34. Bölüm

YİNE YALAN

Elif Eylül Özmen
margaritga_okur06

2 gün sonra

 

Kimsede ses seda yoktu ne katilde ne babamda ne de gizemli F'de. İki gündür babamı takip ediyordum bir iki yer dışında gittiği yerler aynıydı ama sadece iki yer değişik hissettirmişti. Nedendi bilmiyorum garipti tanıdık hissettirmişti. Onu dışında F'in dediklerini çözümlendirmeye çalışmıştım gerçekten de babamın cümleleri ile örtüşüyordu. Özellikle de

 

"Saç tellerin rüzgârda değil, hatıralarımda savruluyor. Gözlerini tekrar görene kadar uyumayacağım.

Kendini ve onun da gerisini hatırlarsan, beni bulursun."

 

Bu mesajın bir kısmı. Babam da hep geçmişin çok önemli olduğunu ve her şeyi unutup geçmişi unutmamamız gerektiğini söylerdi. Bu yüzden benzer hissettirmişti .Saç tellerinin rüzgârda değil hatıralarında savrulduğunu söylemişti .Demek ki benim geçmişimde ya da birçok anımda yanımdaydı. O zaman şimdi gelen biri olmazdı geçmişten gelen biriydi .Belki de gerçekten de babam . Kendimi ve onun gerisini bulmamı istemişti kendimi tam bulamamıştım. Ama onun gerisi neydi onun İşte tam anlamamıştım . Babama olan şüphelerim giderek artarken artık ona normal bir gözle bakamıyorum direkt F isimli kişi olduğunu inanmıştım . Artık bir yanım hala yapmayacağını düşünse de böyle düşünmekte haksız sayılırdım hem temkinli olmak iyiydi . F'nin babam olduğunu bulduğumu varsayarak bu konuyu bir süreliğine kapadım . Şu anda kafam kazan gibiydi o yüzden bununla uğraşamazdım.

 

Pelin'i bulduğumuz için kalbimin bir yanı ferahlasa da Pelin'in tesise ya da ekibine ihanet edip etmediğini öğrenmek için birkaç haftalık teste gitmişti .O yüzden yine de aramızda çok olmayacaktı. Güven her şeyden önemliydi .Özellikle de mesleğimiz Ajan olduğu için güvenmek iki katı önlem almamızı gerektiren bir eylemdi. Şu anda Kendime yapacak bir iş bulamamıştım bir yanım babamın yanına gidip konuşmak istese de ne konuşacağım hakkında emin değildim. Ayrıca katilin hala beni kurtarmasını sindirebilmiş de değildim .Belki bir mesaj gelir umuduyla telefonumu yanımdan hiç ayırmıyorum. Can sıkıntısını bir nevi geçirmek için aklıma gelen fikirle tesisin ortak alanına gittim. Orada en azından televizyon izleyebilirdim. Kafam almasa bile şu anda bir insan görmek istemiyordum yalnız olabileceğim yer daha iyiydi . Odalarda televizyon olmadığı için buna mecbur kalmıştım . Rastgele bir tane kanalı açtığımda bir tane haberin başlığı dikkatimi çekti hemen habere dikkatle izlemeye koyuldum. Lakin gördüğüm resim ile neredeyse ağzım yırtılacaktı. Ekranda annemin ne işi vardı ? Hem de öleli yıllar olmuş olmasına rağmen. Son iki gündür babam çok göz önünde bulunmaya başlamıştı bu da nedense oldukça riskliydi belki de babamın başının altından çıkmıştı . O kadar güvensizdim artık. Spiker konuşmaya başlayınca dikkat kesildim

 

"Ünlü iş insanı Fatih Akça yıllar önce ölen karısı gibi ölecekti ! Peki Fatih Akça'yı kim öldürmeye çalıştı? Yakında ! "

 

Bu haber de neyin nesiydi ? Yalan olduğunu biliyordum babamı bir nefes gibi takip ettiriyordum o yüzden sorun yoktu. O anda her şey benim için durmuştu telefonuma bir bildirim düşünce öylesine izledim. Bu bir videoydu . Ne olduğunu anlamadan elim videoya gidince karşımda bir sandalyeye bağlanmış annem ve maskeli bir şekilde duran ama maskesi olmasına rağmen güldüğü belli olan katil vardı . En son katilin verdiği flaşta bir video izlemiştim. Annem orada 'Benim öldüğümü sanarken ben çok iyi yaşıyordum.' gibi bir şeyler söylemişti . Ama o zaman gerçekten kabul etmemiştim. Ancak şu anda videoda oldukça canlı duruyordu. Her zamanki halinden daha bitkindi çökmüştü ama yaşıyordu. Belki benim annem değildi. Onun gibi görünmüyor onun gibi bakmıyordu . Belki de gerçekten o değildi halisülasyon falan görüyordum. Delirdim derken gerçekten şaka yapmamıştım deliriyordum sanırsam. Ben daha bunu idrak edememişken katil konuşmaya başladı.

 

"Canım benim artık bitmesi gerekiyordu sanki boşuna oynuyormuşuz gibiydi artık birilerinin gerçek anlamda ölmesi gerekiyor. Ve geriye kaldı üç kişi. Annen ölünce geriye üç kişi kalacak . Evet yanlış duymadın kim olduklarını söylemek isterdim ama gerçekten kısa bir zaman kaldı. Biraz beklemen gerekecek sadece birkaç hafta bile olabilir ya da birkaç ay her şeyden kurtuluyoruz artık ."

