12. Bölüm

KARANLIĞI AYDINLATAN IŞIKLAR

Noctrixa
noctrixa

8 YIL ÖNCE ROMA , DEPO

 

Zifiri karanlık bir depo. Göz gözü görülmeyen bir bilinmezlik ama bu bilinmezlik ışıkları açtığında 'kabusun içinde miyim' dedirtecek. Işıklar açıkken kendini güvende sanıyorsan ... HAYIR DEYİLSİN. Işığı açtığında ne göreceğini bilmiyorsun . Işık her zaman güvenli değildir. Dikkat çeker, görmek, zihninin ikrah etmesine sebep olur. Yada o ışığı açmazsın yoluna devam edersin . Ya o ışığı küçük yaşta açtıysan...

 

Bir çocuk kafeslerin ardından çıkmaya çalışıyordu, burada kalamazdı, diğerleri gibi satılamaz ve bir eşya gibi yaşayamazdı. Son çaresi kaçmaktı . Kaçmazsa ölürdü burada . Kafesin demir parmaklıkların ardın geçmeye nereyse başarıyordu sadece sağ ayağını kurtarması gerekiyordu. Çocuk ayağını çıkarmayı uğraşırken dışardan silah sesleri duyar . Çocuk korkar ama cesareti ağır basar , bir hışımla ayağını demirliklerden kurtarır ama ayağı çok fena ağrımaktaydı. Kendi toparlar , iki eliyle destek alarak ayağa kalkar . karanlığın içinde topallayarak yürüyordu ama açı dayanılmazdı gözlerinden yaşlar süzülüyordu. Çocuk ağrıdan dayanamaz yere düşer .Dışardaki silah sesleri artmaya devam ediyordu. Birden depo kapısı çok hızlı bir şekilde açıldı. Açılır açılmaz bir şey savrulur. Bir adam gözleri fal taşı gibi açılmış ellerini arkaya doğru gitmeye çalışıyordu. Gözlerinden yaşlar akıyordu . Adam geri geri giderken , çocuğu görür. Elliyle hızla çocuğunun kolundan bir hışımla tutup çeker. Çocuk açıdan bağırır. Adam çocuğun bağazına bıçağı dayar ve karşıdaki kişiye tehdit eder

 

ADAM: GERİ CEKİL YOKSA ÇOCUK ÖLÜR GERİ ÇEKİL LAN ÇOCUĞU GÖZÜNÜN ÖNÜNDE ÖLDÜRÜRÜM ONU YANIMDA GÖTÜRÜRÜM

 

Çocuk sesli bir şekilde ağlamaktaydı . Karşıda bir siluat vardır ama yüzü seçilmiyordur ve tek bir ses duyulur.

 

BAM

 

Adamın elindeki bıçak düşer ve geriye düşerek betonun üstüne boylar . Çocuğun yüzü kan damlaları ile kaplanır . betonun üstünde kan hızla yayılmaya başlar . Siluet hayla orda durmaktadır . tek bir cümle duyar

 

KILLY: Hedef temizlendi

 

Siluet arkasına döner bir kaç adım atar ve ardına hızla dönüp silahı doğrultur. Gördüğü şey bir çocuğun topallayarak, gözlerinden yaşlar akarak ona doğru koşuyordu. Kılly silahını indirir. Koşan çocuğa doğru bakar, çocuk sanki son şansıymış gibi KIlly doğru koşmaktadır . Çocuk hemen Killy nin beline doğru sarılır sımsıkı , bırakmak istemez . Çocuk sessizce ağlıyordur .

 

KILLY: bırak çocuk beni...

 

Çocuk umursamaz sadece sımsıkı sarılmaya devam eder . kolları titriyordu ama bırakmıyordu. Çocuktan bir cümle çıkar.

 

ÇOCUK: beni bırakma...

 

Bir sessizlik oluştu . Kılly ne dediğini anlamaz tam Rusça konuşuyordu ama mırıldanıyordu .

 

KILLY: bırak artık beni çocuk Başıma bela olacaksın.

