gerçek ailesini bulmuş bir kızın hikayesi

Ailesinin baskısından ve istemediği bir evlilikten kaçmak isteyen Boran ile, bir trafik kazasında her şeyini kaybedip hayata sadece dokuz aylık kardeşiyle tutunmaya çalışan Esila... ​Boran’nın bir çıkış yoluna, Esila’nın ise kardeşini güvenle büyütebileceği bir sığınağa ihtiyacı vardı. Ortada basit bir anlaşma vardı: Esila, Boran’ın sahte karısı olacak; minik kardeşi ise tüm dünyaya onların oğlu olarak tanıtılacaktı. Ancak unuttukları bir şey vardı: Sahte bir evlilikte her şeyi planlayabilirdiniz, ama kalbinize söz geçiremezdiniz. ​Gecenin bir yarısı ağlayan bir bebek, paylaşılan uykusuz geceler ve "mış gibi" yapılan bir aşk... Bu yalan ne zaman gerçeğe dönüşecekti?

“Zorbalığa sessiz kalan çocuk,yeni gelen kıza sessiz kalamadı”

- Fıstığım Has siktir bu Kılıçın sesiydi ona görünmeden odama çıkmam lazımda ama bu imkansız çünkü beni görmüştü çenemi tutup yana doğru çevirdi dudağımdan aşağı doğru süzülmüş olan kanı gördü ... - Fıstığım... Kkm yaptı bunu sana? Bir bahane bulmalıydım darp edildiğimi öğrenmemeliydi... - Yok bir şey düştüm ben Merdivenlerden Azat`ın sesini duydum - Asi kuş kim yaptı bunu sana Dedi yanıma gelip şakağımın üstündeki morluğa bakıyordu

Bu kitap Asena`nın Mardin’deki en büyük aşiretlerden Akay aşiretinin tek kız varisi olup gerçek ailesini bulmasını anlatıyor

0535*******:Merhaba Siz: Siz kimsiniz? 🧸 🧸 🧸 Kız kardeş, ablasına aşık olan kişiye ablasının numarasını verirse ne olur...

Gülce ile hayatına yeni girdiğini zannettiği Poyraz`ın hikayesidir. Hayat bazen en olmadık yerlerde karşımıza hayatımız olacak o kişiyi çıkarır. Tesadüf sandığımız karşılaşmalar belki de tesadüf değildir. Argo kelimeler bulunmaktadır. Başlangıç tarihi: 31.03.2026

Akşam saat 22.30 sularında meyve yerken bir mesaj düşmüştü Mahperi`nin telefonuna. 05** : yaralarımı iyileştirebilir misin psikolog hanım? 05** : bana soyadın gibi can verebilir misin?

Kitabıma bir şans verir misin? *** Her şeyimi kaybetmiştim. İnsan birgünde her şeyini kaybeder miydi, ederdi ablamı kaybetmiştim her şeyimi. Hepimizin hayatında böyle biri vardır. Yeri geldi eviniz olur, yaşama sebebiniz olur, canınızdan çok seversiniz her şeyden sakınırsınız, kılına zarar gelsin istemezsiniz onu her şeyden herkezden korumak istersiniz. *** Ablamdan bana yeğinim mucize kalmıştı. Adı gibiydi ablamala eniştemin çocuğu olmuyordu ama sonra mucize doğdu adı gibi mucizeydi bizim için. *** Civan mert daha on dört yaşındayken babasını ve kız kardeşini kaybetmişti ama geride kalan annesi ve kardeşi vardı. O yaşında acısını yaşayamamıştı okulu bırakmış annesine ve kardeşine bakmak için her işte çalışmaya başlamıştı. Onlar için her şeyi yapmıştı aile fertleri sayesindede okulunu bitirmiş polis olmuştu. Babasıda polisti babasının izinden gitmişti. *** Açelya ve Civan Mert hikayesi. Bu ikilinin yolu nasıl kesilecek ve aile olabilecekler mi? *** Civan Mert baba olmaktan korkan bir adam. Açelyada anne olmak zorunda olan bir kadın. *** Benimle evlenir misin Civan Mert ? *** 5 yıldır ona aşık olan Civan Mert.

Bazı isimler yalnızca bir isim değildir. Bazı isimler, yarım kalmış hikâyelerin yükünü taşır.

Bir jelibonla başlayan iletişim ve bununla doğan arkadaşlık ilişkiye dönüşse ne olur?

