KİRAZ MAHALLESİ🍒 Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi`nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi İyileştirir. Bu kitap, bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."

Hilalin macerasına hoş geldiniz aile içi işler benim İlk kitabım umarım beğenirsiniz 🌷

Zambak gurubunda işler karışık ! Yılar sonra kayıp kızlarını bulan taşkıran ailesi ve her şeyi bilip sesiz kalan lâl ailesiyle aynı gurupta olan lâl`ın sakladı sırlar çıkıçak mı ? Peki taşkıran`lar lâl`la anlaşabiliçek mi ?

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

Kızını ilk kez görmeye gittiğinde tutuklanan bir baba Babasından hiç haberi olmayan bir kız Babakız birleştiğinde ne olacak beraber görelim Aile birleşecek mi yoksa dağılacak mı Her şey hayal ürünüdür Argo ve küfür olabilir

"Ve ben, hiçbir zaman gülmemiş bir kız olarak bu defa mutlu olacağım..."

Her şey ufak bir hatayla başladı. Ufak hata birisinin on yedi yılını aldı. Ve bir gün aldığı bir telefonla tüm düzeni sarsıldı. Güneş, adı gibi hiçbir zaman parlak, canlı ya da sıcak olamamıştı. Renklerini küçükken soldurmuşlardı. Bu, Güneş`in kendisini bulma serüveni, ailesiyle bir olma hikayesidir.

Mayısın Külleri, annesinin gidişi ve babasının kaybıyla çok erken yaşta büyümek zorunda kalan Elaya`nın; yasla, yalnızlıkla ve sessizlikle örülü iç dünyasını konu alır. On üç yaşında ailesinin dağılmasıyla sarsılan Elaya, dört yıl sonra babasını kaybettiğinde hayata tutunduğu son dayanağını da yitirir. Babasının ölümünden sonra geride bıraktığı bir mektup, Elaya`nın hayatında yeni bir kapı aralar: varlığından habersiz olduğu bir abisi vardır. Bu beklenmedik gerçek, Elaya`nın parçalanmış dünyasında ilk kez bir bağ hissi yaratır. Abisiyle kurduğu ilişki, Elaya`nın yasla baş etmeye çalıştığı bu süreçte en büyük desteği olur. Psikolojik destek alarak amcasının yanında yaşamaya başlayan Elaya, üniversite eğitimi için Ankara`ya gider. Yeni bir şehirde, geçmişinin ağırlığını omuzlarında taşıyarak ayakta kalmaya çalışırken, en yakın arkadaşı Ayza ve onun abisi Ahlas ile yolları kesişir. Kendinden dört yaş büyük Ahlas, Elaya için yalnızca bir aşk değil; yeniden tutunabileceği bir umut, sessizliğini anlayan bir sığınak olur. Ancak her şey yoluna girmeye başlamışken Ahlas, hiçbir açıklama yapmadan ülkeyi terk eder. Elaya, bu ani gidişle birlikte bir kez daha yarım kalmışlıkla baş başa kalır. Dört yıl boyunca sevmenin bazen beklemek, bazen de susarak katlanmak olduğunu öğrenir. Yıllar sonra Ahlas geri döndüğünde, zaman herkes gibi onları da değiştirmiştir. Geçmişin küllerinden yeniden bir bağ doğup doğmayacağı ise belirsizdir. Mayısın Külleri, kayıpların ardından iyileşmenin ani değil zamana yayılan bir süreç olduğunu; sevmenin ise bazen yalnızca kalabilmekten ibaret olduğunu anlatan bir romandır. Bazı yaralar kapanmaz, sadece sessizleşir. Ve bazı aşklar, küllerin altında hâlâ sıcaktır.

İşine düşkün ünlü bir plastik cerrahı baba olduğunu öğrenirse ne olur? Kaan Demirhan için hayat sadece ameliyatlar, başarı ve kariyerden ibarettir. Ta ki bir gün gelen bir mektupla 12 yaşında bir oğlu olduğunu öğrenene kadar. Hayatına aniden giren bu çocuk, kaanın yıllardır kurduğu düzeni altüst eder. Baba olmayı hiç düşünmemiş bir adam ve babasını hiç tanımamış bir çocuk…

32 yaşında karıştırıldığını öğrenen Angaralı, koyu Beşiktaşlı, yaşadığı mahallenin siniriyle ve yardımlarıyla bilinen Rıza Karadağ....