 

Çocuğun bırakmaya niyeti yoktu. Ellerini öyle bir kilitlemişti ki hareket bile edemiyordu. Kılly ilk defa çocuğun gözlerinin içine bakar . Çocuğun bırakmaya niyeti olmadığını anlamıştı . Kılly zorda olsa çocuktan ayrılır. Üstündeki ceketi çıkartıp , çocuğa giydirir. çocuğun üstünde beyaz ama kan damları ile bulaşmış bir tişört vardı başka bir şey yoktu . Çocuğun vücudunda morluklar çiziler kesikler vardı. Kılly çocuğu kucaklar ve oradan uzaklaşırlar.

 

Deponun içinde eşyalar vardı yani insanlar . Kılly nin öldürdüğü adam ise bir pezevenkti . Adamın yer altı duyulan ününden rahatsız olan insanlar vardı. Bu rahatsızlığın giderilmesi için Kılly tutmuşlardı. Kılly de işini halletmiş ve parasını alıp oradan gitmişti. Şimdi gerisi polise aitti. Kılly görevini yapar ve parasını alıp ortadan kaybolurdu. Böyle bir paralı asker bulmak zordu. En zoru onu bulmak ve anlaşma yapmasıydı. Kılly ismi nadir kişilerin duyduğu bir isimdi am en korkutucu olan şey ise Kılly isminden başka nedir neçidir bilmemesiydi. Buda onu daha tehlikeli birine yapıyor olmasıydı.

 

Kılly, yağmurlu bir havada arabayla birlikte orman yolların asından gitmekteydi. Çocuk arka koltukta . Ceketin içine sinmiş bir şekilde yatma pozisyonu almış duruyordu. Kılly nin gözleri diki aynasına kayar . İlk önce yola sonra çocuğa bakar. Çocuğun titrediğini görünce eliyle klimayı açar sıcak havaya ayarladı. Tekrar gözü yola döndü , derin bir sessizlik vardı. 10 dk önce olan şeyleri idrak etmeye çalışıyordu çocuk. Nerden nereye gelmişti, Kılly onun son umuduydu . Gözlerinin önüne Kıllynın onu öldüreceği yada onu bırakacağı düşüncesi içini kemiriyordu. Her şey aniden gelmişti , aniden ona sarılması bile gerçek dışı gelmişti ama artık gerçekti.

 

Dışardan yağmur sesleri geliyordu , yağmur damlaları arabanın camlarını vuruyordu. Biraz daha ilerlediğinde durur. Kılly arabanın dışına çıkar ve arka kapıya yönelir. Arka kapıyı açıp çocuğu tekrar kucaklar ve ayağı ile tekrar örter kapıyı. Kılly arabanın kilidini dokunup kitler . Çocuk etrafına bakar ama zifiri karanlık olduğundan bir tırsar gözlerini sımsıkı yumar . Kılly karşısındaki kulübeyi doğru ilerler , kulübenin gıcırdayan tahtaları çocuğun kulaklarında yankılanır. Kılly kulübenin içine girer , ayağı ile kapıyı kapatır ve dirseği ile ışıkları açar . Çocuğu ise diyer odaya doğru ilerler. Odanın ışıklarını tekrar dirseği ile açar , çocuğu yatağın üzerine dikkatlice koyar. Elini çocuktan ayırırken Çocuk tekrar Kıllynin elini sımsıkı tutar rusca

 

ÇOCUK: не уходи, пожалуйста, не уходи

 

Çocuğun gözünden yaşlar akmaya başlar. Kılly ne yapacağını anlayamaz ilk defa böyle bir durumla karşılaşıyordu hatta çocuk başına bela bile olabilirdi.

 

KILLY: Bir şey yok seni bırakmayacağım eeeeee korkulacak bir şey yok ... elimi bırak artık

 

Çocuk , daha sıkı sarılır eline. Kılly öylece durur bir şey diyemez.

