Ulaç uysal bir gün yanlışlıkla arkadaşına yazmak yerine okulun içine kapanık sessiz kızına mesaj atmasıyla başlar. Bilinmeyen Numara: Oğlum Neredesin maça geç kalıyoruz? Siz: Kimsiniz bilmiyorum ama aradığınız kişi ben değilim

Eski bir diziye can vermek adına yapılmış bir hikaye denemesidir iyi okumalar :))

Evettt... Fantastik tür değişik yazmaya çalıstığım bir hikaye gerçi pek okunacağını sanmıyorum ama fjdjdhrhhrjfj bence bok gibi bir kitap( kitap pazarlamada çok iyi olduğumu söylemiş miydim 🗿)

Uykusuzluk sorunu çeken Elara, en yakın arkadaşının önerisi ile bitki çayları yapan bir kafeye gider. Kafede karşısına çıkan yaşlı adam kendisine bir not verir ve rüya evreninin Elara`yı istediğinden bahseder. Elara, onca yıl inanmadığı her şeyi bir kenara iter ve yaşlı adamın sözlerine çok sorgulamadan inanır. Rollerin değiştiği evrene gittiğinde aslında evrene istenmesinin bir görev için olduğunu öğrenir. "Ne halt olursa olsun bir çaresini bulacaktım. Her zaman bulduğum gibi. Varsın roller tersine dönsün. Bu gece bilinmeyene bulanacaktım."

Profil kısmındaki yansıma kitabıma oy vermeyi unutmayalım

“Bazı insanlar gider… ama kalbinin içinden asla çıkmaz.”

"Bazı sırlar kanla yazılır, ancak gözyaşıyla silinir.". Selin Tayla için ölüm, bir son değil; babasından miras kalan vahşi bir hazdı. Ellerindeki kanın sıcaklığı, ruhundaki soğukluğu dindirmeye yetmiyordu. Ta ki karşısına o çıkana kadar: Yalın Valerius. Düşman bir ailenin veliahtı ve Selin’in çocukluğunun en derin, en can yakıcı yarası. Geçmişin tozlu raflarında saklanan Letâif, şimdi her iki ailenin de sonunu getirecek bir fırtınaya dönüşüyor. Aşk, bu karanlıkta bir kurtuluş mu olacak yoksa en büyük infaz mı?

Bölümler düzenleniyor.

Cemre: Selam, yavru ceylanım. :) Yavru Ceylan: Pardon?? Yavru Ceylan: Kimsiniz? Cemre: Beni nasıl tanımazsın yaaa! Yavru Ceylan: Yabancı numara; numaramı nereden buldunuz? Sizi tanımıyorum. Cemre: Karınım, çocuklarınla bırakıp gittiğin karınım

Çaresizlik... Belki de bu hayatta en utandığım duygu çaresizlikti. En dipte olmak benim için garip değildi. Alışkındın en dipte olmaya ama dipte olmak bir o kadarda yabancı geliyordu. Güçlü olmak bir zorunluluktu benim için. İstemediğim bir yerde asla durmam. Beni istemeyini bende istemem