BU NE BİÇİM KADER?

Yaşanan bu günler Ömür hırsızı
Kuşattı kalbimi dinmez bir sızı
Sen de düşün ömrümün baharı yazı
Bu ne biçim Kader sensiz bıraktı


Ayrılık kapında durduğu zaman
Bu nasıl bir yazı ,silen olmadı
Herkes seni bana sorduğu zaman
Kendimden geçmişim, bilen olmadı



Bulutu görmeden, yağmurlar yağdı
Küçücük tepeler, sanki bir dağdı
Gidişim mahşerin koptuğu andı
Bu ne biçim Kader, ayırdı bizi.



Günlerim yıl oldu bekledim durdum
Hasretim sabırken, ekledim durdum
Seneler tükendi, sen hala yoktun
Bu ne biçim Kader kavuşturmadı




Ölümle yaşamın arasındayım
Dünyanın mahşeri sırasındayım
Mecnunun o Leyla yarasındayım
Bu ne biçim Kader bilemiyorum



Ağlayan gözlerim gülmedi gitti
Gidenler geriye dönmedi gitti
İçimdeki Ateş sönmedi gitti
Bu ne biçim Kader, unuttu beni.