BÖLÜM 3-DEŞİFRE

── ⋆⋅𖤓⋅⋆ ──

BÖLÜM 3-DEŞİFRE

"Kader. Kader. Kader...Onları tekrar birleştiren şey."

Episode Playlist

▶︎ •၊၊||၊|။||||။‌‌‌‌‌၊|•

Olmazlara İnat- Berkay ALTUNYAY

Son Arzum- Skapova

Fikrimin İnce Gülü- Dedüblüman,Çağrı ÇELİK

★~•||•~★

Tekrar düzeltildi!

Bu arada yazmayı unuttum 2. Bölümü de tekrar düzelttim.

★🖤🌒🖤🐺🖤⭐🖤★

*Turan'dı adı. Yiğit'i de vardı tabi.*

"Turan kurulsa da bu kadar Yiğidini bulamazdı Mavi...Kader onları kırmızı bir iple bağlarken bu çok önceden olmuş bir olaydı.Turan'ın operasyonda gördüğü sarışın ve güçlü kadın komutan; Mavi'nin kurtarmaya geldiği Tim'in komutanı adam...Onların kaderi buydu. Fakat Turan hayranlıkla baktığı kadının evli olduğunu anlayınca yeni başlayan sevdasını içine gömüp, günlüğüne yazdığı o kadın. Fakat bilmiyordu ki seneler sonra onu tekrar kurtaran kadının sıradan bir doktor değil, aslında eski sevdasının başrolü olduğunu öğrenecekti..."

★/MAVİ BEYZA YILDIZ/★

Hazırlanmayı tamamladığımda üzerimde ki siyah elbise vücudumu sarmıştı.

Hafif bir makyaj ve saçlarımı yaptıktan sonra çantamı koluma astım ve aşağı indim.

Taksiyi çağırdım ve bindim.

Gideceğim yeri söyledikten sonra yolu izlemeye başladım.

Gözlerim Hakkari'nin yaz ayını izliyordu.

Özellikle sınır bölgesi tehlike doluydu.

Yavaş yavaş şehirleşen dağlık bölge Hakkari, benim yuvamdı.

Senelerce burada askerlik yapmıştım.

Bu dağlarda çatışmıştım...

Yavaş yavaş restorana yaklaşırken bir tık heyecanlanmıştım.

Derin nefes aldım ve konuma ulaşınca taksiciye parayı ödeyip araçtan indim.

Restorana doğru yaklaşırken içimi sebepsiz yere bir ürperti kapladı.

Kapıyı açıp içeri girdim.

Hakkari gibi bir şehire göre oldukça lükstü.

Zaten Hakkari son iki senede şehirleşmeye başlamıştı.

Yoksa iki seneye kadar burası dağlar gibiydi.

İleride ki masalarda gördüğüm adamın Turan olduğunu anladım.

Sert çehresine rağmen hafif yuvarlak bir yüzü vardı.

Yeni esmerlerin klasik koyu ten rengiydi.

Saçları askerî tıraşa uygundu ve siyahtı.

Lens olduğuna inanmak istediğim fakat gerçek olan yeşil-gri karışımı o gözleri nadir renklerden biriydi.

Derin nefes alıp masaya yaklaştım.

Soğuk bakan gözlerini bana çevirdiğinde soğukluk yok oldu.

"Merhaba"dedim.

Sıcak bir gülümseme ile o da "Merhaba" dedi.

Yavaşça onun karşısında ki sandalyeye oturdum.

"Hoşgeldin...Mavi?"dedi tereddütle.

"Hoşbuldum.Evet, Mavi"diye onayladım adımı.

"Ve sende Turan?"dedim.

Başını sallayarak onayladı.

Garson geldiğinde neler yiyeceğimize karar verdik.

"Eee baştan tanışalım o zaman.Ben Turan Yiğit"dedi.

"Memnun oldum.Bende Mavi Beyza"dedim.

Etrafı izlerken ne olur ne olmaz diye küçük çantamda tabancam duruyordu.

Bir sıkıntı çıkarsa tabi deşifre olacaktım ve operasyon iptal olacaktı.

Bu son isteyeceğim şeydi.

"Nerelisin?"dedi yemekler masaya gelirken.

"Gümüşhane ama Rize'de büyüdüm.Yani Karadeniz desem yeterli"dedim gülerek.

Hafifçe gülümsedi, yemeğine baharatını dökerken konuştu.

"Ben Sivas.Orada doğup büyümüşüm, sonra da 14 yaşımda başka bir şehire gittim"deyince şaşırdım.

"Neden?"

"Askeri lise için.."dediğinde çatılan kaşlarımı düzelttim.

Yemeğime başlarken son kez etrafa bakındım.

Sohbet eşliğinde yemek yerken kafamı masada kaldırdım.

Turan'ın arkasında silah tutan kişiyi görmemle elim hızla çantama gitti.

Mekanda ki herkes çığlık atarak dışarı kaçarken hızlıca silahımı çekip adamı alnından vurdum.

Siktir...

Deşifre olmuştum.

Hangi doktor yanında silah taşıyıp, adam öldürürdü ki?