Sessizlikle yönetilen bir imparatorlukta, itaat bir erdem değil zorunluluktur. Kilise’nin kutsal ilan ettiği mühürler, halkın yalnızca bedenini değil ruhunu da zincirler. İsyan eden yalnızca ölmez; sonsuzluğa mahkûm edilir. Elara ve Adam, sistemin sadık parçalarıyken gerçeğin çatlağından sızan karanlıkla yüzleşirler. Konsey’in ilahi sandırdığı güç, aslında korku ve manipülasyon üzerine kuruludur. Aşkın suç sayıldığı bir dünyada, ilk mühür kırılmak üzeredir. Ve bazı zincirler koptuğunda, yalnızca düzen değil, insan ruhu da değişir.