5. Bölüm

𝙵𝚘𝚞𝚛#

İrem demir
irewlm_

Hemen bölüm yazmaya başladım bu bölüm sanırım biraz uzun olucak çünkü olaylar fazla karışık olucak eheheheh

her neyse ben yazdığım için bir sürü piçlik olucak şimdi kitaba geçiyom

-------------------------------------------------

Uyandığımda hala minik vita uyuyordu. Onu rahatsız etmemek için onun uyanmasını bekliyordum fakat huzursuz bir feromon kokusu aldım. Jisung huzursuz hissediyordu, nedenini bilmiyordum ama rahatlaması için feromonlarımı yaymaya başladım. İlk defa bir vita için feromon yayıyordum çünkü ben kimseye feromon kokumu göstermemiştim. Asla yaymazdım ama bu çocukta beni çeken bir şeyler vardı.

Bir süre sonra bir hareketlilik hissettim. Baktığımda vita karnını tutuyordu ve yüzünü buruşturmuştu. Sancısı mı vardı acaba, masaj yapmaya başladım. Rahatlamış gözüküyordu, bugün hastaneden çıkacaktık ve ben Jisungla beraber eve gidecektim. Jisung bir süre sonra uyandı ve eşyalarını toplamaya başladım. Huzursuz gözüküyordu, yanına doğru gittim ve elimle çenesini tuttum ve bana bakmasını sağladım.

- Noldu minik vita? Niye huzursuzsun, bir şey mi oldu?

- Karnımda bir sancı var geçmiyor.. Sanki bir şey olucak bebeğime hissediyorum..

Gözleri dolmuştu Jisung'un. Sarıldım ona, sakinleştirmem gereken bir vita vardı ama ilk önce eve gitmemizde lazım. Onu kaldırdım ve tekerlekli sandalyeye oturttum, eşyalarını toplamıştım zaten sadece çıkış işlemleri kalmıştı. Odadan çıktık ve çıkış işlemleri için bir odaya girdik, işlemleri halletmiştik şuan hastaneden çıkıyorduk. Arabama doğru sürmeye başladım tekerlekli sandalyeyi. Arabaya gelince Jisung'u kucağıma aldım ve arabının kapısını açıp ön koltuğa oturttum sonra ise kemerini taktım.

Şoför koltuğuna oturdum ve arabayı çalıştırdım. Eve doğru sürmeye başladım, Jisung yüzünü buruşturup duruyordu bir elim direksiyondayken diğer elimle kasıklarının oraya masaj yapıyordum. Bir süre sonra uyuduğunu fark ettim ve elimi çektim, bir beş dakika sonra ise eve gelmiştik. Onu uyandırmamaya çalışarak kucağıma aldım ve evin kapısına doğru yürümeye başladım. Zili çaldım, Felix'in bizden önce gelmesini söylediğim için evdeydi büyük ihtimalle. Bir kaç dakika sonra kapı açıldı ve içeri geçtik. Jisung'u kendi odama götürdüm ve yatırdım, üzerini örttüm ve odadan çıktım.

Onu kendi odasına götürmüyordum çünkü üst kattaydı ve bir şey olursa sesi gelmeme ihtimali vardı ve benim odam salonun sağındaydı. Şuan salonda Felix ile derin düşünceler içindeydik, Hyunjini nasıl oradan kurtaracağımızı düşünüyorduk. Düşüncelerden çıkmamızı sağlayan şey Lix'in telefonun çalmasıyla sonlanmıştı. Lix bir şeyler dedikten sonra gözleri parlamıştı adeta.

- Abi benim hemen çıkmam lazım Hyunjini bulmuşlar sen Jisungla ka-

- NE BULDULAR MI!? Bende gelicem onu çok özledim nolurr

- Olmaz jiji benim orada bir şey yapmam lazım intikamımı almam lazım tehlikeli olur hem daha dedemin yanından alamamışlar yerini bulmuşlar baskın düzenliyecekler.

