Zehra, pencerenin kenarında dizlerini göğsüne çekmiş, başını cama yaslamıştı. Dışarıda baharın ilk günleri yaşanıyordu. Ağaçlar uyanmış, tomurcuklar açmaya başlamıştı. Sokaktan geçen genç kızlar neşeyle gülüşüyor, birbirlerine takılıyor, adımlarını istedikleri gibi atıyorlardı. Onların özgürlüğü, Zehra’nın gözünde ulaşılmaz bir hayaldi.

Gerilim/Mizah konulu bir kitaptır! Vahşi Batı Lisesi tam bir anarşi yuvası! Burası, toplumun dışladığı ya da disiplin cezası alıp başka hiçbir okula kabul edilmeyen öğrencilerin toplandığı bir yer. Okulda hiçbir otorite yok, herkes kendi kurallarını koyuyor. Kaosun ortasında, yeni gelen masum bir öğrenci buraya düşerse hayatta kalmak için ya bir çeteye katılmalı ya da kendi yolunu bulmalı. "Cehennemin ortasında Cennetin çocukları!"

Kim gri ya da siyahı sever ki Gri bilinmezlik değil midir? Siyah karanlık değil midir? ben Beyazın masumiyetini, diğer renklerin canlılığını severim ama kim benim griye tutunup siyaha aşık olacağımı bilebilirdi ki