31.BÖLÜM

BUGÜN İKİ BÖLÜM GELDİ İYİ OKUMALAR...

***********

Hayatımda sadece bir kere âşık olmuştum ama o da bir yalandan ibaretti zaten şimdi ise kendimi o ihanetten kurtardıktan sonra gerçek bir aşk işinde bulmam hayatın bana getirdiği tek ve en güzel şeydi...

Boranla nefes kesen öpüşmemiz kapının bir anda açılmasıyla bölündü ve başımız aynı anda kapıya döndü. Kapıda sinirli bakışlarla Boran’a bakan Karan abim vardı ve Boran’ı şimdi öldürecek gibi baktığında ben hemen yerimden kalkıp kendi kendini tüketen sigaramı küllüğe bastırıp Boran’a dönüp konuştum. “Sen aşağıya in o zaman ben üstümü değiştirip gelirim.” dediğimde bu halim onun hoşuna gitmiş olacak ki ne kadar Karan’a bu anımızı bozduğu için kızsa da güldü ve odadan bana olan yumuşak bakışlarını sertleştirip Karan’a atarak çıktı.

Karan da onun arkasından kalkık kaşlarıyla bakıp bana döndü ve konuşmaya başladı. “Laren bir daha seni bu adamla bu kadar yakın görürsem elimde kalır bu lavuk haberin olsun.” dediğinde ona ters bir bakış atıp konuştum. “Hayırdır kıskançlık krizin mi tuttu.” dediğimde o tam konuşacaktı ki sözünü kesip konuşmaya başladım. “Ayrıca müstakbel enişten hakkında düzgün konuş kendisi hakkında böyle dediğini duysa üzülür...” dediğimde şoka girdi ve odanın ortasında öylece bir süre durdu, bende giyinme odama girip üstüme mavi bir eşofman geçirip onu odamda bırakarak aşağıya indim. O da arkamdan geliyordu bu yüzden arkama dönüp bakmadım. Yemek yediğimiz odaya vardığımda herkes sofradaydı ama sanki biri ölmüşçesine sessizdi. Ben gelince bakışlar bana döndü ama ben onlara bakmadan yerime oturdum. Bütün herkes buradaydı...

Ardalar bile...

Bugün benimle kalacak herkes gidecek kalacaklar kalacaktı...

Bugün tüm konular netleşecekti...

Kerem de karşımda bana bakıyordu...

Ben masaya oturduktan sonra yanıma Karan da oturdu. Herkes burada olduğu için boğazımı temizleyip konuşmaya başladım. Herkes dikkatini bana vermişti, Amiral bana yetiştirdiğinin gururuyla bakıyordu. “Buraya geldiğiniz için teşekkürler, bugün her şey netliğine kavuşacak...” Masanın karşı tarafının sağında Barlas oturuyordu ve hiç başını kaldırmamıştı geldiğimden beri...

Ona bir bakış atıp herkeste tekrar gözlerimle taradım ve konuşmama devam ettim. “Bu buluşmanın amacı aynı zamanda hayatımda olmaya devam edecekler ve etmeyecekleri belirlemek...” derken derin bir nefes aldım ve konuşmama devam ettim. “Önce başlamam gerekenler eski dostlarım, Arda, Barlas, Baran, Ayşe, Deniz ve Nil...” dediğimde hepsinin bakışları bana döndü, üzgünce...

“Sizinle artık arkadaşlığıma devam etmek istemiyorum, geçmişte bana kattığınız güzel şeyler için teşekkürler ama artık hayatımın geri kalanında sizi görmek istemiyorum. Bana ihanet eden insanlarla aynı havayı solumak bile bana zehirken asla devam edemem sizinle olan anılara...” dediğimde Ayşe gözünden akan yaşlara hakim olamadı ve konuşmaya başladı. “Bunu biz istemedik Laren, sana bunu daha önce de söyledik. Biz her şeyi Baran ve Arda için yaptık...” dediğinde güldüm ve konuşmaya başladım. “Artık gözlerinden akan tek bir damla yaşa ve sahte sözlerine inanacak ruhum yok Ayşe, boşuna nefesini ve yaşlarını tüketme artık değil...” dediğimde kafasını önüne eğdi ve diğerleri de utançla kafalarını önlerini eğdi. Konuşma cesaretini Arda gösterdi. “Peki madem artık bizi hayatında istemiyorsun, sana saygı duyuyorum ve haklısın her şey için teşekkürler... Kalkın çocuklar gidiyoruz...” dediğinde onlara bakmadan kafamı olumlu anlamda salladım. Onlarda başka bir şey demeden evden ayrıldılar...

Ben önce derin bir nefes alıp konuşmaya başladım. “Daha da çıkarmak istediğim yok şimdilik... Afiyet olsun...” dediğimde söze Güney girdi. “Bana olayı anlatacaksın dimi Laren?” dediğinde elime aldığım çatalla dondum ve derin bir nefes alıp konuştum. “Tabi ki de...” dedim ve boğazımdaki yumruyla yemeğime devam ettim.

Hayatımda büyük bir yer kaplayan ama aslında kaplamayı hak etmeyen insanları hayatımdan uzaklaştırmıştım artık her şey mümkündü benim için...

Barlas’a ilk aşkıma veda etmiştim bu gece bu yemekte...

Arda ilk abim gibi çocuğa veda etmiştim bu gece...

Baran ilk erkek kardeşime veda etmiştim bu gece...

Ayşe ilk anne sıcaklığımı kaybetmiştim...

Nil ilk kız kardeşimi kaybetmiştim bu gece...

Deniz bir diğer erkek kardeşimi kaybetmiştim bu gece...

Bir gecede her şeyimi kaybetmiştim ama bir gece de hayatımdan bütün pürüzleri atmıştım da aynı zamanda...

Bir gece vakti edinmiştim kendi kurduğum ailemi şimdi ise bir gece de hepsini kendi isteğimle söküp atmıştım hayatımdan bana iyi gelmedikleri için...

*******

EVETTT HAYATIMIZDAN TÜM PÜRÜZLERİ SİLDİĞİMİZE GÖRE GÜZEL BİR OKUNMA VE OY SAYISI GELİR BENCEEEE..... TAKİP ETMEYİ UNUTMAYINNNNN