Fragman

2018 -MUĞLA

Denizi severdi… Yıldırer. Her zaman söylerdi:
“Denizde yaşamak da, denizde ölmek de güzeldi… çünkü denizde kimsesizdi. Ne geçmişi vardı ne de geleceği; sadece şimdiki an vardı. Akan su bir daha aynı su olamayacak kadar değişkendi, tıpkı insanlar gibi… bir saniye önceki biz, bir sonrakiyle aynı değildi.”
Deniz, onun için bir özgürlük, benim için ise tarifsiz bir hüzün demekti. Her dalgada, Yıldırer’in sözleri zihnimde yankılanıyordu,
Gözlerimi ufka diktiğimde, denizin sonsuzluğunda kendi kırgınlığımı ve yalnızlığımı görüyordum

zihnim hâlâ onun sözlerinde takılı kaldı. “Denizde yaşamak… ve ölmek…” Belki de Yıldırer’in sevdiği deniz, benim enkazım olacaktı
Kumların üzerinde otururken ellerimi karnıma götürdüm, titreyen ellerimle hafifçe bastırdım.
“ Birazdan… denizde kaybolacağız,” diye fısıldadım kendi kendime,
“Ama baban… baban bizi bulacak… hiç bırakmayacak…”
Denizin derinliği hâlâ davetkâr görünüyordu,

Deniz hafifçe kıpırdadı, rüzgâr saçlarımı savurdu

Gözlerimi denizden ayırmadan yürüdüm

Elimde beyaz bir nilüfer vardı.
Bu sefer… bu sefer ben sana nilüfer vereceğim Yıldırer
Adımlarımı denize doğru attım,
Nilüferimi sıkıca tuttum; parmaklarım titriyordu,
Nilüferi uzattım, ama denizin ortasında hâlâ ulaşılmaz bir silüet vardı. Elimle ona doğru uzandıkça, sanki zaman durdu;
gözlerim dolu doluydu.
Nilüfer parmaklarımın arasından hafifçe sallandı ve suyun yüzeyine değdi. Küçük dalgalar onu alıp götürdü,

Ben de… nilüfer gibi denizde kaybolmak istiyordum.

“- Ben de… seninle, kaybolmak istiyorum beni ona götürebilir misin Nilüfer ” diye fısıldadım,

yeni bölüm geciktiği için çok özür önümüzdeki bir kaç içinde yayınlayacağım