14 bölüm

" beni bu kadar düşünmen gözlerimi yaşarttı resmen ama şimdi çekilirsem gideceğim" sonra bir ses geldi ve bu berkeye aitti hepsi şuan karşımda durmuşlardı görkem ve ayhan hariç demek onlar beni pek umursamıyor olsun umrumda değil

" lan sana bişey olucak diye aklımız çıktı sen hala burda gidicem diyosun" akıllarına şimdimi gelmiştim ama banane umrumda değil

" evet gidicem sizi niye bu kadar ilgilemdiriyorum ki siz benim neyim siniz" aras kolumu sıkıca tutup konuştu

" biz senin abiniz sende bizim kardeşimizsin bunu aklına sok ve şimdi bin şu arabaya yoksa kötü olur"

Hepsi başımda dikilmiş beni bekliyolardı bende mecburen bindim. 10 dakka sonra zaten eve varmıştık benim karnım acıktığı için mutfakta tost yapjyodum sonra arkamda bi gölge hissettim ama dönüp bakmadım umrumda değil çünkü

" napıyosun burda bücür" bu ses eren abimin sesiydi en çokta ona abi demek istiyodum çünkü o bana daha ılımlı davranıyordu sonra ona bakarak konuşmaya başladım

" tost yapıyorum abicim" bunu dediğimde önce suratıma bön bön baktı sonra anlayınca hemen bana sarıldı bende ona karşılık verdim daha sonra beni omzuna kaldırıp salona doğru bağıra bağıra yürümeye başladı herkez şok içinde bize bakarken sonunda eren konuştu

" hepiniz kıskanın ortadan çatlayın ilk bana abi dedi hemde abicim dedi ilk bana abi dedi yes be yes yes yes"

Sonra hemen annem konuştu şimdi ikinci bi kişiyi daha şaşırtacaktım

" kızım abin doğrumu söyliyor"

" doğru söylüyor annecim ilk ona abi dedi çünkü e hakeden kişi o " kadın birden ağlamaya başladı eren abim beni yavaşça indirdi ve hepimiz annemin yanına gittik sonra kadın birden bana sarıldı

" sen bana anne dedin canım kızım" bunun içinmi ağlıyordu bende hemen karşılık verdim sonra ayrıldık ve eren abim birden bağırdı

"Nazz tostu unuttun koş çabuk"

​​​​​