Bir şehir yerle bir olacak. Alparslan Kara, yeraltı dünyasında adı fısıltıyla anılan bir adamdır. Limanlar ondan sorulur, sokaklar onun kararlarıyla şekillenir. Güç onun için sadece bir kelime değil, hayatta kalma biçimidir. Ahu Töre ise bu karanlık dünyanın içinde ayakta kalmaya çalışan bir kadındır. Geçmişi sessiz, bakışları yaralıdır. Yanlış insanların arasında, doğru kalmaya çalışırken kendini tehlikeli bir oyunun içinde bulur. Avun anlaşmasıyla başlayan bu hikâye, sadece bir mafya öyküsü değildir. Bu kitap; sadakatle ihanetin, güçle yalnızlığın, aşk ile ölümün iç içe geçtiği bir savaştır. Bu şehirde herkesin bir bedeli vardır. Ama herkes ödemeye cesaret edemez.

Üç kardeşten çocuklugunu okumaya davetlisiniz...

Çok güzel bir kitap okuyun tavsiye ederim

İkiside karanlık ikiside sırlarla dolu iki insan peki onların arasında filizlenen bağda nefret mi yoksa aşk mı ağır basacak

hiç fark etmeden karşınıza biri çıkarsaa ne kadar doğru biridir?

Geçmişin küllerine geri dönmek istemiyordu, ama kader onu geri çağırdı. Sonses’in kapıları açıldığında; sırlarla örülü bir hastane, yeminlerle mühürlenmiş iki aile ve karanlığını saklamayı seçen bir adamla yüzleşmek zorunda kalacağını bilmiyordu. Hiçbir dosya açılmadı, hiçbir soru tam sorulmadı… ama sessizlik ikisinin de üzerindeki gerçeği fısıldıyordu: Bu sadece bir başlangıçtı.

Geçmişin küllerine geri dönmek istemiyordu, ama kader onu geri çağırdı. Sonses’in kapıları açıldığında; sırlarla örülü bir hastane, yeminlerle mühürlenmiş iki aile ve karanlığını saklamayı seçen bir adamla yüzleşmek zorunda kalacağını bilmiyordu. Hiçbir dosya açılmadı, hiçbir soru tam sorulmadı… ama sessizlik ikisinin de üzerindeki gerçeği fısıldıyordu: Bu sadece bir başlangıçtı.

Hxjo 1. Kabus (Ahmet) Pencereden sızan solgun ay ışığı, Şehzade Ahmet`in terden sırılsıklam olmuş yüzüne düşüyordu. Yastığa gömülü inlemesi, odanın sessizliğini yırtıyordu. Yine o rüyaydı. Altı yaşındaydı. Gözleri kapalıyken bile, annesi Handan Sultan`ın son çığlığını duyuyor gibiydi. Kapıda bekleyen dilsiz cellatların soğuk, hareketsiz gölgeleri. Annesinin, "Oğlumu koru!" diye yalvaran son bakışı... Ve sonra Mısır yolu, Halime Sultan`ın zafer dolu, sinsi gülüşü. Ahmet, kalbi göğüs kafesini parçalayacak gibi atarak gözlerini açtı. Nefes nefese doğruldu. Manisa`nın bu sarayı, abisi Süleyman`ın merhameti sayesinde hala yaşadıkları bir yerdi, ama her köşe başında infazın soğuk nefesi hissediliyordu. Babası Şehzade Korkut, Süleyman`ın bu merhametini bir zafiyet sanıyor, taht için gizlice kuyu kazıyordu. Ahmet, biliyordu ki, Korkut`un hırsı eninde sonunda hepsinin sonu olacaktı. 2. Masumiyetin Girişi (Cihangir) Tam Ahmet, soğuk terini silip kendini sakinleştirmeye çalışırken, kapı gıcırdayarak açıldı. Kapı pervazında küçük, uykulu bir figür duruyordu. "Abi?" diye fısıldadı Şehzade Cihangir (6 yaşında), elinde bir kumaş parçasından yapılmış oyuncak asker ve sıkıca tuttuğu, katlanmış buruşuk bir kağıt parçası vardı. Cihangir`in masum, kocaman gözleri, Manisa Sarayı`nın gölgeleri için fazla parlaktı. "Cihangir, bu saatte ne yapıyorsun?" diye sordu Ahmet, yataktan kalkıp yanına giderken. Sesi yorgun ama şefkatliydi. Cihangir, saraydaki tek masum varlıktı ve Ahmet`in koruma içgüdüsünü tetikleyen tek şeydi. "Babamın odasına gitmiştim. Şamdanın altından bu çıktı," dedi Cihangir, buruşuk kâğıdı uzatarak. "Bir oyun sandım, ama babam uyanınca sinirlenir diye korktum." Ahmet kağıdı eline aldı. Kâğıt, sıradan bir parşömendi ama üzerindeki mühür, Korkut`un kişisel mührüydü ve yazısı oldukça aceleciydi.

