4.Bölüm:Mühür

Hava soğuk olduğu için yataktan söylenekerek kalkıp odanın penceresini kapattım.Söylenmemin sebebi yürükçe acıyan sağ bileğim mi yoksa teyzemin bana resmen deli teşhisi koyarak beni odaya kapatması mı?

Bir beyaz deli önlüğüm eksik!

Gerçi saray gibi oda,İzmir'de ki evim ancak bu oda kadardı.

Eğer biri bana bir suç atıp hapishaneye atılsaydım,kaldığım hücre bu oda gibi ise bir şekilde orada kalmak için suçlu olduğumu herkese inandırır orada kalmaya devam ederdim,en kötü gerçekten suç işlerdim.

Teyzem son konuşmamızdan sonra geçrdiğim kazanın bende bir şok etkisi yarattığını ve bunun acı verici olsada normal olduğunu savundu.

Evet bir ihtimal bu normal olabilirdi.Ama araba anlatıkları gibi paramparça bir halde ise ben nasio hale tek parça halindeyim?

Pencereyi kapatınca pencerenin camına vuran yansımamı görünce yuktundum.

Yansımasan kendime baktığımda gözüme ilk çarlan tenimde oluşan morluklar ve derin kesikler oldu.Bazıları canımı fazlasıyla yakıyordu ama kısa sürede acısının geçeceğine emindim,tenim beyaz olduğu için ilk gözüme batan ve en çok rahatsız eden onlar olmuştu.

Neyse ki alnımda ki morlukları ve kesikleri kahkülüm kapatıyordu.Rasgele kahve uzun dalgalı saçlarımı arkada topladım.

Odanın kapısı açılınca içeriye giren kişiyi pencerenin yansımasından rahatça görebiliyordum.

Dayım,Hakan Özer.

"Merhaba Işık,"arkamı döndüğümde Dayım ile göz göze geldik,resmen teyzemin erkek hali olan adam kibirli ve egoist duruşu ile sadece teyzemle dış görünüş olarak ne kadar benzese bile asla karakter olarak benzemeyeceğini kanıtlıyordu.

"Otursana,"dedim dayıma tek kişilik karşılıklı oturma gruplarını göstererek.

Dayım tek kişilik koltuklardan birine oturduktan sonra bende onun karşısında oturdum.

"Olanlar için gerçekten üzgünüm,Işık.Çok geçmiş olsun,canın cidden çok yanıyordur şimdi."Dayımın yapmacık sözlerine karşılık yapmacık bir gülümseme takındım.

"Bunu bilmen güzel dayı,o yüzden sadete gel."

Dayım derin bir nefes aldı,oda buraya elbette benim hal hatrımı sormaya gelmemişti ya.

Ne bende onun yapmacık sözlerini kaldıracak kafa vardı,ne onda bu kadar nezaket bir adamın sözlerini söyleyecek kadar centilmen bir beyefendi vardı.

Dayım derin bir nefes aldıktan sonra söze başladı,"Sevgili Helen teyzen bu akşam bir yemeğe gidicek ve o yemekte mirasın bölüşülme tarihi konuşulucak,"Teyzemin mirasının içinde dayımın da hakkı olan bir pay vardı.Ama onun payı da teyzemin elindeydi.

Bildiğim kadarı ile teyzem ve dayımın yıllar öncesine dayanan anlaşmasında yazan maddelerden biri;Alkan Özer'in miras payı Helen Özer'e geçme şartı;Helen Özer'in mirasi bölüştürürken sadece kendi varisinin payını değil kardeşi Alkan Özer'in varislerine payını vermek şartı ile ona geçecektir.

Miras resmi olarak dayıma geçemezdi ama varisi Atlas'a geçerse mirastan rahatça yararlanabilirdi.Bu yüzden işlerin hızlanmasını istediğine o kadar emindim ki.

Üvey kızı Aysima ise miras payından abisi Atlas'ın ona ayırdığı payı kabul etmesi şartı ile mirastan bir parça alabilirdi.Aysima'nın miras pek umrunda değildi nasıo olsa Alkan dayım dünyaları onun önüne seviyordu.

"Benden istediğin şey ne dayı?"

"Miras'ın bir an önce bölüşülmesi için teyzeni ikna etmeni istiyorum,"dayım biraz daha oturduğu tekli koltuğa kendini bırakarak konuştu.

Bu aptal konuşmanın nereye varacağını bilerek yutkundum.

"Teyzem Helen hastalığını ve ne kadar kötü bir durumda olacağını belli etmeyecek kadar egoist ve güçlü bir kadın ama belli etmese bile onun hastalığının ne kadar ilerlediğini biliyorsun ve burada olman bunu seninde bildiğinin büyük kanıtı değil mi?" Şeref yoksunu adam nereden vurması gerektiğini biliyordu.

Teyzem kalp hastasıydı ve normalde ara sıra geçirdiği kalp krizlerine ve baygınlıklarını daha sık geçirmeye başlamıştı ama bunu hiç bana söylemedi onun yerine sürekli ya onun doktorlarından yada Aysima veya Akif abiden öğrenirdim.

