Taş duvarlar, yasaklı büyüler ve suskun koridorlarla çevrili bir akademi. Bilginin güç, hatıraların ise tehlike olduğu bir dünya. Linda Waldwin, akademinin sadece teori derslerinden ibaret olmadığını, diyarın ne kadar karanlık sırlar barındırdığını öğrenemk üzeredir. Büyü, psikolojik gerilim ve dark academia atmosferiyle örülü bir hikaye sizi bekliyor.

O gün bana, "Aşk için neleri feda edersin?" diye sormuştu Ulaş. Yanacağınızı bile bile ateşe atlar mıydınız? Ateş oysa ben yanmaktan keyif alırdım. Ölsem onu sonsuzlukta bekleyeceğim diye heyecanlanırdım. Ben aşk için değil, onun için hem ölür hem de öldürürdüm. Yanlış bir insanı sevmek hiçbir şey ifade etmezdi bana çünkü sevdikten sonra söz geçiremezdim kalbime.... 20.01.2024

Bir bakış... Bir an... Ve o andan sonra verilen emir. "O kızı bulun." Yanlış olan bir şeyler vardı. Doğru olmayan ve can yakıcak olan şeyler. O gün bir kız sessizliğin içinden çekilip alındı. Ama hesaplanan, planlanan gerçekleşmedi. ▪️Tüm hakları tarafıma aittir.

Yalnız kalmış bir kızın karşısına hiç ummadığı bir amda birisi çıkarsa ne mi olur

“Ben deli değilim.” Efe Demir, intihar şüphesiyle bir seans odasına kapatıldığında herkes onun tehlikeli olduğunu düşünüyordu. Polis raporları, savcı dosyaları, tek bir cümlede birleşiyordu: toplum için risk. Gökçe Uras ise sadece sorular sorması gereken bir psikologdu. Ama bazı sorular cevap aramaz. Bazı çığlıklar bağırmaz. Bir seans, yarım kalan bir hikâyeyi uyandırdı. Yanlış anlaşılan bir yardım çağrısı, susturulmuş bir kız ve geri dönmek zorunda kalan bir adam… Bu hikâye delilikle ilgili değil. Geç kalınan anlarla ilgili. İnsanlar bazen ölmez. Sadece susturulur. Yorumlarınız benim için çook önemli💎

Doğdu ülkeleri olan Almanya’ya sadece yaz tatili için giden Alara ve ablası Lara, yeni bir evde yeni insanlarla tanışacaklarını düşünüyordu. Ama hiçbir şey göründüğü kadar basit değildi. O evde kahkahalar vardı… ama aynı zamanda saklanan geçmişler de. Sessizliğin içinde gizlenen bir plan, yıllar öncesinden gelen bir intikam ve adı söylenmeyen bir kırılma noktası… Alara, kendini hiç bilmediği bir hikâyenin ortasında bulduğunda, artık hiçbir şey geri alınabilir değildi.

Bir seri katil ile bir cumhuriyet savcısının ortaklık hikayesine tanık olmaktasınız. Ya bu adaleti kendi sağlayacaktı ya da sağlanmasını bekleyecekti. Ama Miray da katil de sabırsızdı.

İstanbul’un eski bir semtinde gece büfesi işleten Nihat’ın kimsenin bilmediği bir alışkanlığı vardır: Yıllardır müşterilerinin son cümlelerini gizlice kasetlere kaydetmektedir. Kimi bir özür bırakır. Kimi yarım kalmış bir vedayı. Kimi ise hayatının en karanlık sırrını… Nihat için bunlar yalnızca ses değil; kaybolmaması gereken izlerdir. Bir gece büfeye gelen genç bir kadın her şeyi değiştirir. Kadın ertesi gün ortadan kaybolur. Ardından ortaya çıkan eski bir kaset, yıllardır kapalı olduğu sanılan bir metro istasyonunun kapısını yeniden aralar: 217. Nihat, kendini unutulan insanların, susturulamayan seslerin ve yarım kalmış hayatların arasında bulurken geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalır. Çünkü bazı kayıplar zamanla yok olmaz. Sadece sessizleşir. Ve bazı geceler… Hatırlayanlar geri döner.