Tıp öğrencisi Alçin kaldığı yurttan çıkıp Bursanın Sancak mahallesinde küçük bir daire tutar. Karşı komşularının iki kardeş olduğunu ve içlerinden komiser olan Selim`in sevgilisi, onun kardeşi Sude`nin ise en yakın arkadaşı olacağından henüz haberi yoktur. ... Ben önüme dönmüş ve düşüncelerimle boğuşurken omzumda hissettim az önce elinde tuttuğu ceketi. Yavaşça omuzlarımın üzerine bırakmıştı. Hareketiyle ona döndüm, o zaten bana bakıyordu. "Üşüyor gibiydin. " dedi. "Biliyorsun, komşu ko- " Gülerek böldüm onu, lafını devam ettirdim. "Komşu komşunun ceketine muhtaçmış. " Sözünü tamamlamamla gözlerinde parıltılar oluştu sanki ya da bana öyle geliyordu. Ama sırıttığı kesindi. Cekete sarıldım iyice. "Üşüyordum, evet. " dedim. "Sen gelmeden önce... " Güldü, bu lafım hoşuna gitmişti. Ceketin altında kalan saçlarıma uzandı eli. Yaklaştı bana doğru ve altta kalan saçlarımı ceketin üzerine çıkardı. "Üşüyordun. Ben gelmeden önce... " diye tekrarladı beni elini çekerken.

Bir kadını gördüğü gibi aşık olan adam ve kıyafet tasarimcisi olup mankenine aşık olan bir kadından oluşan ciftin baya bir süre flortlesmesi bazen ayrılıp bazen barismalarini ele alan bir kitap.

Kimsenin birbirinin arkasından konuşmadığı , herkesin birbirini kolladığı , birlikte eğlendiği, birlikte üzüldüğü , komşuluğun ölmediği, çocukların sabahtan akşama kadar sokakta oynadığı bir mahalle düşünün. Yakamoz Mahallesi .İşte bu güzel mahallenin birde güzel ruhlu bir tarih öğretmeni var : Ahu Yaman. Bu hikaye Ahu`nun hikayesi. Bize katılın, Ahu`nun hikayesini birlikte okuyalım. ____________________________________________________________________________________________________________ ``Bize gelen belgeye göre, Ahu hocanız farklı bir okula tayin edilecektir. Daha fazla karmaşa çıkarmanızı, kargaşa koparmanızı istemiyorum. Lütfen sakin olun ve derslerinizi dinlemeye devam edin. `` Burcu hocanın yaptığı açıklamadan sonra başımı önüme eğmiştim. Sınıfta ilk birkaç dakika süren sessizlik sonrasında Batuhan`ın gür sesi sınıfı doldurdu. ``Başka bir okula tayin edilecek öyle mi ? Ben zaten `` böyle bir hocayı bize nasıl verdiler? `` diye şaşırmıştım. Çünkü biz size göre iyi olan hiç bir şeyi hak etmiyoruz, değil mi? Biz kendilerinden hiç bir şey beklenmeyen çocuklarken o , bize istediğimiz her şey olabileceğini gösteren tek öğretmendi. Bizim için uğraştı. Siz ` liseyi bile bitiremeyecekler , nasılsa bunlardan bir şey olmaz. ` diye tüm kapıları kapatıp çıktığınızda , o bize ışığı gösterdi. `` Sizden de olur dedi. Şimdi bu öğretmeni bizden alacaklarını söylüyorsunuz ve diyorsunuz ki kargaşa çıkrtmayın, sakin kalın ; size inanan tek öğretmeni elinizden alıyoruz ama siz sessizce oturun diyorsunuz, öyle mi ? Öyle yağma YOK! Batuhan`ın tüm sınıfı inleten sesiyle gözümden bir damla yaş aktı. Okulda kalayım ya da gideyim, fark etmezdi artık. Ben başarmıştım , ben bu çocuklara kendi yüreğimdeki umutla yol göstermiştim. Benim çocuklarım başarmıştı artık vazgeçmeyeceklerdi ; kendileri için çabalayacaklardı...

0543********: Hadi yat uyu Zemheri. Siz: Bana neden Zemheri diyorsun? 0543*********: İnsanı yakan bir soğuğun var. Siz: Ne? 0543: Dıştan soğuk umursamaz duruyorsun ama yanına yaklaşanı yakıyorsun. Zemheri*: Kışın en soğuk zamanları.

Annesinin işi nedeniyle okul değiştiren Rüya Yıldırım, okulunda yeni arkadaşlar edinir. Fakat Emir Ege ile olan arkadaşlığı planladığı gibi ilerlemez. Profesyonel voleybolcu olan Rüya hem derslerini hem voleybolu bir arada götürmeye çalışır. Yeni kaydolduğu klübünde hiç tahmin etmeyeceği olaylar yaşanır.