"sen Nilüferin nasıl büyüdüğünü biliyormusun" Dedi. Sesindeki o yabancı tını hiç hoşuma gitmemişti. "Nerde büyürmüş nilüferler" dedim. Cevabını bildiğim bir soruyu sormuştum. "Bataklıkta, öyle güzel büyümüşsün ki bataklıkta değdiğin ilk çamurla çiçek açıvermişsin" sesinde ki bilmiş tavır sinir etmişti. "Sen ne bilirsin ki nilüferleri" kin içinde cevap verdim. "Nice nilüferler geçti bu diyardan tek yaşayan da sensin Asu" Tek yaşayan bendim. Ben Asu adı gibi berrak kalmak isteyen asuyum. Bu hikayede sadece temiz kalmak isteyen bir nilüferdim. Temiz kalan nilüfere çamur attılar. Bu nilüferler çamurdan doğdu. Bu nilüfer çamurda yaşamayı bildi...

Bazı yaralar vardır. Kapanmaya yüz tutan kapanmayan ve iz tutan yaralar bu 3 yara da bende var hepsi. 17 yıl kolay değil 17 yıl ben 17 yıl boyunca canavar bir ailede büyüdüm. Yanlış onlar beni büyütmediler ben büyümek zorunda kaldım. 17 yıl boyunca çektiğim acılar hepsi boşuna mıydı? Ben 17 yıl boyunca çektiğim acıyı tek başıma çektiğimi sanıyordum. Hâlbuki hiç tanımadığım ikizim Efe Saygın Efe de 17 yıl boyunca çektiğim acıların aynısını kalbinde yaşıyormuş. Bana bu acıları yaşatan hiç kimseyi affetmiyeceğim ama kendim için değil ikizim diğer yarımda bu acıları hissettiği için. "Abinim kızım ben senin abinim"Alp "Tabiki de sana akıl vericeğiz abiyiz biz abi" Sarp "Kim ne diyor sen abilerine karşı mı geliyorsun çiçeğim abiyiz biz abi" dedi. Doğu Diğerlerinin bir şey demesine izin vermeden bağırdım. "YETER! NE ABİYMİŞ. EYY GÜZEL ALLAH`IM BEN SENDEN BİR TANE İSTEDİM 6 TANE İSTEMEDİM Kİ"

Hayatları birbirinden farklı iki kardeş karşılaşırsa ne olur? Gerçek ailem kurgusu

Kızın babası öldükten sonra Türkiye`ye gelir gerçek ailesini arar ve babasını öldüren mafya aslında gerçek ailesinin oğlu olduğunu ve adamın onu koruması

İRONİ İÇİN YAPILMIŞTIR!!!! Okulda aklımıza geldi 5 işsiz yazmaya başladık umarım YouTube shorts veletlerine benzememiştir!!! Yazım yanlışı yoktur eğer varsa da zaten bilerek yazılmıştır!!

Gerçek ailem kurgusudur. Çiçek ve Toprak. Birbirine kökten bağlı iki kardeş. Başaranların sahte dünyasında abilerine ve birbirine tutunan o iki çocuk, gerçek ailelerinin yüreğinde on yedi yıllık dinmeyen bir sızıydı. Şimdiyse kum saati doldu; sahte hayatlar son buluyor, gerçek kimlikler açığa çıkıyor. Toprak, Çiçek’in narin yaprakları incinmesin diye ördüğü dikenli duvarlarını bu yeni aile için yıkabilecek mi? O beş devasa muhafız, Çiçek`in yaralı kalbine sığınak olup gölgelerinin altında onu çiçek açtırabilecekler mi? İkizler yabancılıktan aile olmaya giden o zorlu yolu yürüyüp huzura ulaşabilecekler mi? Bu sadece bir kavuşma değil; "biz" olmanın sancılı yolu. Sekiz kalp, tek bir sığınak: Aile. Çünkü toprak bir kez çiçeğe durduğunda, artık hiçbir güç onları ayıramaz. "Çatısı altında bulunduğu eve kendini ait hissedemeyen, ait olduğu yuvayı aramaktan vazgeçmeyenlere..." — Ceylan Kraliçe •Mümkün olduğunca gerçeğe uygun yazılmaya çalışılmıştır. •En azından ilk birkaç bölümden sonra kesin bir yargıya varmanız önerilir.

Yıllarca karanlık operasyonlarda görev yapmış, duygularını gömmüş bir asker: Kıdemli Yüzbaşı Demirhan Öz(Sancar). Ama onun en büyük savaşı cephede değil… geçmişinde.

