herkes kız dilinden yazıyor böyle kitapları bende bu kitabı draco`nun dilinden yazacağım. hogwarts ile ilgili pek bir bilgim olmadığı için yanlış yaparsam düzeltmeniz beni mutlu eder. düşmandan aşka kitabı yazacağım iyi okumalar

" Bir bakışla başladı, bir sırla devam ediyor ve hiçbirşey göründüğü gibi değil " Aynı çatı altında, aynı hayatın içine zorla yerleştirilmiş iki farklı dünya… Jisung, kaybettiği babasının ardından sessizliğe gömülmüş bir çocuk. Kalbi sadece hastalığıyla değil, eksik kalan bir parçayla da savaş veriyor. Minho ise geçmişinden kalan kırıklarla duvarlar örmüş, kimseyi içeri almayan biri. Bu ev onun için bir yuva değil, bir sınır. Ve o sınırı korumaya alışkın. Jisung için bu ev sadece yeni bir başlangıç değil; kaybettiklerinin, sakladıklarının ve söyleyemediklerinin ağırlığıyla dolu bir yer. Minho içinse bu, düzeninin bozulduğu, sınırlarının ihlal edildiği bir savaş alanı. Ama bazı mesafeler, sadece adımlarla kapanmaz. Bazı kalpler ise… fazla yaklaşmayı kaldıramaz.

Yan sıradaki çocuk… Sessiz değil, gizli. Ve bazı sırlar ortaya çıkarsa, her şey biter.

Hiç böyle bir kitap görmedim tamamen fazla düşünmekten yazıyom djcjdkf

Bu kitap tamamen kurgudur gerçekle alakası yoktur

Lise birde tanışan iki insan (Han kız rolünde, Minho erkek) üniversite son sınıfa kadar kavga etmeden yaşar. Ama üniversite son sınıfta Han çok büyük birşey öğrenir…

gerilim korku aşk mafya doktor

Merhaba ben yeni kitab yazmay başladım umarım beğenirsiniz

Şeyhinin sevdiğinde zaaf, Sevgilimss her yerinde zemheri bir aşk.

Bu kitap idol olmak isteyen bir kızı anlatmaktadır

"Biz neyiz Jisung? "Soylemeli miyim?" diye dalga geciyordu resmen. "Salak."

Sen hiç kendine aynada baktın mı? Ben senin yanına yakışmam yakışamam.

“Ben de senin en yakın arkadaşın mıyım?”

sunoo ve okulun "buz prensi" sunghoon bir projede eşleşir

hyunlix fic. çocukluk arkadaşı

okulun sosyal kelebeği inek çocuğa anonim olarak yazma kararı alırsa texting&düzyazı

Bu kitap taşacak bu deniz filminin biraz değiştirilmiş halidir yazım yanlışları için özür dilerim iyi okumalar

"Ellerim ellerine değerse mahşere kadar senin olacağım, Kan ağlar mıyım yoksa kusar mı? Saçlarımı okşayan ellerin dolandı boynuma, Fondöten kullanmam ben ama bu yüzden kullandım, Sevdalık mı merhem dedikleri? Eğer öyleyse çok kalitesizmis bu merhem, Kan ağlattı bir an o güzel yaramı... Sırtımda bir ağrı, Sebebini öğrenince donup kaldım, Bıçak yarasıymış meğer, Bıçak neden sevdiğimin elinde yuva kurmuş? Anlamadım gitti, aynı sana olan güvenim gibi... Gerçekten hak ettiğim doğum günü hediyesi ölüm müydü? Beni gömdüğün toprak gibi kara gözlerine bakınca boğuldum, Bu sefer kolye yerine soğuk toprağı hediye alınca biraz burkuldum... Ah, kızıl meleğim, söylesene neden bu işkenceli ölümün sebebi oldun...?" Sene 1996 Han Jisung,hiç bir zaman yaşayamadı hayatını... 16 yaşında ülkesinde savaş çıktı, sadece 1 bomba ailesini elinden aldı. Rusya`nın askerleri kıydı herkesin kıymetli canına... Han koştu ve koştu... Ormanın derinliklerinde, yıldızların bile korktuğu en ücra köşelerde yorgunluktan,açlıktan, susuzluktan bayıldı. Say say bitmez nedenleri. Pismanlikta vardı bu bayilmanin sebeplerinde... Annesi "Oğlum,gel seni bir kez öpeyim..." Demişti ama o reddetmişti. Çünkü annesi çilekli değil muzlu pasta yapmıştı... Ağlamaktan ailesinin ve arkadaşlarının üstünü örten kan gibi kırmızıya dönen gözlerini açtığında uzun zaman sonra hissettiği bir sıcaklık vardı üzerinde,sobanın kendine has kokusu ve pişen etin kokusu kanayan burnunu doldurdu -birde odunsu parfüme karışan limonlu kolonya kokusu- "Senin gibi bir Koreli`nin burada ne işi var bilmiyorum ama seni o Ruslara verip acılı ölümünü bir kaç dakika içine sığdırmadığım için minnet et!"

Han Jisung ve Lee Minho`nun hoş hikayesi... OKUMADAN ÖNCE DİKKAT!!! Kitap argo, küfür, cinsellik içermektedir. RAHATSIZ OLACAKLAR OKUMASIN!!! Yan shipler Hyunlix Changin Chanmin

Nereden çıktı bu adam? Dipnot:Sadece hayran kurgusudur idoller ile hiç bir alakası yoktur!!!

