Açelya`nın abisine olan siniri ama sevgisi ağır basacak.

Tamda hayatınızı yoluna koyduğunuzu düşündüğünüzde herşey daha ne kadar sürpriz yapabilirdi ? Hayat , Larin doğduğu gün ona büyük bir sürpriz yapmıştı . Hastanede yapılan ufak bir dikkat hatası yıllarına mâl olmuştu . Gerçek ailesi yerine başka bir aileye verilmiş , yaşayacağı hayat baştan sonra değiştirilmişti . Ve şimdi herşey Sancak ailesinin yaşadığı bir kaza ile açığa çıkmıştı . Kutay Sancak , ameliyathanenin önünde öz sandığı kızını beklerken ufak bir şüphe ile yıllarca başkasına kızım dediğini öğrenmişti ... Larin , Sancak ailesini kabul edecek miydi ? Sancak ailesi ise geçmişi bırakıp yeni bir sayfa açabilir miydi ?

İftirayla hayatı kararan genç bir kadın, herkese ve her şeye olan güvenini kaybettiği bir gecede kimliğini geride bırakmak zorunda kalır. Masumiyetini kanıtlayamadan terk ettiği geçmişinin ardından, yeni bir hayata başlamak için dedesinin yanına gider. Ancak zamanla öğrendiği gerçek, onu daha da derinden sarsar: Yaşadığı hayatın büyük bir kısmı bir yalandan ibarettir. Geçmişinin ardındaki sırlar birer birer ortaya çıkarken, yeni hayatında karşılaştığı insanlar da göründükleri gibi değildir. Bazıları düşman sandığı kadar uzak, bazıları ise hiç beklemediği kadar yakındır. İhanet, sırlar ve saklanan kimliklerin arasında, hem gerçek benliğini hem de ilk kez gerçekten ait hissedeceği bağı bulmaya çalışır. Ama en büyük soru hâlâ cevapsızdır: Gerçek ortaya çıktığında, kaybettiği hayatını geri mi alacaktır… yoksa artık bambaşka biri midir?

Bazı yaralar vardır. Kapanmaya yüz tutan kapanmayan ve iz tutan yaralar bu 3 yara da bende var hepsi. 17 yıl kolay değil 17 yıl ben 17 yıl boyunca canavar bir ailede büyüdüm. Yanlış onlar beni büyütmediler ben büyümek zorunda kaldım. 17 yıl boyunca çektiğim acılar hepsi boşuna mıydı? Ben 17 yıl boyunca çektiğim acıyı tek başıma çektiğimi sanıyordum. Hâlbuki hiç tanımadığım ikizim Efe Saygın Efe de 17 yıl boyunca çektiğim acıların aynısını kalbinde yaşıyormuş. Bana bu acıları yaşatan hiç kimseyi affetmiyeceğim ama kendim için değil ikizim diğer yarımda bu acıları hissettiği için. "Abinim kızım ben senin abinim"Alp "Tabiki de sana akıl vericeğiz abiyiz biz abi" Sarp "Kim ne diyor sen abilerine karşı mı geliyorsun çiçeğim abiyiz biz abi" dedi. Doğu Diğerlerinin bir şey demesine izin vermeden bağırdım. "YETER! NE ABİYMİŞ. EYY GÜZEL ALLAH`IM BEN SENDEN BİR TANE İSTEDİM 6 TANE İSTEMEDİM Kİ"

Doğduğu gün kaçırılarak ailesinden koparılıp bir evin kapısına bırakılan, kaderi ailesinin düşmanı tarafından baştan yazılan bir kız. Yıllarca kızlarını arayan düşmanın bir nefes uzaklarında olduğundan habersiz, çabalayan bir aile. Doğru yönü bulmak neden bu kadar zor, pusulanın ibaresi neden durmak bilmeden dönüyor, yoksa onu biri mi şaşırtıyor?