Kan ve ölüm... Ne kadar da uyumlu kelimeler değil mi? İnsanın ruhu bedeninden ayrılırken beyazlayan yüzünün etrafındaki kandamlaları, soğumaya başlayan ellerinden aşağı süzülür. Gözleri donuklaşır, kalp atmayı bırakır. Beden yavaş yavaş ısısını kaybeder. Hayattan bir kişi daha silinmiştir, bir kişi daha ölümle tanışmıştır. Bir filmin sonundaki `son` yazısı gibi biter. Bazen filmi sevmeyiz, bittiği için seviniriz. Bazen de çok severiz, bittiği için üzülürüz. Ve bazen de sevsek de sevmesek de bir sonu olduğunu bilerek izleriz. En güzel sonda budur bence Devamı için birinci bölümü oku

Okulun lanetini çözmeye çalışan bir kız yanlışlıkla Çoçukluk askıyla karşılarış

​"Bir Savcı, yıkımı durdurmaya çalıştı. Bir Avukat ise o yıkımın tek sebebiydi. İkisi de bu fırtınanın ortasında kaldı." ​Başsavcı Uras Demirel Baykal’ın kanunla örülmüş, katı düzenini yıkmak için gelen tek bir avukat vardı: Ayçil Heva Algan ​Ayçil, zekasıyla ve meydan okuyan duruşuyla Adalet sistemindeki her yozlaşmayı ortaya çıkaran, düzeni kökünden değiştiren bir tetikleyiciydi. Başsavcılık koridorlarında ona fısıltıyla "O bir Kataliz," diyorlardı. Amacı, Uras`ın imparatorluğunu ve yarattığı düzeni devirmekti. ​Alvan Baykal, yani Lodos, ise babasının sistemini korumak için yetiştirilmiş, soğuk ve keskin bir savcıydı. Lodos, adaletin kendisi olduğuna inanırdı. Ta ki Kataliz, onun inandığı her şeyi yıkmaya başlayana kadar. ​Avukat ve Savcı... İntikam ve Kanun... Ayçil`in her hamlesi, Alvan`ı hem mesleğiyle hem de vicdanıyla karşı karşıya getirdi. Kısa sürede, birbirlerine duydukları öfke ve nefret, karşı konulmaz, yasalara aykırı bir tutkuya dönüştü. ​Bu hukuki ve duygusal savaşın ortasında kalan ikili, ya birbirlerini yok edecek ya da Kataliz`in başlattığı fırtınada tüm kuralları birlikte çiğneyecekti. ​

Burda taslak yapıyorum

En çok ondan mı korkmalıydım hayır. Evet benim gücüm yetmezdi onu düşürmeye ama o da beni düşüremezdi! Beni fazla hafife alıyordu...

12 yaşındayım önyargılı olmayın okuyun derim . İyi okumalar…

6”lı Firarda,Liseden öğretmenleri tarafından yoğun istek üzere İsveç”e gidip özel sırrı öğrenmesini isterler.Ama aralarında bir hain vardır.Git gide sırlar açılır.İdil,Aybüke,Merve,Azad,Hakan,Kaan”nın macerası Eşliğinde

Markete gitmek için evden çıkan pınar. O akşam herşeyi değirtireceğini bilmedi...

Bir şehir. Bir mafya lideri. Bir kadının adalet arayışı. Bu şehirde güç, kanla yazılır. Ve Karan Demirsoy, bu kuralın yaşayan hâlidir. Yeraltı dünyasının zirvesinde duran Karan, ihanetin affı olmadığını bilen, merhameti zayıflık sayan bir mafya lideridir. Adı fısıltıyla anılır, verdiği söz ölüm kadar kesindir. Onun dünyasında duygulara yer yoktur. Ta ki Duru Akın’a kadar… Hukuk stajyeri olan Duru, babasının ölümünün ardındaki karanlığı aydınlatmaya çalışırken kendini Karan’ın hüküm sürdüğü cehennemin tam ortasında bulur. Nefretle başlayan bu karşılaşma, zamanla tehlikeli bir çekime dönüşür. Çünkü Duru, Karan’ın kurduğu düzeni sorgulayan tek kişidir. Ve Karan, ilk kez bir kadının karşısında geri adım atmak zorunda kalır. Ancak yeraltı dünyasında aşk, en ölümcül zaaflardan biridir. Karan’ın acımasız hasmı Rauf Keskin, bu zayıflığı fırsata çevirmek isterken; perde arkasındaki asıl oyun kurucu Serdar Bozkurt, herkesi birbirine düşürecek hamlelerini çoktan yapmıştır. Karan’ın en güvendiği adam Taylan bile geçmişin gölgesinden Bu hikâye; kurşunların hedef şaşırdığı, ihanetin sessizce büyüdüğü, ve bazen bir kalbin, bir bedenden daha kolay öldüğü bir dünyanın hikâyesi. Kalbime Sıkılan Kurşun, mafyanın karanlığıyla aşkın kırılganlığının çarpıştığı, her sayfası gerilim ve tutku dolu bir başlangıç.