- Banane gelicem bende hyung bir şey söyle bende gitmek istiyorum..

- Gel bakayım sen şöyle. Şimdi şöyleki sen oraya gidemezsin daha yeni hastaneden çıktın ve hamilesin bir şey olabilir bak tamam mı bebeğim?

- Ama hyung-

- Aması maması yok hem bak ne diyeceğim ben sana ........................................... tamam mı?

Kafasını sallamıştı Jisung. Onu ikna etmeyi başarmıştım ve kendime çevirdim elimle Felix'e git işareti yaptım. Lix hemen gitmişti, bende minik vita ile mutfağa ilerledim. Onu tezgaha oturttum ve buzdolabına ilerledim. Vita cheesecake çok sevdiği için cheesecake yapmaya karar vermiştim. Sağlıklı beslenmesi lazım aslında ama hazır olmadığı için bu seferlik yemesinde sorun olacağını düşünmüyorum.

Malzemeleri çıkardıktan sonra Jisung'un yanına doğru gittim. Yanında ki tabaktan çilek yiyordu. Çok tatlı gözüküyordu, yanaklarını şişirmiş öyle tatlı duruyor ki anlatamam..

 

----------------------------------------------

Şuan dedemin insanları öldürdüğü depoya gidiyordum. Şerefsiz orospu vitamı oraya götürmüş. Yanımda silah vardı, ekiplerle beraber gidiyordum. O adamın beynini dağıtacaktım.

Depoya gelmiştik. Dışarıda adamları duruyordu piçin. Bildiğim gizli bir yer vardı ben oradan girecektim. Yanımda da Yeji gelecekti. Gizli bölmeden girmiştik, vurma sesleri ve çığlık sesleri geliyordu az ilerden. Bu çığlıklar Hyunjin'in yardım çığlıklarıydı...

Elimdeki silahın şarjörünü kontrol etmiştim ve sesin geldiği yöne doğru gitmeye başladım. Elim tetikteydi o adamın beynini parça pinçik etmek istiyordum ama ilk önce işkence edicektim.

Hyunjin'i görmüştüm, yerde kanlar içerisinde yatıyordu... Canım yanıyordu, gözlerim dolmuştu. Sikicektim belasını buna göz yuman herkesi sikicektim...

Hyunjin beni görmüştü ona sessiz olması için işaret yapmıştım. Daha sonra dedem olucak o piçin arkasından kafasına silah dayamıştım.

- Benim olana dokunmak demek. Büyük cesaret dede.

- Seni küçük piç, demek bizi buldun. Seninle bir anlaşma yapalım. Güzel vita bende kalsın sana tüm servetimi vereyim?

- Ordan bakınca vitamı bir pezevenge vereceğimi mi sanıyorsu? Ne büyük bir aptallık. Yeji, Hyunjini al ve hemen hastaneye götür.

- Tamam.

Yeji, Hyunjin'i alıp gitmişti dışarıda sağlık birimleri bekliyordu. Şimdi bu piçin icabına bakıcaktım..

 

----------------------------------------------------------------------

Bir arama almıştım elim kirli olduğu için Jısung'a telefonu açıp hopörlere almasını söylemiştim. Keşke söylemeseydim, şuan hastaneye gidiyorduk Jis çok kötü ağlıyordu. Arabayı Chan sürüyordu, yanına da changbin oturmuştu. Ben Jisung'u sakinleştirmeye çalışıyordum ayriyetten karnına da masaj yapıyordum. Hastaneye gelmiştik tam o sırada önümüzden kanlar içinde yatan Hyunjin geçmişti...

Jisung onu öyle görünce ilk önce donup kanmıştı daha sonra kendine gelince koşmaya başlamıştı. Peşinden gidiyordum, çok hızlı koşuyordu bebeğine bir şey olabilirdi.

- HYUNJİN! NOLUR GÖZLERİNİ AÇ NOLUR!

