Bölüm 10 Yakın Gerçekler

Hayatımızda kaybettiğimiz kadar kazandığımız zamanlarda oluyordu. Bazen bir arkadaş, bazen bir kardeş ve bazense aşk...Ben ne kazandım bilmiyorum, ne kazandığımı zaman gösterecekti.

Dizlerimdeki hareketlilikle gözlerimi açtım. Daha sonra ise yanımda bir hareketlilik oldu. Kafamı yasladığım koltuktan kaldırdım, Arel gözlerini ovuyordu o da yeni uyanmıştı.

Asel...

Sus iç ses.

Tamam...

Arel bana döndü ve gülümseyerek "Günaydın bal" dedi. Bende hafif gülümseyerek "Günaydın" dedim ve devam ettim "Saat kaç?". Arel masanın üstündeki telefonunu alıp saate baktı ve bana dönüp "14.30" dedi. Saçlarımı geri atıp "Bayağı uyumuşuz" dedim. Gözleri açıkta kalan boynumdaydı, dediğime karşılık sadece kafasını salladı.

Ona baktığımı fark edince gözlerini çekip ensesini kaşıyarak ayağa kalktı. "Ben artık gideyim" dedi, bende hemen "Hayır!.. Yani abim gelene kadar gitmesen olur mu?" diye sordum. Anlayamamış gözlerle bana baktı.

Asel korktuğunu bu kadar belli etme..

Yapamıyorum...

"Sen iyi misin?" diye sordu. Anlamıştı korktuğumu... "Şey, evet iyiyim" dedim. Kafasını sallayıp tam yanıma dibime oturdu. Ona baktığımda bana gülümseyip "Filme ne dersin?" diye sordu. Gülümsedim ve "Olur" dedim.

Filme başlamadan önce bir şeyler atıştırıp kahve içtik.

Mutfağı topladıktan sonra filmi izlemeye başladık, sürükleyici bir filmdi. Filmin ortalarındayken omzumda bir el hissettim fakat tepki vermedim filme dalmıştım. Daha sonra kulağımın dibinde nefes alış verişini hissettim. Dudakları aralandı sanki ve konuştu "Koca 1 yıl beni nasıl fark etmedin Bal kız" dedi ve bir şey dememe izin vermeden devam etti "Her gün sana daha çok aşık olurken, sana daha çok bağlanırken nasıl fark etmedin" dedi ve güldü "Hoş, hata bende yanına gelemeyecek kadar korkaktım" dedi ve sustu.

Öylece kalmıştım o ise dibimde duruyordu yani sanırım. Yavaşça ona döndüm, dibimdeydi yanılmamıştım. Birbirimize haddinden fazla yakındık, nefesi dudaklarıma çarpıyordu ve bu karnıma ağrılar girmesine neden oluyordu.

Ona öylece bakıyordum sadece dedikleri hala kafamda yankılanıyordu. Ben aşkı bilmezdim bugüne kadar da hiç tatmadım, neden bilmiyordum ama aşktan korkan ama inanan biriydim. İnanma sebebim annem ve babamdı, korkma sebebim ise hayatımda her şeyin yarım kaldığı gibi aşkımın da yarım kalmasıydı..

Boğazımı temizledim, Arel bir dudaklarıma bir de gözlerime bakıyordu. "A-arel sen ne dediğinin farkında mısın?" diye sordum, o ise gülümsedi ve "Ben ne dediğimin farkındayım Bal ve artık sana uzaktan bakmak istemiyorum. Sana bunu hafta sonu anlatacaktım fakat elime böyle bir fırsat geçmişken söylemek istedim, ister kabul et ister etme ben hayatımın sonuna kadar bir tek seni seveceğim ve hayatımda ilk ve tek sevdiğim kadın sensin belki inanmazsın sana kalmış ama şunu bilki deniz balından vazgeçemez kelebeğim..." dedi.

Beni bir çıkmaza soktuğunun farkında mıydı?!..

Cevap vermemi bekliyordu biliyordum fakat verecek bir cevabım yoktu bu konulara ayıracak vaktim de yoktu. "Arel bak duyguların gerçekten güzel önemli ve değerli de ama" derken lafımı böldü "Ama deme Asel o cümle bırak ama dan önceki gibi kalsın devamı beni yaralamaktan başka birşey getirmez.." dedi bende devam edemedim. Derin nefes alıp verdim ve dediklerine sadece kafamı salladım.