"Bir ölümle biten hikaye, silinen anılarla yeniden yazılır."

Kazana kim olacak? Olay Örgüsünden Tamamen Bağımsızdır.

Fakirken zengin olma

AÇIKLAMA YOK KENDİNE İYİ BAK

Pleiades Gözetleme Kulesi’nin tozlu rafları arasında zaman, Subaru için bir nehir gibi değil, bir bataklık gibi akıyordu. Kendi "Ölülerin Kitabı"nı bitirmiş, parçalanmış benliğini yeniden bir araya getirmişti; ancak zihni geri gelen anıların ağırlığı altında hâlâ zonkluyordu. Eksikti. Kalbi, Rem’in silinmiş varlığı için devasa bir boşluk barındırıyordu. “Nerede?” diye bağırdı Subaru, sesi kütüphanenin yüksek tavanlarında yankılandı. “Onun kitabı burada olmalı!” Karanlığın içinden bir gölge, elinde parlayan deri bir ciltle çıktı. Siyah takım elbisesi ve omzundaki yayıyla bir şövalyeden ziyade, her şeyi gören ama hiçbir şeye ait olmayan bir tanığa benziyordu. Memo-kun, kitabı göğsüne yakın tutuyordu. Subaru’nun gözleri kitaba kilitlendi; üzerindeki ismi okuyamasa da ruhu o cildin kime ait olduğunu biliyordu. Subaru dişlerini gıcırdatarak elini görünmez bir kabzaya attı. “Onu hemen bırak! Kim olduğunu bilmiyorum ama o kitap sana ait değil!” Memo-kun duruşunu bozmadı. Bakışları önce Subaru’ya, sonra kütüphanenin bir köşesinde büyüyle korunan, nefes alan ama dünyaya cevap veremeyen Rem’e kaydı. “Sakinleş, Natsuki Subaru,” dedi sesi, fırtınadan önceki o tekinsiz sessizlik gibiydi. Subaru olduğu yerde çakıldı. “Sen... adımı nereden biliyorsun?” “Lugnica’dan gelmedim. Ben bir hırsız da değilim,” dedi Memo-kun, sesi alçalarak. “Sadece bir okuyucuyum. Bu sayfaların arasındaki kadına sadece bir kez bakmak bile, neden burada olduğumu anlamana yeter. Bu kitabı okudum Subaru... Onun fedakarlığını, sevgisindeki o sarsılmaz saflığı gördüm… ve ona aşık oldum. Senin ‘koruduğun’ o varlığa, ben sayfalarda diz çöktüm.” Subaru bir adım öne çıktı, öfkesi kıskançlıkla harmanlanmıştı. “Aşk mı? Sen ne anlarsın! Sen o satırları okuyarak onu tanıdığını mı sanıyorsun? Ben o kız için binlerce kez parçalandım! Onun gülümsemesi için cehennemin dibine gidip geldim. Sen sadece mürekkep lekelerine bakıyorsun, ben ise onun kanını ellerimde taşıdım!” Memo-kun o an durdu. Bakışları Subaru’nun ruhunu delip geçti. Ortamdaki hava bir anda ağırlaştı, kütüphanenin taşları bu ağırlıkla inledi. “Kendine ‘öldüm’ deyip durma Subaru,” dedi Memo-kun, her bir kelimesi bir kılıç darbesi kadar keskindi. “Sen sadece bir döngüyü başa sardın. Acı çektin, evet. Ama asla son bulmadın. Sen ölümü tekrar ediyorsun, ama bu yaşamayı bildiğin anlamına gelmez.” Memo-kun kitabı yavaşça Subaru’ya doğru uzattı. “Sen Rem için bin kere ölürsün… Yine uyanırsın. Yine denersin. Senin için ölüm, bir hatayı düzeltme şansıdır. Ama ben?” Memo-kun’un sesi bir an için insani bir kırılganlıkla titredi. “Ben bir kere ölürüm Subaru. Ve öldüğümde, bu dünya benim için sonsuza dek kararır. Geri dönüşüm yok, ikinci bir şansım yok. Benim sevgim, senin sonsuz döngülerinden daha ağır; çünkü ben bu duyguyu, kaybedersem telafisi olmayan tek bir canla taşıyorum.” Subaru kitabı alırken ellerinin titrediğini fark etti. Memo-kun, Rem’in yanına bir adım yaklaştı ve fısıldadı: “Sevgi cevapla başlamaz, varlıkla başlar. Ben onun hikayesini yarım bırakmam.” O sırada kütüphanenin derinliklerinden, kulenin karanlık koridorlarında yankılanan kötü adamların o uğursuz ayak sesleri ve fısıltıları duyulmaya başladı. Tehlike hızla yaklaşıyordu. Memo-kun, yüzünde mutlak bir kabullenişle okunu hazırladı ve kirişi gerdi. Karanlığa doğru ağır adımlarla yürürken son kez Subaru`ya döndü: "Bak, tek canımı da sevdiğim kız ve onu koruyan çocuk için veriyorum." Bunu söyledikten sonra, geri dönüşü olmayan o karanlığın içinde kayboldu. Subaru, bu "tek canın" ağırlığı altında döngüyü kırmayı başarabilecek mi?