- Jisung sakin ol bebeğe bir şey olucak lütfen sakinleş! Hyunjin iyi oluca- JİSUNG!

- Karnım ahgggg, M-Minho kanamam var...

- DOKTOR GELSİN HEMEN BURAYA DOKTOR!

- Minho bebek...

- Sakin sakin, hiç bir şey olmayacak bebeğe sakin tamam mı her şey düzelicek..

Jisung'un kanaması vardı. Bir kaç hemşire gelmişti ve Jisung'u kaldırıp sedyeye yatırımlardı. Bizimkiler burada bekleyeceklerdi sonuçta o yüzden Jisung'un peşinden gidiyordum. Elimi sıkı sıkı tutmus bir şekilde ağlıyordu.

Ameliyat hanenin kapısına geldiğimizde ayrılmıştık... Jisung'u götürmüşlerdi.

------------------------------------------------

Saatler olmuştu ama hala bir kişi dahi girip çıkmamıştı.

Bir yarım saat sonra kapı açıldı ve içerden sedyede yatan Jisung ve yanında bir doktor çıkmıştı.

- Anneyi kurtardık ama...

(Bu evrenlerde bazen doğurgan olan türlere anne deniyor cinsiyet fark etmiyor)

- Ama?

- Bebeği kurtaramadık maalesef. Eğer 7, 8 aylık bir bebek olsaydı kurtarma şansımız vardı ama daha 1 aylıktı...

Şuan dünya durmuştu resmen. Jisung bebeğini kaybetmişti. Dünya başına yıkılacaktı...

Doktor yanımda gitmeden önce son bir şey sormuştum.

- Yanında durabilir miyim?

- Tabiki.

Kafamı sallayıp hemen Jisung'un odasını bulmak amaçla danışmaya gitmiştim.

- 1981 numaralı oda da beyfendi.

Koşarak odaya gitmiştim. Odaya girdiğimde masum bir şekilde uyuyan Jisung kalbimi acıtmıştı...

Saatler boyunca başında bekledim ama hala bir hareket yoktu. Bir süre sonra parmağı hareket etti. Umutla ona bakıyordum şuan ve yavaş yavaş gözlerini aralıyordu.

- Jisung! İyi misin?

- Minho bebek... Bir şey oldu mu?

- Jisung...

- Hyung düşürdüm mü, yaşıyor mu söylesene!

- Jisung bebeği kurtaramadılar eğer bebek 7, 8 aylık olsaydı bir şans varmış ama daha 1 aylık olduğu için maalesef...

- Şaka olduğunu söyle... Nolursun...

Yanına gidip sarılmıştım. Ağlıyordu üzülüyordum da...

- Hyung hck, Hyunjin? O iyi mi?

- Gayet iyi sen uyanmadan önce konuşmuştuk Chan ile normal odaya almışlar bile

- Yanına gidebilir miyiz peki?

- İlk önce doktorumla konuşmamız lazım

Kafasını olumlu anlamda sallamıştı. Bende doktoru çağırmıştım. Kontrolleri yapıp taburcu etmişlerdi. Jisung'u tekerlekli sandalyeye oturtup Hyunjin'in odasına doğru götürmeye başladım.

Hyunjin'in odasına geldiğimizde içeri girdik ve Hyunjin'in yatağına doğru gitmeye başladık başında Felix duruyordu işi bitmişti heralde?

_______________________________

Ve bir bölümün sonuna daha geldik biraz geç attım ama. Olsun ameliyat felan oldum dersler felan zor oldu

Umarım beğenmişsinizdir yeni bölüm en kısa zamanda gelicek suanda annemin dirdirini çekiyorum

Neymiş hiç ders calismiyormusum geldi söylenecek birini bulamadı bana çattı yine

Neyse görüşürüzzzzz

 

 

 

Bölüm : 01.12.2024 13:50 tarihinde eklendi
Okur Yorumları Yorum Ekle
Hikayeyi Paylaş
Loading...