Birinin elleri kana bulanmış, diğerinin ruhu çoktan teslim olmuş. Biri sonu getiren bir cellat, diğeri o sona yürüyen bir kurban. Ama bu hikâyede kimin av, kimin avcı olduğunu sadece son perde söyleyecek. Adaletin sustuğu yerde, kanın ve gözyaşının başladığı noktaya hoş geldiniz.

Ailesini kaybettikten sonra kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan Eliz bir süre sonra ailesinin acı gerçeklerini öğrenir, mardinde baskasi ile evleneceğini öğrenir ve kaderinden kaçmaya başlar.

Size söylediğim her sır sizde kalmalı. Aksi taktirde sizi öldürmek zorunda kalacağım.

Genç yaşta annesi cinayete kurban giden Ada yıllar sonra ajan olup o katili ararken okuldaki öğrencileri öldüren katili bulmak için görevlendirilir . Bu süreçte bir savcıyla iş birliği yapmak zorunda kalır. Daha sonra öğrencilerin katilinin ve annesinin katilinin aynı kişi olduğunu öğrenen Ada bilinmeyen gerçeklerle karşılaşır . Ada ve savcı gerçekleri öğrenebilecekler mi yoksa bir oyuna kurban mı gidecekler? "Sen benim bilinmeyenimdin nasıl bana bunu yapabildin " diye bağırdım ama sesim belli belirsiz attığım çığlıklardan dolayı kısılmıştı.Karşımdaki ses "Unutma Ada her zaman bilinmeyenler insanı yaralar çünkü o senin bilinmeyenindir ve bilmedigin gerçekler onun bilinenidir ona güç verir ve çürüyen sen olursun. Böyle bir hikayede en başından beri çürüyen sendin çünkü içine işledim her bir bıçağımı ve paslanmış her bir bıçak seni çürütmeye yetti." elindeki silahın tetiğini çekti ama ben cevap vermekten geri kalmadım. " Beni şimdi vurabilirsin ama ölmem, içime işlediğin her bir bıçağın pası sana geçmeden ölemem bu hikayede çürüyen değil çürütemeyen ölecek seni çürüttükten sonra çürütemeyen sen olacaksın kendini hazırlasan iyi olur çünkü ölümün onlarca kez ve benim elimden olucak."Dediklerime uzun bir kahkaha attı. Ben dediğimi yapardım daha önce yapmıştım istemesem bile.

Tek sorun o da değildi. Her bir cesedin yanında bir kova her bir kovanın içinde ise kova sahibi cesedin kanı vardı. Cesetlerin kanları yoktu. Bembeyaz olmuş ruhsuz ve uzuvsuz cesetler. Hani kansız derler ya bu o olsa gerek.

Geçmişin gölgesinde saklanan sırlar, kalbin en zayıf yerinden vurur… Aşkın en saf haliyle korkunun en karanlık yüzü iç içe geçerken, hiçbir duygu masum kalmaz.Eylül… geçmişiyle savaşan, güçlü ama ateş gibi yakıp yakan kız. Burak karanlığın içinden gelen, güvenilmesi en zor ama vazgeçilmesi imkânsız bir adam. Yolları kesiştiğinde, bu sadece bir karşılaşma değildi… Bu, sırların açığa çıkacağı, kalplerin sınanacağı bir savaştı. Aşk ile tehlike arasındaki ince çizgide yürürken, Eylül ve Burak ya birbirlerini kurtaracak… ya da birlikte yok olacaklar.

Yıllar önce ablam öldü, denizin dalgaları arasında kaybettim onu çığlıkları hala kulağımda yankılanırken kaybettim ve şimdi on altı yıl sonra yeniden denizdeyim. Aslında hiç tanımadığımı öğrendiğim ablamın geçmişi ile baş başayım. Onun katili artık ablamın anıları arasında bana seslenen ve onu bulmam için içimi kemiren bir fısıltıdan çığlığa dönüştü. Bu sefer yalnız değilim yanımda tüm dünyanın tanıdığı bir adam var ve bu adam nasılsa bana uzun zamandır kalbimin derinliklerime gömdüğüm bir hissi hatırlatıyor. Güveni ve sevgiyi… İlk kez belkide yalnız değilim. Ablamı kurtarmak zorundayım en azından geçmişimden kurtulmak zorundayım.