"Tek bir yasak var ölemezsiniz! O zaman başlıyoruz .Görev 1..." ---- Hızlı hızlı adımlarken kulağımda onun sesini duydum. Ölümcül bir saklambaçtı bu. O saydı ben nefes nefese tamamladım. Bir Ruhum kir İki Kayboldu seninki Üç Onu bulmak güç Dört Bütün günahları ört. Beş Seçtin onu eş Altı Gözlerimi kapattı Yedi Bekledi Sekiz Geçmişten eskiz Dokuz Artık sıkılmaya başlıyoruz On Son Bağlantı kesildi. Bu sefer gelen ses arkadaşımındı. "Sana tek başına gitmemeni söyledim. Budalalık bu!" "Çok geç!" Hızlı adımlarım karşımdaki kişiyi görmemle durdu. "Onu buldum!" Şaşkınlıkla dudaklarımdan firar eden kelimeler boğazımda düğümlenmişti. "Ne!" Birkaç saniyelik sessizlikten sonra endişeli bir ses tekrar kulağımı tırmaladı. "O burada..." "...çıkın ikinizde hemen oradan çıkın çabuk!" Sırılsıklam olmuş halimi umursamadım. Kulağımda bana bağıran arkadaşımın sesi artık çok uzaktan geliyordu. Yavaş yavaş ona yürürken ayaklarım beni zar zor tutuyordu. O da bana benimkinden daha hızlı adımlarla yaklaşmaya başladı. Aramızdaki sadece bir mesafe değildi yıllardı acıydı... Tam ortada buluşup göz göze geldiğimizde dudaklarından bir kelime döküldü lakin tam o sırada kaderin cilvesi olsa gerek büyük bir şimşek çaktı. Kelimesi fısıltıya dönüştü. Dudaklarını okuyamadım. Yağmur sesimizi bastıracak derecede yağıyordu. Ona ne dediğini soracakken gözlerimin önünde bir perde belirmişti. Başım döndü, dengemi sağlayamadım. Görüş alanım bulanıklaşmıştı. Bana neler olduğunu anlayamıyordum. Onun bakışları mı değişti? Çok bulanıktı ayırt edemiyorum fakat bu gördüğüm korku mu? Sırtımda bir sızı hissediyorum bedenim beni tutmuyordu yere düşerken beni tutan parmakları hissettim. Birlikte mi düştük? Sanırım bilincimi kaybediyorum. Ona sormam gerek ne demişti?

Oda sıcaktı ama kimse rahat değildi. Koyu renk ceviz masa, tavandan sarkan tek bir avizenin loş ışığında ağır bir gölge gibi duruyordu. Duvarlarda tablo yoktu. Pencereler kalın perdelerle kapatılmıştı. Dışarıda kar yağıyordu ama içerideki hava daha soğuktu. Masada dört adam oturuyordu. Hiçbiri birbirine bakmıyordu. Kapı açıldığında kimse dönüp bakmadı. Onun geldiğini anlamak için bakmaya gerek yoktu. Adımları ölçülüydü. Acele etmeyen, telaş tanımayan bir yürüyüş. Güç, bağırmaz. Sadece girer. Sergei Aslan Vasilyev masanın başındaki sandalyeye oturduğunda odadaki herkes bilinçsizce dikleşti. Ellerini masaya koymadı. Kollarını bağlamadı. Sadece geriye yaslanıp oturdu. “Anlat.” Sesi yüksek değildi. Ama itiraz kaldırmazdı. Masadaki adamlardan biri boğazını temizledi. “Vezir… öldürüldü.” Oda bir anlığına daha da sessizleşti. Avizenin hafif uğultusu duyulabiliyordu. Sergei’nin yüz ifadesi değişmedi. “Nasıl?” “Bir kadın.” Bu kelime havada asılı kaldı. Sergei hafifçe başını eğdi. Bir yandan öfkelense de bir kadının koca bir veziri öldürmesi ilgisini çekmişti. “Kim?” Adam önündeki dosyayı itti. Parmakları titriyordu. “Adı Ada. Harvard mezunu. Psikoloji. Profil analizi uzmanı. Eski MİT ajanı.” Sergei dosyayı açmadı. “Devam et.” “Teşkilattan ayrılmış. Son iki yıldır çocuk istismarcıları ve katilleri sistematik şekilde öldürüyor. Temiz çalışıyor. İz bırakmıyor. Vezir’in yerel ağını üç ay boyunca yukarı doğru takip etmiş. Sokak satıcısından bölge sorumlusuna… en sonunda doğrudan Vezir’e ulaşmış.” Masadaki bir diğer adam araya girdi. “Emre karşı geldi. Zinciri bozdu. Bu kabul edilemez.” Sergei ilk kez gözlerini kaldırdı. O bakış kısa sürdü. Ama yeterliydi. Adam sustu. “Vezir,” dedi Sergei yavaşça, “emirlerime rağmen çocuk ticaretine göz yumdu.” Odadaki hava değişti. “Bu kadın,” diye devam etti, “benim emrime karşı gelmedi. Benim sistemimdeki bir çürüğü temizledi.” Bir anlık sessizlik. “Yine de bir Vezir öldü,” dedi içlerinden biri temkinle. Sergei hafifçe arkasına yaslandı. “Evet.” Bu “evet” onay değildi. Bir hesaplamaydı. “Beni ilgilendiren,” dedi sakin bir sesle, “bir kadının üç ay boyunca ağımıza girip kimsenin fark etmemesi.” Masadaki parmaklar gerildi. “Öldürelim mi?” dedi içlerinden biri. “Hayır.” Sergei dosyayı nihayet eline aldı. Kapağını açıp baktı. Fotoğraftaki yüz sakindi. Soğuk değildi. Ama kararlıydı. Sergei’nin bakışı bu kez netti. “Onu bana getirin.”