Kan ile doğulan bir dünyada nasıl ölecektim ki İlk kez yalvarmıştım “Yapmayın lütfen durun” -Sofya Vasinos

Onlar zamanı öldürdü BENSE ONLARI ÖLDÜRDÜM. Onlar bir adımla geri çekilirken ben bir adım ileri gittim. Ölümlerini ben izledim onlar ise ölümlerini. Kıyameti onlar öldüğünde gelecek sanırlar ama aslında kıyamet onların hayatının içindedir.

Vira, on yedi yaşında, kısa saçlı, kilolu ve diş telleriyle dalga geçilen bir kızdı.Aklındaki kişi, abisinin yakışıklı arkadaşıydı.Çocuğun doğum günü gecesi cesaretini toplayıp duygularını itiraf ettiğinde aldığı cevap, hayatının en derin yarası oldu: acımasız bir reddediş, alaylar ve gözyaşları. O gece Vira kayboldu. Kimse bir daha ondan haber alamadı. Dört yıl sonra,çok gizli bir birimde yeni bir ajan ortaya çıktı. “Hayalet” lakaplı, soğukkanlı ve ölümcül bir görevliydi. Duygularını çoktan gömmüştü… ta ki yıllardır unutmaya çalıştığı o adam, yeni görevinin tam ortasında karşısına çıkana kadar. Şimdi aynı adam, onun korumakla yükümlü olduğu hedef. Ve Hayalet’in elinde silah var. Eski bir aşkın gölgesinde, intikam mı yoksa affetmek mi daha tehlikeli? Kimlikler değişebilir, ama yaralar asla tamamen iyileşmez.

Ormana kamp yapmaya giden İlay ve Rüya uyandıklarında kendilerini kaçırılmış olarak bulurlar.

Üniversite öğrencilerinin düşman olup, Bu olayın sevgili olmaya sürüklenmesi.

Umarım beğenirsiniz🎀

YALANCI GÖLGE (ARAF) KİTABININ DEVAMI Bazı insanlar öldürmez. Bazılarıysa öldürmeyi öğretir. Zeynep, Araf’ta kaybettiklerinin yasını tutarken, bu dünyada adaletin yalnızca güçlülerin elinde olduğunu öğrenir. Cellatlar, kanla yazılmış kuralların geçerli olduğu bir düzendir. Ve bu düzende ya cellat olursun… ya da infaz edilen. Sancar, geçmişiyle yüzleştikçe hangi tarafta durduğunu sorgulamaya başlar. Ama bazı seçimler vardır; geç kalındığında bedeli masumlara ödetilir. Bu seri bir aşk hikâyesi değildir. Bu, güçle yozlaşan insanların, vicdanını susturmak zorunda kalanların ve hayatta kalmak için cellatlaşanların hikâyesidir. Burada merhamet zayıflıktır. Affetmek lükstür. Ve herkesin elleri bir noktada kana bulanır. Cellatlar, Yalancı Gölge evreninde karanlığın tam ortasında duran seridir. Cennet’e giden yolu kapatan, Cehennem’e giden yolu açan… Kim cellat? Kim kurban? --- Bu kitapta geçen tüm kişi, kurum ve olaylar kurgudur. Gerçek hiçbir kişi, kurum veya gerçeklikle ilgisi bulunmamaktadır. Uyarı: Bu kitap; bastırılmış travmalar, derin psikolojik yaralar, zorla alınmış kararlar ve kayıplarla örülü bir hikâye anlatır. Hassas okurlar için bazı sahneler ağır gelebilir. Kendinizi korumak istiyorsanız, bu hikâyeye başlamamak da bir tercihtir. ❗❗

Merhaba ! Ben Elif bu hikaye benim daha önce yazmış olduğum bir kitaptı hatta ben bu hikayeyi kaybetmiştim hesabımın şifresini falan unutmuştum ama şimdi buldum ve tekrardan yeni hesabıma yazıyorum