1. Bölüm

1

Defne Nil
defnenie

Nazlı ve Belinay etraftaki insanların bakışlarından rahatsız olmuş gibi duruyordu ama benim rahatsız olacak bir yanım yoktu ne yani yemek yediğim için utanacakmıydım güleyim bari

bu arada ben Leyla Özgün en sevdiğim şeyler yemek yemek ve uyumak 11. Sınıf öğrencisiyim küçük bir ilçede kendi halimizde yaşıyoruz bir kız kardeşim ve bir abim var yani daha ne gibi bir detay verebilirim bilmiyorum zamanla tanırsınız zaten beni

"Leyla biraz yavaş mı yesek herkes bize bakıyor" diyen Nazlı ya gözlerimi devirdim

"niye bakıyorlarmış hiç yemek yiyen insan görmemişler mi" dedim ağzımdakileri yutupta

Belinay güldü "Leyla farkında mısın 3. Pizzanı tek başına bitiriyorsun ki yarım saat bile olmadı"dedi

"kızlar dışarda ki yazıyı görmediniz mi 1 saatte tek başına 5 pizza yiyenin hem pizzaları bedava hemde 5 kişilik tatil hediyesi var" dedim

"2 tane daha mı yiyeceksin!!" Dedi Nazlı gözlerini büyülterek "3 tane bile yerim" dedim ne deseler vazgeçmeyeceğim biliyorlardı o yüzden sustular 3. Yü bitirdiğimde elimi kaldırdım

"YAKIŞIKLI BIR TANE DAHA GÖNDER" dediğimde ortalıkta dolaşan bizim Musti ye demiştim alt komşumuzun oğlu daha orta okul 3. Sınıf ama bana dönüp bakan kişi Musti değildi

daha önce burada görmediğim bir çocuktu pizzamı alıp önüme koyduğunda derin bir nefes alıp bir parçasını ağzıma tıkıştırdım çocukta gitmemiş başımda bekliyordu ağzımdakini bitirince

"Noldu paşam neye baktın" dedim göz kırparak "ilk defa böyle yiyebilen birisini görüyorum" dediğinde öksürmeye başladım

"nasıl?"

"bu yarışma insanlara pizza aldırmak için hiç birisi 5 pizza yı yiyemez diye ama ilk defa bu kadar... " dediğinde

"sen daha bir şey görmemişsin" dedi Belinay bende saate baktım

"20 dakikam var benim 5. Pizzamıda hazırlayın" dediğimde çocuk sanki onuda yiyecek işim gibi korkarak mutfağa doğru gitti

Nazlı telefona bakıyordu bir anda dikleşti

"L Leyla b bu ne" dedi "ne ne nazlı" dedim pizza nın yarısını geçmişken

"Defne nerede" "evde ders çalışıcam dedi" dedim "sesi nasıldı" "biraz kötüydü ama yeni uyandım dedi" dedim "bunu görmüş olabilir mi" dedi ve telefonu masanın ortasına koydu

Emre salağı Emre salağı "Salak Emre" dedim apzımda yemek varken "YAKIŞIKLI HIZLI GETİR İŞİM ÇIKTI ÇABUK" dedim ve yeme hızımı arttırdım "piç herif bilerek yapıyor ya vallahi kuzenlikten reddedicem şunu " dedim

"ya bilmiyor mu bu Defne nin Alara ile eskiden ne kadar yakın olduğunu" dedi Belinay

ortada emre ve Alara nın sarmaş dolaş fotoğrafı açık ve biz sinirliydik pizza geldiğinde hemen yemeye başladım yedim ve hesabı ödemedik

tatil işi için daha sonra uprayacağımı şimdi işimiz olduğunu söyledik ve hızlıca Defne nin evine gittik

kapıyı çaldım bugün cumartesiydi evde tek başınaydı açması lazımdı bir kez daha kapıyı çaldık ve kapı açıldı

 

Üzerinde 9. Sınıf yılbaşı çekilişinde Emre nın ona aldığı bahtaniye altında kırmızı kareli pijama nın üzerine çekilmiş çorapları vardı yüzü kıpkırmızıydı ela gözleri apladığında olduğu gibi yeşile dönüştü

güzel kızım benim ne haldeydi

Nazlı ayakkabılarınj çıkartıp Defne nin yanına geçti "Defne'mm üzme kendini"

bizde teker teker geçtik odasına geçtiğimizde defne kendini yatağın üzerine attı kızlar sağına ve soluna geçti bende masasına oturdum masada ki şiir defterini gördüm bugünün tarihiyle

   

Nefret bile edemezken senden

Sen başkasında tutuşurken

Ben bakışlarında küçülüp

Aşkından yandım

 

 

Belki anlamazssın ama;

Ben sende çocukmuşum

Ben senle oluşmuşum

Ben sensiz yok olmuşum

 

