3.

"Biz melekler için Gökyüzün'de hayat cennettir. İblisler daha doğdukları geceden itibaren Meleklere zulmetmek için Dünya'ya getirildiklerine inandırılmaya çalışarak yaşarlar Dünya'da. İblisler aşık olmaz diye bilinir ama olurlar, kendi gururlarını öfkelerini ve kendi benliklerini reddederler. Yasak olduğunu bile bile severler. Kanatları var diye Melek yerine koyulmazlar genelde İblis derler nadiren isimleri olur mesela hikayelerini sadece onları tanıyan bilir. İblisler Dünya'ya azap çekerek gelir,yaraları derindir. Aşkları delirtir."

"İblis ve Melek tanıştığında kanatlarını kullanmayı öğrenmek için bulutların üstünde ayaklarını sağlam basmaya çalıştıkları bir sabah göz göze gelmeleriyle Ailelerinin onları birbirinden korumak adına kollarının arasına almalarıyla yüzlerini buruşturdukları an aynı anda uçmaya başlamış ve biraz uzaklaşınca birbirlerine gülümseyerek "Benden nefret ediyormusun?" Sorusuyla tanışmışlardı.

Aynı anda "Hayır" cevabı gelince Melek gülümseyerek İblis'in yeşil gözlerine bakıyor sebebini merak ediyordu İblis zaten tabiatı gereği kendini sorguluyor Meleğin kahverengi gözlerine gömülesi geliyordu.

"Gözlerin çok güzel" dedi İblis Meleğe ve Meleğin dengesi şaştı Gökyüzünde. İblis Meleği kollarının arasına alıp uçmaya devam etti ve bir bulutun üstünde durdular.

"Bukadar etkileneceğini düşünmemiştim." Dedi bulutun üstüne oturarak bir taraftanda Meleğin belinden tutuyordu.

"Bende İblis olmana rağmen bir Meleği koruyacağını hiç düşünmemiştim ama yaptın" dedi Melek İblis'e gülerek.

"Bir dakika yoksa sen beni kandırdın mı ?

"Kandırdım Orman Gözlü Adam ama hislerimde yanılmadım beni korudun teşekkür ederim."

"Seni koruyacağımı biliyormuydun ?"

"Adının İblis olması senin bir Melek olduğun gerçeğini değiştirmez." Dedi Melek İblis'e

İblis kaşlarını çatmıştı,yalandan nefret ederdi. 16 yaşında olması olgun düşünemediği anlamına gelmiyordu.

"Neyaparsan yap sakın bana yalan söyleme" dedi Meleğe çatılmış kaşlarının arkasından.

"Kaç yaşındasın İblis ?"

"Seni ilgilendirir mi ? Sen bir Meleksin bense bir İblis şuan bizi görseler neolur biliyormusun ?"

" Neolur ?"

İblis Güldü çünkü gerçekten bilmiyordu.

"Ya seni hiç kimse sevmedimi ? Kimse sana böyle yaparsan böyle olur demedi mi ? Meleksin sen kendine gel. Bense bir İblisim uzak dur benden akıllı ol küçük melek"

Melek henüz on dört yaşındaydı. Yanlarına gelen Deniz'e le göz göze geldiler. Deniz adını gerçektende Denizlerden alıyordu gücü hep su üzerineydi.

"Tanışmış olmanıza sevindim ama birisi sizi görmeden oraya geri dönmeniz gerekiyor." Dedi bize bakarak.

"Sıra Melekte mi yani Deniz ?" Dedi İblis ve uçup gitti yanlarından.

Nedemek istemişti ?

Deniz'e anlamsız gözlerle bakan Melek ayağa kalkıp Deniz'le birlikte uçmaya başladı ve konuştu.

"Nedemek istedi ?"

"Geçmişi kurcalıyor Melek birşey yok"

"Geçmişte neoldu ?"

"Cidden merak ediyormusun ?"

"Evet az önce beni bile düşmekten kurtaran İblis sana neden bukadar öfkeli merak ediyorum."

