...BABA...

Daha dün küçükken öper koklardın
O da yüreğinle tutar sarardın
Biraz uzaklaşsam, beni arardın
Seni çok özledim nerdesin babam?



İstemezdim böyle boynunu bükmek
İstemezdim inan, gözyaşın dökmek
Her evlat ata'ya, ateşten gömlek
Elini arıyor, dudağım baba.




Sana layık bir evlat olamadım
Şaşırdım da yolumu bulamadım
Yüzüm yok, kapına da varamadım
Affet beni Baba, affet ne olur.




O bebeğin var ya hiç büyümedi
Şu yorgun hasretin,içimde ağlar
O bebeğin baba, hiç yürümedi
Sen yoktun! Üstüme yıkıldı Dağlar.





Dünya gurbet oldu, ağardı saçlar
Ayrılık acısı, içimde kışlar
Bitti derken Hasret, yeniden başlar
Baharı olmayan kıştayım baba




Sahte insanların eline düştüm
Hayatın çekilmez seline düştüm
Saçının en beyaz teline düştüm
Bu günler de geçer, dua et babam



Ne tuhaf baba, yaşamak ne zor şey
Gök Bakır, yer Demir, ne tuhaf herşey.
Bir parça mutluluk, aradığım tek şey
Ya sen bensiz, nasıl yaşadın baba?



Seni gözümdeki yaşlara sordum
Bağrıma bastığım taşlara sordum
Göç mevsimi geldi, kuşlara sordum
Seni çok özledim, bir ses ver babam.





Senin bir duana melekler iner
Bir tek bakışına, korkular siner
Senin hatırına, tüm acım diner
Kan ter içindeyim, yorgunum baba




Gönlünde arındır, bütün suçumdan
Cennete köprü yap, bir ak saçından
Bir de şöyle bak, benim açımdan
Hadi gel inadı kırıver babam



Özlemim için yaktığı zaman
Gönül kapısını aralayıver
Kalbine ilhamım aktığı zaman
Bütün suçlarımı karalayıver





Ateşler dağlarken köz köz bağrımı
Bir tek sen alırdın, bütün ağrımı
Dağlara taşlara vurdum çağrımı
Ödenmez hakkını helal et babam



Baba, baba
Sığamadım
Evlat denen kaba...