 

KILLY: bırak artık , sadece bir kaç şey alacam çantamdan

 

Çocuk tutmaya devam eder sonra yavaşça bırakır, Kılly odadan çıkar ilk defa böyle bir şey yaşıyordu. Çocuğa tam olarak nasıl davranacağında bilmiyordu. Kılly dışarı çıkar aracı kilidini açar ve çantasını alır tekrar kilitler aracı . Kulübeye döner kapıyı kapatıp kitler . Çantasından ilk yardım kitini çıkartır , çantasını eliyle karıştırırken eline çikolatalı bir gofret gecer. Gofrete bakar . Sonra çocuğun kaldığı odaya girer . Çocuk badas kurmuş bir şekilde bakıyordur etrafına. Kılly çocuğun yanına oturur. İlk yardım kitini açar . Tekrar çocuğa bakar, çocuğun üstündeki ceketi çıkartır. Çocuğun kollarında bacakların morluklar daha belirgindir . Çocuğun tişörtünü cıkartır. Çocuğun sırtında çeşit çeşit yaralar vardır . kimileri yeni iyileşmiş kişisi enfeksiyon kapmış yaralar vardı. Kılly pansuman yapmaya başlar . Çocuk sessizleşir , bir şey demez Kılly nin yaralarını temizlemesini izin verir.

 

Çocuğun yaralarını temizledikten sonra Kılly çantasından siyah bir tişöt getirir. Çocuğa verir . Çocuk tişörtü giyer, Kılly ise yatağın yanındaki sehpaya gofreti bırakır. Işıkları kapatır ama kapıyı kapatmaz ve odadan çıkar. Çocuk öylece kalı kalır . sonra örtüyü kendisine cekip yatar ama uyumaz

 

Kılly tekli koltuğun üstüne oturmuştur. Görevin yorgunluğu üstündedir ama uyuyamıyordur. eline mavi deri kaplı not defterini alıp yazılar yazmaya başlar , en azından rahatlamasına yardımcı oluyordu yazmak .

 

01:52

 

Kılly uyumaz defterini yazmaya devam eder , çocuk ise odan cıkmış karşı koltuğu yatmış Kılly bakıyordu. Kılly çocuğun olduğunu biliyordu ama bakmaz ona

 

KILLY: ismin ne çocuk

 

Çocuk irkilir. Kılly nin ne dediğini anlamaz . Kılly çocuğun yüzüne bakmaz yazmaya devam eder . İnglizce konuşur

 

KILLY: What's your name kid?

 

ÇOCUK: ... Iven

 

Kılly bir şey demez yazmaya devam eder , çocuk Kılly izlemektedir. Onun her hareketini gözlemliyordur ama içinde garip bir his vardır. Bu hissi hiç tatmamıştı.' ya beni bırakırsa' ' ben gerçekten kimim' 'tekrar yalnız kalırsam' bu gibi düşünceler kafasına doluyordu ama Kılly baktıkça garip bir güven hissi geliyordu. Çocuk gözleri yavaşça kapanmaya başlar son kez Killy bakar ve uykuya dalar.

 

04:01

 

çocuk gözlerini aralar , kulaklarının arabanın motor sesiz yağmur damlacıklarının asfalta düşüşü kulaklarına yankılanıyordu. Üstüne örtülmüş bir deri ceket vardı. Hava hayla karanlıktı, Kılly şoför koltuğunda tam odak yola bakıyordu. Çocuk yattığı yerden doğrulur. Gözlerinden yaşlar akmaya başlar istemsizce akıyordur. Sessiz bir ağlayış , sıcak bir yer , bir battaniye , bir sarılış ona yeterde artmıştı. Kimse onu böyle davranmamıştı. Hayatında ilk defa bir sıcaklık hissetmişti.

 

KILLY: istediğin kadar ağla, rahatlarsın.

 

çocuk onun ne dediğini anlamasa da hissetmiştir. Çocuk göz yaşlarını siler . Kılly bir dükkanın önünde durur. aracı park eder ve araçtan çıkar. Arka kapıyı açar ilk önce çocuğu kucağına alır sonra deri ceketi alıp çocuğun üstüne örter. Dükkanın içerisine girerler , dükkanın içersinde türlü türlü eşyalar vardır. ellilerinde bir kadın karşılarını cıkar.