"Çocukluk arkadaşıyız biz doğduğumuz zamanlardan beri hemde Deniz Melekleriyle İblisler hep ortak noktalarda eğitim görmüştür. Çocukken aşık oldu ve sevgilisi onu benimle aldattı. Hala benden nefret ediyor o kızıda unutamıyor. Sende uzak dur ondan harcanırsın." Dedi kendinden emin bir şekilde.

"Her zorluğu beraber aştığın birinden uzak durmam gerekmiyor belki aranızı düzeltirim ne dersin ?"

"Aramız kötü değil ama iyide değil o beni pek sevmez nefret ederek sever o beni."

"Nefret etmiyor hem bu İblis'i mutlu eden hiçbirşey yok mu ?

"Yarın Doğum günü mesela ve o doğum günlerini sevmez. Özel günleri sevmez."

"Eminmisin yada neden sevmez sebebini biliyormusun ?" Dedi Melek merakla

"Bilmek istemezsin" dedi ve Ailelerin olduğu yere geri dönmüşlerdi.

İblis ve Melek göz göze geldi. Melek gülümsedi ve arkasını dönüp gitti.

Gökyüzü maviden kızıla dönüyordu,gece saatleri yaklaşıyordu. Melek kendi yalnızlığını yine odasında yaşarken pencere tıkırdadı. Önce umursamadı kulağında bir şarkıyla devam etti sessizliğine. Kendi sessizliğinde boğuluyor gibiydi.

Pencere bir kez daha tıkırdadı..

Duvardaki saate baktı Melek herkes uyuyordu pencereyi açabilirdi kimse neden açtın diye bağırıp çağıramazdı.

Usulca oturduğu yerden kalkıp pencereyi açtı ve Karşısında Deniz vardı.

"Neoluyor Deniz ?" Dedi Melek korkulu gözlerle.

"Yirmi dakika sonra İblis'in Doğum günü gel gidiyoruz." Dedi ve Melek üstünü değiştirmek için yaptığı sihirle artık hazırdı. Siyah bir tulum ve bordo rujuyla artık hazırdı.

"Gidebiliriz" dedi ve Pencereden çıkmadan kapıyı kilitledi. Evde olmadığını anlamasınlar diye yapmıştı evde Büyük meleklerle yaşıyoru ve bu hayatını yeterince zorlaştırıyordu.

Kanatlarını açtığı gibi Deniz'le birlikte Gökyüzünde bir Deniz kıyısına gittiler. Çok fazla İblis vardı etrafta birisinin görmemesi gerekiyordu.

Deniz Doğum günü çocugunu getirmek için yanından ayrılmış Melek çoktan bir yere gizlenmişti..

Etrafta yüksek sesten daha çok hiçbirşey yoktu galiba.The Seed adlı bir şarkı çalıyordu Gökyüzünün her yerinde çaldığına yemin edebilirdim.

İblis'le göz göze geldiğim zaman kolumdan tuttu ve konuştu "Ne halt ettiğini sanıyorsun sen ? Yasakları nasıl çiğnersin ?"

"Gidelim mi ? Hadi söz veriyorum fazla zamanını almıycam." Yeşil gözleri gece dahada koyuya çalıyordu gerçekten orman gibiydi.. Kanatlarını açtı ve beni kollarına aldı. Nereye gideceğimizi biliyordu galiba kanatlarının büyüklüğü önümü görmemi engelliyordu.Kanatlarını araladığında bir Gölün hemen önündeydik. Muhteşem bir manzaranın tam karşında taşların üstünde.

"Nerden bildin ?"

"Aklını okuyabiliyorum küçük Melek ama neden burdayız bilmiyorum"

"Çünkü bugün senin Doğum günün" dedim karşısına geçerek

"Sen nerden biliyorsun ?" Dedi kaşlarını çatarak.

" Hakkında sandığından çok daha fazla şey biliyorum. Aşk acısından doğum günü pastanı üflememezlik yapacak değilsindir herhalde ?"Dedim göz kırparak ve ufak bir sihirle sevdiği meyveli pastayı elimde tutarak.

Gözlerini kapatıp açtığında mumlar yanmıştı. Göle yansıyan görüntüye kaydı gözlerim nekadar güzel görünüyorduk.

Gözlerine bakarak "İyiki Doğdun" dediğimde gülümseyip mumları üflemişti.