Acı yoksa sınır da yoktur. Ama en kusursuz yapının bile göçmeye mahkûm olduğu bir kırılma noktası vardır. Doğduğu günden beri eti yırtan acıyı da, ruhu çürüten korkuyu da tanımayan bir deha: Kuzey Kırılhan. Onun için dünya, duyguların bulandırmadığı, sadece ölçülebilen ve kontrol edilebilen soğuk bir mimariden ibaret. Gerçeğin peşinde koşarken sistemin dışına fırlatılan, kapılar yüzüne birer birer çarpılan dışlanmış bir kriminolog: Sare Hazarbay. Ve yedi asırdır bu kanlı tiyatroyu gölgelerden yöneten, gözlerinde zamanın tozu birikmiş albino bir çehre: Lucien. Çiğ ışıklar altında açılan canlı yayınlar, nefes kesen itiraflar ve ilahi bir gazap gibi inen kaçınılmaz ölümler... Toplumun "Yargıç" diyerek tapındığı ya da lanetlediği o kanlı gölge, aslında nesilden nesile aktarılan asırlık bir çarkın son dişlisi. Güç, para ve mutlak kontrol vaat eden bu uğursuz mirasta sıra şimdi Kuzey’de. Ve önündeki pusulada tek bir kanlı sayı yazıyordu… Bu bir tesadüf değil, ruhunuzun en kuytu köşesiyle yüzleşme vakti. Çizgi çekildi, bodrum katının kilitleri kırıldı. Sınırlar zorlanacak, dengeler parçalanacak ve insanlık o kaçınılmaz eşikte un ufak olacak. Kırılma Noktası`na hoş geldiniz. Sayfayı çevirmeye hazır mısınız?

Gazel Alya Yalaz... Sıradan bir üniversite öğrencisi, sıradan bir hayat. En azından öyle sanıyordu. Ta ki birinin onu izlediğini fark edene kadar. İki yıldan fazla süredir peşinde olan bir katil, Gazel`e takıntılı hâle geliyor. Ona yaklaşan herkes birer birer ölü bulunurken, Gazel her gün biraz daha köşeye sıkışıyor. Nereye gitse, kimi sevmeye kalksa... gölgeler onun peşini bırakmıyor. Katil, sadece onu izlemiyor. Onu "sahipleniyor." Kim olduğunu bilmiyor. Ne istediğini bilmiyor. Ama bildiği tek şey var: Bu oyun, artık sadece korkudan ibaret değil. Bu, Gazel`in hayatta kalma savaşı.

Bir seri katil ve onu yakalamaya çalışan gazetecinin hikayesi...

"Adın ne?" Diye sordu aynı ses. Kendimi saldırmamak için zor tuttum. Ellerimden, yüzümden, kıyafetimden kan damlıyordu. "O bana kukla der." Nefes alamıyorum, kan kokusu beni boğuyordu. Elimde tuttuğum bıçak yere düştü. Artık gücümü hissetmiyordum. "Kim?" Tanıyor, diye fısıldadı kafamın içindeki karanlık ses. Tanıyor, ama tanımamazlıktan geliyor. Çünkü ikinizin de düşman olmadığını anladı. "Kuklacı, kalp delen kuklacı." Gök gürültüsü tekrar kendini belli etti. Sanki geleceğini, beni burada bırakmayacağını söylüyordu. Yağmur başladı, artık kan yağıyor üstümüze. Kalp delen`in lanetli kurbanıyım ben. Elimi sürdüğüm herkesi mahvettim, kendim gibi lanetledim. Hepsi korkunç varlıklara dönüştü. Artık kimsenin mezarı olmayacak, çünkü ben beni lanetleyen adama aşık oldum.

Bir insan abisinin katiline aşık olabilir miydi?

Annesini karanlık bir travmayla kaybeden küçük bir kız çocuğuydu. Çürümüş bir adaletin ortasında, Başkan’ın ütopik dünyasında yeniden doğdu: O artık bir ‘Avcı’. İra, polis teşkilatının peşinde koştuğu gizemli bir suçlu; ölümü hak ettiğini düşündüğü her canavarın bizzat celladı. Ercan’ın steril cehennemini başına yıkmak, Ezgi’ye yaşatılan her saniyelik kabusun bedelini ödetmek için sahada. Kuzgun’un milimetrik planları ve Cihan’ın ihanetiyle av başladı. Maskeler düştü, namlu sıcak. İra için hainlere yer yok, sadece ödenecek bedeller var. "Ben merhamet etmem. Ben o listelere yazdığınız masum insanların kabusuyum." (Tüm karakterler ve mekânlar kurgudur.)

Bir insan hafıza kaybı yaşadıktan sonra bazı insanlar değişebilir mi? Kardeşimin katili kim? neden öldürdü? Neden hafıza kaybı yaşadım?