Ayağa kalktı "Ben gideyim artık bence" dedi. Kafamı kaldırıp gözlerine baktım, gitme diyemezdim yine yalnız kalacaktım ve çok korkuyordum. Tam ağzımı açmıştım ki kapı çalındı kaşlarım çatıldı bize kimse gelmezdi abimin anahtarı vardı, Batuhan abi habersiz asla gelmezdi. Arel'in lafıyla düşüncelerimin arasından sıyrıldım "Birini mi bekliyordun?" diye sordu. Kafamı hayır anlamında salladım ve ayağa kalkıp Arelle birlikte kapıya geldik.

Arel bana izin vermeden kapıyı açtı fakat kapıda hiç kimse yoktu, Arel etrafa bakındı bana döndü "Kimse yok" dedi. İçimi korku sarmaya başlamıştı. Korkan gözlerle ona bakıyordum yine ellerimle uğraşmaya başlamıştım. Gözleri ellerime kaydı, korktuğumu anlamış gibi hızla yanıma geldi ve ellerimi tuttu.

"Sakin o-" demesine izin vermeden "G-gitme Arel" dedim. Öylece baktı bana "T-tamam buradayım gitmem" dedi. Arkasını döndü tam kapıyı kapatırken durdu kafası yerdeydi bir şey vardı sanırım "Arel?". Yere eğilip eline bir zarf aldı, zarfı inceledi ve bana döndü. "Sana gelmiş üstünde senin ismin yazıyor" dedi ve zarfı bana uzattı. Zarfı alıp titreyen ellerimle açtım, içine baktım fotoğraf gibi bir şey vardı zarftan çıkarıp baktım.

Zaman tekrar durmuş gibiydi küçük Asel yine içimde bir yerde olduğunu hatırlatmıştı. Donup kalmıştım, nefes alamadığımı hissettim. Çığlık atıp fotoğrafı elimden attım, geri geri adımladım. Arel yere düşen fotoğrafa baktı ben ise duvarın dibine çökmüş yine ellerimi saçlarıma geçirmiş düşen gözyaşlarımla boşluğa bakıyordum. Bir süre sonra yanımda bir hareketlilik hissettim. Tepki verecek halim kalmamıştı. "Asel, güzelim iyi misin?" diye sordu, ben mi? iyi mi? ben ne zaman tam olarak iyi olacaktım ki?....

Bir şey diyemedim, ona baktım kızarmış gözlerimle dayanamayıp boynuna sarıldım. Şimdilik ihtiyacım olan tek şey buydu. Şaşırmıştı öylece kalmasından belliydi bir süre sonra kollarını belime doladı "Kimdi onlar" diye sordu. Buna cevap verecek gücü kendimde bulamıyordum ama ne kadar istemesem de dudaklarımdan dökülen kelimeler canımı yaktı, kalbimi kül etti "A-annemle Babam". Bir süre öylece kaldı sonra sarılışı sıkılaştı "Sakin ol, ben yanındayım güzelim" dedi, ellerini saçlarımda hissettim.

Bir süre öylece kalmıştık daha sonra kendime gelip geri çekildim ayağa kalkıp fotoğrafı alıp bakmadan parçaladım. İçeri geçip koltuğa oturdum, Arel de kapıyı kapatıp içeri gelmişti önüme diz çöküp ellerimi tuttu ona baktım "Arel rüyaydı de lütfen, gördüklerinin hepsi rüyaydı de" dedim çaresizce. "Bal, rüya değildi ama sondu..Sana söz bunu yapanı bulacağım ama lütfen yapma bunu kendine,ağlama dökme gözyaşı...Senin döktüğün her gözyaşı benim içime yangın" dedi derin nefes alıp verdim kafamı salladım. Ellerime öpücük bıraktı sonra alnıma küçük bir öpücük bıraktı ve alnını alnıma yasladı her nefesini verdiğinde dudaklarımda nefesini hissediyordum.

Dudaklarımı araladım "Seni yıllardır tanıyor gibiyim" dedim. Az önceki manzarayı unutturmak istiyordum ama istesemde unutturamazdım. Ama ayak uydurabilirdim, yalandan da olsa.

.....................................................................

AYYYY HELÜÜÜÜÜÜÜÜ

BOMBA GİBİİİİİ GELDİM YAVRULARIMMMMMMMM

NASILSINIZZ İYİ OLUNNNNN

SİZİ ÇOKK SEVİYORUMMMMMMMMM