Elayın hayatı iyi değildi barlasın ise çok iyi peki üvey kardeşlik elayı iyimi yapardı yoksa barlası kötümü yapardı karanlık ve aydınlık birbirini tutardı

" Fazlalıksın sen. " " Yeter artık! Kapa çeneni! " " Bizden gibi gözükmek için sinirli taklidi yapma. Sen fazlalıksın. İsmindeki harf sayısı bile fazlalık baksana. P-e-r-i. 4 harflisin sen kızım. Sevilmiyorsun. Üvey gibi bir şeysin sen. Gitsene bu evden. " " Kaşınma daha fazla Ada! " " Kaşınsam ne olacak! Annem seni sevmiyor ki! Babamın kızı bile değilsin sen! " " Ada yeter! " dediğimde elim havaya kalkmıştı. " Peri sakin ol! " diye Atlas`ın sesiyle durmuş ve anında sakinleşmiştim. Ada`nın ise hayal kırıklığıyla omuzları çökmüştü.

Yaşadığı büyük depremden sonra ailesini kaybetmiş genç bir kız ve hiç kızları olmayan Karalar. Kader mi onları bana getirmişti yoksa her şey planlımıydı? Karalar büyük bir gizemdi, çözülmesi imkansız derece de zor olan problemdiler ama ben çözecektim. Başka şansım yoktu.

Kızın babası öldükten sonra Türkiye`ye gelir gerçek ailesini arar ve babasını öldüren mafya aslında gerçek ailesinin oğlu olduğunu ve adamın onu koruması

Annem bir mektuptu, babam ise o mektuba bakıp gerçeği kabul etmeyen bir kör. Bense o karanlıkta kendi ışığımı yontmuş bir çocuğum... Öykü 26 yaşında bir marangozdur. Kalbi nasır tutmuş, ruhu ise kimsesizliğin çeliğiyle dövülmüştü. Şimdi karşısında geç kalmış bir baba, koca bir yalanın mimarı ve onun ailesi duruyo. "Siz pürüsüz hayatlarınızda kusursuz olduğunuzu sandınız ama ben o pürüzün o kusurun ta kendisiyim. Sizin vicdanınız sadece mektuptan ibaret olabilir ama benim hayattım hergün ödenen bir bedeldi. Şimdi bir baba olarak değil geç kalmış bir yabancı olarak karşımdasın." "Ve ben yabancılar için asla kapımı yontmam..." Tiktok: nurunhikayeleri

Daha isimlerini bile bilmediğim ve benden nefret eden insanlarla aynı evde bir sene yaşamak mı bunu daha önce söyleselerdi çok gülerdim ama şuan hayat bana çok farklı bir yerden gülüyor o yüzden kabullenip savaşmayı seçtim bu da benim hikayem

Babası tarafından terk edilmiş ve annesiyle yaşayan Merve annesinin bir anda odaya girip konuşmasıyla hayatı değişiyo ve bu her üvey abim gibi değil üvey abilerle aşk yaşanmıyo ama kıskançlıklar olucak ve evet 3 tane üvey abimiz var

Bir ailenin sokaktan evlat edindiği küçük çocuk Atlas`ın ve ailenin kızı Asel`in yaşadığı yasak aşk...

GERÇEK AİLEM kitabıdır Yazdığım ilk kitabım olacak umarım beğenirsiniz.(Bölümlerde düzenlemeler yapılmıştır.) Bazı insanlar geçmişinin derinliklerinde kaybolurlar ama aniden hayatına giren yeni insanlar ona geleceğin gölgesinin geçmişin üzerinden geçmediğini öğretir. Alin Balsu Uz 17 yıl sonra gerçek ailesine alışabilecek mi veya yeni aile üyeleri Balsunun yaralarını sarabilecek mi?

üvey kardeşlik hikayesidir smt ve argo sözler fazlasıyla vardır aslında düşmanlık söz konusudur okumak isteyenler okuyabilirrrrrrr

HER AŞK HER ZAMAN İMKANSIZ DEĞİLDİR BENDE BİLEMEZDİM BİR GÜN ÜVEY ABİME AŞIK OLACAĞIMI…

küçük bir kızın uzun zamandır yazmak isteyip ama yazamayıp bir hayal olarak kalan o kitap