En mutlu olduğunu sandığı günde sevdiği adam şüpheli bir şekilde öldürülür. Ölümün hemen ardından kadına sunulan teklifle bütün hayatı değişir. Kimliği değiştirilir ve artık mafyanın içindedir. Sevdiği adamın katilini bulmak içindir bütün çabası. Ama katili ararken en büyük değişim kendinde başlıyor. Aylar geçtikçe herkesin gerçek yüzünü anlıyor. Bilmesine rağmen anlamlandıramadığı şeyler, artık kafasının bir köşesinde yer ediyor. Ve sonunda soru değişiyor: Katil kimden çok, insan neye dönüşebilir? --- HAYATININ EN MUTLU GÜNÜNÜ YAŞAYACAĞINI SANAN BADE ASRIN İÇİN 02.08.2024 TARİHİ BİR KABUSA DÖNÜŞÜR. 11 YILDIR SEVGİLİ OLDUĞU ADAMDAN EVLİLİK TEKLİFİ ALACAĞINI DÜŞÜNÜR. ANCAK İŞLER HİÇTE ÖYLE İLERLEMEZ. SEVGİLİSİNİN ŞÜPHELİ ÖLÜMÜNDEN SONRA, YAŞAYACAĞI KİMLİK KARMAŞASI VE HAYATINA GİREN YENİ İNSANLARIN ETKİSİ ONUN ÜZERİNDE ÇOK FAZLA OLACAKTIR.

Ayza ay,kaçırılıp bir oyuna sokulan savaşçı fakir kız.Ama onu farklı yapan şeyler var ve bu oyununda gizli sırları... UYARI:Küfür içerir!

Maddi sıkıntılar yüzünden hem üniversite okuyup hemde barmen olarak çalışan Çilen. Hayatı bir kız çocuğu yüzünden mahfolan ve bunun bedelini yıllarca ödeyen, bunun sonucunda karanlıklara bulaşan, karanlık olan Asaf. Zalim babasından kaçıp biricik kuzeni Çilen`e sığınan Hazal. Bir İmparatorluk uğruna hiçe sayılan hayatlar. Sıla.. Zemheri.. Yiğit.. Şeyma.. Ufuk.. Miraç.. Birbirlerinden çok farklı olmalarına rağmen onların tek ortak noktaları acıydı oysaki.. (Düzenlenmeye alındı :))

Psikolojik olarak kafasında binlerce savaş veren Eflan, yıllardır bir kuruma, tesise üyedir ve burada çocukluğunu geçirmiştir. Ancak tesiste yaşanan olaylar küçükten büyüğe sıralanmaya başlar. Aynı anda İstanbul`da işlenen cinayet gizemiyle beraber tesise gelir, peki olaylar ne derecede bağlantılıdır? Eflan bu cinayetin tam olarak neresindedir? Belki de cinayet sadece bahanedir.

İnsanların kanları yer yüzüne siner, gök ağlar; kanlar silinsin diye. Yeryüzüne yıldırımlar düşer, ölü insanların ahı silinir. Her bir yıldırım, binbir insanın ahı. Resitaller yapılır, kanlar akıtılır. Kaç kez kestin bileklerini? Kaç kez yok sayıldın da bu kadar kötü bir insana dönüştün? Çok canını yaktılar, ama umurlarında değil. Sen neden bu kadar çok düşünüyorsun başkasının açtığı yaraları? Kimse seni sandığın kadar düşünmüyor, sandığın gibi biri değilsin. Sen ölünce gök sana ağlamayacak, arkanda bıraktıklarına ağlayacak. Kar senin izlerini silmek için yağacak, yıldırımlar düşecek yer yüzüne çünkü insanlar senin sandığın kadar masum değil. Hepsinin alnında bir kan torbası var. O kan torbasını ancak Hephaestus yok edebilir. Halk ateşten bir katil yarattı; yüzü yanmış, kollarında zincirler ve elinde hançer. İnsanların kalbini oymaya hazır. Ona yaptıkları gibi, her insanı canice yakmaya hevesli. Onu zincire vurdukları gibi insanları zincirlemeye teşebbüs. Hephaestus, ateşler içinde yanmış; kül olmaya hazırken tekrar doğmuş insanların tanrısıdır. Hephaestus ölmez, ancak bir gün kendi ateşinde tekrar yanar; o an tekrar doğamayacak. Çünkü kendi ateşinde yanan herkes ölmeye mahkumdur.

Ölüyor olmak değildi bu his. Her gece ölmek isteyip yeni bir güne uyanmaktan ibaretti. O sırlar çözülmedikçe ne uyku, ne de ölüm vardı. Ben Güneş Şirzai. Babamın katilinin avukatıyım. Ve bunu bile bile ona aşık bir tarafım... Bildikçe nefret eden diğer yarım. Ölüm buydu. Çaresizlik, her şeyin sonunu getiren ebedi bir duyguydu.