 

KADIN: Size nasıl yardımcı olabilirim hanımefendi ve küçük bey.

 

KILLY: çocuğa uygun bir kaç kıyafet, buraya gelirken bavulumuz karışmış . Çocuk hasta olmasın diye kıyafet almam gerekiyor.

 

KADIN: tabi madame

 

Kılly çocuğu yere bırakır , samimi bir gülümseme ile

 

KADIN : gel bakalım buraya küçük bey sana kıyafet bulalım.

 

Çocuk ilk baş Killye baka sonra kadına , kadının elini tutup kadınla beraber kıyafet bulmaya giderler. Kılly dükkanın içine gezmeye başlar eski ahşap sandalyeler ,antik ama sağlam bir piyano , rafların arasında kar küreleri, eşi benzeri olmayan aynalar, antik yüzükler, bilezikler, kolyeler vb. eşyalar vardı. çocuk ve kadın el ele tutuşarak gelirler. Çocuğun yüzünde güller acıyordur sanki kıyafetler ve ayakkabılar alınmıştı, çocuğun üstünde güzel ve rahat duruyordu. Kılly nin yüzünü bile azda olsa gülümsetmişti.

 

Kılly parayı öderken çocuğun elinde bir iskambil kartları dikkatine çeker. Çocuk elindeki iskambil kutusuna bakıyordu dikkatlice. Kadın Killy dönerek

 

KADIN: sanırım dikkatine çekti.

 

KILLY: Evet... öyle gibi duruyor. O kartlarıda almak istiyorum

 

KADIN: tabi Madame

 

Çocuğun yüzünde bir gülümseme oluşur. Kadın elinde bir iskambil kartları ile çocuğa yaklaşır ona küçük bir numara gösterisi yapar . Çocuk ağzını acık bir şekilde izler.

 

IVEN: sen nasıl yaptın bunu bu muhteşem

 

KADIN: sende yapabilirsin ama baya çalışman gerekecek

 

Kılly dönerek

 

KADIN: Bunlar benden hediye olsun, bunlar bana büyük annemden kaldı , kendisi bir kart ustasıydı. Yaşım geçiyor. Kimsem yok bunlar onun olsun bekleyin lütfen .

 

kadın dükkanın diğer tarafına geçer 3 dk sonra tekrar elinde orta boyda bir sandık vardır

 

KADIN : Lütfen izin verin bu sandık çocuğun olsun , benim kimsemyok ama bu sandığın içindekiler belki çocuğun dikkatine çeker .

 

KILLY: Siz karanızı vermişsiniz artık sizi bu karınızdan döndüremeyeceğim sanırım. Tamam alıyoruz.

 

kadının yüzünde dahada belirgin bir gülümseme oluşur .

 

kıyafetlerin parasını ödedikten sonra dükkandan çıkarlar . Çocuk arka koltuğa oturur sandıkla beraber. Çocuğun yüzünde neşeli bir yüz ifadesi vardır. Araba yolculuğunu devam ederler . Kılly de bunu beklemiyordur, kadının yüzündeki kararlılığı görünce almak zorunda kalmıştı ama alanda memnundu verende . Çocuk arka koltukta oturuyor yanındaki sandığa bakıyordu ama kadın ona bir kural koymuştu. ' Evine geldiğinde yada geri döndüğünde bu sandığı aç' . Çocuk adlandıramamıştı o aklıyla.

 

IVEN: sence neden öyle dedi, Eve ne zaman döneceğiz

 

KILLY: ev ... duvarları ve çatıları olan bir yer deyildir bazen . Kendini ne zaman evde olduğunu hissediyorsan o zaman aç

 

Kılly tekrar yola döndü. Hiç böyle hissetmemişti, kendi kendine ' ben ne yapıyorum' ' bu kadarı fazlamı, çok mu ileri gidiyorum' ' o sadece bir çocuk ' o düşünceler kafasını doldurur'

 

Çocuğun gülümsemesini hissedince içine bir sıcaklık girer uzun zamandır doldurulamayan bir sıcaklık. Görevlerinde başarılı olarak gercekleştirmiş olabilirdi ama sevdiklerini korumada başarısız kalmış bir insandı Kılly