Alt tarafı kuzenimin evine gittim ne olabilir ki

--- Gerçek ailem --- Acı bir insanın ruhunu oluşturur. Hiç kimse ruhu olmadan yapamaz. Acılar kişiliği oluşturur, kişilikse davranışları. Bu hikayede ana karakterimiz Hayal. Hayalin çocukken en büyük hayali mutlu bir ailesinin olmasıydı. Büyüdükçe imkansız olduğunu anlayıp kendini tek bir şeye adamıştı, Kardeşine. Ama kader onun istediği gibi gitmeyecekti, kardeşine adadığı hayatı tekrar karışacaktı. O kendine Elis dedirtsede çocukluğundaki Hayal ona seslenecekti. İçinde o istemesede bir umut yeşerecekti. Peki bu umut büyüyecek miydi yoksa yok mu edilecekti? Geçmişindeki sırlar ortaya çıkacak mıydı? Acı gerçekler ona ulaşacak mıydı? "Ege ben çok korkuyorum, Merti almazlar benden dimi?" "Ege kim bilmiyorum, kafayı sıyıracağım." "Ege ailemiz neden sevmemiş bizi?" "Egenin kim olduğunu nasıl bulacağım?.." "Baba yapma noolur, küçücük o!" "Merti koruyamadım çünkü küçüktüm!" "Baba değilsin sen canavarsın!" "Bazen canavarlar yatağın altında değil üstünde olurmuş."

Urfa’da yaşayan Efnan’nın üvey annesi ve abisinin zorbalığına dayanamayıp İstanbul’a kaçış hikayesini anlatıyor. İlk kitabım yazım hataları olabilir şimdiden kusura bakmayın. Bir şans verirseniz çok mutlu olurum.

Çiçek adlı, karanfil kokulu bir kız vardı, yaşadıklarına rağmen gülmeyi unutmayan. Bir kız vardı onca şeye rağmen mutlu olabilen. Bir kız vardı ne yaşarsa yaşasın vazgeçmeyen… Ama bir adam vardı ona bu hayattan umudunu kestiren. Bir adam vardı ona hayatı zindan eden. Bir adam vardı onun sevdiğini elinden alan… O adam sayesinde artık gülmeyen bir kız vardı…

gerçekler acıdır..

17 yılım çöptü neler yaşadığımı bi ben bilirdim hayatta hiç bişey istediğim gibi gitmedi ne sevdiğim çocuk beni sevdi nede mutlu olabildim ama belki bu hayat yeni bi başlangıçtır aynı zamanda son olduğu gibi... BÖLÜMLER UZUN DEĞİLDİR

Neee hayır kesinlikle olmazza

O benim üvey abimdi.. Gece yatığım adam şimdi karşımds annemin yeni evlendiği adamın çocğuydı — Belinay: “Romantik komedi izleyelim mi?” — Devran: “Yok… Romantik komedi izlersek sen ağlarsın, sonra gözlerin şişer, ben suçlu olurum.” — Belinay: “Aaa! Peki sen ne öneriyorsun?” — Devran: “Korku filmi.” — Belinay: “Ben hamileyim, bana korku filmi izletmek sağlıklı mı acaba?” — Devran: “Korkma, ben yanındayım. Hem belki bebekler de cesaretlenir.” — Belinay: “Allahım ya! Daha doğmadan çocuklara korku filmi izletiyoruz…” Gülerek filmi açtık. Karanlık bir ormanda geçen, bol gölgeli ve ürkütücü seslerin olduğu bir sahne başladı. Işıkları kapattık, sadece ekranın parıltısı odada dolaşıyordu. Filmde aniden bir çığlık sahnesi geldiğinde refleks olarak Devran’ın koluna sarıldım. — Belinay: “Ayyy gördün mü onu?!” — Devran: “Onu değil, senin yüzünü gördüm. Gözlerin kocaman olmuş.” — Belinay: “Çok komiksin… Ben korkuyorum burada.” Biraz ileride filmde kapı gıcırtısıyla birlikte gölgeler ekrana yayıldı. — Belinay: “O kapının arkasında kesin katil var.” — Devran: “Yok bence kedi çıkacak.” Kapı açıldı… ve içinden kanlar içinde bir kadın çıktı. — Belinay: “İşte bak! Dedim sana!” — Devran: “Tamam ya, belki o da yardım istiyordur…” — Belinay: “Evet… yardım istiyorsa bence ambulans yerine hemen mezar taşı sipariş etsin.”