Bazı boşluklar vardır… Ne kadar görmezden gelirsen gel, içinden çıkıp seni bulur. Güneşin en parlak olduğu günlerde bile insanın içi üşüyebilir. Deniz kıyısında otururken, dalgaların sesiyle huzur bulman gerekirken, nedenini bilmediğin bir eksiklik gelip yerleşir kalbine. Herkes yazı yaşarken, sen sadece geçip giden anların içinde sıkışıp kalırsın. Bir şeyler eksiktir ama ne olduğunu tam hatırlayamazsın. Sanki yarım kalmış bir anı, tamamlanmamış bir cümle ya da hiç yaşanmamış bir geçmiş gibi…. Zaman ilerler, insanlar değişir, mevsimler geçer. Ama bazı hisler yerinde kalır. Adını koyamadığın, susturamadığın, en beklenmedik anda ortaya çıkan o tanıdık yabancılık hissi… Ve bir gün hiçbir şey değişmemiş gibi görünen bir anda, içinde yıllardır sessiz kalan bir şey uyanır. Belki bir sesle… Belki bir bakışla… Belki de sadece bir hisle. O an anlarsın; insan bazen geçmişini hatırlamaz ama kalbi asla unutmaz. Ve bazı yazlar vardır… Sadece güneşle değil, içinde sakladığın gerçeklerle yakar insanı.

Bazen en büyük yabancılık insanın kendi ailesinin yanında hissettikleridir

"Hiç gidilmemiş bir mezar, hiç açılmamış bir oda ve kırık bir pusula." Arista Sideris, on yedi yılını geçirdiği Yunanistan`dan Türkiye`ye dönerken neyle karşılaşacağını kendisi bile bilmiyordu. Bu, kendi mezar taşını öpmeye gelen bir hayaletin, yabancısı olduğu gerçek ailesiyle tanışma hikayesi.

Bütün gözler Zerda’ya döndü. Cengiz, Zerda’ya bakarak: "Anlaşma bozulmayacak, berdel Zerda’yla olacak," dedi. ​Zerda titredi. Lafı algılamamış gibi baktı herkese. "Berdel Zerda’yla olacak" lafı kulaklarında çınladı. Gözleri kararıyordu. İçindeki nehir kurudu, çorak bir nehir kaldı geriye. Sol gözünden tek bir yaş aktı; bir masumun daha gözyaşı Riha topraklarına düştü. ​Yer yavaşça ayaklarının altından kaydı. Abisinin sevdiği kızın saçı, Zerda’nın boynuna ilmek ilmek dolanıyordu. "Anne, kızın bu sefer töreye kurban gidecek," diyerek sayıkladı Zerda. ​İşte bu sefer töreye kurban giden bir kızın annesinin yüreğindeki çığlıklar Riha semalarına yükselmedi; çünkü Zerda’nın arkasından ağlayacak bir annesi yoktu. Kurgu tamamen hayal ürünüdür!

20 yaşında bir baba ve onun bir yaşında ki kızı ve de gerçek ailem. Hiç yazilmayan bir şey yazıp sınırların dışına çıkmak istiyorum. Hikaye turetielmez tamamen bana aittir

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musunuz?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmediniz mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldiniz o zaman?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."

“Belki geçici geliyordur hislerim ama ben seni seviyorum be kızım. Öyle böyle değil. Nasıl anlatayım ki?” AÇIKLAMAYI OKUMADAN KİTABI GEÇME Kitabın adındaki çirkin bir kızın güzellik algısından bahsetmiyor ondan hoşlanan çocuğun kızı ilk gördüğünde ağlıyor olması ve daha ne hissettiğini bilmeden gözyaşlarının bıraktığı izlere ve gözlerindeki kızarıklığa karşı söylediği bir söz serseri ise kızın çocuğun inadına söylediği bir lakap Kitabımın içeriğinde ; Aile aşk lise platonik çocuk ve bilinmeyen numaradan atılan bir mesaj buyrun okumaya İlk bölüm kısa ve olay yok diğer bölümleri okumadan kitabı bırakmayın lütfen Bilinmeyen:Ben seni rastgele sevmedim ki Bilinmeyen: ihtimallerden seçmedim ki Oylamayı ve yorumlamayı unutmayın lütfen emek vererek yazıyorum… 🫶💫

​"Herkesin kaçtığı o cehennem, benim tek sığınağımdı."