40. Bölüm

Öncelikle 40. Bölümümüz hayırlı uğurlu olsun neden bu bölümü seçtim bilmiyorum ama bana destek olan ve kitabımı okuyup yorum yapan herkese çok ama çok teşekkür ederim hepinizi çok seviyorum bu kitabı yakında bitirmeyi düşünüyorum ama ben çok karasız bir insanım o yüzden siz benim dediğime bakmayın bu kitabı bitirince yeni bir fic e başlıycam yine içinde bu tarz Minsung shipleri olucak(zaten) lütfen takipte kalın güzel bölümler yazmaya gayret edicem sevgilerle Miyoon(yazar)

Boş yapmadan bölüme geçelim.

𝘔𝘪𝘯𝘩𝘰~

Arabada uyuya kalmışım.

M:"Hassiktir kafam nerde benim?"

Hemen yattığım yerde doğruldum başıma bin tane bıçak saplanıyor gibi başım ağrıyordu.

M:"Lanet olsun yorgunluktan değil baş ağrısından ölücem"

Bu kaç ağrı kesici içip kafamı geri yasladım

M:"Jisung Nerde acaba?"

Kafamı kaldırıp saate baktım saat 4.57 ydi kendimi iki tokatlayıp arabadan çıktım ve hastaneye ilerledim hastanenin kapısınına gelince güvenlikler beni durdurdu.

Güvenlik:"Afedersiniz ama içeri ayyaşları almıyoruz"

Cidden bi ayyaş gibi mi görünüyorum

M:"Ben ayyaş falan değilim burda bi arkadaşım ameliyatta"

G:"Üzgünüm beyefendi lütfen bize zorluk çıkartmayın"

Halim olsaydı şimdi burnunu kırardım ama bir sinek vızıltısına tahammülüm yok. Telefonumu çıkarıp Chan hyungu aradım

M:"Hyung beni içeri almıyorlar gelip beni al burdan"

Telefonu kapatıp Chan'ı beklerim bir kaç dakika sonra kapıda belirir

C:"Afedersiniz o arkadaşım içeri alabilir miyiz?"

G:"Ah elbette…ama siz yine de dikkatli olun"

Cidden kıl oldum bu adama bi kafa atasım var şuan Chan ile beraber hastaneye gireriz.

C:"Minho bu üstünün başının halı ne böyle?!"

M:"Ne varmış ki?"

C:"Gel de gösteriyim"

Hastane tuvaletine gideriz kendimi gördüğümde şaşırmadan edemem üzerimdeki beyaz gömlek kan ve çamur içinde yüzüm desen sanki vampir gibi birisinin kanını içmişim sanki

C:"Yıka şu elini yüzünü ben dışarda bekliyorum"

Yüzümü yıkayıp kendime gelirim sonra tuvaletten çıkarım.

M:"Jisung Nerde?"

C:"Ne?…şey gel gösteriyim"

Beni bi hastane odasına götürür ve içeri gireriz Han koluna birkaç serum bağlı yatıyor

M:"Ne oldu ona!!!"

C:"Bağırma uyandıracaksın"

M:"Anlat"

C:"Bir anda bayıldı doktor çok fazla yorgunluk ve stresten olduğunu söylüyor"

Han'ın yanına gidip koltuğa otururum elini avcuma alırım.

C:"Merak etme o iyi olucak"

Chan daha fazla bişey demeden odadan çıktı. Jisung'un yüzüne bakarım gözünün önündeki birkaç tel saçı kenara iterim.

M:"Kendi dünyamızdayken herşey daha güzeldi değil mi? Hiçbir derdimiz yoktu…sabah erkenden kalkardın hep sakardan hâlâ da öylesin hiçbir zaman sözümü dinlemeyip temizlikten kaçardın biraz da olsa kılıç kullanmayı öğrenmiştin hatta buraya gelmeden önce sana evlenme teklifi edicektim ama maalesef böyle şeyler yaşandı ve o da arada kaynadı, hatta babana bile mektup yollamıştım"

Kafamı Han'ın göğsüne yasladım ve uykuya daldım...