PULLU TEPE İki sevdalı geçti bu diyardan; biri Emel, biri Murat... Öyle güzel sevdiler ki, kaderleri kıskandı onları; ayırdı felek. Seven kalpleri ağladı, ahali sevdaya oturdu. Murat, Emel`inin, ceylan gözlüsünün mezarına gözyaşı döktü. Gözyaşı tükendi; yaktı ağıtını Pullu Tepe`ye, Emel`ine ağladı her gün bu Pullu Tepe`de...