4.Bölüm:KARŞILAŞMA

Seren, Seren kalk bak kabus görüyorsun. Hadi kalk. "

Gözlerimi açtıgımda ilk önce etrafıma bakındım. Kapı kapalıydı. Kan ter içinde kalmıştım. Bugün olanlardan sonra bir de bu rüya psikolojimi çok kötü etkilemişti.

"İyi misin? "

"Sayılır. Ama çok korktum. "

"Anlıyorum aşkım çok kötü bagırıyordun ve rüyanda bile bana bagırdın. "

"Hatırlamıyorum.Rüyama dair hatırladıgım tek şey biri kulagıma fısıldadı ve yine geleceğim dedi. "

"Yğzü görünüyor muydu? "

"Hayır.Çok bulanıktı. "

"Hımm anladım. Seren iyisin değil mi? "

"İyiyim gerçekten. "

"Tekrar uyumak ister misin peki? "

"Yok bugünlük bana bu yetti de arttı bile. "

"Saat sabahın 6 sı uyumayıp ne yapacagız? "

"Bilmiyorum ama eğer uyursam onu yine görecegime eminim. "

"Tamam uyumayalım. Bir düşünelim neler yapabiliriz. "

Melike ne yapabileceğimizi düşünüyordu. Bende düşünmek istiyorum. Ama ne zamn kendimi zihnime bıraksam kaybolma hisse beni yine sarıyordu. Melike ne kadar kabus desede gördügüm şeyde gerçeklik payı illa ki vardı. Biliyordum. Nasıl ispatlarım bilmiyorum ama En yakınımın bana delirmişim gibi bakması canımı çok yakıyordu.

"Seren senin delirdiğini düşünmüyorum. Ve aklıma çok güzel bişey geldi. "

"Sen beni nasıl duydun? "

"Konışmadın ki kanka nasıl duyayım. İçimden bir ses öyle söyledi. "

"İçinden bir ses mi? Bu o Melom. Kesin bak ben bırakmayacak. Her zaman yanımda olacak. "

"Seren dur bi ya saçmalama. Bak içime canavar girdii."

Melike garip hareketlerle üstüme eğildi kulagıma iyice yaklaştı ve:

"Evet Sevgilim doğru bildin. Ben arkadaşının içindeyim ve korkma rüyamdaki ben değildim. Ben senin hep yanında olacagım ve rüyanda gördügün herşeyden koruyacagım. Ama bunun için karşına çıkmam lazım. İzin ver senin yanına geleyim ve seni koruyayım. "

Melike üstümden kalktı. 2 dakika sonra silkindi ve bir anda ayağa kalktı. Bu halleri beni korkutuyordu.

"Buldum kankaa. "

"Neyi buldun Melom? "

"Neyi olacak ne yapacagımızı güneş doğana kadar böylece oturmayacagız değil mi? "

"Melike bir şey soracagım ne olur doğruyu söyle. Tamam mı? "

"Sor kankaa. "

"Az önce olanları hatırlıyor musun? Hani kulagıma doğru yaklaşıp bişeyler fısıldadın ya. Hatırlıyorsun değil mi? "

"Seren ne diyorsun sen ben öyle bişey yapmadım. Ama sen hiç iyi değilsin. Sabah babamla konuşacagım ve seni bir psikoloğa götürecegiz.Tamam mı? "

Ben boş boş Melike'nin yüzüne bakarken gözüme duvarda yazan bişey çarptı.

'sᴀᴋıɴ ᴏʟ sᴇʀᴇɴ ᴏ ʜɪᴄʙɪʀ şᴇʏ ʜᴀᴛıʀʟᴀᴍᴀʏᴀᴄᴀᴋ. ᴋᴇɴᴅɪɴɪ ᴅᴇʟɪ ɢɪʙɪ ɢᴏ̈sᴛᴇʀɪʏᴏʀsᴜɴ. ᴅᴜ̈şᴜ̈ɴᴍᴇɴ ɪᴄ̧ɪɴ ʏᴀʀıɴᴀ ᴋᴀᴅᴀʀ sᴜ̈ʀᴇɴ ᴠᴀʀ. ᴀᴄᴇʟᴇ ᴇᴛᴍᴇɴ ʟᴀᴢıᴍ. ʏᴏᴋsᴀ ʜᴇʀ şᴇʏ ɪᴄ̧ɪɴ ᴄ̧ᴏᴋ ɢᴇᴄ̧ ᴏʟᴀᴄᴀᴋ. ʙᴇɴɪ ɢᴏ̈ʀᴍᴇʏᴇ ᴋᴀʀᴀʀ ᴠᴇʀɪʀsᴇɴ ᴇɢ̆ᴇʀ ᴋᴇɴᴅɪ ᴏᴅᴀɴᴀ ɢɪᴛ ᴠᴇ ᴀʏɴᴀʏᴀ ʙᴀᴋ. ᴋᴀʀşıɴᴅᴀ ʙᴇɴɪ ɢᴏ̈ʀᴇᴄᴇᴋsɪɴ.ᴜɴᴜᴛᴍᴀ ʜıᴢʟı ᴏʟᴍᴀɴ ɢᴇʀᴇᴋ ʏᴏᴋsᴀ ʜᴇʀşᴇʏ ɪᴄ̧ɪɴ ᴄ̧ᴏᴋ ɢᴇᴄ̧ ᴏʟᴀʙɪʟɪʀ. '

"Melikeee bak duvarda bir yazı var. Ben deli değilim bak orada. Yazıyor. "

"Seren kendine gel orada bişey yazmıyor. "

Yazıyor diye ne kadar söylesem de Melike bir türlü inanmadı. Beni omuzlarımdan tutup salladıgı sırada duvara tekrar baktım. Her şey silinmişti. Ya ben gerçekten delirmiştim. Yada bu olanları sadece ben yaşıyordum. Bunu anlamak için ise tek bir yolum vardı. Yeni aynama bakacaktım.