 

Bu video ne zamana aitti bilmiyordum ama o kadar da yeni değildi. Demek ki o üç kişinin ölümü birkaç haftaya sığmamıştı .Daha ben bakamadan anneme değen kurşun beni de deldi geçti. Her ne kadar anneme karşı farklı hissetsem de o silahın ona gelmesi kötü hissettirmişti. Sonuçta annemdi. Silah kalbinden girip orada kalınca katil birkaç el daha ateş etti . Dur diye haykırıp bağırmak istesem de ağzımı açamadım. Bağırsam da bir şey değişmeyecekti çünkü .Belki de bağırdım ama duyamadım kulaklarım dondu . Az önce gözlerimin önünde annemin infazını görmüştüm . Hemde defalarca kez .Gözlerim kana boyanmıştı . Yaşayan bir ölü gibiydim ama sessizce gidiyordum .Tam o sırada her şey giderek Bulanık bir hal aldı . Bildiğim her şey her zaman yalandı ve ben bunca yıl bunu fark etmemiştim. Annem de ölmüştü. Asıl şimdi gerçekten ölmüştü. Belki bu video gerçek değildir diye düşünmek istedim bir an yapay zeka çok gelişmişti çünkü . Ama bu mümkün olamazdı emindim zaten katil yapmıştı belki de gerçek değildi şu zamana kadar katilin yaptıkları göz önüne gelirse bu da onun için çocuk oyuncağıydı . Tamam belki yapay zeka olabilirdi saçma ama bir ihtimal sonuçta katilden bahsediyoruz .Artık gerçekliği ayırt edemiyordum . Benim için bir anlamı kalmamıştı gözlerimin önüne hissiz bir sis bulutu çökünce sessizce teslim oldum . Annem ölmüştü ve bende videoda sessizde izlemiştim ama önceki kadar acı hissetmiyordum. Sanki ruhum derin bir nefes almıştı neden böyle oluyordu?

 

 

Birkaç saat sonra

 

"Büyük ihtimalle bir kabus görmüş ama ne kadar gerçek sandıysa fenalaşmış birazdan kendine gelir endişelenecek bir şey yok . Fark ettiğime göre uzun süredir de iyi beslenmiyor bu serum iyi gelebilir. Bitince serumu çıkarabilirsiniz . Görüşmek üzere ." Doktor kapıya doğru ilerlerken Volkan doktora yanıt verdi:

 

"Anladım sağ olun . Serum bitince ben çıkarım sorun yok. Görüşürüz abi. "

Doktor çıkınca Volkan odanın bir köşesine çekildi Cihangir ellerini saçlarına geçirip odada turlar atmaya başladı.

 

"İki dakika yalnız bıraktım biliyordum başına bir şey geleceğini fenalaşmış katil yine yaptı yapacağını . Bir kanalı satın alıp bir haber yaptırmış ya ! Sadece Ada'nın görmesi için! Şans eseri Ada da o saatte televizyona bakıyormuş . Kafayı yiyeceğim ya! Haber gerçek değilmiş ama yine de etki etmiş."

 

Cihangir'de benim için endişelenmiş olmalıydı biyolojik ailemden çok ailem olan kişilerden biriydi. Ama ben az önce doktorun dediğine takılmıştım. Kabus mu? Kabus gördüğümü ve onun yüzünden fenalaştığımı böyle bir ihtimal olabileceğini söylemişti. Ama benim gördüklerim kabussa neden bu kadar gerçek hissettiriyordu? Neden bu hissi hissediyordum? Hısler ölmüştü artık acıma duygusu da yok olmuştu. Bu hikayede zaten en başından beri annem ölmeyecek miydi? Sadece en can yakan kısım bunun hiçbir şekilde de değişmeyecek olmasıydı. Annem her türlü sonda da ölmüş olacaktı ne zaman öldü önemli değildi sonuçta hep ölüm vardı sustum . Odada yalnız kalmak için bekledim katil yine bana bir oyun oynamıştı hem de bu sefer acı bir şekilde. Ama nereden bilebilirdi ki benim acıyla beslendiğimi kafamda yeni bir planın tilkileri şimdiden dönmeye başlamıştı. İşte şimdi her şeyi açıklığa kavuşturma zamanı yaklaşıyordu .Az önce gördüğüm görüntüleri aklımdan silmeye çalışarak ortamdan soyutlandım. Belki ben ölecektim ,Volkan da ölecekti ,o da ölecekti , bu da ölecekti bilemezdim ama kimin öleceğini belirleyebilirdim . Tekrar hücrelerimin uyuşmaya başladığını hissedince daha sıkı bir şekilde gözlerimi kapadım açmama gerek yoktu .Tekrar uyandığımda annem de dahil bu olayları hatırlamak istemiyordum . Anneme dair acı şeyler geçmiş. Anılar, artık hiçbir şey önemli değildi yoluma bakacaktım. Annemi on yıl boyunca silemeyen ben bir günde silmiştim belki de en iyisi buydu. Gözlerim karanlık bir boşluğa gömüldü ne olacağını bilmeden…

Bölüm : 31.01.2026 21:08 tarihinde eklendi
Okur Yorumları Yorum Ekle
Hikayeyi Paylaş
Loading...