6. Bölüm

6.bölüm

Kars'tan misafirler gelcekti o yğzden hazırlanmam lazımdı. Ama odam neresiydi ve burda eşyalarım varmıydı.

Hemen karşıma çıkan benim yaşlarımdaki bir kıza sordum.

" ee canım meraba ben savaşın kardeşiyimde odam nerede ni veya eşyalarım buradamı? "

" Evet efendim burada eşyalarınız odanızda 3 katta girişte. He bide benim adım simay "

" memnun oldum simay" diyip çıktım simay galiba çalışanların kızıydı bende hemen söylediği yere çıktım. İçeriye girdim oda normal aşiret çocuklarınım odası gibiydi. Hemen karşımda duran dolabı açtım. Benim tarzım deildi ama yinede birini giymek zorumdaydım.

Bu kıyafeti giymiştim aslında üstümde çokta güzel olmuştu. Saat 4 geliyordu birazdan geleceklerdir. Son olarak makyajımı yapıp aşağıya indim elime de çekmecede bulduğum bir saati takmıştım hoş durmuştu. Herkez buradaydı. Masa çok güzel olmuştu daha hazırlıyolardı. Hemen aras abimin yanına gidip oturdum.

" çok güzel olmuşsun güzelim"

Teşekkür ederim abiş

Yarım saat sonra kapı çaldı hizmetliler açmıştı. 6 7 kişi girmişti içeri.

"Hoşgeldin asım gözümüz yollarda kaldı geç otur hele şöyle " dedem herkese selam verdikten sonra tanıtmaya başladı.

" Bak asım bu benim kaybolan torunum naz öp gızım amcanın elini

Hemen abime döndüm kafa salladı bende gidip öptüm sonra yerime oturdum.

" aha bunlarda benim yakışıklımı yakışlı torumlarım egemen, gökçay, ali, ve kadir " yokuşuklumu yokuşuklu

Bahaneydi bundan bende sonra bianda bütün gözler bana döndü noldu anlamında abilerime baktım yandın dedi hiç konuşmayan çınar

"Torunum çok ayıp sen amcanın azınımı ölen din bide he he sanane mi torunlarından kal ayağa özür dile çabuk" sonra emre lafa atladı

" benim ablam kimseden özür dilemek zorunda deil dede tamamı" aras abim emreyi altan çim çık lem iş olmakı ahhh diye bağırıp oturdu. Keşke annemler burada olsaydı annemler amcam lar halamlar ve bu çocukların ailesi yemeği dışarıda yiyeceklerdi. Burada olsalardı beni korurlardı. Babannem bana ters ters bakınca ayağa kalkıp katşılarına geçtim.

" ıı asım bey ben sizden azınızı kemçidiğim için özğr dilerim affedin " ben affettim ama yakışıklı torunlarımdan özür dilemelisin hadi bakim" hepsi bana sırıtarak bakıyolardı bende göz devirdim

" sizden de özür dilerim cansız varlıklar" diyip oturdum sonra içeriye bi anda Beril girdi.

" dede dede saatim saatim yok çalmışlar " herkez nerdeyse şok geçirdi" kızım nasıl yok iyice baktınmı emin misin sen" emini ded-" okızın kolunda işte orada hırsız hırsızsın sen saatimi çaldın" bitince gözler bu sefer bana döndü şok yaşamıştım resmen iyide ben çalmamıştım ki

" Abim şimdi bana doğruyu söyle birinin saatini sen mi çaldın " ne saçmalıyosun abi ne çalması ya" bunu derken ağlıyordum " yaa size inandırmak için ağlıyo ınamı inanıyosun bana mı" ben çalmadım çalmadım ya " diyip koşarak çıktım resmen üstüme suç atıyolardı inanamıyordum böyle bişe nasıl olurdu aklım almıyor. Sonra telefonum çalmasıyla durdum nerde ıldupumu bile bilmiyorum arayan çınardı.

" Ne var çınar sendemi beni suçlamak için aradın " saçmalama bende sana inanıyorym kızım hadi nerdesin söyle gelip seni alayım hadi " yürü git çınar söylemicem " diyip kapttım sonra bi evin önünde durduğumu farkettim içeriden mesleki bir çocuk çıktı. Bende korktuğum için hemen hızlıca yürümeye başladım. Çocuk hala arkamdaydı. Sonra birden kolumdan tutup beni kendine çekti.

" naber güzelim hatırladınmı beni ben kaçırmadan hemen ayağıöa geldin saol ya" tam bir şok geçirmiştim. Bu oydu harun Nine'ni kaçıracağını söyleyen çocuk. Ve işte şimdi gerçektende öyle yapıyordu beni kaçırıyordu.