39. Bölüm

𝘍𝘦𝘭𝘪𝘹~

Gözlerimi kapattım ve yüzüme çaresiz bir gülümseme taktım şaka gibi ama gerçekti ölücektim ama kafamın yanında bir patlama gerçekleşti ve yüzümün sağ tarafı tamamen kan oldu gözlerimi açtım katilin kafası patlamış yerde yatıyordu tabi bende çok geçmeden yere düştüm çünkü bacağımdan vurulmuştum yukarı baktım Hyunjin elinde bir tabanca vardı titriyordu ne yaptığının farkında değil gibi duruyordu odağını hemen bana çevirdi silahı elinden düşürdü ve korkuluklardan atlayıp koşarak yanıma geldi ve bana sımsıkı sarıldı hiç birşey demedi sadece göğsümde hüngür hüngür ağladı ama ben bacağımın acısından yerinde duramıyordum

HJ:"Merak etme ambulans yakında burda olucak"

𝘏𝘺𝘶𝘯𝘫𝘪𝘯'𝘪𝘯 𝘬𝘢𝘵𝘪𝘭𝘪 𝘴𝘪𝘭𝘢𝘩𝘭𝘢 𝘷𝘶𝘳𝘥𝘶𝘨𝘶 𝘢𝘯𝚤𝘯 𝘰𝘯𝘶𝘯 𝘵𝘢𝘳𝘢𝘧𝚤𝘯𝘥𝘢𝘯 𝘢𝘯𝘭𝘢𝘵𝚤𝘮𝚤𝘺𝘭𝘢]

Böyle olmıycaktı karanlık dünyamın tek ışık kaynağını kaybedemezdim hemen yerde kanlar içinde şerife baktım kemerindeki tabancayı aldım ve katile doğrulttum çok uzak bir mesafe vardı ya yanlışlıkla Felix'i vurursam? Kötü şeyleri düşünmenin zamanı değil yapmak zorundayım namluyu doğrulttum ve tetiğe bastım mermi adamın tam anlından girdi ve kafası patladı Felix dona kalmıştı gözlerini açtı ilk önce adama baktı ama sonra hemen yere yığıldı ve bana baktı hemen korkuluklardan atlayıp koşarak yanına gittim ve onu sımsıkı sardım.

[Şimdiki olduğumuz zamana geçiyoruz]

𝘏𝘢𝘯~

Bir kaç dakika sonra ambulans geldi Felix'i hemen ambulansa aldılar arkasından Hyunjin bindi ve hızla ambulans gitti herkes çöküktü arabaya bindik Changin hyung kullanıyordu arka koltukta Minho başını omzuna koymuş uyuyordu sanırım ambulansı takip ettik ve hastaneye geldik Felix'i hızla ameliyata aldılar Hyunjin de gitmek istedi ama almadılar şu anda ameliyathanenin kapısının önünde yerde sürünüyordu güvenlikler gelip onu dışarı çıkardılar ben bekleme yerinde oturuyordum bitkin bir şekilde çok geçmeden Chan hyunlar geldi.

H:"Nerdeydiniz siz bunca zaman?"

C:"Araba bozuldu dört tekerde kesilmişti"

Jeongin ağlıyordu Changbin de onun yanında onu teselli etmeye çalışıyordu başım dönüyordu ayağı kalktım ve Chan hyung a doğru yürüdüm.

H:"Hyung…"

Ve beklenen son oldu bayıldım…Tam olarak bayılmış gibi hissetmiyordum sedyeyle beni hemşireler bi yere götürüyordu bir yanımda Changbin hyung Jeongin diğer yanımda ise Chan hyung vardı kulaklarım çınlıyor ve tüm sesler boğuk geliyordu sanırım Chan hyung şöyle diyordu

C:"Bizle kal Han bizle kal gözlerini kapama!!!!"

Hayır gözlerimi kapıycam hyung uykum var...