"Teşekkür ederim" dedi ve elini uzattı. Uzattığı elini tutup onunla ufak adımlarla ilerlerken parmağındaki sihri görebiliyordum. Birer sandalye bir masa ve biraz içecek. Pastayı masanın üstüne bıraktım. Elimi bırakıp Sandalyemi çekti ve karşıma oturdu.

"Neden yaptın bunu ?" Dedi pastayı keserken.

"Doğum günü hediyesi olarak beni tanımış olmak fena olmaz diye düşündüm İblis fena mı oldu ?"

"Adın Gece değil mi ? Uyumsuz fazla sorumluluk sahibi inatçı ve keyfine düşkün. Herkesi iyileştirebileceğini düşünen küçük melek."

"Evet doğru,peki senin bir adın var mı ?"

"Kaya ben"

"Topraktan gelen hırçın,Doğayla bir bütün aşkı dibine kadar yaşamayı seven ama kimi zaman intikam almak için kendinide yakabilecek o inatçı ama yorgun İblis."

"Yorgun oldugumuda nerden çıkardın ?"

"Gözlerinde görüyorum acılarını ve kimsesizliğini. Ailelerin hayatta olması maalesef herzaman bizi bir Aile sahibi yapmıyor."

"Sen buyüzden hep yalnızdın mesela,aslında güzelde kızsın yalan yok yalnız olman çok şaşırtıcı Melek depertmanında o işler biraz kesat gidiyor galiba ?" Dedi ukala bir gülümsemeyle.

"Diyene bak hele,sen neden yalnızsın ? Aşk acısımı ? Seni aldatan bir iblis yüzünden aşk acısı çekecek kadar aptalmısın gerçekten Kaya ?" Dedim

"Hayır sadece aşktan ziyade daha farklı problemlerimde var. İblislik zor iş Dünyadakiler bu ara bana çok iş bırakmıyorlar hatta utanmasalar yerimi alacaklar."

"İnsanlar kötülüğün kitabını yazarlar da onlar yazmaktan ziyade yaşamayı tercih ediyorlar."

"Melek depertmanında işler nasıl gidiyor peki ?"

"Normal hep aynı aslında aynıda denemez insanlar artık iyiliğe çok fazla inanmıyor. İyilik bile artık iyilik değil gibi geliyor onlara. Hep menfaat"

"İblis diyorlar bizim depertmandakilerden daha iyi İblis olamaz diyordum çocukken insanları tanıyınca fikrim değişti"

"İbliste bir melektir bence okadarda kötü değilsin."

"Değilmiyim ?" Dedi sırıtarak

"Değilsin" dedim gülümseyerek.

"Sende çok iyi bir Melek değilsin bence daha ilk tanıdığın İblis için kuralları çiğnedin."

"Cümlende ki yanlışlığı düzelteyim izninle "Tanımak istediğim İblis için kuralları çiğnedim." Arada çok büyük bir fark var.

"İblisler kötüdür küçük melek zarar görürsün dikkat et"

"Korursun belki"

"Korumam ben İblisim unutma. Kendini korumak senin görevin." Dedi ciddi bir şekilde.

"Yalnız hissettim bak şimdi"

"Yalnız değilsin"

"Söz mü ?"

"Söz,yalnız kalmicaksın"

"Tehlikeye girmeyi neden kabul ediyorsun ?"

"Sen neden kalbinde başkası olduğu söylendiği halde gözlerime bakmaktan vazgeçmiyorsun ?"

"Neyapiyim çenene mi bakiyim ?" Dedim anlamamazlıktan geliyordum.

"İstersen dudaklarıma bak daha şehvetli göründüğünden eminim." Dedi göz kırparak.

"Ukalasın Kaya" dedim göz devirerek.

"Utangaçken çok tatlı oluyorsun Gece" dedi ciddi ama gülümseyen bir ifadeyle.

"Teşekkür ederim ama ben utanmam." Dedim gülümseyerek.

"Rica ederim,istersen seni artık eve bırakayım az kaldı birazdan güneş doğucak."

"Olur."

Yerinden kalktı ve elini uzattı,elini tuttum ve yerimden kalktım.

Arkama geçti ve kulağıma fısıldadı

"Hazırmısın ?"

