"İlaçlar öldürmüyordu, sadece gittikçe sizi daha fazla ölüme sürülüyordu." Uzun soluklu bir kitap.

Şehir, ardı ardına işlenen vahşi cinayetlerle sessizliğini kaybediyor. Her kurbanın yanında tek bir iz bırakılıyor: beyaz bir maske. Başkomiser Çağla Demir, katilin peşine düştükçe bunun sıradan bir seri katil olmadığını anlıyor. Çünkü katil yalnızca cinayet işlemiyor; her kurbanıyla ona bir mesaj bırakıyor. Onu izliyor. Onu tanıyor. Ve attığı her adımı, daha o atmadan biliyor. Her ipucu Çağla’yı gerçeğe biraz daha yaklaştırırken, aynı zamanda katilin planının tam ortasına sürüklüyor. Bu artık bir cinayet soruşturması değil. Bu, maskelerin ardındaki gerçekle yüzleşme hikâyesi. “Çünkü bazen en tehlikeli canavar, yüzünü hiç göstermeyendir.”

​Babasızlığın ve yokluğun gölgesinde doğan Liya, annesi Meryem’in dizinin dibinde, sabırla büyür. Tırnaklarıyla kazıyarak kazandığı üniversite birinciliği, onu hayal bile edemeyeceği bir başarı ödülüyle ödüllendirir: Avusturya’nın masalsı göl kasabası Hallstatt’ta kış tatili. ​Okulun kibirli zengin züppeleri ve kalbine gömdüğü platonik aşkı Demir ile aynı yerde yer alan Liya için bu gezi, tam bir masal gibi başlar. Ancak Alpler’in üzerine çöken dondurucu bir kar fırtınası, ardı ardına bulunan cesetler ve bir seri katilin olması Avusturyanın kapılarını dünyaya kapatıp onları bu tarihi konakta mahsur bıraktığında her şey değişir. ​Dışarıda göz gözü görmeyen bir fırtına, bölgede kol gezen acımasız bir katil ve konağın içinde yükselen çığlıklar… Doğduğu gün kendi fırtınasının ortasında yalnız kalan Liya, şimdi hem hayatta kalmak hem de kalbiyle yüzleşmek zorundadır. ​Masal bitti, amansız bir hayatta kalma mücadelesi şimdi başlıyor.

Aile demek sonsuzluktu. Aile demek sevgiydi, bağlılıktı. Aile güvendi. Karşımdaki adam ise bana hiçbir zaman bunları vaad edemeyecekti. Bu evlilik sözleşmesi bir yuva değil, yalnızca çatışan silahları susturmak için yapılan ateşkesti.

Karanlık sokaklarda yalnızca suçlular değil, adalet de gizlenir… Deniz Karan, sıradan bir katil değildi. Onun kurbanları, yıllarca cezadan kurtulmuş suçlulardı. Adaletin sessiz kaldığı yerde, o kendi yöntemleriyle konuşurdu. Ancak asıl hedefi çok daha büyüktür: Suçluları koruyan ve ülke dışına kaçıran güçlü bir isim, devletin başındaki Serkan Kayahan. Bir gece işlediği cinayete tanık olan Arden, devlet için çalışan bir kadın. Onu ele vermesi gerekirken, kalbi aklının önüne geçer. Deniz’e duyduğu yasak aşk, onu adalet ile ihanet arasında bir seçim yapmaya zorlar. Çığlıkların yankılandığı şehirde, herkesin bir sırrı vardır. Peki, en büyük sır ortaya çıktığında kim hayatta kalacak? “Evinden neden çığlık sesleri geliyordu?” “İnsanlar ölürken çığlık atarlar.”

Zıtlıklar birbirini tamamlar. Ama ya biri diğerini yok etmek için varsa💗 (düşmandan aşka)

Bir gece çığlık çığlığa bağırmıştı kız. Delicesine kurtarılmayı beklemişti. Fakat ne yazık ki kimselere duyuramamıştı o güzel sesini. Çaresizce bu acımasız hayata teslim oldu. Hayat artık onun için bir bataklıktan ibaretti ve her geçen gün o bataklığa çekiliyordu. Kız keşke diyordu içinden... Keşke bunların hiçbiri yaşanmamış olsaydı. Bunu her şeyden çok isterdi. Kader belki de onu bu bataklıktan kurtarabilir. Kim bilir?

