12. Bölüm

Nöbetim nihayet bitmişti ve eve gelmiştim. Yemeğimi yiyip aşağı kerimlerin yanına inmiştim.

"Ee nasıl gidiyor hastane" dedi Kerim.

"Bugün iyiydi ya" diye karşılık verdim.

"İyi. Maaş ne zaman yatıyor?" dediğinde kahkaha attım. Şelale,

"Ayy ben de az önce içimden geçirdim sözün paraya geleceğini" diyerek o da kahkaha attı.

"Aa olur mu öyle şey şelalcim cık cık cık..." demeden Şelale atladı.

"Bir bana bir daha 'Şelal' deme iki 'cık cık' tan sonra 'kalmamış gençlik, geleceğimiz sözde sizlere bağlı' gibi sözler söyleme" dediğinde gülüyordum. Bana hastanedeyken Urazın söyledikleri aklıma gelmişti. Neyse deyip aklımdan attım.

Kerim sözüne devam etti. "... Kalmamış hiç şelallik, sözde geleceğim Şelale Ba..." Ensesine deyen tokatla susmak zorunda kaldı.

"Ee ama ensem yol geçen hanı oldu gelen patlatıyor, giden patlatıyor, çıkan patlatıyor, inen patlatıyor yeter da" dedi

"Karadenizli Kerim" dedi Şelale.

Sonra siteden bir araba girdi, çok önemsemedim. Telefonumu elime alıp gezinmeye başladım. Gelen arabanın kapısı açıldı, ve ayak sesi bulunduğumuz çardağa doğru ilerledi. Pardon ayak sesleri...

Şelale ayağa kalkıp "Aa abi hoş geldin, sen çok gelirmiydin ya buraya?" dediğinde kimin geldiğini anladım. Başımı kaldırıp Uraza baktım oda bana bakıyordu, "Selam" dedim başını salladı. "Selam..." dedim "... Aksa​​​​​​" dediğinde duymamazlıktan geldim.

Mina telefondan başını kaldırıp bana baktı ve, "Elzeemm." dedi

"Yine canın ne çekti?"dedim çünkü Mina benim ismimi uzatıyorsa illa ki bir şey çekmiştir canı, bir şey deyip geçsem 'bir şeye' ayıp olur. Çünkü Mina bana bir keresinde yirmi çeşit yemek yaptırmıştı. E bende kıramadım yaptım, hepsinde yedi.

" Dolma, sarma, kısır, börek... " cümlenin devamını Kerim getirdi. "... Tatlılar, sarmalar, salatalar" dedi.

Hilal Mina ve kerime bakıp "Tüm bunları Elzem mi yapacak?" dedi inanmayarak,

Söze Şelale atlayarak, "Öyle söyleme Elzem bir sarma yapar kurşun kalem tombulluğundan utanır, bak ben yüzde yüz kefilim" dedi.

Kerim "Yüzde yüzde ne ben yüzde otuz sıfırlı sayı kadar kefilim, bak ben her şeye kolay kolay kefil olmam" dedi. Mina "al benden de o kadar" deyip Hilale baktılar.

Emir "Valla ben yaptığı yemeği yemeyene kadar inanmam" dediğinde Urazda "Ben hiç inanmam" dediklerinde ayağa kalktım ve "Tamam o halde yarın akşam işiniz yoksa Hariboyu da alın gelin bizim eve. Bakalım kim haklı?" dedim. "Yok öyle iddiasına olacak." dedi Uraz "Tamam teklifin nedir?"

"Sen yirmi beş çeşit yemek yapamazsan gelir bizim lojmanları temizlersin..."dedi

"Oha ama yirmi beş nedir." dedim bir günde yetişmezdi. "Yirmi" dediğinde düşürüp "on beş" dedim.

"on yedi"

"on altı"

"on sekiz"

"on yedi"

Biz böyle devam ederdikte Şelale araya girip. Ama "On beşe anlaşın hadi" dediğinde Uraz kabul etti.

"eğer ben kazanırsam sende üç evi temizlersin."

"kabul"

​​