O gün bana, "Aşk için neleri feda edersin?" diye sormuştu Ulaş. Yanacağınızı bile bile ateşe atlar mıydınız? Ateş oysa ben yanmaktan keyif alırdım. Ölsem onu sonsuzlukta bekleyeceğim diye heyecanlanırdım. Ben aşk için değil, onun için hem ölür hem de öldürürdüm. Yanlış bir insanı sevmek hiçbir şey ifade etmezdi bana çünkü sevdikten sonra söz geçiremezdim kalbime.... 20.01.2024

İrem, kendini hiçbir zaman ait hissedemedi. Ne büyüdüğü evde, ne kurduğu hayatta, ne de aynaya baktığında gördüğü kişide… 20 yaşında, iki çocuk annesi. Giray ve Gece onun en büyük gerçeği… ama aynı zamanda en büyük sorumluluğu. Geçmişi ise karanlık bir boşluk.

Kimse onu duymadı. Okulda arkadaşlarına seslendi. Cevap veren olmadı. Eve döndü, ailesinin yanına gitti. Kimse yüzüne bakmadı. Odası hâlâ oradaydı. Bilgisayarı, yarım kalan dosyaları, tamamlanmamış hayalleri de… Ama kendisi artık orada değildi. Bir süre sonra gerçeği gördü. Kendi cenazesini. Kendi bedenini. Kendi adının, artık yaşayanların arasında değil, ağlayanların dilinde kaldığını. Ölmüştü. Fakat gitmemişti. Ne öteki tarafa geçebilmişti ne de geride bıraktığı insanlara dokunabilmişti. Ailesinin yasını, arkadaşlarının sessizliğini, sevdiği kızın yıkılışını izledi. Günler ayları kovaladı. Zaman, herkes için akmaya devam ederken onun için yalnızca sokakların, gecelerin ve unutulmuşluğun içinde asılı kaldı. Ta ki bir gece, bir üst geçitte onu görebilen tek kişiyle karşılaşana kadar. Hayatından vazgeçmek üzere olan genç bir kız… Ve onu kurtarmak için ilk kez birine dokunabilen ölü bir genç. O andan sonra ikisi de yalnız kalmadı. Kız yaşamayı yeniden öğrenirken, oğlan da kendi yarım kalmış hayatının izlerini toplamaya başladı. Ailesiyle, sevdiği insanla, başarısızlık korkusuyla ve ardında bıraktığı hayalleriyle yüzleşmek zorundaydı. Çünkü belki de bu dünyada kalmasının sebebi cezalandırılmak değil, birini kurtarırken kendisini tamamlamaktı. Ama her tamamlanan düğüm, onu biraz daha silikleştiriyordu. Ve kızın öğrenmesi gereken en acı şey şuydu: Bazen birini gerçekten sevmek, onu yanında tutmak değil… Gitmesine izin vermektir.

Kökü kurumuş bir ağacın son yaprağını bekleyişi gibi; insan bazen bittiği yerde kalır, çünkü gidecek bir “sonra”sı yoktur. Her şeyin solduğu, renklerin siyah ile beyaza mahkûm olduğu bir dünyada herkes çoktan gitmişken, bir ruh neden aynı eşikte tek başına bekler? “Berzah”, ne tamamlanmış bir sonun ne de yeni bir başlangıcın adıdır. O; insanın içinde sessizce uzayan, zamanı donduran ve her şeyi yarım bırakan o amansız bekleyiştir. Bu hikâye; kaçmakla kapanmayan yaraların, açılmamış odaların ve kendi uçurumuna tutunanların hikâyesidir. 🎀 Geri dönüşleriniz, yorumlarınız, eleştirileriniz benim için çok değerli lütfen yanlışlarımı düzeltmem hatalarımı görmem için yardımcı olur musunuz 🎀

Ekran karardıktan sonra kimse konuşmadı. Odanın içinde garip bir ağırlık vardı. Sanki biraz önce izledikleri şey bitmemişti de… odanın içinde kalmıştı. “Orada biri vardı,” dedi Lara. Sesi netti. Fazla net. Tamer başını yavaşça salladı. “Hayır.”dedi Aynı kaydı izlemişlerdi. Aynı saniyeyi. Aynı görüntüyü. Ama aynı şeyi görmemişlerdi. Evser hiçbirine katılmadı. Gözlerini ekrandan ayırmadan sordu: “Sen ne gördün?” Soru kime sorulmuştu, belli değildi. Cevap veren de olmadı. Çünkü önemli olan cevap değildi. O an herkes çoktan bir şey seçmişti.