 

Sarıldığı herkesin tek tek gözlerinin önünde ölmesi ve can çekişmesi beyninin bir kısmında kalan kabusları. Gözlerini her kapattığında yaşadığı sahneler . Tekrar eden sözler. Tekrar eden yüzler... Karanlığın bir parçası olmamak için uğraşan bir canlı. Kendi karanlığını kabullenmiş bir varlık. Her detayı hatırlayan ama hatırlanan şeyler bir ülkeden bile tehlikeliydi. Tehlikeye alışıktı ama sıcaklığı asla aşık değildi. bazı şeyler ona gerçek dışı gelirdi. Çünkü yaşamından bu yana hayatta kalmalıyım sözü hep beyninin içindeydi .O isimsizdi ve hep öyle kalacaktı. İsimsiz bir isimsiz olarak yaşayacak isimsiz olarak ölecekti. İsimsiz yaşadığı sürece görevleri devam edecekti.

 

GÜNÜMÜZ

 

Kılly arabanın içinde sessizce duruyor bebeği tutuyordu. Araba durur. Killy arabanın içinden çıkar etrafına bakar , etrafta bir olumsuzluk görülmüyordu şu anlık . Rhea , Kılly görür görmez onun yanına doğru ilerler. Rhea , Kılly nin elindeki şeyi tam olarak anlayamaz . Dahada yakınlaştıkça onun bir bebek olduğunu anlar. Bir bebeğin onlar ile geleceğini bilmiyordur. Rhea Kılly ile arasında beş adım kalınca durur.

 

RHEA: iyisiniz deyil mi

 

Killy başıyla onaylar

 

RHEA: küçük bir misafirin olduğunu bilmiyordum, söyleseydin ona özel şeyler alırdık.

 

KILLY: sadece bir küçük bir misafir başka bir şey deyil. Emin ol ki sizlere bir şey olmayacak.

 

RHEA: size derken

 

KILLY: Sadece bir emanet, bunu bil yeter

 

Rhea fazla soru sormaz , pistin yanında duran özel jete bakar.

 

RHEA: tamam o zaman buradan gidiyoruz

 

Bütün ekip jete biner , herkes yerlerine alır . Uçak gökyüzüne doğru kokusunu yapar ve ayaklarını pisten çekip gökyüzüne doğru uçuşuna başlar. Bebek Killy nin kollarında uykudadır. Olumsuz bir şey görülmüyordur. Killynin karşısında Nic vardır. Nic in gözleri bebekte takılı kalır. Çünkü onun ülkesinde bir bebek görmek bile çok nadirdir .

 

NİC: küçük bir ruhun bu dünyada hayatta kalabilirmi

 

Herkes sessizleşir. Bu bebeği görmek bile herkesin bir kabusunu aklına getirir. O kadar çok umutsuzluk, acı , üzüntü, ölüm görmüşlerdik . Aralarına giren bir ışık gerçekleri birer birer gözlerinin önüne getirmişti.

 

LEVİ: Mementonun köşkü yakılmış

 

KILLY: benden sonra fazla misafir gelmişe benziyor.

 

LEVİ: başına bela olacaklar, bebekte aynı şekilde

 

KILLY: İpin ucu size dokunmuyorsa sıkıntı yok . İpin ucu size deymiyecek bu kesin içini rahat tutabiliyorsan tutabilirsin Levi

 

Aynı tekrar sesizlik çöker . Kelimeler bile yetersiz olduğu zamanlarda vardır ama Onlar için konuşmak geçmişten kalan bir tehlikedir. Sesizlik ise bir silah. Geçmişlerinde durduramadıkları hayatları şimdi ise sesizliğe gömülüyorlardı. Bu duruma alışıklardı. Alışmak bile tehlikeli olurmu onu zaman belirleyecek.

 

DEVAM EDECEK

 

 

 

 

 

 

 

Bölüm : 25.01.2026 18:46 tarihinde eklendi
Okur Yorumları Yorum Ekle
Hikayeyi Paylaş
Loading...