İftira, bir şövalyenin zırhının değil adının kirlenmesi demekti. Aaron`un başına gelenler ise bunun çok daha acısıydı. Yaşadıklarından sonra geriye kılıcından başka hiçbir şey kalmamıştı. Krallığının gözünde suçlu konumdaydı, onuru ise zedelenmişti. Aaron bitti dediğinde kendine yeniden tutunacak dal aradı. Kader ise ona hiç beklemediği bir karşılık sundu. Aşk, bir kurtuluş değildi ama sınav diyebileceği kadar acımasız değildi. Kalbini ilk defa birine açmak ne kadar yabancıysa, kendisine bir o kadar yaklaşmak demekti. Aşk, sessizdi ama dokunuşları demir zırhının altına işleyecek kadar sıcaktı. Aaron, unvanını geri istemiyordu. Çıktığı yolu bir başkalarının yazdığıyla değil, kendi adımlarıyla kazanmıştı ve bir başkasının bitirebileceği bir yolu tekrar istemeyecek kadar onurluydu. Aaron`un hikayesi bir şövalyenin hikayesinden daha fazlaydı. Kaybettiklerinin yerini umudu, aşkı, intikamı ama en çok da kendini tanıması almıştı.

Okyanus tekrar uyandı... Sahipsizler çoğaldı... Okyanus seni çağırıyor. Yuvan seni geri istiyor Nixie.