Sümbül mahallesinde yaşayan Hafsa, doğduğu zamandan beri bu mahallede büyümüştü. Abisi ve iki erkek kardeşi vardı. Ailenin tek kızı, gözbebeğiydi. Babası Güngör Işıl, her daim kızına gözü gibi bakmıştır. Hafsa ailesinin ona verdiği değeri bildiğinden asla kötü bir durumda, olayda ismi geçmemiştir. Her daim dikkat eder kendine. Neşe dolu, cıvıl cıvıl mutluluğuyla insanı güldürür. Yardım etmeyi çok sever. Sümbül mahallesinin bir alt sokağı olan Gece mahallesi ise zıtları olarak pek komşular iç içe değildir. Herkes kendi halindedir. Gece mahallesinde oturan Asil`se işe gidip gelir. Yemeğini yer yatardı. Asil askerlik mesleğini yapıyordu. Görevinin başında olmayı her daim seviyordu. Zorlukları olduğu kadar görev anındaki mutlu anlar o zorluklara yetiyordu. Bakalım Hafsa ile Asil`in nasıl bir hayatları var?

Hayatının hakkını vermek ve sesini duyurmak isteyen Ada kendi sesini duyuramaz hale gelmişti. Ailesi Ada’nın en iyi olması için baskı kuruyor ve yargılıyordu fakat Ada, kendi hayatını kendi yazdığı şarkıya sığdırabilmiş biriydi. Kendi hayatını en iyi notalarına sığdırmış ve belkide insanların ruhuna dokunmayı hedeflemiş bir kızdı. O, en iyi notasını çalan kızdı.

Altı yıl önce çok güzel ve mutlu bir ilişkisi olan bir çift bir anda kendilerini bambaşka bir hayatın içinde buluyorlar. Birbirlerinden ayrı düşüyorlar. Yıllar sonra Hazal sonunda Alparslan`ın karşısına çıkıyor ve ikisi de eski kapılarının zincirlerini aralıyor. Hazal`ın kafasında ise hep bir soru işareti vardır. Gerçek ailesini bulma yolculuğuna da başlaması ile işler bambaşka bir boyuta yükleniyor. Peki ya Hazal geçmişini öğrendiğinde ne yapacak? İki aşık neden birbirlerinden ayrılmak zorunda kaldılar?

her şey o zaman başladı önce gözlerimiz gözlerimize deydi zamanlada kalplerimiz deydi birbirine