"Çocuklukları nefretle yoğruldu, elleri öldürmek için eğitildi. Ama hiçbir şey, bir kalbin düşmanına yenilmesi kadar tehlikeli değildi. Onlar, birbirini öldürmek için yaratılmıştı. Şimdi ya kalplerini susturacaklardı ya da kaderin en karanlık oyununda birbirlerini yok edeceklerdi. Bu bir aşk değil, bir yüzleşme meselesiydi. Ve onların hikâyesinde aşk, en büyük ihanetti…”

Geçmişleri yarım kaldı, kaderleri ertelendi. Bir gecede verilen kararlar, geri dönüşü olmayan izler bıraktı. Ölümle yüzleşen kalpler, bu kez hayatta kalmanın ağırlığını taşımak zorunda kaldı. Bu kez mesele hayatta kalmak değil, bunun bedelini ödemekti. Zaman ilerlerken bazı gerçekler saklanır, bazı duygular ise cesaret ister. Sevmek artık sadece hissetmek değil; beklemek, kabullenmek ve vazgeçmemeyi seçmektir. Bu hikâye, kaybetmenin ve tutunmanın arasındaki ince çizgide yürüyen iki kalbin hikâyesi. Ve bazı geceler, karanlık ne kadar derin olursa olsun… Bir kalp, diğerine ışık olabilir.