Vespera, gümüş bıçağının kabzasını sıkarken sesindeki buz gibi tonu korudu: "Eğer bir kez daha benim alanıma girersen Dante, o labirentlerini kendi mezarın yaparım." Dante, karanlıkta parlayan gözleriyle ona doğru bir adım attı, aralarındaki mesafe tehlikeli derecede kısalmıştı. "Senin o kusursuz düzenin aslında sadece korkudan ibaret, Vespera. Benimle çalışırken o gümüş ipliklerin düğüm olacak ama itiraf et; hayatında hiç bu kadar canlı hissetmemiştin." Vespera cevap vermedi ama kalbinin ritmi, nefretle mi yoksa başka bir şeyle mi olduğunu anlayamadığı bir hızla çarpmaya başladı.

Nodric Peak Akademy de eğitim alan ve Okçuluk branşında ilerleyen Vespera ile silah eğitimi alan Alaric`in aynı okul takımına düşmesi sonucu geçmiş enselerine bir azrail gibi üfler...

Gökyüzünün büyülü yüzü, ~Vespera Ölülerin sesi, ~Ronan Bir sabah uyandım ve herşey çok yabancıydı. Bir o kadar tanıdık. Bildiğim tek şey bu dünyaya ait değildim. Ve o... Bana yardım edebilecek tek kişi.