CAMDAN DUVARLAR (Kar Küresindeki Kız) "Camlar kırılmak için vardır fanzin kızı... Ya o sahte fanusun arkasında donarak öleceksin ya da bu gerçek dünyanın içinde kanayarak yaşamayı öğreneceksin." Eylül Alaca; yedi yıl önce o korkunç konak yangınında annesini ve geçmişini kaybetmiş, ruhuna agorafobi (açık alan korkusu) denilen şeffaf bir zırh giydirilmiş yirmi bir yaşında bir kız. Onun dünyası, Kuzguncuk’taki o tarihi ahşap konağın çatı katından, pencerelerden izlediği İstanbul manzarasından ve raflarında dizili yüzlerce antika kar küresinden ibaret. Eylül için hayat, o cam fanusların içindeki donmuş, güvenli ama yaşanmayan bir mikro dünyadan ibaretti. Ta ki o demir kapı tekmeyle açılana kadar... Kuzey Karahan; kuralsız, sınırları sevmeyen, hayatı uçlarda yaşayan başarılı bir restorasyon mimarı ve ressam. Elinde kömür kalemi, ruhunda fırtınasıyla o eski konağı yıkılmaktan kurtarmak için içeri daldığında, karşısında çizgilerle değil, duygularla örülmüş camdan bir fanus buldu. O, Eylül’ün dünyasını zorla değiştirmeye çalışmadı; o cam duvarları milim milim zımparalayarak yok etmeye geldi. Biri beton kadar katı, diğeri şiir kadar narin... Onlar dünyayı iki farklı uçtan tutan iki zıt dünyaydı. Ancak o ahşap odanın eşiğinde başlayan bu çatışma, sadece bir mimar ve şairin aşkı değildi. Geçmişin o barut kokulu mahşeri, yedi yıl önceki o yangının arkasındaki karanlık holding imparatorluğu ve Karahan soyadının arkasındaki lanetli sırlar gün yüzüne çıktığında, iki yaralı ruh kendilerini koca bir yeraltı dünyasının ortasında bulacaktı. Plazaların soğuk cam kulelerinden, şantiyelerdeki can pazarlarına ve Kuzguncuk`un o devasa cam kubbeli kütüphanesine uzanan sarsıcı bir direniş... Yalanlar yanacak, sahte isimler silinecek ve kırık camların üzerinde yepyeni bir evren yükselecek. Çünkü bazı uçurumlar düşmek için değil, el ele tutuşup gökyüzüne uçmak içindir. "Kar küresindeki kız artık özgür... Çünkü o, fırtınanın ta kendisi olan adama aşık oldu."

Birkaç adım attım. Sonra birine çarptım. Hayır. Birine değil. Ona. Kalbim panikle göğsüme vururken başımı kaldırdım. Yeşil gözler. Alaycı bir gülümseme. Ve bütün Karasmanları diz çöktürebilecek kadar tehlikeli bir adam. Gurur Birkan Karasman. "Dikkatli olamaz mısın küçük?" Küçük. Bana ikinci kez böyle sesleniyordu. Avucumdaki köstekli saati biraz daha sıktım. Gözleri anında elimdeki saate kaydı. "O nedir?" "Köstekli saatim." "Peki ne işe yarıyor?" "Agorafobim olduğu zamanlarda sakinleşmemi sağlıyor." Kaşları çatıldı. Bir süre sustu. Sonra elini uzattı. "Bakabilir miyim?" Saati ona verdim. Ve o an her şey değişti. Gurur Birkan Karasman saatin kapağını açtı. Dudaklarındaki o umursamaz gülümseme silindi. Yeşil gözleri büyüdü. Yüzüne küfür gibi bir ifade yerleşti. "Hassiktir..." Başımı kaldırdım. "Ne oldu?" Bana baktı. Uzun. Sessiz. Rahatsız edici bir bakıştı. Sonra sadece tek bir soru sordu. "Sen onun kızısın değil mi?" "Kimin?" "Ünal Timurtoz`un." O gece anlamadığım şey şuydu: Bazı insanlar kaderine yavaşça girmez. Kapıyı kırarak hayatına dalarlar. Gurur Birkan Karasman da tam olarak öyle bir adamdı.

Annesini karanlık bir travmayla kaybeden küçük bir kız çocuğuydu. Çürümüş bir adaletin ortasında, Başkan’ın ütopik dünyasında yeniden doğdu: O artık bir ‘Avcı’. İra, polis teşkilatının peşinde koştuğu gizemli bir suçlu; ölümü hak ettiğini düşündüğü her canavarın bizzat celladı. Ercan’ın steril cehennemini başına yıkmak, Ezgi’ye yaşatılan her saniyelik kabusun bedelini ödetmek için sahada. Kuzgun’un milimetrik planları ve Cihan’ın ihanetiyle av başladı. Maskeler düştü, namlu sıcak. İra için hainlere yer yok, sadece ödenecek bedeller var. "Ben merhamet etmem. Ben o listelere yazdığınız masum insanların kabusuyum." (Tüm karakterler ve mekânlar kurgudur.)

