Yalnızlık bazen zaruri bazen fuzuli bazı durumlarda ise kaçış adasıdır. Zihin seviyesinde kimsenin olmadığı kedilerle dolu bir adada olmak yalnızlığı sevdirebilir. Hayır, henüz delirmedim.

Kitabımın kaynağı rüyalarımdır....

Sık sık ruhsal bunalımlar yaşar,kendimizle içsel çatışmalar yaşarız. Peki sahiden kendimizle mi? Hayır. Ona toplumun beklentileri,ego gibi çeşitli isimler verebiliriz. Ben “Canavar” demeyi tercih ediyorum. Canavar, bir zamanlar masum bir çocuğun hayal gücünde doğar, sonra büyür, kuvvetlenir ve sonunda biz farkında bile olmadan onun esiri oluruz. O, bir gölge gibi peşimizden gelir, her adımda bizi takip eder, ama onu görmeyi reddederiz. Bu kitabın amacı, o gölgeyi nihayet fark etmek ve ondan özgürleşmek için gereken adımları atmak. Ama unutmayın, bu yolculuk kolay olmayacak. Çünkü, en büyük düşmanımız, çoğu zaman kendimiziz.

Benden bana akışta

" Ben sonsuz uzayım ve onun sonsuz yıldızları olduğum için, siz de böyle yapın. Hiç bir şeyi bağlamayın. "

Normal bir hayatı ve sadelikte yaşayan rümeysa Birgün zorla mafya tarafından kaçırılır ve orda Talha ile karşılaşır. ve hayatın onlara bir sürprizi var. Bakalım hayat onlara ne gösterecek okuyup öğrenelim Herkesi Rümeysa ile talhanın hikayesini okumaya davet ediyorum.

Holdingin o devasa cam kapısından içeri girdiğimde kendimi karınca gibi hissettim. Herkes o kadar uzun, o kadar zayıf ve o kadar ciddiydi ki... Sanki içeride bedava gülümseme dağıtıyorlardı da, herkes oruçluydu. "Pardon," dedim danışmadaki, boyu benim iki katım olan kıza. "Ben Sona. Mutfak bölümü için gelmiştim ama..." Kız bana şöyle bir baktı, sanki bir uzaylı görmüş gibi. "Sona Aydın? Siz Mert Bey`in yeni asistanısınız. 45. kat, sağdaki ilk oda. Bekletilmeyi hiç sevmez." "Asistan mı?" dedim şokla. Ben börek açmaya, çay demlemeye gelmiştim? "Yanlışlık olmasın? Ben güzel kısır yaparım ama dosya falan..." "Hemen çıkın Sona Hanım. Mert Karahan bekliyor."