Bazı sırlar sevgiyle, bazıları kanla saklanır. Herkes aynı kişiden şüphelenirken gerçek katil sessizce aralarında dolaşıyordu. Peki ya siz? Katilin kim olduğunu gerçekten tahmin edebilecek misiniz? « 𝑷𝒆𝒖𝒕-ê𝒕𝒓𝒆 𝒒𝒖`𝒊𝒍 𝒆𝒔𝒕 𝒑𝒍𝒖𝒔 𝒑𝒓𝒐𝒄𝒉𝒆 𝒒𝒖𝒆 𝒗𝒐𝒖𝒔 𝒏𝒆 𝒍𝒆 𝒑𝒆𝒏𝒔𝒆𝒛. » Larin - Miran Boş olduğumda atmaya çalışacağım düşüncelerinizi bekliyorum İnsta: @blmooddie

Yıllar önce ablam öldü, denizin dalgaları arasında kaybettim onu çığlıkları hala kulağımda yankılanırken kaybettim ve şimdi on altı yıl sonra yeniden denizdeyim. Aslında hiç tanımadığımı öğrendiğim ablamın geçmişi ile baş başayım. Onun katili artık ablamın anıları arasında bana seslenen ve onu bulmam için içimi kemiren bir fısıltıdan çığlığa dönüştü. Bu sefer yalnız değilim yanımda tüm dünyanın tanıdığı bir adam var ve bu adam nasılsa bana uzun zamandır kalbimin derinliklerime gömdüğüm bir hissi hatırlatıyor. Güveni ve sevgiyi… İlk kez belkide yalnız değilim. Ablamı kurtarmak zorundayım en azından geçmişimden kurtulmak zorundayım.

"Bilmezsin tabii! Nereden bileceksin ki? Anlamazsın o yüzden, boş ver!" diye kestirip attım. Ne yaşadığımdan zerre haberi yoktu. "Neyi bilmiyorum ben? Söyle de anlayalım!" dedi o da yakınarak. Şöyle bi baktım ona. Bazen kendime o kadar kızıyordum ki! Sanki dünyada insan kalmamış gibi neden gidip onu sevdim ki? Hiçbir zaman beni anlamayacaktı işte. Görmeyecekti beni hiç. Böyle uzaktan sorup duracaktı sadece. Sonrasında cevapsız sorularıyla beraber hayatına kaldığı yerden devam edecekti. İşte bu kadar umurundaydım onun. "Neyse ne. Gidiyorum ben." dedim umursamazca. Artık ona açıklama yapacak kadar takatim kalmamıştı. Madem umurunda değilim, o zaman benimle vaktini boş harcamasındı. Arkamı dönüp kapıya ilerledim. Birkaç adımdan sonra tam kapıyı biraz aralamıştım ki duyduğum ayak sesi ve hemen ardından az açılan kapının sertçe kapatılmasıyla olduğum yerde kaldım. Kapının sert sesi yüzünden ve onun ani hareketlerinden dolayı biraz yerimde sıçramıştım. Daha ne olduğunu anlayamadan kolumdan tuttuğu gibi beni kendine çevirip dibime kadar girdi ve tam olarak gözlerimin içine baktı. "Hiçbir yere gitmiyorsun!" diye tısladı adeta. "Bu mesele hemen şimdi çözülecek! Başka bir alternatifi yok!" Yakınlığından dolayı elim ayağım titremeye başlamıştı bile. Her ne kadar kocam da olsa bu yakınlık fazlaydı benim için. Alışkın değildim bi kere. Yine de yutkunup gözlerimi kaçırdım. "Halledecek ne var ki sanki?" diye konuştum kendi kendime. O ise biraz daha yaklaşıp beni iyice kapıyla kendi arasına sıkıştırmıştı. Kendimi kapıyla bütünleştirmeye çalışırken o hala gözlerimin en içine bakıyor beni çok daha zor bir duruma sokuyordu. "Bu tavırların sebebini öğrenmeden seni bırakmaya niyetim yok. Ya bana neler olduğunu anlatırsın ya da bu şekilde sabaha kadar seni bekleriz. Seçim senin karıcığım."

(Romantik/Dystopian kurgusu). İki örgütün birbiriyle olan savaşı ve savaşın ortasındaki aşk. Hiç siz Ateşle Barutun patlamadan doğduğunu gördünüz mü? 🌌🍷🚬🖤🔥🤍💣

Birinin elleri kana bulanmış, diğerinin ruhu çoktan teslim olmuş. Biri sonu getiren bir cellat, diğeri o sona yürüyen bir kurban. Ama bu hikâyede kimin av, kimin avcı olduğunu sadece son perde söyleyecek. Adaletin sustuğu yerde, kanın ve gözyaşının başladığı noktaya hoş geldiniz.

"Eğer var olmamam gerekseydi Sonsuza kadar yok olurdum"Karla`nın hayat felsefesi buydu ama geleceği onun yaşaması için yalvaracaktı

Bir insan abisinin katiline aşık olabilir miydi?

