Ben Mavi. Adımı denizden almış gibiyim ama içimde tek damla huzur kalmadı. İnsan bazen kendi hayatının misafiri olurmuş; bunu en acı şekilde öğrendim. Bir imzanın, bir soyadının ve başkalarının verdiği kararların arasında sıkışıp kaldım. Hiç tanımadığım, sevmediğim, hatta sevmek için bir sebep bile bulamadığım bir adamın eşi olmaya hazırlanıyorum. Bana "kader" dediler. Oysa kader, insanın elinden seçim hakkını almak mıydı, hâlâ bilmiyorum. KİTAP İRONİDİR GELECEK OLAN LİNÇ YORUMLARINI KABUL ETMİYORUZ