“Gözyaşlarını sil tatlım, yoksa onları yalamaktan zevk alırım.”

bir insanın hayatı yıllarca babam dediği biri yüzünden değişebilir mi?

"Bazen bir bakışta, bazen sırılsıklam bir yağmurun altında saklıdır aşk... Bu kitapta; kalbinizin ritmini değiştirecek, ruhunuzun diğer yarısını bulduğunuz o anları anlatan kısa ve büyülü hikayeler bulacaksınız. Hazırsanız, fırtınada dans etmeye başlayalım."

şaka mı öncelikle selam hi

Öylesine yaptım

"Sözleşmeli bir evlilik mi?" diye sordum, sesim titreyerek. "Sözleşmeli bir özgürlük," diye düzeltti beni. "Sadece kağıt üzerinde, Eyşan. Biz yine biz olacağız. İki eski dost."

önusnx ıdmmcm benene aıaıaıaı nebkda

Varoluşum yokuşu

Aslında, tüm yollar suya dökülse bile, sevilmeyi özlesen de, bir yandan olabildiğine üzgündün.

Ben güneş daha sevdiği adamın ve abisinin kim olduğunu bilmeyen güneş daha ben den neler sallanıyor bilmiyorum...

Bu kitabı baştan sona oku

Bu kitabı baştan sona oku

Eski zamanlarda geçen, Kavurucu yaz sıcağında başlayan, kısa ama çok sert bir hikâye… Denize sıfır olan pastanelerinde Derin, annesiyle birlikte çalışmaktadır ama Derin’in annesi; cimri, açgözlü, paraya tapan bir kadındır. Kaptan olan Derin’in babası Mürettebatıyla birlikte çıktığı bir seferde, okyanusta gemisi batmış ve hazin bir sonla hayatını kaybetmiştir. Henüz çok küçük yaşta babasını kaybeden Derin, içinde oluşan boşluğu Uğur’la doldurur. Küçücük kalbinde biriktirdiği bütün sevgiyi ve aşkı, alt komşularının oğlu Uğur’a yöneltir. Kendinden yaşça bir hayli büyük olan Uğur, çalışmak için gittiği büyük şehirden yıllar sonra kesin dönüş yaparak sahil kasabasında babasının yanına yerleşir. Annesi tarafından hiç sevilmeyen, pastanede sürekli ve gereğinden fazla çalıştırılan Derin, artık Uğur’a olan aşkını itiraf etmeye karar verir. Peki ya Uğur… Onu sevecek midir? Yaralarını sarabilecek midir? Sevgiyle onu sarıp sarmalayacak mıdır? Bu yaz, beraberinde neleri getirecektir?

Bu kitap denizlerden şehirlerden

Merhaba ben Musa. İnsanın zülmünden kağıda kaleme sığınıyorum. İçimde biriken duyguları benim gibi gözü burnu olan insana anlatmanın faydasız olduğunu öğrendiğim bir yaştayım. Bu sebeple yazmak işine giriştim. Belki bir gün benim gibi gözü burnu olan insan kardeşlerim bu cümlelerimi bu kağıtlardan okuyacaktır. Ben Musa...

19 yıl önce bir hemşire tarafından yanlışlıkla karıştırılan iki bebek…

Bir medrese hocasına sosyal medya üzerinden ulaşan hristiyan bir adam? Pes etmeye hiç niyeti yok gibi...

Her hikayenin sonu geçmişe çıkıyor. Belki de “geçmiş” bir hikayeden oluşuyor. “O kadar geliş ki, insanlar seni yeniden tanımak zorunda kalsın.”