Kaç kere yaptı aynı şeyi yine de affettim, hata dedi. Bir daha yaparsam şerefsizim dedi, Seni seviyorum dedi... Her şeye rağmen affettim, güvendim sonra bir döndüm arkamı yine aynı... ama bir daha asla affetmem onu...

"SENDEN NEFRET EDİYORUM, DUYDUN MU BENİ! SENİN GİBİ BİR ADAMLA DA ASLA EVLENMEYECEĞİM AS-LA" dedim, bağırarak. Üstüme üstüme geliyordu. "Sen" dedi ve bir adım daha attı, "Benden kurtulamayacaksın, bunu unut. Sev ya da sevme. Ama o evlilik olacak. Eğer ailenden her birinin gözlerinin önünde ölmesini istemiyorsan, bunu yapmak zorundasın asi kız. Zira biz kan dökersek, kaçanları öldürmekle kalmayız. Töre denildi, kadın susturulmaya çalışıldı. Bu yalnızca bir aşk hikâyesi değil, susturulmak istenen bir kadının başkaldırışı. Bazı kadınlar susmaz, susturulur.

Polisiye ve dedektiflik kısa Büyük aile sırları Gizem bebek buldu olay

Mardin’in taş konaklarında töre, kan ve onur her şeyin üzerindedir. Fırat’ın yasak aşkı uğruna Dilan’ı kaçırmasıyla başlayan zincir, Mirvan aşiretinin en genç kızı Aykız’ı Hâzâri aşiretinin gaddar ağası Bedirhan’la berdel yapmaya mahkûm eder. Zorla evlendirilen Aykız, ilk Bedirhan Nefretle, korkuyla ve çaresizlikle başlayan bu evlilikte, zaman yavaş yavaş taşları eritir. Acımasız bir töre, iki yaralı ruhu birbirine bağlarken, alışma mı yoksa gerçek bir bağ mı doğacaktır? Berdelin bedeli çok ağırdı. Ama bazı bedeller, beklenmedik duygular doğurur.

Okuduğum ve beğenmiş olduğum kitapları yorumluyorum ve kitap tanıtıyorum Tanıtmamı istediğiniz kitapları okuyorum ve ona göre yorum yapıyorum. Kitap tanıtımı için tek şartım Kendini Unut isimli kitabımın gerçekten okunup yorum yapılması ve oy verilmesi. İsteyen takip de edebilir zorunlu değil. Amacım eleştirmek değil daha iyi olabilecek kısımları yazarak belirtmek ve kitapların okunma sayısı için destek olmak.❤️❤️💗💗

Geçmişin tüm kırgınlıklarını arkada bırakıp rüzgarın o sert ama bir o kadar da iç ısıtan dünyasına adım atıldığında, hayat yepyeni ve rengarenk sayfalar açar. Kar fırtınalarının ortasında yükselen kahkahalar, umudun pencerelerinden taşan neşeli sesler ve her şeye rağmen sımsıkı kenetlenen kalpler, buz tutmuş topraklarda umut çiçekleri yetiştirir. Kışın en sert ayazı, ruhun en hırçın dalgalarıyla çarpıştığında kalplerinin duvarları sessizce aralanır; çünkü bazen hayat, simsiyah bir gecenin bağrında harlanan bir Karahar ile yeniden başlar. "Bütün kışın ayazını unutturan bir bahar nefesi gibiydin; göğsümde taşıdığım o sert fırtınalar, senin incitmekten korktuğum o narin bakışlarında usulca dindi."

Bir kız düşünun...Hayatının her anında ailesi ve arkadaşları sonuna kadar arkasında dağ gibi duran,eğitimine ve hobi olarak başladığı ama artık hayatının bir parçası olan gitarına inanılmaz önem veren bir kız.Peki ya bu kızı doğduğu hastahanede gerçek ailesinden çaldılarsa.Karşınızda Gece Işık Alaca`nin hikayesi yoksa Gece Işık Karaca mı demeliydim?