Esila Yıldırım
@esilayldrm
TAKİP ETTİĞİ KİTAPLAR
tamamlandı 1a önce tamamlandı KÖR MENZİL
@mujdeaklanoglu
Okuma
24.59k
Oy
2.24k
Takip
892
Yorum
888
Bölüm
10
KÖR MENZİL - Müjde Aklanoğlu HİÇ TANIMADIĞIN BİRİNİ, SADECE BİR FOTOĞRAFA BAKARAK SEVEBİLİR MİSİN? Yüzbaşı Cihangir, vatanın sınırlarında düzeni ve disiplini bir zırh gibi kuşanmıştı. Ta ki tozlu bir patikada bulduğu o cüzdanın içindeki fotoğrafla göz göze gelene kadar... O andan itibaren hayallerine, daha önce hiç görmediği yeşil gözlü bir kadının hüznü süzüldü. PEKİ YA SEN, HİÇ TANIMADIĞIN BİRİNE SADECE MESAJLAŞARAK AŞIK OLABİLİR MİSİN? Badem, işgüzar teyzesinin ayarladığı adamla mesajlaşmaya başladığında, tek bir amacı vardı: Onu kendinden uzaklaştırmak ve geri püskürtmek. Ancak kaderin kaleminden sızan hikaye, çok başka yola saptı. Bir yıl boyunca yüzünü görmediği, sesini duymadığı o gizemli yabancıyla arasına, kelimelerden köprü kurdu. Çocukluk acılarının ve bastırılmış feryatların sessiz kafesinde hapis kalmışken, ruhu hiç bilmediği bir adamın satırlarında özgürlüğü buldu. Cihangir, bulduğu o fotoğrafın sahibine adım adım yürürken; Badem, ekranın ardındaki o ruhun aslında hayatını değiştirecek adam olduğundan habersizdi. Kör menzil; göz göze gelmeden başlayan sarsılmaz bir bağın, mesajlarda saklı kalan itirafların ve suskunlukların tek tek çözülüşünün romanıdır. Aşkın sadece sarılmak değil; görmeden sevmek, yaraları birlikte sarmak ve en derin feryatları sadece gözlerle duymak olduğunu anlatan sarsıcı bir yüzleşme.. "Cüzdandaki bir fotoğraf, ekrandaki bir mesaj... Kaderin en güzel `ters köşesi`."
devam ediyor 2h önce güncellendi GÖLGELERİN KAÇIŞI
@mehrinrova
Okuma
170.29k
Oy
9.49k
Takip
2.61k
Yorum
13.33k
Bölüm
42
Son yirmi yedi saniye. Zaman gelmişti, kulaklıktaki ses son kez konuşacaktı. "Sonuna geldik, küçük hanım," Alacağı canları düşündükce duyduğu memnuniyet, gözlerini daha da büyütüyor, gülüşü dudaklarını aşmaya çalışıyordu. "Cana can!" Sesi sert, ancak bir o kadar da memnundu. "Kadına kadın!" Keskin nişancının parmağı yavaşça tetiğe baskı yapmaya başladı. "Kıza kız, Anıl!" Beş saniye... "İşini bitir!" "Onun gözleri, özgürlük bulduğum gökyüzü değil, boğulacağım denizdi. Ama artık boğulmaktan korkmuyordum, çünkü ben de onun yanmaktan korktuğu ateşe dönüşmüştüm." Bu kitapta bahsedilen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür; her ayrıntısı, sadece kurgusal bir dünya oluşturma amacını taşımaktadır.
Loading...