🥀

Ben şunu fark ettim ki insanlar değişmez

Bu başkası yada kendimiz olabiliriz

Ama insanları değiştirmeye çalışmayın

En büyük hatanız bu olur

Olduğu gibi kabul edin

Olduğu gibi sevemiyorsanız bitirin

Bende öyle yaptım

Evet olduğu gibi kabul edip sevmek istedim kötülükleri ondan uzak tutmak istedim

ama hep ben yanlış yaptım hep ben hata yaptım

Ve şunuda anladım ki herkese körü körüne güvenmemek lazımmış

Çünkü insan asla gitmez dediği kişiler yanından gidip çevresi azalmaya başladığında anlıyor herkesin gidebileceğini

İlişkim hakkında söylemek istediğim birşey yok zaten diğer bölümlerde kendimi baya açıkladım içimi döktüm

Anlayanda anladı neden bitti neden yürümedi neden düzelemedik hepsini zaten anlarsınız

İnsan sevdiği kişiyle ayrılınca ilk unutmaya başladığı şey sesi olurmuş sanırım bende kalbin oldu

Onu unutmaya başladım

Çünkü o kalp bana da çok zarar verdi

Bende sana çok zarar verdim

Belkide kallbinin suçlusu benimdir

Zaten bazı şeyleri kıran düzeltemezmiş

Dilerim ki yaralarına şifa olucak birisi çıkar karşına

Herşey için teşekkür ederim

Nefretim yada öfkem yok

Özlemim var oda sevdiğim için çünkü biz birbirimizi sevmediğimiz için ayrılmadık

Ama onuda atlatıcam

Sadece kendime odaklanıcam

Sadece ben ve kardeşlerim

Başka kimse önemli değil benim için

Artık aşkada inanmıyorum sevdaya da

Zaten sevilebilecek birisi değildim

Kimsenin iyikisi, kimsenin önceliği, kimsenin kalbi olamazmışım

Şu an kalbim sıkışıyor nefes alamıyorum

Ama beni biliyorsunuz ben hallederim

Her zaman ki gibi herşeyi hallederim

Umarım bunuda halledebilirim

Günlüğümü yazmayı bıraktım

Eskileri görünce canım acıyor

Sevgi kadar merhametsiz bir duygu yokmuş gerçekten

Ve iki seven insanın birbirini anlamaması kadarda zor birşey yokmuş

Sanırım ilişkide en son unutulucak şeyde UMUT olur

“belki bir gün değişir” umudu.
“belki bu sefer olurdu” düşüncesi.
“aslında birbirimizi çok seviyorduk” cümlesinin arkasındaki ihtimal

ve içimden hep

bu hikâyenin başka bir sonu olabilirdi diye geçiyor

belki başka bir hayatta...