"Evet" dememle kollarını belime sardı ve kanatları yine görüş alanımı kapatmıştı. Uçmayı tercih ederdim ama yakalanmaktan korktuğumuzda aşikardı.

Penceremin önünde duruyorduk kanatlarını araladığında. Arkama döndüm ve gülümsedim.

"Sarılmak isterdim ama Melekler İblis'lere sarılamıyormuş. Karşılıklı bir istek olmadığında Melekler hasta oluyormuş."

Dememle bana sarıldı ve başını omzuma gömdü. Onu sarmaladım ve gülümsedim. "Teşekkür ederim herşey için Gece,memnun oldum."

"Rica ederim" diyip geri çekildim. Pencereden içeri girdim ve tam kapatıcakken araya giren eliyle durdum.

"Adımı bilmiyorsun tamam mı ?" Dedi endişeli bir sesle.

"İblis senin bir adın mı var ?" Dedim gülümseyerek.

"Bilmem Melek var mı ?" Dedi ve gülümseyerek gitti.

Melek ve İblis o gece tanışmalarının tesadüf olmadığını biliyorlardı ama çocuklardı. İblis daha o gece on yedi yaşına girmiş küçük bir İblisken Kahve gözlü bir Meleğe olan aşkının onu Yeryüzünde kahredeceğini bir insan olarakta ona defalarca yenileceğini bilmiyordu. Kanatlarının yerini bilmeyi bırakın aslında İblis bile iblisliğinden utanıyordu. İblis yıllarını yalnız geçirmiş bir çocukluğu olmayan hep kötü görülen biriydi..Tarih kendini nasıl tekrar edecekti bilinmez ama Melek yıllarını İblis'in sevgisi için harcadı. Önce adını bile bilmediği bir kadına içinden küfürler ederek geçirdi yıllarını sonra İblise inanmaya çalışarak. Yeri geldi İblis sayısız kadınla birlikte olurken Melek bunları İblisten dinledi. İbliste olsa erkekti işte kalbi sökülse daha az acı çeker insan aslında. Kimlerle birlikte olduğunu kimi unutamadığını ve her seferinde onu kıracak olduğunu bilerek sevdi İblisi.

Başına birşey gelse belki en çok o üzülürdü ama Melek bile hatalar yaparak yaşamaya başlamıştı hayatını..

İblisin ona gerçekten küfürler savurduğu günlerde olmuştu onu sarıp sarmalayıp uyuttuğu günlerde. Gecelerce ağlattığıda olmuştu yaralarına merhem sürdüğüde..Nefret ediyorum desede İblis Meleğe hep zaafıyla yaşamıştı.

Aradan geçen dört yılda Melekte gerçekten aşmıştı öyleydi ki Gökyüzünde'ki günahları yüzünden çok kez cezalandırılmıştı.İblis'i tanıdığı günden bu yana ilk kez doğum gününü es geçmişti. Unuttum sanıyordu ama unutmamıştı biliyordu..

Bir kez göz göze gelse yine yenilirdi İblise..

İblis öldürürüm seni derken bile Meleğin kolu ağaca çarpsa ağaca sinirlenirdi.

"O bir Ağaç"

"Ama canını yaktı"

Derdi mesela ve bir gün

"S" ktir git burdan,defol hayatımdan. Seni istemiyorum bak parçalarım seni !" Dedi Meleğe ilk kez bukadar mesafe girmişti aralarına ve ilk kez birbirlerinden bukadar nefret ediyorlardı.

Nefret ettiklerini sanarak geçirdikleri bir yılın ardından yeniden bir araya geldiler ve herşey mükemmel giderken Meleğin kıskançlığı İblis'in intikam planlarını bozduğu için İblis Meleği karşısına aldı.

Ve tam burası yeni bir başlangıçtı.

İblis Ve Melek bir yerlerde hep birbirlerine zaaflı kaldıkları için cezalandırılıcak ve doğa ana bu defa gerekeni yapacaktı. Evren yeniden düzen bulucak insanlar artık gerçeği görecekti.

Melek ve İbliste olsa gerçeğe yenilmeyi inadın sadece bir zaman kaybı olduğunu öğrenecekti.