Görüyor musun ruhunu ölü bedenimde? Bir insanın ruhunu nasıl 10 günde [10 yılda] cesede çevirebilirsin ki Çağan? Düşün bakalım, görecek misin bedenimi o soğuk morarmış halde.

Gerçek Ailem konulu psikolojik dram kurgusudur. Gerçek yaşantılar bir araya getirilerek uyarlanmıştır.

Yolunu kaybeden yaprak, elbet birgün evini bulur... Rüzgar dindiğinde.

Neşe çeşitli tatları denemeye seven bir kızdır. Fakat ailesi fakir olduğu için yeni lezzetleri deneyemiyordur. Bir gün Özel Zirve Kolejinin başarılı öğrenciler için uygulamış olduğu bursu öğrenince Neşe, Özel Zirve Kolejinin hazırlamış olduğu bursluluk sınavına girerek orada okumaya hak kazanır. Okula gittiğinde ise hayal ettiği gibi bir sistem ile karşılaşmaz. Okulun ona özel platin limitsiz kredi kartına sahip olabilmesi için okul müdiresinin kendisine verdiği görevleri yapması gerekmektedir. Neşe bunu kabul etmesiyle hayatı değişmeye başlar. Bu yolculukta Neşe okuldaki öğrenciler hakkında ve okul hakkında birkaç sır öğrenecek. Bakalım bu sırlar neymiş? Gelin hep beraber öğrenelim.

Daha on yedi yaşında iken töre usulüyle evlenmemek için köşkten kaçan Feryal Karza abisinin ölümüyle tekrar döner ve başına geleceği felaketi omuzlanarak gelir. Zorla evlendirilmek üzere evlendirileceği adam Çelik Demir Soykırımlı. Aşiret ağasıdır. Feryal Karza kendini kanıtlamış ve stratejik planlama uzmanı olan kadınlarımız içindir. Çelik Demir Soykırımlı ise soğuklukuyla kalpleri buz kestiren okurlar içindir. ------ "En derin gölgeler en derin ateşleri saklar." DEMİRİN GÖLGESİ - Yeşim Mingsar

Gözleri bağlı, tek tek sayarken biliyor: Tek bir hata, tek bir zayıflık... ve her şey silinecek. Cesaretin olmadığı yerde kurtuluş da yoktur. Bu, bir enkazın içinden yeniden doğuşun hikâyesi... Ya da sonsuza dek o yıkıntının altında kalmanın. Enkaz, çaresizliğin en karanlık yüzüyle yüzleşmeye hazır olanlar için başlıyor.

BİR DOSYAYI araştırdıği bir gece de aslında kendi davasına baktığı beli olur Gece hem geçmişinde hem de bildiği sırlardan kaçarken ailesinin gerçek ailesi olmadığı anlaşılır Gece hem onları araştırırken öldüğü bildiği ablasının yaşadığını öğrenir ... Gece hayatının gerçekliğiyle uğraşirken ne yapıcak ??

Bu kitabı yazdığım zamanda psikolojik olarak kötüydüm bunu bilseniz yeter sanırım

​"Beş yılın hesabı, sadece dört hatıra eder mi?" ​Şehir bir sabah tuhaf bir bildirimle uyandı: Anı Değişim Merkezi resmen açıldı. Kaybettiğiniz her şeyi geri alabilirsiniz; ölen bir dostu, eski bir eşyayı ya da giden bir sevgiliyi... Tek bir şartla: En mutlu olduğunuz iyi anılarınızı onlara satacaksınız. ​Aden, hayatının aşkı Daria bir anda ortadan kaybolduğunda dünyası başına yıkılmış bir adamdı. Onu geri almanın bir yolu vardı ama bedeli ağırdı. Daria’ya kavuşmak için, Daria ile yaşadığı en güzel anıları feda etmek zorundaydı. ​Peki, sevdiğiniz kadın geri döndüğünde, ona neden aşık olduğunuzu hatırlamıyorsanız... O gerçekten geri dönmüş sayılır mı? ​"Seni geri getirmek için, seni unutmam gerekiyor."

