ALINTI

Merhaba bölüm tamamlanmadı ama vakit bulabildiğim zamanlarda yazmaya çalışıyorum yayın tarihini bu hafta içinde en kötü önümüzdeki hafta sonu duyuru yaparım ayrıca şuana kadar ki destekleriniz için çok teşekkür ediyorum benim için ne kadar önemli olduğunu bilemezsiniz

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Gözleri büyük değildi; derindi. İçine bakıldıkça insanın yüreği yumuşuyordu. İçimden bir sıcaklık geçti… sessiz, güçlü ve yakıcı. Bu sevgi başka hiçbir şeye benzemiyordu. Kelimelerin taşıyamadığı bir şeydi bu .Elimde olmadan yanında gittim onunla aynı hizaya gelmek için eğildim etrafına baktı sonra bana baktı daha çok baksın istedim annesi gibiydi bana az bakıyordu
Ne diyeceğimi bilemiyordum. Yutkundum.
Büyük büyük açılmış gözleriyle şaşkınlıkla bana bakıyordu. Elini ağzına götürmüş, sanki dişini kaşıyordu.
— Baba… dişim kaşınıyor.
Ağzını açtığında… gerçekten diş çıkardığını gördüm. Kalbim bir an duracak gibi oldu.
— Baba, acıyor. Annem geçer dedi ama acıyor…
Elini yavaşça ağzından çekip tuttum.
İlk defa söyleyecektim. Ve ben… delicesine gergindim.
— Oğ… oğlum.
Baban sarılsın mı sana? Belki acın geçer…
Tam sarılacaktım ki, beklemediğim bir şey oldu.
O bana sarıldı.
Kolları boynuma dolandı. Küçük bedeni göğsüme yaslandı. Kokusu ciğerlerime doldu ve sanki o anda yeniden doğdum. Evet… bana sarılan çocuk benim oğlumdu.
— Baba… acıyor, dedi huysuzca.
Başımı kaldırdığımda onu fark ettim.
Şu an kucağımdaki bu varlığın sebebini…
Kardelen uzaktan bizi izliyordu.
Gülümsüyordu.

Ve o gülüş… içimdeki bütün yaraları tek tek okşuyordu.