"Anlaşmanın diğer bir maddesini biliyorsun,Işık."gözleri parladı.

"Helen Özer ölürse mirasın tümü varisine kalıcak ve diğer varisler mirastan haklarını almak için çeşitli yollara başvurabilir ve haklarından fazlasını alabilir." Dayımın anlaşmanın bu maddesini okurken dudakları bir kenara kıvrıldı.

Eğer teyzem ölürse miras anlaşıldığı gibi bölünüp paylaştırılmadığı için diğer varis yani Atlas,benden mirası almak için çeşitli yollara başvurabilecek kendi hakkından fazlasını hatta benim hakkımı bile alabilirdi.

Dayımın benim üzerimde işe yarayacağını sandığı tehdit sadece beni güldürecek bir etki bırakıyordu.

"Ben anlaşmanın her maddesini biliyorum ama sanırım siz sadece işinize gelen kısımları biliyorsunuz,"

Oturduğum koltuğa daha rahat bir şekilde yerleşerek konuştum,"Helen Özer'in ölmesi durumunda;Mirasın kaldığı Ana Varis,diğer varislerin mirastan paylarını almak için başvurduğu yöntemlerde Ana Varis de kendi yöntemleri ile onlara karşılık verebilir ve mirasın hepsini kendisi alabilir ."Yüzümde ki gülüş ve söylediklerim dayımın neredeyse burnundan soluyacak kadar öfkenlenmesine sebep olmuştu ama o yinede sakin kalmaya çalışmıştı.

Eğer Helen teyzem ölürse mirasın hepsi bana kalacağı için onlarda mirastan paylarını almak için bana doğrultucakalardı.

Onların bana doğrultukları silah ile onları vurabilirdim,bu yüzden doğrultukları silah ile ancak kendilerini vururlardı.Onlar benim aleyhime bir harekette bulunmadıkça onların aleyhine bir harekette bulunmayacaktım.

Tilki tilkiliğini bilirse,avcı da yolunu bilir.

"Bu konuşmayı bence burada bitirmeliyiz dayı,"

Dayım yerinden kalktı ve yüzüme bakmadan kapıya yöneldi tam çıkacakken bana döndü,tam bir şey söyleyecekken sözünü dile getirmeden geri yuttu ve odadan çıkıp gitti.

 ****

O kadar yorgundum ki kısa bir duşun iyi gelebileceğini düşünerek bir duş aldım,duşum bittikten sonra üzerimde bornoz ile Aysima'nın benim için aldığı kıyafetleri giymek için odama geçtim.

Bornozu üzerimden atıp iç çalmışlarımı giyindim ardından üzerime giyinmek için diğer kıyafetlerimi baktım.

"Bir dakika neden benim kıyafetlerimin arasında I Love Baby yazan bir boxer var?!" Atlas'a kesinikle kokmuş iç çamaşırlarını nereye atması gerektiğini öğretirsek bence buda Atlas için miras değerinde bir bilgiydi.Tiksinerek boxerı bir kenara attım ve kıyafetlerden siyah basit bir eşofman takınız seçtim.

Takımı giyerken omzumda keskin bir acı hissetmem ile dudaklarımdan acılı bir inleyiş dökülmesi bir oldu.

Kıyafeti bir kenara atıp omzuma baktım,başlarda bir kesik veya zedelenmesi olacağını düşünmüştüm ama gördüğüm görüntü derince yutkunmama neden oldu.

Kolumda mühür diyebileceğim bir iz vardı.Ve bu mühür sanki başta bir ateşe tutulup sonra omzuma basılmış bir mühür gibi duruyordu.

Aldığım ilaçlar bedenimi uyuşturduğu için diğer yaralarım dahil olmak üzere bunun acısını da tam hissetmemiştim,ve şimdi ilaçların etksi geçtiği için acıyı şimdi daha fazla hissetmeye başlıyordum.Bunu önce hiç fark etmemiştim.

Düşünsüğüm gibi derime işlemiş ve asla geçmeyecek gibi işlenmişti derime.

Bu mühürde üç tane gül motifi vardı,iki tane gülün başları yere doğru eğilmişti.Geriye kalan bir tane gül edilmemiş ancak yapraklarının çoğunu dökmüş gövdesi tamamen dikenler ile kaplıydı.

Üzerimi giyinip yüzünü yıkadım ve kendimi yatağa bıraktım.Bu gördüklerimin yaşadığım kazanın vana psikolojik ve fiziksel zararın bir etkisi olmasını diyerek bunun bir hayal olduğunu umdum.

Bu mühür basit bir mühür değildi,biri bu mühürü omzuma mühürlemişti.

Bu benim paranoya yapmadığımı ve kaza sırasında yanlız olmadığımı gösterirdi.

Orada yanlız değildim.

Teyzeme anlattığım her şey gerçekti benim paranoyam değildi!