Geçmişin gölgesinde saklanan sırlar, kalbin en zayıf yerinden vurur… Aşkın en saf haliyle korkunun en karanlık yüzü iç içe geçerken, hiçbir duygu masum kalmaz.Eylül… geçmişiyle savaşan, güçlü ama ateş gibi yakıp yakan kız. Burak karanlığın içinden gelen, güvenilmesi en zor ama vazgeçilmesi imkânsız bir adam. Yolları kesiştiğinde, bu sadece bir karşılaşma değildi… Bu, sırların açığa çıkacağı, kalplerin sınanacağı bir savaştı. Aşk ile tehlike arasındaki ince çizgide yürürken, Eylül ve Burak ya birbirlerini kurtaracak… ya da birlikte yok olacaklar.

"Kimse zümrüdün parıltısına bakarken içindeki çatlakları fark etmez." Riley, Rhea, Ryan, Ryder, Jade, Axel, Nova, Nicolas ve Zane... Dışarıdan bakıldığında sıradan hayatlar yaşayan dokuz genç. Oysa her birinin içinde, kimsenin duymadığı bir çığlık saklıdır. Yakın dostluklar, kopmaya yüz tutmuş aile bağları, geçmişin gölgeleri ve nefretle başlayıp aşka dönüşen bir hikâye... Bazı sırlar insanı korur, bazılarıysa onu yavaş yavaş tüketir. Çünkü zarafet, acının en sessiz hâlidir. Peki ya bir gün o sessizlik çığlığa dönüşürse? -Alıntı- .../ -"Bir gün en güvendiğin tarafından vurulsaydın ne yapardın?" +"Bir gün en güvendiğim tarafından vurulmam... Çünkü ben kimseye güvenmem" kitabın bütün hakları bana aittir aksi taktirde çalınması durumunda gerekli işlemleri başlatırım Giriş haricinde ilk iki bölüm geçmiş odaklı olacak... şimdiden iyi okumalar

Ailesini beklenmedik bi anda kaybeden Lavin Soyluya Ailesinin ezeli rakibi olan Cengiz Demirhan`oğlu Pars Ateş Demirhan`dan gelen teklif ve beklemmeyen ihanet

Psikolojik olarak kafasında binlerce savaş veren Eflan, yıllardır bir kuruma, tesise üyedir ve burada çocukluğunu geçirmiştir. Ancak tesiste yaşanan olaylar küçükten büyüğe sıralanmaya başlar. Aynı anda İstanbul`da işlenen cinayet gizemiyle beraber tesise gelir, peki olaylar ne derecede bağlantılıdır? Eflan bu cinayetin tam olarak neresindedir? Belki de cinayet sadece bahanedir.

Azat Deniz Erdemir, Türkiye`nin en ünlü deniz katili olarak bilinirken bir anda bilinmeyen bir nedenle teslim olur. Teslim olması Türkiye içerisinde çok ses getirir ve Azat Deniz Erdemir hakkında halk tarafından idam kararı istenir. Konu meclise gider ve meclis idam yerine Azat Deniz Erdemir`e dünyanın en tehlikeli hapishanesi olan Alcatraz Hapishanesi`nde müebbet cezası verir. Halk onun gidişiyle her gün işlenen cinayetlerin durduğunu sanar ama o tam olarak 5 yıl sonra kaldığı hapishaneden kaçmayı başararak Türkiye`ye geri gelir. Bu sırada Türkiye`nin en ünlü deniz katilinin peşinde olan Kardelen Sahra Aktaş, gündüzleri polis olarak görev yaparken geceleri ise deniz katilinin peşine düşer. Peşindeki interpolle birlikte köşeye sıkışan Azat, Sahra`nın gelişiyle ne yapacak bakalım? Sen Sahra`da açan bir kardelen; Ben denizlere ölümü getiren bir kandelen Sen söyle şimdi olur mu bizden? KARŞILIKLI OY, YORUM, TAKİP YAPILMAYACAKTIR!!! haberiniz olsun.