Şu küçücük kalbim de varya

Hep senle olmuşum

Hep senle boğuşmuşum

En sonunda sende yok olmuşum

 

"Defne özür dilerim" dedim anlamaz gözlerle bana baktı "benim kuzenim yüzünden böyle olduğun için özür dilerim" dedim

cidden kendimden utanıyordum bu kıza söylediklerinden sonra böyle yapması kendimden utanmama neden oluyordu

"sen ne yaptın ki asıl ben kendimden uatanıyorum" dediğinde gözleri dolmuştu gözlerim dolmuştu

"ya bana söyleyin ciddiyim Alara çirkin bir kız değildi biliyorum ama ben çok mu çirkindim neden ben değilde o" dedi hıçkırmaya başlayarak

Belinay la Defne arasına girdim onu omzuma yatırdım saçını okşamaya başladım "kuzum o nasıl söz öyle ne demek ben çirkinmiyim sen hiç aynaya bakmıyor musun" dedim

"Leyla sadece Emre için düşünme şu ana kadar beni neden kimse sevmedi" dedi

"Defn.." "ya diyorum çok mu çirkinim çok mu kötü bir insanım neyim varda bu kadar sevilmiyorum Leyla bana cevap verin ben sevilmeyecek birisimiyim" dedi ağlamaları şiddetlenerek

"Defne canım benim dünya çok büyük belki doğru kişilerle karşılaşmamışsındır okuldan başka insan mı görüyoruz" dedim

gülümsedi ama buruk bir gülümsemeyi "arasana " dedi "kimi" dedim anlsmamazlıktan gelerek "Emre yi" dediğinde telefondan

 

kuzenlerin bir tanesi ni aramaya girdim "ne olduğunu sor" dedi hoparlör ü açtım

"Leyla hanım sen beni ararmıydın" dedi sesinden belliydi neden aradığımı biliyordu "Emre" dedim

"Leyla bir şey sorma" dedi "seviyormusun" dedim "sevmeliyim" dediğinde ne demek istediğini anlamıyordum

"Emre bana doğru cevap ver seviyormusun sevmiyor musun neden böyl..." Dememe kalmadan

"Leyla olması gerekiyordu tamam mı olması gerekiyor bizim beraber olmamız gerekiyor benim onu sevmekten başka bir çarem yok ama neyse " dedi ama cümle yarım kalmıştı sonu çok boştaydı

"ve şey Leyla Defne ye özür dilediğimi beni affetmesi söyle" dediğinde bunu demesini beklemiyordum

"Söylerim" dedim

"kendini değersiz hissetmesin, bu konu ondan bağımsız benim yüzümden üzmesin kendini" dediğinde

Defne nin ağlama sesi çıkmıştı telefonu elimden aldı

"Emre" dedi sesi titreyerek

"Defne ağlama nolursun" dedi

"Emre neden zorundaysın neden n n ne olmuş olabilir ya neden benim eskiden kardeş dediğim kızla şu an böyle olmak zorunda olabilirsin neden" dedi Defne

"beni unut artık bırak bak olmuyoruz olamıyoruz" dedi

"oluyor mu sanıyorsun o kadar kolay mı unutuluyor sanıyorsun" dedi Defne

"Zor çok zor biliyorum ama lütfen dene kendini bana bağlama seni seven insanlara bir şans ver beni suçlu hissettirme" dedi Emre

"sonuna kadar, sonuna kadar suçlusun Emre hemde en sonuna kadar her ne yaşadıysam her ne kadar ağladıysam her ne kadar ağlayacaksam hepsi senin yüzünden BUNUN YÜKÜYLE YAŞA ÖMRÜN BOYUNCA ÖMRÜNÜZ BOYUNCA BENİM VEBALİMLE YAŞAYIN BİR GÜN BENİ ANLA bir gün eğer insan olursan kalbin taş olmayı bırakırsa birisini seversen umarım ki senin bana yaşattıklarını yaşatır sana ve sen sen bunları yaşarken kalbinde o acı varken ağlayarak benden özür dile Emre benden yalvararak özür dileyeceksin ve şuraya yazıyorum ki aramızdaki şey ölüm olmadığı sürece seni affetmiycem" dedi ve telefonu kapattı

sonra bize bakıp "kızlar biraz kafamı dinlemek istiyorum" dediğinde gitmemizi istediğini anlatmıştık ve çıktık

 

 

İlk bölüm için ne düşünüyorsunuz, çok usta bir şey olmadığının farkındayım umarım beğenirsiniz💝💝💝💝

Bölüm : 07.12.2024 00:41 tarihinde eklendi
Okur Yorumları Yorum Ekle
İçindekiler
Defne Nil / Gözler Yalan Söyler mi? / 1
Defne Nil
Gözler Yalan Söyler mi?

110 Okunma

17 Oy

0 Takip
9
Bölümlü Kitap
Hikayeyi Paylaş
Loading...