Kitabımı merak ediyorsan burayı değil bölümlerini okumalısın ;)

“Kim olduğumu bile bilmiyorum artık. Her şey yalandı, her şey saklanmıştı. Peki neden?”

Gerçek Ailem konulu psikolojik dram kurgusudur. Gerçek yaşantılar bir araya getirilerek uyarlanmıştır.

Anılar açık bir deniz... Kıyıda oturan küçük kız içine yıkanmaya girdi. Dolunay kırmızı yüzünü gösterirken boğazından tuzlu damlacıkların geçişine izin verdi. "Yaşamama kim izin verdi? Keşke ölsem..." derken nefes almayı neredeyse unuttu. Sıcaklığın beynini dondurmasıyla mantığını kaybetti. "Nefret ediyorum. Nefret ediyorum. Nefret ediyorum..." Sayıklaması boşunaydı. "Baksan bir yüzüme... Gerçek olan bana... Sana bir teklifim var. Ayrılalım. Hiç görüşmeyelim. O arzuladığın cennetine dön ve beni cehennemimde terk et. Nefreti gözlerimde gördün, ama bu sende yaşadı anne." Gözyaşları denizde karıştı ve gitti. ... Bu ölüm ile yaşamın düşmanlığının hikayesi... Biri kazanırsa diğeri için ikinci bir şans yok. Lilith ise ölümün tarafında... not: Psikolojik bir kitaptır. rahatsız olanlar için önden uyarılır.

Gri Cennet (Grey Heaven) "Kader, beyaz bir kağıda yazılmış siyah bir yazı değildir..." • Arka Kapak Yazısı: İstanbul’un dar, sisli sokaklarında sıradan bir medyum değil, insanların son pişmanlıklarını birer gölge olarak gören bir adam yürüyordu: Arel Soykan. Alaycı, mesafeli ve geçmişinin ağır kefaretini ödemeye çalışan bu yalnız dedektif, akıl hastanesinin dehlizlerinde işlenen doğaüstü bir cinayetle sarsılır. Katil bir insan değildir ve daha da korkunçu; cesedin ağzından sızan siyah mürekkeple duvara taze bir isim kazınmıştır: Arel Soykan. Boyutlar arası kapıların zorlandığı, kadim iblis Nergal’in gölgelerden dünyayı yönetmeye başladığı bu tekinsiz gecede Arel, ya şeytanla aynı masada zar atacak ya da kendi mürekkebinin kuruyuşunu izleyecektir. • Öne Çıkan Aforizma: "Karanlık, kurbanının adını asla unutmaz Müfettiş. Eğer adını duvara yazmışsa, bu seni tanıdığı için değil; senin sıranın geldiğini bildiği içindir." • Kitap Türü: Karanlık Fantastik, Mistik Dedektiflik, Psikolojik Gerilim

Taehyung asla okunan bir tazar olamamıştır kusursuz kitapları beklediği ilgiyi görmemiş buda onu sonuz bir depresyona sürüklemiştir yeni kitabı için dağ evşne inzivaya çekildiğinde hayatına giren jungkook ile herşey değişecektir

Ekran karardıktan sonra kimse konuşmadı. Odanın içinde garip bir ağırlık vardı. Sanki biraz önce izledikleri şey bitmemişti de… odanın içinde kalmıştı. “Orada biri vardı,” dedi Lara. Sesi netti. Fazla net. Tamer başını yavaşça salladı. “Hayır.”dedi Aynı kaydı izlemişlerdi. Aynı saniyeyi. Aynı görüntüyü. Ama aynı şeyi görmemişlerdi. Evser hiçbirine katılmadı. Gözlerini ekrandan ayırmadan sordu: “Sen ne gördün?” Soru kime sorulmuştu, belli değildi. Cevap veren de olmadı. Çünkü önemli olan cevap değildi. O an herkes çoktan bir şey seçmişti.

Bazı insanlar geçmişi geride bırakmaz. Sadece yıllarca ona bakmamaya çalışır. Aylin, çocukluğundan geriye kalan tek şeyin sessizlik olduğunu sanıyordu. Yıkılmış bir ev, yarım kalmış anılar ve cevabı olmayan sorularla yaşamayı öğrenmişti. Ta ki yıllar önce kapanmış olması gereken bir kapı yeniden aralanana kadar. Bir telefon konuşması, eski bir not ve hiç tanımaması gereken bir adam, onu unuttuğunu sandığı gecenin içine geri sürüklerken Aylin artık tek bir şeyden emin olmaya başlar: Bazı insanlar geçmişten kaçamaz. Bazıları ise hiç çıkamaz. Berzah; yarım kalan hayatların, susturulmuş gerçeklerin ve insanın en çok da kendi karanlığında kaybolmasının hikâyesi.