Genç yaşta annesi cinayete kurban giden Ada yıllar sonra ajan olup o katili ararken okuldaki öğrencileri öldüren katili bulmak için görevlendirilir . Bu süreçte bir savcıyla iş birliği yapmak zorunda kalır. Daha sonra öğrencilerin katilinin ve annesinin katilinin aynı kişi olduğunu öğrenen Ada bilinmeyen gerçeklerle karşılaşır . Ada ve savcı gerçekleri öğrenebilecekler mi yoksa bir oyuna kurban mı gidecekler? "Sen benim bilinmeyenimdin nasıl bana bunu yapabildin " diye bağırdım ama sesim belli belirsiz attığım çığlıklardan dolayı kısılmıştı.Karşımdaki ses "Unutma Ada her zaman bilinmeyenler insanı yaralar çünkü o senin bilinmeyenindir ve bilmedigin gerçekler onun bilinenidir ona güç verir ve çürüyen sen olursun. Böyle bir hikayede en başından beri çürüyen sendin çünkü içine işledim her bir bıçağımı ve paslanmış her bir bıçak seni çürütmeye yetti." elindeki silahın tetiğini çekti ama ben cevap vermekten geri kalmadım. " Beni şimdi vurabilirsin ama ölmem, içime işlediğin her bir bıçağın pası sana geçmeden ölemem bu hikayede çürüyen değil çürütemeyen ölecek seni çürüttükten sonra çürütemeyen sen olacaksın kendini hazırlasan iyi olur çünkü ölümün onlarca kez ve benim elimden olucak."Dediklerime uzun bir kahkaha attı. Ben dediğimi yapardım daha önce yapmıştım istemesem bile.

O, kendini katil olarak görmüyor. Ona göre sadece eksik kalan adaleti tamamlıyor. NOCTERRA’da adalet mahkemelerde değil, karanlığın içinde yazılıyor… ve her hüküm, kanla mühürleniyor.

Bir seri katilin hikayesi. Bakalım bu katil arkasında ne gibi izler bırakacak.. Kurbanlarını özenle seçiyor, onları avlamak için gece bara gidiyor. Bu dedektif hikayesi, polisiye sevenler için! İyi okumalar.

> Sessizlik onun dünyasıydı... ama bu sessizlik artık güven vermiyordu. Karanfil Sare, evine dönerken arkasında duran gizemli bir adamın gölgesiyle yüzleşir ve hayatı bir anda karanlık bir oyuna dönüşür. Yanlış anlaşılmış bir intikam, gölgelerin ardında bekleyen çeteler ve tehlikeli sırlar... Hayatta kalmak için zekasını ve cesaretini kullanmak zorunda. Peki ya gerçek suçlu kim? *** 𝙆𝙖𝙧𝙖𝙣𝙛𝙞𝙡 𝙎𝙖𝙧𝙚, 𝙗𝙞𝙧 𝙤𝙮𝙪𝙣𝙖 𝙠𝙪𝙧𝙗𝙖𝙣 𝙢ı 𝙜𝙞𝙩𝙢𝙞𝙨t𝙞 𝙮𝙤𝙠𝙨𝙖 𝙜𝙚𝙧𝙘ç𝙚𝙠𝙩𝙚𝙣 𝙠𝙖𝙩𝙞𝙡 𝙤 𝙢𝙪𝙮𝙙𝙪? Bir gün evine giderken takip edildiğini fark eden Sare` nin kaçmak için vakti yoktu. Kendi katil çetesini kurmuş bir adamın kardeşini öldürmekle suçlanırken her gün, her saat, her dakika masum olduğunu haykırarak geçiyordu. Ancak çok emin bir şekilde kendisinin katil olduğu her saat kendisine söylendiğinde aklını ne kadar koruyabilecekti? Gerçek ve yalan arasındaki çizgiyi kaybetmeye başladığında ve artık kendisi bile katil olduğundan şüphe duymaya başladığında oradan nasıl kaçacaktı ki? ______________________________________ Kitap, kurgu, olaylar ve karakterler tamamen bana aittir. Hiçbir şekilde bir benzeri yazılamaz, veya üretilemez. Çalıntı gibi bir durumda adli işlemlere başvurmaktan çekinmeyeceğimi de bildirmek isterim. İyi okumalar....

“Yolun sonu kalbim gel inat etme artık" Dediklerimle hafif bir gülümseme yer aldı suratında. Hafifçe üzerime eğildi. "Yolun sadece sonu değil başı da kalbin" dedi ve hafif duraksasa da devam etti. "Kalbin benim." Dediğinde dudaklarımda hissettiğim nefesle iç çektim.

"Gerçeği kopyalayabilirsin. Sonuçlarını asla." KOPYA Bir insanın yerini başka biri alabilir mi? Su, geçmişinin yüküyle yaşamaya çalışan sıradan bir gençtir. Ancak bir gün kendisini, hiç kimsenin karşılaşmaması gereken bir gerçeğin ortasında bulur: Bir kopyalama makinesi ve geri dönüşü olmayan sonuçlar. Bir patlama. Kanla kaplı bir olay yeri. Ve komaya giren bir genç kız... Herkes cevapların peşindedir. Polis, doktorlar ve geçmişten gelen gölgeler gerçeği ararken kimsenin sormadığı bir soru vardır: Ya gördüğünüz kişi gerçekten o kişi değilse? Gerçek ile yalanın, insan ile kopyanın birbirine karıştığı bu hikâyede hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmayacaktır. Çünkü bazı gerçekler yok edilemez.