Başkomiser Yavuz son zamanlarda yaşadığı kayıplardan sonra hayata küsmüş, kendini toparlayamamıştır. Bir süre sonra yaşadığı sanrılar mesleğini olumsuz etkilemiş, sonunda akıl hastanesine yatırılmıştır. Başkomiser Yavuz üç aydır hastanede tedavi görmektedir. Bu sırada cinayet büro ekibi siyah torbaya konulmuş kesik insan parçaları bulurlar. Cinayetin arkasında kimin olduğu belli değildir. Ortada hiçbir delil yoktur. Emniyet teşkilatı her koldan harekete geçer ama haftalarca uğraşmalarına rağmen bir adım dahi ilerleyemez. Emniyet Müdürü bu işi çözecek tek kişinin Başkomiser Yavuz`un olduğuna inanır. Bu durumda Başkomiser Yavuz` un akıl hastanesinden çıkarılması gerekmektedir. Yavuz`un abisi Cihan, ve Feriha, Emniyet Müdürüyle konuşur, Yavuz`un iyileştiğini söylerler. Emniyet Müdürü, Başkomiser Yavuz`u soruşturmanın başına geçmesi için ikna eder. Yavuz akıl hastanesinden çıkıp katilin bir sonraki kişiyi öldürmeden zamanla yarışmaya başlar. Tabii kendi yöntemiyle... Ama cinayet serileri devam eder. Başkomiser Yavuz, hayatı boyunca onlarca cinayet gördü. Kan gördü. İhanet gördü. Delilik gördü. Ama böylesini hiç görmedi. İstanbul’un farklı semtlerinde ortaya çıkan kesilmiş insan uzuvları… Kimliği belirsiz cesetler… Arkasında ne parmak izi bırakan ne de hata yapan bir seri katil… Her yeni parça, şehrin karanlığını biraz daha büyütürken Yavuz ve ekibi kendilerini yalnızca bir cinayet soruşturmasının değil, insan zihninin en karanlık labirentinin içinde bulur. Bir yanda geçmişinin hayaletleri, diğer yanda parçalanmış bedenler arasında sıkışan Başkomiser Yavuz, gerçeğe yaklaştıkça insanın içindeki kötülüğün sınırı olmadığını anlayacaktır. Başkomiser Yavuz: "Eksik Parçalar”, psikolojik gerilim ile polisiyeyi birleştiren, karanlık atmosferi ve unutulmaz karakterleriyle okuru son sayfaya kadar nefessiz bırakacak bir roman.

Aile demek sonsuzluktu. Aile demek sevgiydi, bağlılıktı. Aile güvendi. Karşımdaki adam ise bana hiçbir zaman bunları vaad edemeyecekti. Bu evlilik sözleşmesi bir yuva değil, yalnızca çatışan silahları susturmak için yapılan ateşkesti.

Belki herkesden nefret eden biri vardı, yada birileri. Ama herkes birinden nefret edebilir mi? Belki evet Belki bir lanet Belki de nefret Ama kim doğdu doğalı nefret edilecek kadar günah işlemiş olabilir ki? Deniz Ağcan herkes tarafından nefret edilen bir lise öğrencisidir. Herkesin ona nefret kusmasından bıkar ve hayatına son vermeye karar verir, atlar atlamasına bir çatıdan ama gözlerini tanımadığı üç adamın yanında açar. Bu adamalar ondan nefret etmiyordur hatta biri ona ilgilidir. Hissiz, adı sanı olmayan sarı gözlü eşsiz biri, ama günlerden bir gün Deniz Ağcan nefretinin yapay olduğunu öğrenir, nefreti yapaydır. Kimin yaptığını öğrenince yıkılır, kumar masasına oturmaya karar verir ve ortaya koyabileceği tek bahis hayatıdır. KİTAP ŞARKISI :-: BELKİ ODA ÜZGÜNDÜR (Anıl Emre Daldal) Deniz Ağcan`ın şarkısı ; Güneş - Suçlarlarımdan biri Yağız Eren Karakan`ın şarkısı ; Agoni - Gerçekten

"demek fah**işe olmak istiyorsun öyle mi senin gibi kendi isteğiyle fah**işe olmak isteyeni de ilk defa görüyorum"evet azgın bir çocuktum ve erkeklerle yatmayı seviyordum soğuk şekilde karşımda duran kocaman iri yarı kaslı uzun boylu esmer dövmeli yakışıklı adama baktım valla bunun bile altına yardım"evet fah**işe olmak istiyorum senin bile altına yatarım"dedim adam bana bakıp sırıttı (KOCAMAN BİR UYARI MAL MAL YORUM ATMAYIN BU HİKAYE YETİŞKİN HİKÂYE ERKOLAR GELMESİN VE GÖZÜNÜZ KÖR DEĞİLSE UYARIYI OKUYUN ÖYLE KONUŞUN KOCAMAN UYARI YAZIYOR💀💀) ⚠️ DİKKAT - UYARI ⚠️ Bu bölüm 21+ yaş üstü okuyucular içindir. WATTPADDE 70,6 BİN OKUNMASI OLAN KİTABIM

çok fazla karakter olduğu için hepsini burada tanıtacağım.