“Bazen en derin yarayı, en sessiz kişi taşır.” Gökçe Akçay, psikoloji son sınıf öğrencisidir. Mezun olabilmek için bir danışanla terapi süreci yürütmesi gerekir. Ancak karşısına çıkan sıradan biri değildir: Sessiz, yaralı ve geçmişiyle savaşan bir asker. Kendi içindeki karanlıkla mücadele eden Gökçe, henüz kendini iyileştirememişken başkasına umut olmaya çalışır. Bu terapi, sadece bir akademik görev değil; kalpleri birbirine dokunan iki ruhun zorlu ve içten bir yolculuğuna dönüşecek. Yayın Tarihi: 10.07.2025 ♡ Tüm hakları bana aittir. Kopyalanmasına kesinlikle iznim yoktur. (Ç)alınması durumunda gerekli hukuki işlemler tarafımca yapılacaktır.

Yolunu kaybeden yaprak, elbet birgün evini bulur... Rüzgar dindiğinde.

İnsan hayatı bozuk para gibidir. Bozuklukların ismi de buradan gelir. Bozukluklar, insan ölüleridir. En korkuncu ise yaşayan bozukluklardır. Avcı ile yaşamaya çalışan bir bozukluğun kendilerini bulma arayışı. Lale ve Dem`in yavaş yavaş dost olma hikayesi.

Hayatta çoğu şeyin şakası yoktu. Siz hiç beklemediğiniz anda bir olayın ortasında kalacaksınız. O gün kimsenin umrunda olmayan bir mesaj şimdi herkesin umrundaydı kampüs sessizliğe bürünmüştü. Bugün mezuniyet günüydü geceye kadar eğlenmiş gülmüştük üstümüzde şık kıyafetler yüzümüz de gülümseme vardı taki telefonlarımıza aynı anda gelen mesaj ile herkes değişti. " OYUN BAŞLADI" Bu mesaj ile artık orada bulunan ve eline mesaj ulaşan herkes bir öğrenci değildi onlar artık bir oyuncuydu. kazanma uğruna elinden gelen herseyi yapacak olan, acı çekecek olan oyunculardı. Başlarına ne geldi nasıl oldu fikri olmayan 100 kişi bakalım bu oyundan sağ çıkacaklar mı ?

LİSE GÜNLÜKLERİ I: ZOMBİ SEVGİLİM Dışarıdaki dünyada nefes alan her şey bir hedefti; ta ki o hedef, avcısının gözlerine bakana dek. Kendi bedeni adım adım karanlık bir krallığa dönüşürken Lydia, onu yok etmek için eğitilmiş acımasız bir namlunun ucunda insanlığının son kırıntılarına tutunmaya çalışıyor. Peki, asıl tehlike dışarıda parçalanan dünya mı, yoksa derisinin altında usulca yayılan o siyah zehir mi? Bir tetiği çeken parmak, namlunun ucundaki `canavara` aşık olduğunda... avlanan kim olacak? Tür: Genç Kurgu / Zombi / Askeri / Karanlık Romantizm Tema: İmkansız Aşk, Psikolojik Gerilim, Hayatta Kalma

"Bana on sekiz yıl boyunca bir yalanı yaşattılar." Yedi nüfuslu, rutubet kokan, her köşesine sefaletin sindiği o evin istenmeyen kızıydım ben. Üzerime giydirilen başkalarının eskileri, sofrada bana düşen o en küçük pay ve ne yaparsam yapayım o gözlerdeki `yabancı` bakış... Hepsi benim gerçeğimdi. Ben Sıla`ydım; İstanbul`un arka sokaklarında unutulmuş, o yoksul ailenin sığıntı kızı. Ta ki o rüyalar başlayana kadar. Zihnimin duvarlarını yıkan, gözlerimi kan ve intikam hırsıyla açmama sebep olan o fısıltılar bana kim olduğumu haykırıyordu. Ben o döküntü evin kızı değildim. Ben benden çalınan bir hayatın, arkamdan çevrilen karanlık oyunların ve kanla yıkanmış bir tahtın tek varisiydim. Beni bir çöplükte büyümeye mahkum eden gerçek ailem... Yıllarca bana `kızımız` diyerek o iğrenç yalanı sürdüren sahte ailem... İçimde uyanan bu karanlık gücü artık durduramam. Gölgelerin ardındaki o geçidi bulacağım. Oraya, ait olduğum yere gideceğim. Ve benden çalınan her bir saniye için, hepsinden hesap soracağım. Merhamet yok. Sadece intikam var.