“Bu hikâye, reenkarnasyon ile delilik arasındaki çizgide yürüyen bir kraliçenin anlatımıdır.”

Not: Küfür, cinsellik, cinayet, vahşet, psikolojik olaylar ve travma vardır. Hassas olan okuyucular için uygun değildir. "Ne yapıyoruz biz şuan?" Diyerek sordum. Neden iki seri katil yan yana ki? "Papatya Toprak..." Dedi kısık sesle ama duymuştum yerimde kaskatı kesildim. Adımı ve soyadımı nereden biliyordu? Elim onun elinden düştü onun bakışlarını üzerimde hissettim. Salıncaktan kalktım onu düzdüm. Sonra o da kalktı, ve bana doğru yaklaştı aramızda 2 adım vardı. 3 olmadığına sevindim uğursuz bir sayıydı. "Çift sayıları seviyorsun" bir anda gelen sesi ile irkildim. Bu neden hakkımda bu kadar çok şey biliyordu? "Nerden biliyorsun bunu?" Ters sorun ile hafifçe güldü. "Daha bir çok şeyi biliyorum." Yine sakin kaldım. "İyi dersine çalışmışsın" alay edercesine güldüm. Delici bakışları beni izliyordu. "Çalıştım" cebimde ki hançeri çıkardım elimde salladım. "Ahiret soruların için de çalış bence" alayla maskenin altında sırıtarak baktım. "Kaan Demirhan benim" bir anda gelen itiraf ile donup kaldım. Ne Kaan mı? Hadi ama umarım şaka yapıyordur. "Yalanı sevmem" "Biliyorum" "O halde neden hâlâ yalan söylüyorsun?" "Yalan söylemem" "Şuan söylüyorsun" "Yalan olan bu hayat..."

Lunaris Bahal, çoklu kimlik bozukluğu ve şizofrenik belirtiler yaşayan ve iyileşmeye çalışan bir klinik psikolog. Bir gün kendini tedavi etmek ve zihnini anlamak için düşüncelerini kaydetmeye başladı. Ama sonucunda bunun yerine, kendi çöküşünü belgeledi. Bunlar, Lunaris Bahal’ın, yani benim bilincimin ham ve filtresiz kayıtlarıdır. Zihnim çözülürken, kendinizi asla açılmaması gereken bir labirentin antik ve dijital koridorlarında yürürken bulacaksınız. Eğer zihnine güvenmiyorsan, bu kitaptan uzak dur. Eğer güveniyorsan… içindeki karanlık derinleştiğinde dolunayı takip et. Eğer ben bu labirentten çıkış yolunu bulduysam, sen de bulacaksın. Bu sadece bir roman değil. Metnin içine ve onun dışındaki dünyaya dokunmuş gizli mesajlar, şifrelenmiş web bağlantıları ve şifrelerle kodlanmış bir zihin deneyidir. Bu, okunacak bir kitap değil deneyimlenecek bir zihin deneyi. Anlatı doğrusal değildir. Anlatıcı güvenilmezdir. Kodlar gerçektir. Katmanları çözdüğünüzde, deneyim sayfaların ötesine geçer. OKUMANIN OLASI YAN ETKİLERİ: • Gerçeklik algısında bozulmalar • Zamansal kopmalar & deja vu • Akut içsel çatışma • Artmış paranoid farkındalık durumları Okumak dönüşümü başlatır. Ve dönüşüm geri döndürülemez. Ve son olarak; Bu sadece bir kitap değil. Bu bir ARG’dir. Onu gerçekten anlamak için, bu zihin labirentinin içine davetlisiniz.

Kaçtığın her yol başladığın yere çıkar

Bazı mesajlar vardır, sadece okunmaz. İçine işler. Ve bir daha çıkmaz. Doğum günüme iki gün kala, kimsenin bilmediği bir hesaba gelen bir mesajla başladı her şey. Önce görmezden geldim. Sonra merak ettim. Ve en büyük hatayı yaptım: cevap verdim. Onu tanımıyordum. Ama o beni tanıyordu. Hem de sandığımdan çok daha fazla. Geçmişimi, korkularımı, zayıf noktalarımı… Ve en çok da kaçamayacağım yerleri. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, birinin seni bulduğunda… saklanamayacağını fark etme hikâyesi.