                                                                      ~

"Gerçekten bu anlattıklarının hepsini yaşadın mı sen? "

Melike'nin dediği gibi psikoloğa gelmiştik. Yarım saat içinde adama anlattıklarım onu şoka sokmuş olacak ki tepkisiz bir şekilde dinlemişti. Yarım saatin sonunda ise ilk defa konuşuyordu.

"Evet. Ama daha geçmişime inmedim. Onlarda pek iç açıcı değil. "

"Seren hanım bu durumda olan vaka larla ben ilgilenmiyorum. Sizi daha üst seviyede olan bir psikologa yönlendirecegim."

"Ben biliyordum zaten. Neyse adresi verin giderim. "

Hayat hikayemle etkilendiğim ilk psikolog değildi ve muhtemelen sonda olmayacaktı. Dün gece duvarda yazanlara göre hemen eve gidip aynaya bakmam lazımdı. Ve başıma geleceklerden habersiz bir şekilde yaşamak çok zor olacagı için onunla kesinlikle konuşmalıydım. Hala çok korkuyorum ama gelecek olan şeyler daha kötüymüş gibi geliyor.

"Seren neler oldu içerde? "

"Of melom offf. Ben söylemiştim sana benim gibi vakalarla ilgilenemezmiş. "

"Nasıl ya bu nasıl doktor. Hipokrat yeminini unutmuş olmalı. "

"Olabilir.Beni bir üst seviyedeki bir doktora gönderek o da başkasına falan filan. "

"Gideceksin değil mi? "

"Hm hmm gideceğim ama şimdi eve gitmem gerekiyor. Ben sonra ararım seni. Sonra görüşürüz. "

"Tamam görüşürüz"

Melike'nin yanından ayrıldım. Hemen eve gitmek istiyordum. O aynadan bir beklentim olmasada merak işte yerimde duramıyorum. Eve gitmek normalde yaklaşık 20 dakikaydı. Ama ben Seren Aksoy olduğum için 13 dakika da eve gelmeyi başardım. Annemle biraz konuştum. Tabikide asla olanlardan bahsetmedim. Çünkü eğer annem ögrenirse o da tıpkı Melike gibi beni doktora götürmek isterdi. Yapmıştı. Yapardı. Annemle olan konuşmam bitince tam odama çıkmak için merdivenlere yönelmiştim ki abimle burun buruna geldik. Bu çocuk 24 yaşında olmasına rağmen hala adam değildi gözümde. Nefret bir kere filiz vermişti kalbime. Maalesef ondan her zaman nefret etmiştim ve etmeye devam edecektim. Melike ara sıra keşke benimde abim olsa diyor. Ahh Ah bana neler çektiriyor bir bilse abi kelimesini bırak kullanmayı babasına söyler ve Türk Dil kurumunda böyle bir kelimeyi barındırmaz bile. Ama bilmiyor ve sanırım bilmemesi daha hayırlı.

"Nereye ufaklık? "

"Odama abi nereye olacak"

"Yok gitme odana git bana şu getir. "

"Abicim canım abim mutfagın önündeyiz ya. Sen girip alsan ne olacak."

"Biliyor musun Seren senin elinde sular daha bir lezzetli oluyor. O yüzden hadi salonda bekliyorum suyumu. "

Tamda abimden bahsederken üstüne böyle bir olay yaşamak iyi bir örnek oldu. Abime suyu götürürken içine tükürmeyi tabiki de unutmadım. Bunu hep yapıyordum. Galiba bu yüzden suyumu beğeniyor. Tam agzına layık olduğu için.

Suyu içtikten sonra bir tane daha demeyi ihmal etmedi. Hiç bir zman etmemişti. Ve sonradan götürdü gül ikinci bardagı da asla içmezdi. Abime suyu verip hızla odama çıktıp ve kapıyı kilitledim. Ayna hala bıraktıgım yerdeydi. Üstü hala çok tozlu ve pisti. Banyoya gidip bir tanenin asla yetmeyeceğini bildiğim için 5 tane temizlik havlusu aldım. Odama tekrar döndügümde aynaya çok fazla görünmeden sildim. Biraz zor oldu ama başardım işte. Sonra hazır olup olmadıgıma karar verdim. Hazırdım. Onu çagıracak ve hayatımı güvence altına alacaktım. Ama birşey daha vardı. Benim ayagıma gelen oydu ve ben onu buna pişman edecektim. Nasıl olacagını bilmiyorum çok anı bir karar oldu ama yapacaktım işte. Tam yatagımın karşısında olan aynaya baktım. Derin bir nefes aldım ve aynanın tam karşına geçtim. Bir süre bekledim hiç bir şey olmayınca:

"Hadi çıksana karşıma. Bak sen kimsin bilmiyorum ama karşıma çıktın ve ben sana inandım. Hemen şuan buraya geleceksin ve beni koruyacaksın. Tıpkı dün gece söz verdiğin gibi. "

Hala hiç bir şey olmamıştı.

"Sana diyorum gels-... "

Tam o sırada aynadan öyle bir ışık parladı ki korkuyla yatağa oturdum. Işıgın kuvveti ilk başta çok fazla arttı. Sonra ise yavaşça söndü. Biri vardı. Aynamın içinde öylece duruyordu. Işık git gide kuvvetini kaybediyor ve onun yünü netleşiyordu. Ve onu gördüm. Karşıma bir uzaylının çıkacagını düşünürken bir insanın çıkması beni az da olsa şoka ugratmıştı. O konuştu:

"Selam Seren. "

YORUMLARDA GÖRÜŞÜRÜZ...