, elimdeki kaskı beynine geçirmek istiyordum. Başımı kaldırdım “Ben Deniz`im,” inatla Mehir diyeceğini bilerek devam ettim. “Yüzmeyi bilen kurtulur, bilmeyen boğulur” Beni dumura uğratan, alık alık yüzüne bakmamı sağlayan şey ise sözleri olmuştu. “Boğulduğum Deniz`e zaafım bitmiyor” •••

"Ben kim miyim? Sadece mizahı yerlerde sürünen bir lise öğrencisi... Ciddi bir kişiliğim yok; biriyle kavga etsem bile asla agresifleşmem. Hayatta bir amacım var elbet ama dürüst olmam gerekirse, ben buraya sadece taşak geçmek için geldim. Ben `Arka Sıradakiler`im. Dünyama hoş geldiniz! Burada hem asosyal hem sosyal kelebek, hem utanmaz hem de utangaç bir kızı okuyacaksınız. Evet, ortası yok; ya fazla ya az, tam arafta gibi... Ne dersiniz? Hikayem sizi bekliyor."

Sanarak yanar insan. Onu iyi sanar, onu kendi gibi sanar ve günün sonunda yanan kendisi olur…

Bilinmeyen numara; Benimki geliyorrr Bilinmeyen numara; O da biliyorrr, kalbimii yerden yere vuruyorr Bilinmeyen numara; Ah bi gülüyoo, of bi bakıyoo Bilinmeyen numara; Aklımı başımdan hemen alıyorrr Seren; Kimsin? Bilinmeyen numara; Seninkiyim;) Kitabım yarı texting kitabıdır.

Sıla, iyi misin?" dediğinde öfkeme yenik düşüp ona döndüm. "Sinirliyim Kıvanç." dedim. "Ben mi yaptım?" dediğinde zorlukla bir nefes aldım. Zil çalmadan diyeceğimi demeliydim. "Sen hiçbir şey yapmazsın ya, sen ne yapabilirsin ki değil mi?" dedim kucağımdaki montu elimde çekiştirirken. "Özür dilerim." dedi gerileyerek. Bir soluk daha almaya çalıştım. "Ne yaptım?" dedi bu sefer. "Dün çıkışta dediklerimi dikkate almamışsın ya da unutmuşsun Kıvanç, ama ben ciddiyim." Zil çalmıştı. Herkes sınıfı hızlıca boşaltırken İstiklal Marşı için oluşturulan sıraya onunla girmenin vereceği gerginlikle ayaklandım. "Tüm sinir damarlarım elinde ve sen işine geldiği gibi oynuyorsun. Bu da beni daha çok delirtiyor ve sana tekme tokat dalasım geliyor." diye haykırırcasına konuştum ve sınıftan apar topar çıktım. Arkamdan seslendi, bir şeyler söyledi ancak duymadım. Hızla sıraya girdim ve marş okunsa da servise binsem diye sabırsızlıkla bekledim. Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

𝘎𝘦𝘳𝘤𝘦𝘬 𝘈𝘪𝘭𝘦𝘮 | 𝘈𝘴𝘬𝘦𝘳 | 𝘓𝘪𝘴𝘦 𝘬𝘶𝘳𝘨𝘶𝘴𝘶𝘥𝘶𝘳. Bazı hikayeler suskunlukla başlar, Bazılarıysa sessizliğin içinde fırtına saklar. Tomris Mehir Alaca, kayıp bir geçmişin yükünü taşıyan savaşçı bir kızdı. Hayatı bir düğüme dönüşse bile, o düğümü çözer; yine de yıkılmazdı. Aile, aşk ve vatan onun dünyasının anahtar kelimeleriydi. Hepsinin kapısını açmak ise zorlukları da beraberinde getirecekti. "Bazı insanlar karanlıkta kaybolur. Bazılarıysa o karanlığın tam ortasında parlar; tıpkı Ay Parçası gibi." ~~~ Hikayem tüm kurgusuyla bana aittir. Argo ve küfür içermektedir

Bilinmeyen numara: Günüm gün olmaz seni görmeden Bilinmeyen numara: Gözlerim ayrılmaz penceremden Bilinmeyen numara: Gözlerimin karasına Bilinmeyen numara: Bak kalbimin yarasına Bilinmeyen numara: Dertlerimin arasına Bilinmeyen numara: Karıştın sen komşu kızı Siz: Sarhoş musun? Bilinmeyen numara: Ah senin sesini duyunca sarhoş olmamak ne mümkün… Bilinmeyen numara: Vicdansızsın komşu kızı. Bilinmeyen numara: O kafanı kitaplarından kaldırmıyorsun ki…

Okulda ani ve ölümcül bir zombi istilası başlar. Öğrenciler, öğretmenler ve herkes kaosa kapılır. Bu kaos ortamında, karakterler hem hayatta kalmaya çalışacak hem de kendi bağlarını ve ilişkilerini keşfedecekler. Hikâye, aksiyon, gerilim ve gençler arası dramatik bağları aynı potada eritiyor.

Lisede başlayan bir aşk... Sürdürülebilirliğinden şüphelendiğin ancak uğruna ölüp bittiğin bir aşka zedelene zedelene sürüklenirsen ne mi olur? Taştan olan kalbi toparlamaya çalışırsan, o kalbi süsleyip güzelleştirmeye çalışırsan ne mi olur? "ɢᴜ̈ʟ." dedi sonra. Gözlerinin etrafı kıpkırmızı olmuş ve de kirpikleri soğuktan donmuşken hâlâ beni düşünmesi can yakıcıydı. "Bırakma, durma. Her daim gül. Çünkü sen gülünce çirkin oluyorsun ve belki de çirkin olursan seni benden başkası sevemez." Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

ʙᴀᴢıʟᴀʀı ʙɪʀʙɪʀʟᴇʀɪɴᴇ ᴀɪᴛᴛɪʀ, ʜɪᴄ̧ ᴋᴀᴠᴜꜱ̧ᴀᴍᴀꜱᴀʟᴀʀ ʙɪʟᴇ Kapak tasarımı: vic___ (💖)

Lisede hayatın zorluklarıyla uğraşırken birde üstüne plotonik bir aşk eklenen bir genç kızın başına gelenleri ve bu aşkla başlayan olaylar döngüsünü anlatıyor.