Bazı hikâyeler anlatılmaz. Çünkü anlatıldığında kimse aynı kalmaz. İnci, herkesin imrendiği bir hayattı. Güzelliğiyle konuşulan, duruşuyla kıskanılan, ulaşılması zor bir kadın. Ama kimse onun neyi gördüğünü bilmiyordu. Beş yaşında öğrendi: Bir kadın, sevdiği adamı aldatabilir. Bir çocuk, susturulabilir. Ve bir aile… bir yalanın üzerine kurulabilir. İnci sustu. Büyüdü. Sevdi. Yanıldı. Ve bir gün… kaçtığı kadına dönüştü. Şimdi bir odada, beyaz duvarların arasında, bir yabancıya hayatını anlatıyor. Ama her şey sandığınız gibi değil. Çünkü bazı gerçekler anlatıldığında değil, saklandığında daha tehlikelidir. “Ben annem gibi olmadım… sadece onun yarım bıraktığını tamamladım.”

Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Bazıları… seni bulur. Mira, kelimelerle yaşayan bir kadındı. Kağan ise gölgelerle. Onu tanıdığında kaçmak istedi. Yanında kaldığında ise yavaş yavaş kayboldu. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, kontrolün nasıl sevgiye benzediğini, sessizliğin nasıl cezaya dönüştüğünü ve bir insanın nerede kırıldığını anlatan bir hikâye. Kağan sahiplenmiyor. Yönetiyor. Mira itaat etmiyor. Ama direnmenin de bir bedeli var. Kırılma Noktası, karanlığın fısıltıyla başladığı, gücün dokunmadan da can yakabildiği psikolojik bir dark romance. Bazı kırılmalar bağırarak olmaz. Bazıları seni sessizce ele geçirir.

İnsan yaratıldı. Hiçbir şey bilmiyor. Karşısında Tanrı`yı buldu. Tanrı, insanla bir oyun oynamak istiyor. "Ebelemece". Her kaybında yeni bir tecrübe kazanan insan hedefi "Hakikate" ulaşabilecek mi?

Ya gerçek sandığın her şey çürük zihninin bir ürünüyse? Ve aslında en büyük düşmanların kelimelerinse? Akın, sessiz ve yalnız başına yaşadığı bir apartman dairesinde aylar önce yazmaya başladığı kitabı sonunda bitirmiştir. O gün ise her şeyin başlangıcı olmuştu.

Bazı hikâyeler anlatılmaz, hissedilir. Bir bakışta başlar, bir cümlede biter ama izini uzun süre bırakır. “Mavi”nin içinde kaybolan duygular, sessiz kalan insanlar ve söylenemeyen sözler… Bu kitap, belki de senin hiç söyleyemediklerinin sesi. Hikayeler şahsıma aittir izinsiz yayınlanamaz ve kullanılamaz.

Avlar ve avcılar seçilidir. O yüzden hayat olağan akışıyla akmaya devam ederken, cinayetler ve katiller de olağan alkışlarıyla görevlerine devam ederler..."Her katilin bir nedeni vardır... Peki ya iki yüzü olan bir katilin nedeni nedir?" Karanlık sokaklarda yankılanan çocuk kahkahaları... Kurbanlarının başucuna bırakılan buketler... Ve her cinayetten sonra duvarda beliren tek bir cümle... İstanbul`un göbeğinde başlayan esrarengiz cinayetler, dedektif İdilay ve Argun`u ölümle yaşam arasında ince bir çizgide yürütüyor. Ancak bu soruşturma, bir katilin peşine düşmekten çok daha fazlasını gerektirecek. Çünkü bu kez, katil sadece iz bırakmıyor... Onlarla oyun oynuyor. Görünürde kusursuz olan her detayın arkasında çürümüş bir geçmiş yatıyor. Kurbanların her birinin geçmişi günahlarla doluyken, katilin adalet anlayışı, adım adım onları sona götürüyor. Adalet mi bu? Delilik mi? Yoksa her şey, bir zihnin iki karanlık yüzünün savaşı mı? Avlar ve avcılar seçilidir. O yüzden hayat olağan akışıyla akmaya devam ederken, cinayetler ve katillerde olağan alkışlarıyla görevlerine devam ederler...